Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірінші USS Tunxis 1864 жылы 4 маусымда Честерде, Пенсильванияда, Реани, Сон және Арчболд компаниясы арқылы суға түсірілді; және Филадельфия әскери-теңіз жайында 1864 жылы 12 шілдеде тапсырылды. 1864 жылы 21 қыркүйекте жеңіл су тарту мониторы өзінің алғашқы сапарында әскери-теңіз кемесінің қорғалған суларынан кетіп қалды. Алайда, ол көп ұзамай суды өте қауіпті мөлшерде ала бастады, сондықтан ол Филадельфияға оралды, онда ол айдың соңында қызметтен шығарылды.
The first USS Tunxis was launched on 4 June 1864 at Chester, Pennsylvania, by Reaney, Son & Archbold; and commissioned at the Philadelphia Navy Yard on 12 July 1864. On 21 September 1864, the light draft monitor departed the sheltered waters of the navy yard on her maiden voyage. However, she soon began taking on water at such an alarming rate that she came about and returned to Philadelphia where she was decommissioned later in the month.
Жобалық түзетулер
Каско класының мониторларының бастапқы дизайнын Джон Эриксон жасаған болса да, соңғы қайта қарауды бас инженер Албан С. Стимерс 1863 жылы контр-адмирал Сэмюэл Ф. Дюпонттың Форт Самтерді бомбалау сәтсіздігінен кейін жасаған. Нью-Йорктегі Мониторинг Кеңесіне жоспарлар ұсынылған кезде Эриксон мен Стимерстің қарым-қатынасы нашар болды, ал Құрылыс және жөндеу бюросының бастығы Джон Лентхоллдың басқармамен байланысы аз болды. Нәтижесінде жоспарлар мақұлданды және жаңа жобаны мұқият тексермей-ақ 20 кеме тапсырылды. Бұл кемелер үшін 14 млн АҚШ доллары бөлінді. Стимерс бастапқы жоспарға қосылған броньды өтемегендігі анықталды, бұл ағаш корпус қаңқасына және 3 дюймдік бортқа аса көп жүктеме берді. Стаймерс жобаны бақылаудан шығарылды және Эрикссонды зақымдануды жоюға шақырды. Ол құрылыс барысында болған мониторлардың корпустарын екі футқа көтеруге мәжбүр болды. Алғашқы бірнеше кемеде мұнаралар алынып тасталды және 11 дюймдік Дальгрен пулеметін орнатты. Бұл кемелерге тағы бір торпеда қосылды. Тунксис - бұл өз класының бронетурбасын сақтап қалған алғашқы мониторы. 1864 жылы 19 қазанда Tunxis Уильям Крамп және Ұлдар кеме жасау зауытына, Филадельфияға, күрделі жөндеу мен қайта құру үшін кірді. 1866 жылы 12 шілдеде, алғашқы іске қосылғаннан бері екі жыл өткенде, монитор толық жөндеуден кейін бұрынғыдан әлдеқайда теңізге жарамды болып шықты. Алайда, оның кластық дизайны өкінішті болғандықтан, ол дереу Лиг Айленд теңіз жағалауында орналасты.
Though the original designs for the Casco class monitors were drawn by John Ericsson, the final revision was created by Chief Engineer Alban C. Stimers following Rear Admiral Samuel F. Du Pont's failed bombardment of Fort Sumter in 1863. By the time that the plans were put before the Monitor Board in New York City, Ericsson and Stimers had a poor relationship, and Chief of the Bureau of Construction and Repair John Lenthall had little connection to the board. This resulted in the plans being approved and 20 vessels ordered without serious scrutiny of the new design. $14 million US was allocated for the construction of these vessels. It was discovered that Stimers had failed to compensate for the armour his revisions added to the original plan and this resulted in excessive stress on the wooden hull frames and a freeboard of only 3 inches. Stimers was removed from the control of the project and Ericsson was called in to undo the damage. He was forced to raise the hulls of the monitors under construction by nearly two feet and the first few completed vessels had their turrets removed and a single pivot mount 11 inch Dahlgren cannon mounted. These same few vessels had a retractable spar torpedo added as well. Tunxis would be the first monitor of the class to keep her armoured turret. On 19 October 1864 Tunxis entered William Cramp & Sons' shipyard, Philadelphia, for extensive refit and rebuilding. On 12 July 1866, two years to the day since her first commissioning, the monitor emerged from the complete overhaul far more seaworthy than before. Nevertheless, since her class design had proven disappointing, she was immediately laid up at League Island Navy Yard.
Тағдыр
1869 жылы 15 маусымда оның аты Гидраға өзгертілді. 1874 жылы Отсего ешқашан белсенді қызметте болмағандықтан, қоқыс үшін бөлінді.
On 15 June 1869, her name was changed to Hydra; and, on 10 August 1869, she was renamed Otsego. In 1874, Otsego was broken up for scrap, having never seen active service.