Кіріспе
Вирджинияның көшбасшысы, америкалық революция патриоты Мэри Дрейпер Ингелс (1732 1815 ақпан), сонымен қатар Мэри Инглис немесе Мэри Инглис деп аталады, американдық көшбасшы және батыс Вирджинияның алғашқы қоныстанушысы. 1755 жылдың жазында ол және оның екі жас ұлы француздар мен үндістер соғысы кезінде Дрейпердің далалық қырғынынан кейін шоунилер тұтқындаған бірнеше адамның қатарында болды. Оларды Огайо мен Сциото өзендерінің бойындағы Төменгі Шоунитаунга алып барды. Екі жарым айдан кейін Ингелс басқа әйелмен бірге қашып кетіп, үйіне оралу үшін көптеген өзендер, сағалар мен Аппалачи тауларын кесіп, 500-ден 600-ге дейін шақырым жол жүрді. Мэри Дрейпер Ингелстің тұтқындалуы мен қашып кетуі туралы екі түрлі есептер, біреуі оның ұлы Джон Ингелс, екіншісі танысы Летиция Престон Флойд жазған, бұл оқиға туралы негізгі деректер. 1855 жылы Уильям Генри Футтың Вирджинияның эскиздері: тарихи және биографиялық кітабында Мэридің ұлының қолжазбасына негізделген оқиғасы жарияланғанынан кейін бұл оқиға жақсы танымал болды. Ол 1886 жылы Джон П. Хейлдің Trans Allegheny пионері: Аллегейдің батысындағы алғашқы ақ қоныстардың тарихи эскиздерінде көркемделген нұсқасын жариялау арқылы жарияланды.
the American Revolutionary patriot
Mary Draper Ingles (1732 – February 1815), also known in records as Mary Inglis or Mary English, was an American pioneer and early settler of western Virginia. In the summer of 1755, she and her two young sons were among several captives taken by Shawnee after the Draper's Meadow Massacre during the French and Indian War. They were taken to Lower Shawneetown at the Ohio and Scioto rivers. Ingles escaped with another woman after two and a half months and trekked 500 to 600 miles, crossing numerous rivers, creeks, and the Appalachian Mountains to return home. Two somewhat different accounts of Mary Draper Ingles' capture and escape, one written by her son John Ingles, and the other by Letitia Preston Floyd, an acquaintance, are the main sources from which the story is known. The story became well known following the 1855 publication of William Henry Foote's account in Sketches of Virginia: Historical and Biographical, based on Mary's son's manuscript. It was further publicized in 1886 with the publication of an embellished version in John P. Hale's Trans Allegheny pioneers: historical sketches of the first white settlements west of the Alleghenies.
Ерте өмір
Мэри Дрейпер Ингелс 1732 жылы Филадельфияда, Пенсильванияда 1729 жылы Ирландияның Донегал графтығынан Америкаға көшіп келген Джордж және Элеонор (Хардин) Дрейпердің отбасында дүниеге келді. 1740 және 1744 жылдар аралығында Дрейперлер отбасы Вирджинияның батыс шекарасына көшіп барып, Джеймс өзенінің жағасындағы Паттонсбургке қоныстанды. Джон П. Хейлдің айтуынша, 1744 жылы Джордж Дрейпер қазіргі Батыс Вирджинияға зерттеу сапарына барды және ешқашан қайтып оралмады, дегенмен Дрейпердің 1748 жылға дейін тірі екендігіне дәлел бар. 1746 жылы оның отбасы қазіргі Блэксбургке жақын Stroubles Creek жағалауында Драпердің Даласын құрды, Вирджиния штаты. 1750 жылы Мэри Уильям Ингелске (1729-1782) үйленді. Мэри тұтқындалғанға дейін олардың екі ұлы болды: Томас Ингелс, 1751 жылы туған және Джордж, 1753 жылы.
Дрейпердің алаңындағы қырғын
30 шілдеде (немесе 8 шілдеде, Джон П. Хейлге сәйкес) 1755 жылы 8 тамызда жарияланған Вирджиния газеті мақаласында полковник Джеймс Паттонның " шілде айының соңғы күні " Дрейпердің алаңында қайтыс болғаны туралы хабарланды. Олар бес адамды тұтқынға алды, олардың ішінде Мэри мен оның екі ұлы, оның қайын қарындасы Бетти Робертсон Дрейпер және оның көршісі Генри Ленард (немесе Леонард) болды. Мэридің күйеуі қаза тапқанға дейін орманға қашып кеткен. Мэри ұлдарынан бөлініп, оларды шоуни отбасылары асырап алды. Джон Хейлдің айтуынша, Мэридің үлкен ұлы Томас Детройтке, қайын қарындасы Бетти қазіргі Чиликоте, Огайоға, ал кіші ұлы Джордж белгісіз жерге әкетіліп, көп ұзамай қайтыс болған. 1756 жылдың 16 ақпанындағы Нью-Йорк Меркурийдегі мақалада Мэридің тұтқындалуы мен қашып кетуін сипаттап, төменгі Шоунитаунда ол "Виргиния шекарасынан тұтқынға алынған ағылшын тұтқындарының едәуір санын" көргенін айтады. Бірақ, дәлел бар. Қашқақ болғаны дұрыс. Келесі күні (бәлкім 19 қазан) олар америкалықтардың ормандағы жүзімді жинауға рұқсат сұрады және жолға шықты. Олар мокасин киіп, тек тамагавк пен пышақ (екеуі де ақырында жоғалып кетті) және екі жамылғы алып жүретін. Лагерден шығып бара жатқанда олар жаңғақ жинап жүрген Детройттан келген үш француз саудагерін кездестірді. Мэри өзінің ескі, ескірген томахокқа жаңасын сатып алды. Жолда олар кем дегенде 145 өзен мен арықтан өтті. Бұл таңғаларлық, өйткені әйелдер жүзе алмайды. Бірде олар үлкен өзеннен өту үшін "жүзем бұтасымен бір-біріне бүркеме байлап, сал жасап" алды. Алайда Мэри алаңдаушылыққа ұшырады және күйеуін тағы да көшуге көндірді, бұл жолы Вирджиния штатының Бедфорд округіне жақын Монтвейлге жақын Роберт Юингтің фортына. Олар кеткен күні, 1756 жылы 25 маусымда Форт Воуз француз әскерлері мен 205 шоуни, Оттава және Майами үндістерінің аралас күштері шабуылға алды. Мәриямның қайын інісі Жохан өлтіріліп, қайын інісі Матай тұтқындалды. Инглстің тағы төрт баласы болды: Мэри, Сусанна (ту. 1759), Рода (туған. 1762), және Джон (1766-1836). және оған байланысты Ingles Ferry Hill мейрамханасы мен темір шеберханасы. Ол 1815 жылы 83 жасында қайтыс болды. Мэридің ұлы Джордж, бәлкім, үнді тұтқындарында қайтыс болған, бірақ тұтқындалған кезде 4 жастағы Томас Ингелс 1768 жылы 17 жасында құн төлеп, Вирджинияға оралды; 13 жыл Шоунимен болғаннан кейін ол толықтай мәдениетті болып, тек Шоуни тілінде сөйледі. Ол бірнеше жыл бойы Вирджиния штатының Касл-Хилл қаласында доктор Томас Уокердің басшылығымен "қайта қалпына келтіру" және білім алудан өтті. Ол 1775 жылы Элеонора Гриллсқа үйленді және Берк Гардн қаласында, Вирджинияда қоныстанды. 1782 жылы оның әйелі мен үш баласын үндістер ұрлап кетеді. Томас оларды құтқаруға келді, ал содан кейінгі қақтығыста екі үлкен бала қаза тапты. Элеонораны шұғыл соққыға ұшыратып, бірақ аман қалды. 1761 жылы Мэри Инглестің ағасы Джон Дрейпер, ағылшын-черки соғысын тоқтату туралы келісім дайындалған чероки басшыларының жиналысына қатысты. Ол 1755 жылы тұтқынға алынған Бети Робертсон Дрейпер деген әйелі туралы білетін адамды тапты. Ол кезде ол Чиликотеде тол қалған черокилердің әміршісінің отбасында тұратын. 1779 жылы 8 мамырда британдық әскери тұтқын лорд Генри Гамильтонды күзетпен Уильямсбургке алып барады және түнді Уильям мен Мэри Ингелстің үйінде өткізді. Гамильтон өзінің күнделігінде Мэридің тұтқындалуы мен қашып кетуі оған 24 жылдан кейін де әсер еткенін атап өтті: 8-ші. Кешке жаңа өзен немесе үлкен Canhawa паром арқылы өтіп, мейірімділікпен және қонақжайлылықпен болды полковник Ingles үйінде мұнда біз бүкіл күн бойы тынышталды мырза Ingles оның ерте жылдары болды басқа жас әйелмен алып жүреді жабайылар, және шаван елге алып жүреді оның әйел досымен қашып, және керемет қатысты tho сөзсіз қиындықтарға ұшыраған, және ештеңе жоқ, бірақ жабайы жемістер, аман-есен жол тапты, қашықтықтан (егер мен дұрыс еске) 200 миль, бірақ қорқыныш пен қайғы-қасірет оның ақыл-ойына соншалықты терең әсер қалдырды, ол терең меланхолияға сіңіп кеткен сияқты, және үй шаруаларын басқаруды қалдырды, және оның сүйікті қызыға жат адамдарды қабылдау.
According to her son, Mary was not required to do this. Mary was separated from her sons, who were adopted by Shawnee families. According to John P. Hale, Mary's oldest son Thomas was taken to Detroit, her sister in law Bettie was taken to what is now Chillicothe, Ohio, and her youngest son George was taken to an unknown location and died soon afterward. An article in the New York Mercury of 16 February 1756, describing Mary's capture and escape, mentions that while in Lower Shawneetown she saw "a considerable Number of English Prisoners, who have been taken Captives from the Frontiers of Virginia." although there is evidence to the contrary.|group="Note" to escape with her. The next day (probably 19 October) they asked permission of the Native Americans to go into the forest to gather wild grapes, and set off, retracing the route their captors had followed after Mary was taken captive in July. They wore moccasins and carried only a tomahawk and a knife (both of which were eventually lost), and two blankets. As they were leaving the camp, they met three French traders from Detroit who were harvesting walnuts. Mary traded her old dull tomahawk for a new one. During their journey, they crossed at least 145 creeks and rivers—remarkable as neither woman could swim. On at least one occasion they "tied logs together with a grape vine [and] made a raft" to cross a major river. Mary remained uneasy, however, and persuaded her husband to move again, this time to Robert Ewing's Fort near Montvale in Bedford County, Virginia. On the same day that they left, 25 June 1756, Fort Vause was attacked by French troops and a mixed force of 205 Shawnee, Ottawa and Miami Indians. Mary's brother in law John was killed, and her brother in law Matthew was captured. The Ingles had four more children: Mary, Susanna (b. 1759), Rhoda (b. 1762), and John (1766 1836). and the associated Ingles Ferry Hill Tavern and blacksmith shop. She died there in 1815, aged 83. Mary's son George probably died in Indian captivity, but Thomas Ingles, who was 4 when taken captive, was ransomed and returned to Virginia in 1768 at the age of 17; after 13 years with the Shawnee, he had become fully acculturated and spoke only Shawnee. He underwent several years of "rehabilitation" and education under Dr. Thomas Walker at Castle Hill, Virginia. He married Eleanore Grills in 1775 and settled in Burke's Garden, Virginia. In 1782, his wife and three children were kidnapped by Indians. Thomas came to rescue them and in the ensuing altercation, the two older children were killed. Eleanore was tomahawked but survived. In 1761, Mary Ingles' brother John Draper attended a gathering of Cherokee chiefs at which a treaty to end the Anglo Cherokee War was prepared. He found a man who knew of his wife, Bettie Robertson Draper, who had been taken captive in 1755. At that time, she was living at Chillicothe with the family of a widowed Cherokee chief. On 8 May, 1779, Lord Henry Hamilton, a British prisoner of war, was being escorted under guard to Williamsburg and spent the night at the home of William and Mary Ingles. In his journal, Hamilton noted that the trauma of Mary's captivity and escape still affected her, 24 years later:
8th. In the Evening crossed over in a ferry the new river or great Canhawa, and were kindly and hospitably received at the house of Colonel Ingles here we rested for an entire day Mrs. Ingles had in her early years been carryed off with another young Woman by the Savages, and tho carryed away into the Shawanes country had made her escape with her female friend, & wonderful to relate tho exposed to unspeakable hardships, & having nothing to subsist on but wild fruits, found her way back in safety, from a distance (if I remember right) of 200 miles however terror and distress had left so deep an impression on her mind that she appear'd absorbed in a deep melancholy, and left the management of household concerns, & the reception of Strangers to her lovely daughter.
Мэри Дрейпер Инглис саяхаттарының тарихи деректері
Мэри Инглестің тұтқындалуы мен қашып кетуі туралы ақпараттың жалғыз негізгі көзі - бұл 1756 жылы 16 ақпанда Нью-Йорк Меркурийде жарияланған "Виргиниядағы Нью-Риверден келген саяхатшының" баяндамасына негізделген мақала, онда басқа жерде табылмайтын бірнеше мәліметтер бар. Оның қашу сапары 26 қаңтарда және 1 наурыздағы екі Меркурий мақаласында қысқаша айтылған. Маңызды екіншілік дереккөз - 1824 жылы Мэри Ингелс пен Уильям Ингелстің ұлы полковник Джон Ингелстің жазған есебі. Оның "Мэри Дрейпер Ингелс пен оның ұлы Томас Ингелс туралы оқиға" атты кітабы 58 жасында жазылған. Бұл Мэри Инглсті тұтқындау мен қашып кету туралы ең маңызды құжат. Гланвилл мен Мейс бұл пікірге қарсы: "Флойд ханымның "Менің сүйікті Раш" хатының жалпы дәлдігі таңқаларлықтай жақсы. Алайда, 63 жастағы әйелдің өзінде, Флойд мырзаның жазғандары, оның айтуынша, осыдан 4-5 жыл бұрын болған оқиғалар туралы жазған". Мэри Ингелстің немерелерінің бірі Летиция Престон Флойд пен Мэри Ингелспен жеке танысқан басқа адамдармен сұхбат жүргізгенін мәлімдеді. Оның 1886 жылғы баяндамасында бұрын-соңды айтылмаған көптеген мәліметтер бар.
Еске алу
2019 жылдың 14 қазанында Вирджиния әйелдерінің ескерткіш комиссиясы жеті мүсінді, оның ішінде Мэри Дрейпер Ингелстің мүсінін арнады. Қалған алты мүсін - Энн Буррас Лэйдон, Коккакоске, Элизабет Кекли, Лора Копенхавер, Вирджиния Рэндольф және Адель Кларк. Ескерткіш Вирджиния штатының Ричмонд қаласында Капитолий алаңында орналасқан. Дрейпердің шалғай маңындағы Радфорд университетінде Мэри Дрейпер Ингелс құрметіне Дрейпер және Ингелс залдары бар. Мэри Ингелстің Бун округі қоғамдық кітапханасының алдындағы мүсінімен бірдей мүсіні 2016 жылдың қазан айында Гленко мұражайының маңындағы Радфорд мәдени мұра паркіне ашылды. Мэри Дрейпер Ингелске арналған ескерткіш Вирджиния штатының Редфорд қаласындағы Вест-Энд қорымында орналасқан. Ол 1755 жылы қайтып келгеннен кейін Ингелс тұрған үйдің түтіндікінен алынған тастармен салынған. Батыс Вирджиния штатының Тад қаласындағы Мэри Ингелс бастауыш мектебіне оның есімі берілген. Мэри Дрейпер Инглстің бейнесі салынған 2 метрлік қола мүсін 18-ші трассадағы Бун округінің қоғамдық кітапханасының сыртына орнатылды. Кентуккидің 8-жолы Кемпбелл, Браккен және Мейсон округтерінде ресми түрде "Мэри Инглес тас жолы" деп аталады. Инглс паром 1969 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне, ал 1978 жылы Инглс түбіндегі археологиялық орындарға енгізілген. Вирджиния Техника кітапханасында Мэри Дрейпер Ингелске тиесілі құжаттар бар. Мэри Дрейпер Ингелс көпірі Нью-Риверді кесіп өтеді және Батыс Вирджинияның Саммерс округіне орналасқан. Мэри Ингелс мәдени мұра паркі, Рэдфорд қонақтар орталығымен жанасатын, Кентукки штатының Берлингтон қаласындағы Бун округінің қоғамдық кітапханасында орналасқан қола мүсінмен бірдей қалыптан жасалған. Америка революциясының ұлттық қоғамының Мэри Инглс бөлімшесі Кентукки штатының Форт-Томаста орналасқан.