Bob O'Farrell

Кіріспе

Американдық бейсболшы және баскетболшы (1896-1988) Роберт Артур О'Фаррелл (19 қазан 1896 - 20 ақпан 1988) - американдық бейсболшы және баскетболшы. Ол 21 маусым бойы баскетболдан бас тартқан баскетболшы ретінде Чикаго Кабс, Сент-Луис Кардиналс және Нью-Йорк Гигантс командаларында ойнады.

Бейсбол карьерасы

О'Фаррелл Иллинойс штатының Уокеган қаласында дүниеге келді, ол Чикагоның "Уайт Сокс" фанаты болып өсті. Ол 1915 жылы жергілікті жартылай кәсіби команда үшін көрмелік ойын ойнағаннан кейін Cubs-пен келісімшартқа қол қойды. Оның алғашқы менеджері - бұрынғы ұстап алушы Роджер Бреснахан, ол О'Фарреллге ұстап алу қабілетін дамытуға көмектесті. О'Фарреллдің бір маусымынан кейін ол үш I лигаға жіберілді, онда ол 1918 жылғы маусымда Cubs-қа оралғанға дейін екі жыл өткізді. Ол Билл Киллефердің артында резервтік қақпашы болып қызмет етті, өйткені Cubs 1918 жылғы әлем чемпионатында Бостон Ред Сокс командасына ұтылмас бұрын Ұлттық лиганың байрағын иеленді. О'Фаррелл серияда үш шайқаста да соққысыз қалды. 1920 жылы О'Фаррелл "Кабс" ойынының көпшілігін ұстады және .248 ұпай жинады. О'Фаррелл 1922 жылы .322 орташа көрсеткішімен 4 үйді, 60 ұпай жинап, .439 базалық пайызбен соққы бергенде, үздік маусымға ие болды. Ол соққыны ұстағаннан кейін ұстап алушының қолғаптарын соққы аймағына қарай жылжыту арқылы соққыны қалыптастыруға дағдыланды. Ол 1923 жылы отандық ұрыс (12), ұрыспен ұтылу (80) және ұрық базалары (10) бойынша .319 ұрыс орташа көрсеткішімен карьералық көрсеткішіне қол жеткізді. Ол клубтың үйінде жұмыс істейтін қызметкерден жаңа масканы әкелуін сұрады, бірақ ойынды кешіктіргісі келмеді, сондықтан ол басына соққы алған кезде ескі маскамен ойнауды жалғастыруға шешім қабылдады. Cubs Хартнетті бастаушы қақпашы ретінде ұстап қалуды шешті және 1925 жылғы маусымның басында О'Фарреллді Майк Гонсалес және Говард Фрейгау үшін Сент-Луис Кардиналдарға сатып жіберді. О'Фаррелл 1926 жылы өзінің мансабының басты сәтін бастан кешірді. Ол .293 орташа есеппен карьералық 30 қос, 7 үйге ұшып, 68 ұпай жинады, өйткені ол Кардиналдарға Ұлттық лиганың байрағын жеңуге көмектесті. Ол сондай-ақ Ұлттық лиганың ұстап алушыларын ұстап алған және шайқасқа шыққан ойындарда жетекшілік етті. 1926 жылы Нью-Йорк Янкилеріне қарсы әлем чемпионатында О'Фаррелл .301 ұпай жинады, бірақ Кардиналдар әлем чемпионатын жеңген кезде жетінші ойын сериясының соңғы ойыншығында екінші базаны ұрлауға тырысқан Бэйб Рутты лақтырып тастағаны естеріне түсті. Қараша айында ол мүмкін 80 дауыстан 79-ымен Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы атанды. Ол ең құнды ойыншы сыйлығын жеңген алғашқы ұстағыш болды. Ол Кардиналдарды екінші орынға, Питтсбург Пираттарынан кейін, ал Кардиналдар өткен маусымға қарағанда үш ойын жеңіп алды. Ол сол маусымда қолдың ауырғанынан 61 ойынға ғана қатысқан. Оған орнынан түсуі үшін 5000 доллар бонус берілді, оның орнына Билл МакКечни келді. О'Фаррелл 1928 жылы мамыр айында Джордж Харпер үшін Нью-Йорк гиганттарына ауыстырылды. Сауда көптеген байқаушыларды таң қалдырды, өйткені ол Cardinals-ті тәжірибелі ұстағышсыз қалдырды, ал Giants-те ұстағыш артық болды. О'Фаррелл Гиганттар үшін жартылай уақыт ұстап тұрып ойнады, Джон МакГроу клубтың менеджері болған соңғы төрт жылда Шанти Хоганмен бірге ұстап тұрып жатты. 1929 жылы ол .306 ұпайға ұтып, 1930 жылы .301 ұпайға ұтып алды. 1931 жылғы маусымда 34 жастағы О'Фаррелл өзінің үздік кезеңінен өтіп, оның соққылау орташа көрсеткіші .224-ке дейін төмендеді. Ол 1934 жылдың қаңтарында Цинциннати Редс клубына ауысудан бұрын бір маусымда Джимми Уилсонның қосалқы қақпашысы болды. Шілде айына қарай "Қызылдар" Ұлттық лиганың соңғы орынға түсіп, 27 шілдеде О'Фаррелл командадан шартты түрде босатуды өтінді. Кейінірек "Қызылдар" тоғыз рет жеңілгеннен кейін О'Фаррелл МакФейлмен сөйлесіп отырғанда, ол "Сен бәрін жеңе алмайсың" деп шалақтаған. Мақал-мәтелге қарағанда, ашуланған МакФайл келесі күні Чарли Дрессенді жаңа қызылдардың менеджері ретінде жалдады. Тамыз айында ол Чикаго Кабс клубына оралды, онда Габби Хартнетттің қосалқы ұстауышы болып жұмыс істеді. О'Фарреллді жыл соңында Cubs босатты және 1935 жылғы маусымда Cardinals командасымен ойнауға келісімшарт жасады. Ол Кардиналдар үшін 14 ойынға қатысып, өзінің соңғы бас лигалық ойынын 23 қыркүйекте 38 жасында ойнады. Кардиналдар оны желтоқсан айында босатты. О'Фаррелл Рочестер Ред Уингспен кіші лигада тағы екі маусым ойнады. Ол 41 жасында кәсіби бейсболдан зейнеткерлікке шыққанға дейін Блумингтон Блумерстерді басқарды. Ол баскетбол даңқы залына кіретін алты адам үшін аударды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол 30 жылдан астам уақыт бойы ашық болған Уокеган қаласында боулинг алабын басқарды. О'Фаррел 91 жасында Уокеган қаласында қайтыс болды.

O'Farrell was born in Waukegan, Illinois where he grew up a Chicago White Sox fan. He signed with the Cubs in 1915 after playing an exhibition game for his local semi professional team. His first manager was former catcher, Roger Bresnahan, who helped O'Farrell develop his catching skills. After a season on the bench, O'Farrell was sent to Three I League where he spent two years before returning to the Cubs for the 1918 season. He served as backup catcher working behind Bill Killefer as the Cubs went on to claim the National League pennant before losing to the Boston Red Sox in the 1918 World Series. O'Farrell went hitless in three at bats during the series. In 1920 O'Farrell caught the majority of the Cubs' games and posting a .248 batting average as, Killefer was injured during the season. O'Farrell had a breakout season in 1922 when he hit for a .322 average along with 4 home runs, 60 runs batted in and a .439 on base percentage. He became skillful at framing pitches by moving his catcher's mitt towards the strike zone after having caught a pitch, in an effort to influence the umpire to call a strike. He had an even better year offensively in 1923, producing career highs in home runs (12), runs batted in (80), stolen bases (10) along with a .319 batting average. He had asked a club house attendant to bring him a newer mask however, not wanting to delay the game, decided to continue to play with the older mask when he was struck in the head. The Cubs decided to keep Hartnett as their starting catcher and traded O'Farrell to the St. Louis Cardinals at the start of the 1925 season for Mike González and Howard Freigau. O'Farrell experienced the highlight of his career in 1926 when he hit for a .293 average with a career high 30 doubles, 7 home runs and 68 runs batted in as he helped the Cardinals clinch the National League pennant. He also led National League catchers in games caught and in putouts. In the 1926 World Series against the New York Yankees, O'Farrell produced a .301 batting average but, is remembered for throwing out Babe Ruth trying to steal second base for the last out of the seven game series as the Cardinals claimed their first ever world championship. In November, he was voted the winner of the National League Most Valuable Player Award with 79 out of the possible 80 votes. He was the first catcher to win a Most Valuable Player Award. He led the Cardinals to a second place finish, behind the Pittsburgh Pirates even though the Cardinals won three more games than the previous season. He only played in 61 games that season because of a sore arm. He was given a $5,000 bonus to step down and replaced by Bill McKechnie. O'Farrell was traded to the New York Giants for George Harper in May 1928. The trade caught many observers by surprise as, it left the Cardinals without an experienced catcher while the Giants had a surplus of catchers. O'Farrell played as a part time catcher for the Giants, sharing catching duties with Shanty Hogan during John McGraw's final four years as manager of the club. He hit for a .306 batting average in 1929 and followed that with a .301 average in 1930. By the 1931 season, the 34 year old O'Farrell was past his prime as his batting average dipped to .224. He spent one season serving as backup catcher to Jimmie Wilson before being traded to the Cincinnati Reds in January 1934. By July, the Reds had fallen to last place in the National League standings and, on July 27, O'Farrell requested his unconditional release from the team. It was later reported that after the Reds had lost nine consecutive games, O'Farrell was engaged in a conversation with MacPhail when he quipped, "Well, you can't win 'em all." A supposedly infuriated MacPhail hired Charlie Dressen as the new Reds manager the following day. In August, he returned to the Chicago Cubs where he worked as a backup catcher to Gabby Hartnett. O'Farrell was released by the Cubs at the end of the year and signed to play with the Cardinals for the 1935 season. He appeared in only 14 games for the Cardinals, playing his final major league game on September 23 at the age of 38, and was released by the Cardinals in December O'Farrell played two more seasons in the minor leagues with the Rochester Red Wings. In he managed the Bloomington Bloomers before retiring from professional baseball at the age of 41. He caught for six pitchers who would eventually be inducted into the Baseball Hall of Fame. After retirement he ran a bowling alley in Waukegan which was open for over 30 years. O'Farrell died in Waukegan at the age of 91.