Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жоқ. 77 гранатасы - 1943 жылы қыркүйекте шығарылған және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолданылған британдық ақ фосфор гранатасы. Жоқ. 77 ақ фосфордан жасалған дөңгелек, соққыға арналған оқшаулау және қалайы қабықшадан тұрады. Ол түтін экрандарын орнатуға және сигнал беру құрылғысы ретінде қарастырылған. Сонымен қатар, граната жанғыш қару ретінде де өте тиімді болды. Сонымен қатар, No 77 граната британдық әскерге берілді. Бұл граната "барлық бағыттағы" әсер ету реакторымен жабдықталған, ол граната жер бетіне тиген кезде іске қосылатын болды. Граната жарылғаннан кейін оның құрамы (яғни ақ фосфор) ауаға тиген кезде шашырап, тұтанып кетеді. Бұл гранатаны өте қауіпті етті, сондықтан оның ұрыста пайдалылығы болды. Соғыс аяқталғаннан кейін гранаталардың көпшілігі гранаталардың денелерін жасау үшін пайдаланылған төмен сапалы қалайы пластиналы болат тоттағандықтан қауіпті болды. 1948 жылы гранатаның қолданылуы тоқтатылды және олардың қаупін азайту үшін барлығы жойылды. Алайда, олар Канадада 1950 жылға дейін өндіріліп, пайдаланылды, өйткені олардың сапасы мен өндірісі Ұлыбританияда табылғаннан жақсы болды. No 1 қосымшаға сілтеме жасаңыз. 77 түтін гранатасы сонымен қатар, Нидерланд армиясының қолжазбаларында елуінші жылдарға дейін "C hgr Nr 77" (chemische handgranaat nummer 77) деп кодталған, бұл оның Батыс Еуропада сол онжылдыққа дейін қолданылуын көрсетеді.
The No. 77 grenade was a British white phosphorus grenade introduced in September 1943 and used during the Second World War. The No. 77 consisted of around of white phosphorus, an impact fuze and a tin casing. It was intended for laying down smoke screens and as a signalling device. The grenade was also very effective as an anti personnel, incendiary weapon. As well as being issued to the Home Guard, the No. 77 grenade was issued to the British army. This grenade was fitted with an "all ways" action impact fuze designed to set the grenade off when it hit a surface the fuze was called "all ways" as it was designed to work no matter which way the grenade landed. Once the grenade exploded, the contents (i. e. the white phosphorus) scattered and ignited as soon as they touched the air. This made the grenade extremely dangerous — hence its usefulness in combat. When the war had ended, many of the grenades had become dangerous, due to corroding of the inferior tin plate steel used in the manufacture of the grenade bodies. In 1948 the grenade was determined to be obsolete and all were destroyed to minimize the danger they could cause. However, these were produced and used in Canada until the 1950s, for the quality and manufacturing of them was better than found in Britain. References to the No. 77 smoke grenade could also still be found in Dutch army manuals up to the fifties, coded as "C hgr Nr 77", (chemische handgranaat nummer 77) indicating its use up to that decade in Western Europe.