Camilo Osías

Кіріспе

Филиппин Сенатының 1952 және 1953 жылғы президенті Камило Олавиано Осияс аға (23 наурыз 1889 жыл - 20 мамыр 1976 жыл) - филиппиндік саясаткер, екі рет Филиппин Сенатының президенті болды. Американдық Мэри А. Лэйн, Осиас Филиппин гимні, қазір ұлттық әнұран Лупанг Хиньрангты шығарған Филиппин ұлттық маршасына қойылған Филиппин поэмасын ағылшын тіліне аударды.

Өмір және мансап

Осиас Балаоан, Виган және Сан-Фернандо қалаларында оқыды. 1905 жылы АҚШ-қа мемлекеттік стипендиямен жіберілді. 1906 және 1907 жылдары Чикаго университетінде оқыды. Ол 1908 жылы Иллинойс штатының Макомб қаласындағы Батыс Иллинойс мемлекеттік мұғалімдер колледжін, 1910 жылы Нью-Йорктегі Колумбия университетінің мұғалімдер колледжін бітірген. Филиппинге оралғаннан кейін ол мұғалім болды, кейіннен әртүрлі әкімшілік лауазымдарды, әсіресе білім беру саласында. Ол біріне-бірі бірінші филиппиндік мектептердің бастығы (1915-1916), білім беру жөніндегі директордың көмекшісі (1917-1921), Филиппин университетінің оқытушысы (1919-1921), жеке меншік мекеме - Ұлттық университетінің президенті (1921-1936) болды. Осиас содан кейін ұлттық саясатқа кірісті. Ол АҚШ-қа алғашқы филиппиндік миссионерлік топтың мүшесі болды (1919-1920). 1925 жылы Филиппин Сенатына сайланды, 1928 жылы Ұлттық партия мүшесі ретінде АҚШ-тың Өкілдер палатасының резидент комиссары болды, 1931 жылы қайта сайланды және 4 наурыз 1929 жылдан бастап 3 қаңтар 1935 жылға дейін қызмет етті, бұл мерзім Филиппиндік одақтастықтың жаңа үкіметінің мерзіміне сәйкес аяқталды. 1934 жылы Филиппин Сенатына сайлауға үміткер болды, бірақ 1934 жылы Конституциялық Конвенцияның мүшесі болды, ал 1935 жылы бірінші Ұлттық Ассамблеяның мүшесі болды. 1939 жылы ол АҚШ-тағы экономикалық миссияның мүшесі, ал 1938-1941 жылдар аралығында білім беру миссиясының төрағасы болды. Филиппинде Осиас 1941 жылы Ұлттық білім беру кеңесінің төрағасы, 1942 жылдың қаңтарына дейін жарнама және пропаганда директоры, 1941 жылы Ұлттық кооперативтік әкімшіліктің төрағасы, кейіннен Білім, денсаулық сақтау және қоғамдық қамқорлық департаментінің көмекші комиссары, содан кейін 1945 жылға дейін білім министрі болды. Ол сондай-ақ Осия колледждерінің канцлері болды. 1947 жылы Филиппин Сенатына 1953 жылы аяқталатын мерзімге қайта сайланды. 1952 және 1953 жылдары екі рет Филиппин Сенатының президенті болды. Ол Филиппиннің Римдегі Парламентаралық одағында және 1948 жылы Генуядағы халықаралық сауда конференциясында өкіл болды. 1953 жылы тағы да Nacionalista партиясынан филиппин президенті лауазымына үміткер болып, Рамон Магсейсейден жеңілді. Ол тағы да сайланды, бұл жолы Филиппин Сенатына либерал ретінде (1961-1967), және президент про-темпори болып қызмет етті. Ол өлгенге дейін Ризаль штатының Мандалуёнг қаласында (Метро Манилаға қосылғаннан бері) тұратын.

Osías attended school in Balaoan, Vigan and San Fernando, and was selected a government scholar to the United States in 1905. He studied at the University of Chicago in 1906 and 1907. He graduated from the Western Illinois State Teachers College at Macomb, Illinois in 1908, and from the Teachers College of Columbia University in New York City in 1910. On his return to the Philippines, he taught and later assumed various administrative positions, particularly in the field of education. He successively became the first Filipino Superintendent of Schools (1915 to 1916), Assistant Director of Education (1917 to 1921), a lecturer at the University of the Philippines (1919 to 1921), and President of National University (1921–1936), a private institution. Osías then entered national politics. He was a member of the first Philippine mission to the United States (1919 to 1920). He was elected to the Philippine Senate in 1925, and as a Nacionalista, was Resident Commissioner in the United States House of Representatives in 1928, reelected in 1931 and served from March 4, 1929 until January 3, 1935, when his term expired in accordance with the new government of the Philippine Commonwealth. In 1934, he was an unsuccessful candidate for election to the Philippine Senate, but became a member of the Constitutional Convention in 1934, and a member of the first National Assembly in 1935. In 1939, he was a member of the Economic Mission to the United States, and chairman of the Educational Mission between 1938 and 1941. Back in the Philippines, Osías became chairman of the National Council of Education in 1941, Director of Publicity and Propaganda until January 1942, chairman of the National Cooperative Administration in 1941, later Assistant Commissioner of the Department of Education, Health, and Public Welfare, then Secretary of Education until 1945. He was also Chancellor of Osías Colleges. He was elected again to the Philippine Senate in 1947 for a term expiring in 1953. He was President of the Senate of the Philippines twice for a short time in 1952 and in 1953. He was the Philippines' representative to the Inter Parliamentary Union in Rome and to the International Trade Conference in Genoa in 1948. He ran as a Nacionalista again, this time for President of the Philippines, in 1953 and lost to Ramón Magsaysay. He was again elected, this time as a Liberal to the Philippine Senate (1961–1967), and served as president pro tempore. He was a resident of Mandaluyong, Rizal (since incorporated into Metro Manila), until his death.