Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Невилл Несс Вадия (1911-1996) - Үндістандық бизнесмен, қайырымдылық жасаушы және Вадия отбасының мүшесі. 1840 жылдары бұл отбасы Үндістанның кеме жасау индустриясының жетекші күштерінің бірі болды. Вадия - Үндістанның аристократиялық тайпаларының соңғысы, ол өзінің отбасылық тоқыма кәсіпорнын Үндістанның ең ірілерінің біріне айналдырды және өзі қараған парси қауымының әл-ауқатын жақсарту үшін мол қаржы берді.
Indian businessman (1911–1996)
Neville Ness Wadia (22 August 1911 – 31 July 1996) was an Indian businessman, philanthropist and a member of the Wadia family, an old Parsi family which, by the 1840s, was one of the leading forces in the Indian shipbuilding industry. Wadia was the last of India's aristocratic taipans, who expanded his family textile concern into one of India's largest and donated lavishly for the welfare of the Parsee community to which he belonged.
Өмір және мансап
Вадия Ливерпульде сэр Несс Вадия мен леди Эвелин Клара Пауэлл Вадияның отбасында дүниеге келген. Ол Новроджи Вадия мен Бай Джербайдың немересі болды. Англияда бай өмір сүрген ол Кембридждегі Малверн және Тринити колледждерінде білім алған. 1938 жылы Пакистанның негізін қалаушы Мұхаммед Әли Джиннаның жалғыз қызы Динаға үйленді. Тойды көбінесе дінаралық неке болғандықтан сынға алды. Дина мұсылман дініне, ал Вадия парси болған. Ерлі-зайыптылардың екі баласы болды: Нүсли Вадия есімді ұл және Диана Вадия есімді қыз. Алайда, неке ұзаққа созылмай, 1943 жылы ажырасып кетеді. Әкесі парси болып туылғанымен, ол зороастризм дінінен бас тартып, христиан дінін қабылдады. Вадия христиан ретінде тәрбиеленген, бірақ кейіннен христиан дінінен зороастризмге көшті. XIX ғасырдың аяғында оның әкесі, Сэр Несс Вадия, Мақта патшасы ретінде танымал болды, Бомбей қаласын әлемдегі ең ірі мақта сауда орталықтарының біріне айналдыруда маңызды рөл атқарды. 1933 жылы Невиллді әкесі Бомбей бояушысына жіберді, ол жерде ол мақта балғаларын жүк көлігіне тиеу бойынша қадағалаушы болып жұмыс істей бастады, бұл әр бөлімнің ең төменгі деңгейі болды. Ол баяу жүріп, жоғары шықты. Оған жалақы төленбейді, тек қарапайым қызметкерге лайықты аз ғана жәрдемақы беріледі. 1952 жылы Вадия әкесі Бомбей бояу компаниясының төрағасы болды. Оның басшылығымен компания Үндістанның ең табысты және сапалы тоқыма концерндерінің біріне айналды. Вадия Мақта-текстиль экспортын дамыту кеңесін құрды, оны 12 жыл басқарды. Ол сондай-ақ Мумбаидегі жылжымайтын мүлік бизнесіне белсене араласты. Ол өзінің отбасы құрған Бомбейдегі бірнеше аурухананың жаңа қанаттарын салуға және жаңартуға үлес қосты. Ол Пунада Невилл Вадиа менеджмент зерттеулер және зерттеулер институты және парсилер үшін көптеген қайырымдылық қорлар деп аталатын бизнес-мектеп құрды. 1971 жылы Невилл компанияны Р. П. Гоенкаға сатуды шешті, өйткені ол сәтсіздікке ұшырап, шетелге қоныстануды жоспарлады. Алайда, оның ұлы оған компанияның 11 пайыз акцияларын жинап, тоқтатты. Ол қызметкерлерді жинаған ақшаларын біріктіріп, акцияларды сатып алуға көндірді. Бұл Невиллдің компанияны сату туралы ойынан айнытып, шетелге қоныстану жоспарларынан бас тартуға мәжбүр етті. 1977 жылы Бомбей бояу компаниясының төрағасы лауазымынан шыққаннан кейін оның орнын ұлы Нусли Вадия басқарды. Невилл Вадия 84 жасында Мумбайда қайтыс болды.
Wadia was born in Liverpool to Sir Ness Wadia and Lady Evelyne Clara Powell Wadia. He was the grandson of Nowrosjee Wadia and Bai Jerbai. Brought up in opulence in England, he was educated at Malvern College and Trinity College, Cambridge. He married Dina, the only child of Muhammad Ali Jinnah, the founder of Pakistan and his wife Rattanbai Petit, in 1938. The wedding was largely criticized due to being an inter faith marriage, Dina belonged to a Muslim faith, and Wadia was a Parsi. The couple had two children, a son, Nusli Wadia, and a daughter, Diana Wadia. However, the marriage did not last long and the couple divorced in 1943. Although his father was born a Parsi, he renounced the Zoroastrian faith and converted to Christianity. Wadia was raised as a Christian but he later converted from Christianity to Zoroastrianism. During the late 19th century, his father, Sir Ness Wadia, who was known as the Cotton King, played an important role in turning the city of Bombay into one of the world's largest cotton trading centres. In 1933, Neville was unceremoniously thrown into Bombay Dyeing by his father where he started working as a supervisor for loading of cotton bales on to trucks which was the most junior level in each department. He slowly worked his way to the top. He was paid no salary and given only a meagre allowance befitting a lowly employee. In 1952, Wadia succeeded his father as chairman of Bombay Dyeing, and under his leadership the company became one of India's most successful and quality conscious textile concerns. Wadia founded the Cotton Textiles Export Promotion Council, which he headed for 12 years. He was also heavily involved in the real estate business in Mumbai, and he contributed to building new wings and upgrading several hospitals in Bombay founded by his family. He established a business school named as Modern Education Society's Neville Wadia Institute of Management studies and Research in Pune and a host of charitable trusts for Parsees. In 1971, Neville decided to sell the company to R. P. Goenka as it was failing and had plans to settle abroad. However his son stopped him by garnering 11 per cent of the company shares and went on to persuade the employees to pool their savings and buy shares to prevent the sale. This made Neville change his mind of selling the company and forcing him to abandon his plans of settling abroad. After his retirement as chairman of Bombay Dyeing in 1977, he was succeeded by his son, Nusli Wadia. Neville Wadia died in Mumbai at age 84.