Кіріспе
Пелана (/p//ə/'/l//æ//n//ə/; Greek) - Ежелгі Лакедемонияның Еуротас өзенінің бойындағы және Спартадан Аркадияға баратын жолда орналасқан қаласы. Пелана қазіргі уақытта Грекияның Спарти муниципалитетіне қарасты ауыл және муниципалитет. 2011 жылғы жергілікті басқару реформасына дейін муниципалитет болды. Муниципальттік бірліктің ауданы 153,763 км2. Муниципалитеттің орталығы Касторейо болды. Ол Калывия Георгичи Каливия Георгици (лат. Георгици шатырлары) 1932 жылы жақын маңдағы көне қаланың атымен аталды. Қазіргі Пельананың орны ежелгі заманда болғанмен, Паузанияс пен басқа да көне авторлар атап өткен ежелгі Пельананың орны емес. Ежелгі Пельана қазіргі Селасияға жақын жерде болған.
Тарих
Археолог Теодор Спиропулостың айтуынша, Пелана Лаконияның микендік астанасы болған. Бүгінгі таңда Пелана - Спартадан солтүстікке қарай 27 шақырым жерде, Спарта мен Триполиді байланыстыратын негізгі жолдан батысқа қарай 5 шақырым жерде орналасқан, солтүстік Лакониядағы шағын ауыл. Ол Пелопоннес тауларының жалғасы болып табылатын төбеде салынған. Пельяна ауданы 15 шаршы шақырым, теңіз деңгейінен 355 метр биіктікте орналасқан. Қазіргі ауызша халықтық дәстүр бойынша, оның атын Пеллания деген әйел алған. Бұл әйел су алуға бара жатқанда, суға түсіп, суға құлап кетті. Осылайша, ауылға Пеллана деп аталды, ал негізгі су жолы: Пеллания фонтаны. Спартадан қуылған кезде Тиндарейдің резиденциясы болған деп айтылады, содан кейін Евротадағы Спартаның шекаралық бекінісі болды, өйткені Селасия Оэнуста болды. Полибий оны сипаттап береді (IV. 81) Лакон Триполисінің қалаларының бірі ретінде, қалған екеуі, мүмкін, Карист (немесе, балама ретінде, Эгис) және Белемина. Паузанияның заманында бұл қала қала болмады, бірақ ол Асклепий ғибадатханасы мен Пеланис және Лансея деп аталатын екі су көзі бар екенін байқады. Пелананың астында Characoma (грекше Χαράκωμα) болды, ол аңғардың тар бөлігіндегі бекініс немесе қабырға; қалаға жақын жерде Агистің заңына сәйкес спартандықтарды периоиктердің жерінен бөлу үшін арық болды. (Қоңырау шалу. Паузаний Пелана Белеминадан 100 стадия қашықтықта екенін айтады, бірақ оның Спартадан қашықтығын және өзеннің қай жағалауында тұрғанын нақты айтпайды. Бұл жер өзеннің сол жағалауында, Маунт-Ар-Ан-Диверде орналасқан. Бурлия Спартадан 55 стадия, ал Мунт. Кельмос, Белеминаның орны. Тау. Бурлианың екі шыңдары бар, олардың әрқайсысында шіркеу тұр; ал өзеннің жағалауы, тек тастан тар шалғындықпен бөлінген, грек қабырғасымен 200 метрге дейін қолдау табады. Кейбір мол көздер тау жыныстарының етегінен және сазды даланың оңтүстік шетінде, қабырғаның аяқталуындағы өзенге қосылатын өзеннен шығады. Бұл бұлақтардың суын Спартаға жеткізген көрінеді. Пелана акрополі таудың бір шыңын алып тұрған болуы мүмкін, бірақ шіркеулердің бірде-біреуінде көнеліктің іздері жоқ. (Лик, Мореа, том. III. 13, т. б. ; Boblaye, Récherches, және т.б. 76 б. ; Ross, Reisen im Peloponnes, 191 б. Curtius, Peloponnesos, vol. II. 255-бет.)
It was said to have been the residence of Tyndareos, when he was expelled from Sparta, and was subsequently the frontier fortress of Sparta on the Eurotas, as Sellasia was on the Oenus. Polybius describes it (iv. 81) as one of the cities of the Laconian Tripolis, the other two being probably Carystus (or, alternatively, Aegys) and Belemina. It had ceased to be a town in the time of Pausanias, but he noticed there a temple of Asclepius, and two fountains, named Pellanis and Lanceia. Below Pellana, was the Characoma (Greek: Χαράκωμα), a fortification or wall in the narrow part of the valley; and near the town was the ditch, which according to the law of Agis, was to separate the lots of the Spartans from those of the Perioeci. (Plut. l. c.)
Pausanias says that Pellana was 100 stadia from Belemina; but he does not specify its distance from Sparta, nor on which bank of the river it stood. It was probably on the left bank of the river at Mt. Burliá, which is distant 55 stadia from Sparta, and 100 from Mt. Khelmós, the site of Belemina. Mt. Burliá has two peaked summits, on each of which stands a chapel; and the bank of the river, which is only separated from the mountain by a narrow meadow, is supported for the length of 200 yards by a Hellenic wall. Some copious sources issue from the foot of the rocks, and from a stream which joins the river at the southern end of the meadow, where the wall ends. There are still traces of an aqueduct, which appears to have carried the waters of these fountains to Sparta. The acropolis of Pellana may have occupied one of the summits of the mountain, but there are no traces of antiquity in either of the chapels. (Leake, Morea, vol. iii. p. 13, seq. ; Boblaye, Récherches, &c. p. 76 ; Ross, Reisen im Peloponnes, p. 191; Curtius, Peloponnesos, vol. ii. p. 255.)