Кіріспе
Канададағы жергілікті билік Канададағы жергілікті билікті сайлаушылардың атынан шешім қабылдауға заңды түрде өкілетті барлық жергілікті билік органдары деп анықтауға болады, федералды үкіметті, провинциялық және аумақтық үкіметтерді және алғашқы халықтар, метистер мен инуиттер үкіметтерін қоспағанда. Бұл муниципалитеттер, мектеп басқармалары, денсаулық сақтау органдары және т.б. Канададағы жергілікті басқарудың ең көрнекті түрі - муниципалды басқару, бұл жергілікті қызмет көрсету, нысандар, қауіпсіздік және инфрақұрылыммен қамтамасыз ететін жергілікті кеңес өкіметі. Муниципальдік үкіметтер - муниципалитет деп аталатын белгілі бір географиялық аймақтағы барлық тұрғындарға қызмет көрсететін жергілікті жалпы мақсаттағы органдар. Канадада үш мемлекеттік жүйе бар: федералды, провинциялық/территориалды және жергілікті. Муниципалитеттер - провинциялар мен аумақтардың қалауы бойынша жұмыс істейтін бағынысты (делегацияланған) басқару субъектілері. 1867 жылғы Конституция Заңының 92 (8) -бабына сәйкес "әрбір провинцияда заң шығарушы орган провинциядағы муниципальді мекемелерге қатысты заңдар шығара алады". Жергілікті биліктерді "облыстық құрылымдар" деп атайды. 2002 жылы Канадада шамамен 3700 муниципалды үкімет болды. Жергілікті басқарудың құрылымы күрделі. Мысалы, кейбір провинцияларда жергілікті басқарудың бірнеше деңгейлері бар: аймақтық үкіметтер, округтік үкіметтер және муниципалдық үкіметтер. Кейбір корпорацияланбаған аудандарда арнайы қызмет аудандары бар. Муниципальді жергілікті басқару әр түрлі формаларды алады, соның ішінде қалалар, қалалар мен ауылдар. Сонымен қатар, арнайы мақсаттағы билік органдары да бар. Тек Онтарио провинциясында ғана кем дегенде 2000 осындай орган бар, оның ішінде "полиция комиссиялары, денсаулық сақтау бөлімшелері, табиғатты қорғау органдары, коммуналдық коммуналдық қызметтер комиссиялары, саябақтар және мектептер" (Tindal & Tindal 1995, p. 2). Мектептерде білім беруді жергілікті мектептер кеңесі қамтамасыз етеді, ал "мектеп басқарушылары" сайланады.
Local government in Canada can be defined as all elected local authorities which are legally empowered to make decisions on behalf of its electors, excluding the federal government, provincial and territorial governments, and First Nations, Métis and Inuit governments. This can include municipalities, school boards, health authorities, and so on. The most prominent form of local government in Canada is municipal government, which is a local council authority which provides local services, facilities, safety and infrastructure for communities. Municipal governments are local general purpose authorities which provide services to all residents within a defined geographic area called a municipality. Canada has three orders of government, federal, provincial/territorial and Indigenous. Municipalities are subordinate (delegated) governance entities existing at the pleasure of provinces and territories. According to Section 92(8) of the Constitution Act, 1867, "In each Province the Legislature may exclusively make Laws in relation to Municipal Institutions in the Province." Local governments are therefore frequently referred to as "creatures of the provinces". There were about 3,700 municipal governments in Canada c. 2002. The organisation of local government is complex. For instance, in some provinces there are several tiers of local government: regional governments, county governments and municipal governments. There are also special service districts in some unincorporated areas. Municipal local governments take various forms including cities, towns and villages. There are also innumerable specific purpose authorities. In Ontario province alone there are at least 2000 of these bodies, including 'police commissions, health units, conservation authorities, public utilities commissions, parks boards and school boards' (Tindal & Tindal 1995, p. 2). Schools are usually provided locally by school boards, with the 'school trustees' being elected.|The Department of Infrastructure and Regional Development (Australia)
Муниципальдік үкімет
Канадада муниципалды үкімет - жергілікті қызмет көрсету, нысандар, қауіпсіздік және инфрақұрылымдарды қамтамасыз ететін жергілікті кеңес өкілеттігінің түрі. Канадада үш мемлекеттік жүйе бар: федералды, провинциялық және муниципалды. 1867 жылғы Конституция Заңының 92 (8) -бабына сәйкес "әрбір провинцияда заң шығарушы орган провинциядағы муниципальді мекемелерге қатысты заңдар шығара алады".
Муниципальттік басқару түрлері
Муниципальдік үкіметтер өз провинцияларының бөлімшелері болып табылады. Муниципалитет шешімдердің көпшілігінде дербестікке ие болса да, муниципалдық үкімет қабылдаған барлық заңдар провинциялық үкіметпен кез-келген уақытта өзгертілуі мүмкін. Типтік муниципалды үкімет құрылымының мысалын Нью-Брансуиктен табуға болады, ол 1785 жылы Сент-Джон қаласында Канададағы алғашқы муниципалды үкіметке қонақ болды.
Облыстық муниципалитеттер
Кейбір провинцияларда белгілі бір аймақтағы бірнеше муниципалитеттер муниципалдық басқарудың жоғарғы деңгейіне жатады, бұл көбірек аймақтық қызмет көрсетеді. Провинцияға байланысты бұл екінші деңгейді округ, аймақтық муниципалитет, аймақтық округ немесе аймақтық округ муниципалитет деп атауға болады. Новая Шотландияда үш муниципалитет "өңірлік муниципалитет" ретінде тағайындалған. Аймақтық муниципалитет - бүкіл тарихи округті, оның ішінде округтің ішінде бұрын құрылған барлық қалалар мен қалаларды қамтитын бір муниципалдық үкімет. Үш аймақтық муниципалитеттерде "қала" және "қала" сияқты атаулар аймақтық муниципалитет құрылғанға дейін болған тарихи жарғылық қалалар мен қалалар үшін бейресми белгілер ретінде ғана бар.
Жергілікті муниципалитеттер
Канадада муниципалдық басқару түрлері провинциялар арасында әр түрлі, бірақ олардың барлығы бірдей функцияларды атқарады. Жалпы иерархия 1849 жылы Муниципаль корпорациялар туралы заңның қабылдануымен құрылды. Ең ірі муниципалитеттер әдетте қалалар деп аталады, ал олардың үкіметтері қалалық кеңестер деп аталады. Кішігірім үкіметтер әдетте қалалар, ауылдар, приходтар, ауылдық муниципалитеттер, қалалар немесе ауылдар деп аталады. Кейбірін белгілі бір муниципалитет түрі ретінде емес, тікелей муниципалитет ретінде белгілеуге болады, бірақ бұл термин олардың мәртебесіне қарамастан барлық жергілікті үкіметтерді қамтиды деп саналады. "Бороу" термині бұрын Онтарионың Торонто қаласында қала маңындағы муниципалитеттерді белгілеу үшін қолданылған. Шығыс Йорк ауданы бұл мәртебеге ие болған соңғы муниципалитет болды, 1998 жылдың 1 қаңтарында Торонто қаласының құрамына кіргеннен кейін одан бас тартты. Квебекте қалалар мен қалалар арасында заңды айырмашылық жоқ, алайда ағылшын тілділер бейресми және субъективті айырмашылықты байқауы мүмкін, заңды түрде Квебектегі барлық "қалалар" мен "қалалар" бірдей мәртебеге ие.
Сублокалды бөлімшелер
Квебекте "боро" термині әдетте арондсименттің ағылшын тіліндегі аудармасы ретінде қолданылады, бұл муниципалитеттің әкімшілік бөлінісіне қатысты. Квебектегі сегіз муниципалитет қана округтерге бөлінген. (Квебектегі округтердің тізіміне қараңыз.)
Құрамына кірмеген аудандар
Канададағы кейбір аудандар корпорацияланбаған, яғни олардың мүлдем муниципалды үкіметі жоқ. Инкорпорацияланбаған аймақтағы кез келген мемлекеттік қызметтерді жергілікті қызмет көрсету кеңесі немесе жергілікті қызмет көрсету ауданы сияқты жергілікті агенттік немесе провинцияның өзі көрсетеді. Ал егер үкімет провинциялық үкіметпен қаржыландырылмайтын болса, онда салықтар салынуы керек. Қоғамдық коммуналдық және басқа да қызметтер. Әдетте саябақтарды муниципалдық үкімет, кейде кәріз, су және т.б. қамтамасыз етеді. Квебек, Онтарио және Альбертада жергілікті мемлекеттік қызметтердің ауқымы электр, телефон және газ қызметтерін қамтиды.
Құрылымы мен қаржыландыруы
Жергілікті биліктің көпшілігі провинция немесе территория берген жарғы немесе актпен құрылады. Жергілікті билік Канада Конституциясында провинциялардың жауапкершілігі деп аталғанынан басқа ештеңе айтылмаған. Нәтижесінде, муниципалитеттер оларды бақылайтын провинциялық үкіметтің қалауы бойынша құрылуы, біріктірілуі немесе таратылуы мүмкін. Олар сондай-ақ федералды үкіметпен қарым-қатынас жасау көлемінде шектеледі, өйткені бұл провинциялық юрисдикцияның аумағын бұзады. Көптеген қалаларда федералдық үкімет үлкен көлік және жолдар сияқты бірнеше жобаны қаржыландырады. Бұл қаражат P3 Canada сияқты түрлі федералды бағдарламалардан келеді, онда жеке компания / консорциум жобаның пайызын, құрылыс, пайдалану, техникалық қызмет көрсету, қаржыландыру және жобалау, ірі жобалар жоба үшін федералды қаржы ала алатын Canada Fund қорын құру. АҚШ-тың көптеген жобаларынан және қалаларынан айырмашылығы, жобалардың көпшілігі өздерінің шамамен төрттен бір бөлігін ғана федералды үкіметтен алады және олар белгілі бір мөлшерде жұмысты канадалықтар немесе канадалық компаниялар орындауға міндетті емес. Әр провинция өз аумағында жергілікті билікті құруға жауапты болғандықтан, жергілікті органдардың атаулары, функциялары мен өкілеттіктері ел бойынша әртүрлі болады. Жергілікті билік, әдетте, шектеулі өкілеттіктерге ие, атап айтқанда, жергілікті заңдар мен салық салу (мүлкі салығы) арқылы. Әдетте, муниципалдық үкімет бір мэрден (кейде рев немесе күзетші) және белгілі бір сандағы кеңесшілерден (кейде кенеш) тұрады. Бір кеңесте әдетте 10-20 кеңесші болады; алайда, Монреальда 50-ден астам кеңесші бар. Кеңесшілер округтер деп аталатын округтерді білдіруі мүмкін. Канадада муниципалдық үкімет кірісінің 83% өз көздерінен жиналады және заң бойынша олардың шоттары тапшылыққа ұшырамайды, бұл провинцияларды өздерінің муниципалдық үкіметтерінің борыштарына қасақана кепілдік беруден қорғайды. Канадалық муниципалдық үкіметтердің басым бөлігі мүлік салығынан қаржыландырылады. Қосымша қаржыландыру көздері тауарлар мен қызметтерді сату, айыппұлдар және провинциялық үкіметтен салықтық аударымдарды қамтиды.
Сайлаулар
Облыстардың өздерінің муниципалдық үкіметтеріне деген бақылауына байланысты, кеңесшілердің қызмет ету мерзімі провинциядан провинцияға өзгереді. Көптеген провинциялық сайлаулардан айырмашылығы, муниципалдық сайлаулар әдетте белгіленген күні өткізіледі.
Тарих
Канаданың көптеген саяси институттары сияқты, муниципалдық үкімет тамыры Англияның ортағасырлық үкімет жүйесінде жатыр. 1185 жылы Винчестер қаласына жарғы берілді, ал 1215 жылы қол қойылған Магна-Хартада бостандықтардың берілуі бекітілді. Канададағы алғашқы ресми муниципалитет Нью-Брансуиктегі Сент-Джон қаласы болды, ол 1785 жылы патшалық мақұлдауға ие болды. Қалалық үкімет үшін бұл үкіметтен мақұлдау алудың 50 жылдық үзілісін бастады, 1830 жылдары бұл мәселе тағы да күн тәртібіне енгізілген кезде аяқталды. 1835 жылы британ парламенті муниципалитеттердің қалай жұмыс істеуі және сайлануы керектігін нақтылаған Муниципальдік корпорациялар туралы заң қабылдады. Бұл заңның идеяларын Канадаға Лорд Дурхам жеткізді, ол сол кездегі генерал-губернаторы Лорд Сиденхэмге есеп берді. 1840 жылдың соңы мен 1841 жылдың басында Канаданың үкіметтері елдің барлық аймақтарында муниципалды үкімет орнату туралы түрлі актілер қабылдады. 1849 жылы Канада провинциясының заң шығарушы жиналысы оның авторы Роберт Болдуиннің құрметіне Болдуин актісі деп аталатын муниципалдық корпорациялар туралы заңның Канадалық нұсқасын мақұлдады. Ол жергілікті билік органдарына салықтарды көтеру және заң шығару үшін өкілеттік берді. Сонымен қатар, ол жоғарыдан қалалардан басталып, қалалар, ауылдар мен, ақыр соңында, қалалар мен елді мекендер арқылы төмен қарай қарайтын муниципалдық үкіметтердің иерархиясын орнатты. Бұл жаңа үкіметтердің шекараларын өзгерту үшін провинциялық муниципалдық кеңеске өтініш жасау немесе заң шығарушы орган арқылы өзгеріс жасау арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. ХХ ғасырдың басында Канадада муниципалдық реформалар жүргізілді. Қалалық билікті провинциялық заң шығарушы органнан ажыратуға тырысты, ал муниципалдық үкіметтерді директорлар кеңесімен салыстырды. Бұл басқару формасы белгілі бір саяси партияның көзқарасын алға жылжыту үшін емес, ол отыру және оны "бизнес сияқты" жүргізу үшін болды. Осылайша, үлкен муниципалитетке көбірек кеңесші болу керек деген ой үлкен компанияның үлкен директорлар кеңесінің болуымен бірдей болды, яғни функционалдық тұрғыдан мүмкін емес. 1920-1960 жылдар аралығында муниципалитеттер провинциялық үкіметтерінен қаржыландырылатын. Бұл, ішінара, Ұлы депрессияға байланысты болды, бірақ реформа туралы одан әрі талқылау 1970 жылдары басталды. Көптеген қалаларда өмірдің әртүрлі салаларын қамтитын бірнеше үлкен палаталар жүйесі әртүрлі демографиялық аймақтар үшін бір палатамен алмастырылды; бұл кеңесшілердің байлар мен жоқтар арасындағы мүдделердің қайшылықта болмауын қамтамасыз ету еді. Қалалық басқару реформасына қатысты даулар жалғасуда, бұл жақында Торонто қаласының 1997 жылғы заңына қатысты даудан көрінеді.