San Francisco National Cemetery

Кіріспе

Сан-Франциско ұлттық зираты - АҚШ-тың ұлттық зираты, Сан-Францисконың Президиосында орналасқан. Атауы мен орналасқан жері бойынша, оны қаладан бірнеше шақырым оңтүстікке қарай орналасқан Алтын қақпа ұлттық зиратымен жиі шатастырады. 1937 жылы Сан-Франциско тұрғындары қала ішінде зираттар салуға тыйым салады, нәтижесінде жаңа ұлттық зират үшін қала шекарасынан оңтүстікке қарай жер таңдалды. Зират Сан-Франциско қаласындағы төрт ресми зираттың бірі (басқалары Сан-Францисконың Колумбариум, Миссия Долорес жанындағы тарихи зират және Томас Старр Кингтің саркофагы).

Тарих

Испания Калифорнияны отарлап алған кезде, бұл аймақ Сан-Франциско шығанағын қорғауға арналған форт немесе президион ретінде таңдалды. 1776 жылы Мексиканың солтүстігінен 40 отбасы келіп, алғашқы қонысты құрды. Бұл шағын төртбұрышты үй қазіргі Фанстон даңғылының батысына қарай бірнеше жүз метр жерде орналасқан. Мексика 1821 жылдан кейін Президионы басқарады, бірақ форт Мексика үкіметі үшін маңыздылығы төмендеді. 1835 жылы солдаттардың көпшілігі отбасыларымен солтүстікке Сономаға көшіп, оны тастап кетті. Мексика-Америка соғысы кезінде АҚШ әскерлері фортты басып алып, зақымдалған жерлерін жөндеуден өткізді. Ғасырдың ортасында Калифорнияда алтынның ашылуы Сан-Францисконың кенеттен өсуіне және маңыздылығына әкелді және АҚШ үкіметін мұнда әскери резервация құруға итермеледі. 1850 жылы қарашада президент Миллард Филлмор әскери мақсатта Президионы құрды. 1850 және 1860 жылдары Президиодағы солдаттар Калифорния, Орегон, Вашингтон және Невада штаттарында тұратын америкалықтармен соғысты. 1861 жылы басталған Америка Азамат соғысы Калифорнияның байлығының маңыздылығын және Сан-Франциско портының одаққа әскери маңызын көрсетті. Бұл 1862 жылы Президиода алғашқы ірі құрылыс және кеңейту бағдарламасына әкелді, өйткені оны АҚШ сатып алды. 1870 және 1880 жылдардағы үнді соғыстары Президионың кеңейтуіне әкелді, соның ішінде үлкен ағаш отырғызу және көркейту бағдарламасы. Келесі онжылдықта Президио шекаралық форпост көрінісін жоғалтып, Американың Тынық мұхитқа кеңінен жайылуы үшін ірі әскери қондырғыға және базаға көтерілді. 1890 жылы Калифорнияның Сьерра-Невада тауларында Секуоя, Генерал Грант және Йосемити ұлттық парктерінің құрылуымен осы көрікті және табиғи ресурстарды қорғау Президиода орналасқан АҚШ ат әскеріне тапсырылды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін жазда бұл саябақтарды әскерлер күзетті. 1898 жылы испан-американ соғысы және одан кейінгі филиппин-американ соғысы, 1899-1902 жылдар аралығында Президионың рөлі артты. Мыңдаған сарбаздар Філипиндке жеткізілетін жүктерді күтіп, шатырларда қоныстанды. Ауру және жарақат алған солдаттар армияның алғашқы тұрақты ауруханасында емделді, кейіннен оны Леттерман армиясының бас ауруханасы деп атады. 1914 жылы генерал Джон Першингтің қолбасшылығындағы әскерлер Панчо Вилла мен оның адамдарын қуып, Президиодан Мексика шекарасына қарай жол тартты. Жапония Перл-Харборға шабуыл жасағаннан кейін АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа кірген кезде Президионың сарбаздары жақын маңдағы жағажайларда ор қазған. Төртінші армияның қолбасшысы генерал Джон Л. Девитт Батыс жағалауда мыңдаған жапондықтар мен жапондық америкалықтарды тұтқындады, ал жапон тектес АҚШ сарбаздары Крисси Филдте ұйымдастырылған алғашқы әскери барлау қызметінің тіл мектебінде жапон тілін оқып, сөйлеуге үйренді. 1950 жылдары Президио Nike зымыран қорғанысы бағдарламасының штабы және АҚШ-тың алтыншы армиясының штабы ретінде қызмет етті. Сан-Франциско президиосы 350-ден астам тарихи құнды ғимаратты қамтиды, ол 1962 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш болып тағайындалды. 1989 жылы Президио әскери құрылым ретінде жабылды және 1994 жылдың қазан айында Ұлттық парк қызметіне берілді. 1884 жылы 12 желтоқсанда Соғыс департаменті ескі пошта зираты орналасқан жерді қоса алғанда, Сан-Франциско ұлттық зираты деп белгіледі. Бұл Батыс жағалауда құрылған алғашқы ұлттық зират және Азаматтық соғыс майданнан тыс ұзартылған ұлттық зираттар жүйесінің өсуі мен дамуын білдіреді. Алғашқы жерлеуге бұрынғы зираттан өлгендердің сүйектері, сондай-ақ Тынық мұхит жағалауы мен батыс шекараның басқа жерлерінде тасталған форттар мен лагерьлердегі зираттардан алынған адамдар кірді. 1934 жылы зираттағы барлық белгісіз қалдықтар бір жерге көміліп, қайта көмілді. Филиппинде, Қытайда және Тынық мұхит театрының басқа аймақтарында қызмет етіп, шетелде қайтыс болған көптеген сарбаздар мен теңізшілер Сан-Франциско ұлттық зиратында жерленген. Сонымен қатар, мұнда Британдық одақтастықтың үш әскери қабірі, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы канадалық сарбаз және Екінші дүниежүзілік соғыстағы Корольдік теңіз флоты мен сауда флотының теңізшісі бар. Қабірге тас қабырға салынған, ал оның төменгі беткейінен бүгінде "Алтын қақпа" көпірінің көрінісі шығады. Оның бастапқы әшекейлі құйма темірден жасалған кіреберіс қақпалары бар, бірақ кіреберіс ауыстырылғаннан бері пайдаланылмайды. Евкалипт ағаштары зиратты қоршап тұр. Ложа мен трибуна 1920-шы жы...

When Spain colonized what would become California, this area was selected as the site for a fort, or presidio, to defend San Francisco Bay. About 40 families traveled here from northern Mexico in 1776 and built the first settlement, a small quadrangle, only a few hundred feet west of what is now Funston Avenue. Mexico controlled the Presidio following 1821, but the fort became less important to the Mexican government. In 1835, most soldiers and their families moved north to Sonoma, leaving it nearly abandoned. During the Mexican–American War, U. S. troops occupied and repaired the damage to the fort. The mid century discovery of gold in California led to the sudden growth and importance of San Francisco, and prompted the U. S. government to establish a military reservation here. By executive order, President Millard Fillmore established the Presidio for military use in November 1850. During the 1850s and 1860s, Presidio based soldiers fought Native Americans in California, Oregon, Washington, and Nevada. The outbreak of the American Civil War in 1861 re emphasized the importance of California's riches and the military significance of San Francisco's harbor to the Union. This led, in 1862, to the first major construction and expansion program at the Presidio since its acquisition by the United States. The Indian Wars of the 1870s and 1880s resulted in additional expansion of the Presidio, including large scale tree planting and a post beautification program. By the following decade the Presidio had shed its frontier outpost appearance and was elevated to a major military installation and base for American expansion into the Pacific. In 1890, with the creation of Sequoia, General Grant and Yosemite National Parks in the Sierra Nevada mountains of California, the protection of these scenic and natural resources was assigned to the U. S. cavalry stationed at the Presidio. Soldiers patrolled these parks during summer months until the start of World War I in 1914. The Spanish–American War in 1898 and subsequent Philippine–American War, from 1899 to 1902, increased the role of the Presidio. Thousands of troops camped in tent cities while awaiting shipment to the Philippines. Returning sick and wounded soldiers were treated in the Army's first permanent hospital, later renamed Letterman Army General Hospital. In 1914, troops under the command of General John Pershing departed the Presidio for the Mexican border in pursuit of Pancho Villa and his men. When the United States entered World War II after the Japanese attack on Pearl Harbor, Presidio soldiers dug foxholes along nearby beaches. Fourth Army Commander Gen. John L. DeWitt conducted the internment of thousands of Japanese and Japanese Americans on the West Coast while U. S. soldiers of Japanese descent were trained to read and speak Japanese at the first Military Intelligence Service language school organized at Crissy Field. During the 1950s, the Presidio served as the headquarters for the Nike missile defense program and headquarters for the U. S. Sixth Army. The Presidio of San Francisco, encompassing more than 350 buildings with historic value, was designated a National Historic Landmark in 1962. In 1989, the Presidio closed as a military entity and was transferred to the National Park Service in October 1994. On December 12, 1884, the War Department designated , including the site of the old post cemetery, as San Francisco National Cemetery. It was the first national cemetery established on the West Coast and marks the growth and development of a system of national cemeteries extending beyond the battlefields of the Civil War. Initial interments included the remains of the dead from the former post cemetery as well as individuals removed from cemeteries at abandoned forts and camps elsewhere along the Pacific coast and western frontier. In 1934, all unknown remains in the cemetery were disinterred and reinterred in one plot. Many soldiers and sailors who died overseas serving in the Philippines, China and other areas of the Pacific Theater are interred in San Francisco National Cemetery. There are also three British Commonwealth service war graves here, a Canadian soldier of World War I, and a Royal Navy and Merchant Navy sailor of World War II. The cemetery is enclosed with a stone wall and slopes down a hill that today frames a view of the Golden Gate Bridge. Its original ornamental cast iron entrance gates are present but have been unused since the entrance was relocated. Tall eucalyptus trees further enclose the cemetery. The lodge and rostrum date to the 1920s and reflect the Spanish Revival styling introduced to several western cemeteries.

Құрмет медалімен марапатталғандар

(Тартулар - олар Құрмет медалімен марапатталған әрекеттердің күні.) Бірінші сержант Уильям Аллен (Индиялық науқандар), I рота, 23-ші АҚШ жаяу әскері. Аристотель тауы, Аризона, 1873 жылы 27 наурыз, бас машинисттің серігі Уильям Баддерс АҚШ әскери-теңіз флоты. USS Squalus кемесі батып кеткеннен кейін теңізде, 1939 жылғы 13 мамыр Майор Джеймс Кои (Азаматтық соғыс), Нью-Йорктің 147-ші жаяу әскері. Хэтчерс-Ран, Вирджиния, 1865 жылы 6 ақпан Сержант Джеймс Конгдон (Джеймс Мэдисон атымен қызмет етті) (Азаматтық соғыс), E компаниясы, 8-ші Нью-Йорк кавалериясы. Уэйнсборо, Вирджиния, 1865 жылы 2 наурыз, екінші лейтенант Маттиас В. Дэй (индіандық науқандар), 9-шы АҚШ ат әскері. Лас-Анимас каньоны, Нью-Мэриленд, 1879 жылдың 18 қыркүйегі генерал-майор Уильям Ф. Дин (Корея соғысы), АҚШ армиясы, 24-ші жаяу әскер дивизиясының қолбасшысы. Тхэджон, Корея, 1950 жылдың 20-21 шілдесі, 1950 жылы капитан Реджинальд Б. Дезидерио (Корея соғысы), АҚШ армиясы, 25-ші жаяу әскер дивизиясының 27-ші жаяу әскер полкінің командалық офицері. Ипсок маңында, Корея, 1950 жылдың 27 қарашасы, лейтенант Абрахам ДеСомер (Мексика кампаниясы), АҚШ әскери-теңіз флоты, USS Юта. Веракрус, Мексика, 21-22 сәуір, 1914 ж. Полковник Керн В. Дунаган (Вьетнам соғысы), АҚШ армиясы, А ротасы, 1-ші батальон, 46-шы жаяу әскер, Америка дивизиясы. Вьетнам Республикасы, 1969 жылғы 13 мамыр, 4-ші АҚШ атқышы әскерінің F ротасының сержанты Уильям Фостер (инд. Red River, Tex., 29 қыркүйек, 1872 Полковник Фредерик Фанстон, аға, (Филиппин-американ соғысы), 20-шы Канзас ерікті жаяу әскері. Рио-Гранде-де-ла-Пампанга, Лусон, Филиппин аралдары, 1899 жылдың 27 сәуірінде АҚШ-тың теңіз флотының теңізшісі Раде Градбич. USS Bennington кемесі бортында, 1905 жылдың 21 шілдесі Майор Оливер Д. Грин (Азаматтық соғыс), АҚШ армиясы. Антиэтам, МД, 17 қыркүйек, 1862 Бірінші лейтенант Джон Чоунинг Грешем (Индиялық науқандар), 7-ші АҚШ ат әскері. Wounded Knee, S. D., 1890 жылғы 29 желтоқсан Бас ұстаның серігі Франц Антон Итрих (Испания-Америка соғысы), АҚШ әскери-теңіз флоты. USS Petrel кемесі бортында, 1898 жылдың 1 мамыры, штаб-сержант Роберт С. Кененмор (Корея соғысы), АҚШ-тың теңізшілер корпусы, E компаниясы, 2-ші батальон, 7-ші теңізшілер, 1-ші теңізшілер дивизиясы. Юдамнидің солтүстігінде, Корея, 1950 жылдың 27-28 қарашасы Сержант Джон Стерлинг Лоутон (Индиялық науқандар), D компаниясы, 5-ші АҚШ атты әскері. Милк Ривер, Колорадо, 1879 жылдың 29 қыркүйегі, Корнелиус Дж. Лихи (Филиппин-Американ соғысы), А компаниясы, 36-шы жаяу әскер, АҚШ еріктілері. Порак, Лусон, Филиппин аралдары маңында, 1899 жылғы 3 қыркүйек, бірінші сержант Джон Митчелл (индіандық науқандар), І рота, 5-ші АҚШ жаяу әскері. Жоғарғы Вашита, Текс., 9-11 қыркүйек, 1874 Жеке Альберт Мур (Боксер көтерілісі), АҚШ теңіз жаяу әскерлері. Пекин, Қытай, 21 шілде - 17 тамыз 1900 Екінші лейтенант Луис Клинтон Мошер (Филиппин-Американ соғысы), филиппин скауттары. Гаскак тауы, Джоло, Филиппин аралдары, 1913 жылдың 11 маусымы, жеке Адам Недер (индіандық науқандар), А компаниясы, 7-ші АҚШ ат әскері. Сиу кампаниясы, 1890 жылдың желтоқсаны Бірінші лейтенант Уильям Р. Парнелл (индіандық кампаниялар), 1-ші АҚШ ат әскері. Уайт Бёрд Каньон, Айдахо, 1877 жылдың 17 маусымы, Рюбен Джаспер Филлипс (Боксерлер көтерілісі), АҚШ-тың теңіз жаяу әскерлері. Қытай, 1900 жылдың маусымы Корпораль Норман В. Ресслер (Испания-Америка соғысы), D компаниясы, 17-ші АҚШ жаяу әскері. Эль-Кейни, Куба, 1898 жылдың 1 шілдесі Сержант Ллойд Мартин Зайберт (Бірінші дүниежүзілік соғыс), АҚШ армиясы, F ротасы, 364-ші жаяу әскер, 91-ші дивизия. Эпинонвиллдің жанында, Франция, 1918 жылдың 26 қыркүйегі Бірінші лейтенант Уильям Руфус Шафтер (Азаматтық соғыс), І рота, 7-ші Мичиган жаяу әскері. Фэйр-Окс, Вирджиния, 31 мамыр 1862 Жәке Джордж Мэтью Шелтон, аға, (Филиппин-Американ соғысы), I рота, 23-ші АҚШ жаяу әскері. Ла-Паз, Лейте, Филиппин аралдары, 1900 жылы 26 сәуір, екінші сыныпты атқыштардың серігі Эндрю В. Столтенберг (Филиппин-Америка соғысы), АҚШ әскери-теңіз флоты. Catbalogan, Samar, Филиппин аралдары, 1900 жылдың 16 шілдесі Сержант Бернард Тейлор (Индиялық науқандар), А ротасы, 5-ші АҚШ кавалериясы. Сансет асуының жанында, Аризона, 1 қараша 1874 ж. Жеке Уильям Х. Томпкинс (Испан-Америкалық соғыс), G отряды, 10-шы АҚШ атқыштары. Таякоба шайқасы, Куба, 1898 жылы 30 маусымда Капитан Чарльз А. Варнум (Индиялық науқандар), Б ротасы, 7-ші АҚШ атқыштары. Уайт Клей Крик, С. Д., 1890 жылғы 30 желтоқсан Екінші лейтенант Джордж У. Уоллес (Филиппин-Американ соғысы), 9-шы АҚШ жаяу әскері. Тинюба, Лусон, Филиппин аралдары, 1900 жылдың 4 наурызы Теңізші Аксель Вестермарк (Боксер көтерілісі), АҚШ Әскери-теңіз флоты. Пекин, Қытай 28 маусым ...

(Dates are of the actions for which they were awarded the Medal of Honor.) First Sergeant William Allen (Indian Campaigns), Company I, 23rd U. S. Infantry. Turret Mountain, Arizona, March 27, 1873
Chief Machinist's Mate William Badders U. S. Navy. At sea following sinking of the USS Squalus, May 13, 1939
Major James Coey (Civil War), 147th New York Infantry. Hatchers Run, Va., February 6, 1865
Sergeant James Congdon (served under the name James Madison) (Civil War), Company E, 8th New York Cavalry. Waynesboro, Va., March 2, 1865
Second Lieutenant Matthias W. Day (Indian Campaigns), 9th U. S. Cavalry. Las Animas Canyon, N. M., September 18, 1879
Major General William F. Dean (Korean War), U. S. Army, commanding general, 24th Infantry Division. Taejon, Korea, July 20–21, 1950
Captain Reginald B. Desiderio (Korean War), U. S. Army, commanding officer, Company E, 27th Infantry Regiment, 25th Infantry Division. Near Ipsok, Korea, November 27, 1950
Lieutenant Abraham DeSomer (Mexican Campaign), U. S. Navy, USS Utah. Veracruz, Mexico, April 21–22, 1914
Colonel Kern W. Dunagan (Vietnam War), U. S. Army, Company A, 1st Battalion, 46th Infantry, Americal Division. Republic of Vietnam, May 13, 1969
Sergeant William Foster (Indian Campaigns), Company F, 4th U. S. Cavalry. Red River, Tex., September 29, 1872
Colonel Frederick Funston, Sr., (Philippine–American War), 20th Kansas Volunteer Infantry. Rio Grande de la Pampanga, Luzon, Philippine Islands, April 27, 1899
Seaman Rade Grbitch U. S. Navy. On board the USS Bennington, July 21, 1905
Major Oliver D. Greene (Civil War), U. S. Army. Antietam, Md., September 17, 1862
First Lieutenant John Chowning Gresham (Indian Campaigns), 7th U. S. Cavalry. Wounded Knee, S. D., December 29, 1890
Chief Carpenter's Mate Franz Anton Itrich (Spanish–American War), U. S. Navy. On board USS Petrel, May 1, 1898
Staff Sergeant Robert S. Kennemore (Korean War), U. S. Marine Corps, Company E, 2nd Battalion, 7th Marines, 1st Marine Division. North of Yudam ni, Korea, November 27–28, 1950
Sergeant John Sterling Lawton (Indian Campaigns), Company D, 5th U. S. Cavalry. Milk River, Colo., September 29, 1879
Private Cornelius J. Leahy (Philippine–American War), Company A, 36th Infantry, U. S. Volunteers. Near Porac, Luzon, Philippine Islands, September 3, 1899
First Sergeant John Mitchell (Indian Campaigns), Company I, 5th U. S. Infantry. Upper Washita, Tex., September 9–11, 1874
Private Albert Moore (Boxer Rebellion), U. S. Marine Corps. Peking, China, July 21 – August 17, 1900
Second Lieutenant Louis Clinton Mosher (Philippine–American War), Philippine Scouts. Gagsak Mountain, Jolo, Philippine Islands, June 11, 1913
Private Adam Neder (Indian Campaigns), Company A, 7th U. S. Cavalry. Sioux Campaign, December 1890
First Lieutenant William R. Parnell (Indian Campaigns), 1st U. S. Cavalry. White Bird Canyon, Idaho, June 17, 1877
Corporal Reuben Jasper Phillips (Boxer Rebellion), U. S. Marine Corps. China, June 1900
Corporal Norman W. Ressler (Spanish–American War), Company D, 17th U. S. Infantry. El Caney, Cuba, July 1, 1898
Sergeant Lloyd Martin Seibert (World War I), U. S. Army, Company F, 364th Infantry, 91st Division. Near Epinonville, France, September 26, 1918
First Lieutenant William Rufus Shafter (Civil War), Company I, 7th Michigan Infantry. Fair Oaks, Va., May 31, 1862
Private George Matthew Shelton, Sr., (Philippine–American War), Company I, 23rd U. S. Infantry. La Paz, Leyte, Philippine Islands, April 26, 1900
Gunner's Mate Second Class Andrew V. Stoltenberg (Philippine–American War), U. S. Navy. Catbalogan, Samar, Philippine Islands, July 16, 1900
Sergeant Bernard Taylor (Indian Campaigns), Company A, 5th U. S. Cavalry. Near Sunset Pass, Ariz., November 1, 1874
Private William H. Thompkins (Spanish–American War), Troop G, 10th U. S. Cavalry. Battle of Tayacoba, Cuba, June 30, 1898
Captain Charles A. Varnum (Indian Campaigns), Company B, 7th U. S. Cavalry. White Clay Creek, S. D., December 30, 1890
Second Lieutenant George W. Wallace (Philippine–American War), 9th U. S. Infantry. Tinuba, Luzon, Philippine Islands, March 4, 1900
Seaman Axel Westermark (Boxer Rebellion), U. S. Navy. Peking, China June 28 – August 17, 1900
Sergeant William Wilson (Indian Campaigns), Company I, 4th U. S. Cavalry. Colorado Valley, Texas, March 28, 1872

Басқа жерлеулер

Сан-Франциско ұлттық зиратында екі ерекше жерлеу "майор" Паулин Кушман және Сара А. Боуман. Кушманның ескерткішінде "Полин С. Фрайер, Одақ тыңшысы" деген жазу бар, бірақ оның шын аты Харриет Вуд. 1830 жылдары туған ол Томас Пласидтің "Varieties" шоуында өнер көрсетті және Паулин Кушман деген есімді алды. 1853 жылы театр музыканты Чарльз Дикинсонға үйленді, бірақ күйеуі одақ күштерінде қызмет етумен байланысты аурудан қайтыс болғаннан кейін, ол сахнаға оралды. 1863 жылдың көктемінде Луисвилл қаласында өнер көрсеткен кезінде, оған жергілікті Конфедерация қызметі туралы ақпарат жинауды провист-маршал сұрады. Сол жерден ол Нэшвиллге жіберілді, онда ол әскердің күші мен қозғалысы туралы ақпаратты жеткізуде сәттілік алды. Нешвиллде ол да тұтқындалып, тыңшы ретінде асылып қалуға жақындады. Ол 1864 жылы сахнаға оралып, лекция оқыды және өзінің өмірбаянын сатты. Әнші П.Т. Барнум оны "Камберленд тыңшысы" деп атады және Барнумның тәжірибелі қолдаушысы арқылы ол тез арада даңққа ие болды. 1870 жылдары қызылша ағаш кесу лагерьлерінде жұмыс істегеннен кейін ол қайтадан үйленіп, Аризона территориясына көшіп барды. 1893 жылы ол ажырасып, жоқшылықта және үмітсіз қалды; ол бірінші күйеуінің әскери зейнетақысына өтініш берді және Сан-Францискоға оралды, онда ревматизмін жеңілдету үшін алынған есірткілердің шамадан тыс мөлшерінен қайтыс болды. Республиканың Ұлы армиясы мен әйелдер көмек корпусының мүшелері бұрынғы тыңшы үшін салтанатты түрде жерлеу рәсімін өткізді. "Майор" Кушманның сүйегі офицерлер үйінде жатыр. Сан-Франциско ұлттық зиратында сондай-ақ "Ұлы батыс" деп аталатын Сара Боуман да жерленген. Бір сарбазға үйленген ол Закари Тейлордың әскерлерімен бірге Мексика-Америка соғысында жарақаттанғандарды күтіп-ұстауға көмектесті, ол үшін үкімет зейнетақысын алды. Күйеуі қайтыс болғаннан кейін, ол әртүрлі ер адамдармен бірге болды және Техас штатының Эль-Пасо қаласында атақты мейрамхана мен жезөкше үйін басқарды. Боуман соңғы күйеуімен тұрмысқа шыққанда, Эль-Пасодан кеткен. Екеуі Форт Юмаға аяқтайды, онда ол 1866 жылы жәндік тістегеннен қайтыс болғанға дейін пансионатты басқарады. Ол әскери рәсіммен жерленді және Форт-Юма зиратына жерленді. Бірнеше жылдан кейін оның денесі эксгумацияланып, Сан-Франциско ұлттық зиратында қайта жерленді. Сан-Франциско ұлттық зираты - Бірінші дүниежүзілік соғыста бригадалар мен дивизияларға қолбасшылық еткен, сондай-ақ актриса Энн Хардингтің әкесі ретінде танымал болған бригадир генерал Джордж Г. Гатлидің жерленген жері. Бірінші дүниежүзілік соғыстың тағы бір бригадир-генералы Одус Кремер Хорни де Сан-Франциско ұлттық зиратында жерленген. Джон Фрэнсис Диллон, АҚШ Федералды радио комиссиясының мүшесі де сол жерде жерленген. АҚШ өкілдері Филипп Бертон мен Сала Бертон да зиратта жерленген.

Two unusual interments at San Francisco National Cemetery are "Major" Pauline Cushman and Sarah A. Bowman. Cushman's headstone bears the inscription "Pauline C. Fryer, Union Spy", but her real name was Harriet Wood. Born in the 1830s, she became a performer in Thomas Placide's show Varieties and took the name Pauline Cushman. She married theater musician Charles Dickinson in 1853, but after her husband died of illness related to his service for Union forces, she returned to the stage. During spring 1863, while performing in Louisville, Kentucky, she was asked by the provost marshal to gather information regarding local Confederate activity. From there she was sent to Nashville, where she had some success conveying information about troop strength and movements. In Nashville, she was also captured and nearly hanged as a spy. She returned to the stage in 1864, to lecture and sell her autobiography. Entertainer P. T. Barnum promoted her as the "Spy of the Cumberland" and through Barnum's practiced boostership she quickly gained fleeting fame. After spending the 1870s working the redwood logging camps, she remarried and moved to the Arizona Territory. By 1893 she was divorced, destitute and desperate; she applied for her first husband's military pension and returned to San Francisco, where she died from an overdose of narcotics allegedly taken to soothe her rheumatism. Members of the Grand Army of the Republic and Women's Relief Corps conducted a magnificent funeral for the former spy. "Major" Cushman's remains reside in Officer's Circle. Also buried at San Francisco National Cemetery is Sarah Bowman, also known as "Great Western", a formidable woman over 6 feet (2 m) tall with red hair and a fondness for wearing pistols. Married to a soldier, she traveled with Zachary Taylor's troops in the Mexican–American War helping to care for the wounded, for which she earned a government pension. After her husband's death she had a variety of male companions and ran an infamous tavern and brothel in El Paso, Texas. Bowman left El Paso when she married her last husband. The two ended up at Fort Yuma, where she operated a boarding house until her death from a spider bite in 1866. She was given a full military funeral and was buried in the Fort Yuma Cemetery. Several years later her body was exhumed and reburied at San Francisco National Cemetery. San Francisco National Cemetery is also the burial location of Brigadier General George G. Gatley, who commanded brigades and divisions in World War I, and was also well known as the father of actress Ann Harding. Another World War I brigadier general, Odus Creamer Horney, is also buried at San Francisco National Cemetery. John Francis Dillon, member of the U. S. Federal Radio Commission is buried there too. U. S. representatives Phillip Burton and Sala Burton are also buried in the cemetery.