Thomas Fararo

Кіріспе

Америкалық социолог (19332020) Томас Дж. Фараро (11 ақпан 1933 20 тамыз 2020) Питтсбург университетінің құрметті профессоры. Докторлық дәрежесін алғаннан кейін . 1963 жылы Сиракуза университетінде әлеуметтану ғылымында докторлық диссертация алды. 1967 жылы Питтсбург университетінің факультетіне кірді; 1972-1973 жылдары Англиядағы Йорк университетінде қонақ профессор болды. Фараро "Американың ғылымдағы еркектері мен әйелдері", "Американың кімдері" және "Кімдер ғылым мен технологияның шекарасында кімдер" журналдарында тіркелген. 1998 жылы ол Американың әлеуметтану қауымдастығының математикалық әлеуметтану бөлімінің "Карьерасының көрнекті сыйлығын" алды. Оннан астам кітаптан басқа, Фараро екі оннан астам кітап тарауларын, оннан астам мақалаларды анықтамалық еңбектерде және 50-ден астам журнал мақалаларын жариялады. Оның кейбір кітаптары социологиялық теорияның дамуына математикалық идеяларды енгізуге деген ұзаққа созылған қызығушылығына байланысты редакцияланған еңбектер болып табылады. Фараро "Американдық әлеуметтану журналы", "Американдық әлеуметтану шолуы", "Математикалық әлеуметтану журналы", "Әлеуметтік желілер", "Социологиялық форум" және "Социологиялық теория" редакциялық кеңестерінде қызмет етті. Фараро социологиялық теорияда формальды әдістерді қолданумен байланысты идеялар мен әдістердің негізін қалаушы да, түсіндіруші де болды. Өзінің алғашқы еңбегінде ол әлеуметтік желілерге қатысты теориялар мен әдістерді әлеуметтік процестерге назар аударумен біріктірді. Бұл комбинацияны теориялық әдіс арқылы суреттейді ол E-демелі құрылымдылық деп атады (онда E дегеніміз - Күтулер) бұл жұмыста бұрынғы студент Джон Скворцпен бірге жұмыс істеді. Ол көбінесе аксиоматикалық әдісті осындай жұмыста қолданған, мысалы 2003 жылы студенті Кенджи Косакамен бірге стратификацияның бейнелері қалай пайда болатыны туралы ресми теорияны баяндаған монографияда. Өзінің экспозиторлық еңбегінде ол социология саласын теоретиканың формалды тұжырымдамасына жақындатуға тырысты, оның ішінде 1973 жылғы "Математикалық социология" кітабында және 1984 жылғы "Математикалық идеялар және социологиялық теория" жинағын қоса алғанда, әртүрлі мақалалар мен редакцияланған кітаптарда. Оның мақсаттарының бірі - әлеуметтану теориясының өзегін: оның философиясын, негізгі теориялық проблемаларын және оның әдістерін, әсіресе ресми өкілдіктерді қолданатын әдістерін бірізді түрде түсіндіру болды. Бұл мақсат 1989 жылы шыққан "Жалпы теориялық социологияның мәні: дәстүр мен формализация" атты кітабында көрсетілген. Фарароның теориялық жұмысына әсер ететін жалпы көзқарас - "бірлестіру рухы", бұл тақырып 2001 жылы шыққан "Социалдық іс-қимыл жүйелері: әлеуметтану теориясының негізі мен синтезі" кітабында қарастырылған. Бұл кітап негізгі теорияларды синтезге ұмтылу тұрғысынан талдап, әлеуметтік өмірдің жан-жақты теорияларына қарай қозғалады.

American sociologist (1933–2020)

Thomas J. Fararo (February 11, 1933 August 20, 2020) was Distinguished Service Professor Emeritus at the University of Pittsburgh. After earning a Ph. D. in sociology at Syracuse University in 1963, he received a three year postdoctoral fellowship for studies in pure and applied mathematics at Stanford University (1964–1967). In 1967, he joined the faculty of University of Pittsburgh; during 1972 1973, he was visiting professor at the University of York in England. Fararo is listed in American Men and Women of Science, Who's Who in America, and Who's Who in Frontier Science and Technology. In 1998, he received the Distinguished Career Award from the Mathematical Sociology section of the American Sociological Association. In addition to over a dozen books, Fararo has published over two dozen book chapters, over one dozen articles in reference works, and over 50 journal articles. Some of his books are edited works that relate to his career long interest in making mathematical ideas relevant to the development of sociological theory. Fararo has served on the editorial boards of the American Journal of Sociology, the American Sociological Review, the Journal of Mathematical Sociology, Social Networks, Sociological Forum, and Sociological Theory. Fararo has been both an originator and an explicator of ideas and methods relating to the use of formal methods in sociological theory. In his original work, he has employed theories and methods relating to social networks in combination with a focus on social processes. This combination is illustrated by the theoretical method he has called E state Structuralism (where E stands for Expectations) with work on this done with former student John Skvoretz. He often employed the axiomatic method in such work, as in the 2003 monograph with his student Kenji Kosaka that sets out a formal theory of how images of stratification are generated. In his expository work, he has attempted to move the field of sociology closer to a conception of theorizing that is more formal, as in his 1973 book Mathematical Sociology and in various papers and edited books, including the 1984 volume Mathematical Ideas and Sociological Theory. One of his objectives has been to articulate a coherent vision of the core of sociological theory: its philosophy, its key theoretical problems, and its methods, especially those employing formal representation. This objective is represented in his 1989 book, The Meaning of General Theoretical Sociology: Tradition and Formalization. The general vision that informs Fararo's theoretical work is "the spirit of unification," a theme that is set out in Social Action Systems: Foundation and Synthesis in Sociological Theory, a 2001 book that analyzes key theories from the standpoint of the aspiration of synthesis, moving toward more comprehensive theories of social life.

Таңдалған шығармалар

Достық желісінің бейтараптығын зерттеу (М. Күн сәулесі). (1964) Математикалық әлеуметтану. (1973) Математикалық идеялар және әлеуметтану теориясы (ред.) (1984) Жалпы теориялық әлеуметтанудың мәні: дәстүр мен формализация. (1989) Рационалды таңдау теориясы: адвокация және сын (ред. Джеймс Сэмюэл Коулмен бірге). (1992) Бірлестік проблемасы: теория және модельдер (ред. П. Дореянмен бірге) (1998) Әлеуметтік іс-қимыл жүйелері: әлеуметтану теориясының негізі мен синтезі. (2001) Жасқалтаю суреттерін жасау: Формалды теория. (К. Косакамен бірге) (2003) Мақсат, мағына және әрекет: әлеуметтанудағы бақылау жүйесі теориясы. (қаламгер. К. МакКлелландпен бірге) (2006) Шалғайдағы қуат құрылымдары және қоғамдық білім беру (басқалармен бірге). (1963)