Кіріспе

Бұрынғы ағылшын темір жолы Ньюкасл мен Солтүстік Шилдс темір жолы 1839 жылы маусымда Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Карлиол скверіндегі уақытша аялдамадан Солтүстік Шилдске дейін ашылды. Темір жол 1844 жылы қарашада Ньюкасл және Бервик темір жолына қосылды. Ньюкасл мен Бервик темір жолының өзі Йорк, Ньюкасл және Бервик темір жолымен қосылды, ал ол 1854 жылы Солтүстік-Шығыс темір жолының бөлігі болды. Тайнемут 1847 жылдан бастап қызмет көрсетілді және Ньюкасл Орталық 1850 жылы бастапқы станцияның орнын алды. 1882 жылы Тинемут станциясын желі мен бұрынғы Блайт және Тайн темір жолы байланысқан кезде аралық станциямен алмастырды. Бұл жол 1904 жылы Tyneside Electrics бағдарламасының бөлігі ретінде электрлендірілді.

Шығу тегі

Ньюкасл мен Солтүстік Шилдс арасындағы темір жол 1830 жылы ұсынылды, бірақ Ньюкасл қаласында қала кемежайлары Солтүстік Шилдстегі кемежайларға сауда-саттықты жоғалтады деп қорқатын адамдар қарсы болды. Солтүстік Шилдстегі адамдар жергілікті дүкендер сауда-саттықты жоғалтады деп қорқады. Екі ұсынылған маршруттың бірі 1835 жылы таңдалды, келесі жылы өзгертілді, сондықтан Тайнемут тармақпен қызмет көрсетуден гөрі негізгі желіде болды. Жер иелеріне жол жүру ақысын өтеу үшін, көмірді тасымалдау үшін, бір шақырым жер төлемі төленеді. Ньюкасл және Солтүстік Шилдс темір жолы (N&NSR) 1836 жылы 21 маусымда Корольдік келісімді алды. Ньюкаслдағы уақытша аялдамадан шыққаннан кейін темір жол қысқа туннельден өтіп, қабырғалық іргетастарда ламинатталған ағаш аркаларды пайдаланып салынған екі виадукты кесіп өтті. Оузебёрн виадугының ұзындығы 918 фут (280 м), ал Уиллингтон Дене виадугының ұзындығы 1048 фут (319 м) және жеті аркасы бар. Темір жол 1839 жылы 18 маусымда ашылды, онда екі пойыз 700 жолаушыны Тинемут қаласында өткен мерекеге алып барды, ол қатты дауылдан кейін тоқтатылды. Тайнемут 1847 жылға дейін қызмет көрсетілмеген болса да, келесі күні қоғамдық қызметтер басталды. 1841 жылы экспресс пойыздардың орташа жылдамдығы үшінші сынып вагондары ашық жасыл түске боялған, ал біріншісі 6 метр ұзындығы мен 2 метр ені, есіктері жоқ және 60 жолаушыны тасымалдайтын. Бірінші сыныптағы вагондар қызыл, қоңыр, ал бір жағдайда сары түстес ашық қызыл түсті, ал екінші сыныптық жолаушылар ашық қоңыр және қызғылт түсті. Темір жол 1844 жылдың қарашасында Ньюкасл және Бервик темір жолына қосылды, бірақ тәуелсіз операциялар 1847 жылдың 1 шілдесінде Солтүстік-Батыс бағыты ашылғанға дейін жалғасты.

Мұра

Ньюкасл мен Бервик темір жолы Йорк, Ньюкасл және Бервик темір жолымен біріктірілді, ал ол 1854 жылы Солтүстік-Шығыс темір жолының бөлігі болды. Ньюкаслдегі уақытша аялдама 1850 жылы Ньюкасл орталық станциясымен ауыстырылды. 1879 жылы Уолкер арқылы, Риверсайд тармағы деп аталатын, ал 1882 жылы Блайт және Тайн темір жолымен байланыстыратын бастапқы N&NSR аялдамасының орнына станса ашылды. Жол 1904 жылдан бастап жолаушылар тасымалында жаңа пойыздармен жұмыс істейтін Tyneside Electrics бағдарламасының бөлігі ретінде электрлендірілді.

Бүгінгі кезек

1973 жылы 23 шілдеде Риверсайд тармағынан қызметтер алынып тасталды және ол қазір Хадриан жолы деп аталатын жаяу жүргінші және велосипед жолы болып өзгертілді, ол C2C велосипед жолының (Ұлттық велосипед желісінің 72-жолы) және Хадрианның ұлттық жолының бөлігі болып табылады. 1982 жылы негізгі бағыттың (Хитоннан шығысқа қарай Тинемут пен одан да алыс) барлық бөлігі Тин және Уэр метросының сары желісінің бөлігі ретінде өзгертілді.