Кіріспе
Американдық жазушы және музыкант Александр Роджер Уоллес "Саша" Фрере Джонс (не Джонс; 1967 жылы туған) - американдық жазушы, музыка сыншысы және музыкант. Ол "Pretty Decorating", "Ego Trip", "Hit It And Quit It", "Mean", "Slant", "The New York Post", "The Wire", "The Village Voice", "Slate", "Spin" және "The New York Times" газеттерінде жазған. Ол 2004 жылдан 2015 жылға дейін "Нью-Йоркер" журналының қызметкерлері қатарында болды. 2015 жылдың қаңтар айында ол The New Yorker журналын тастап, Genius бас редакторы болып жұмыс істеді. Фрере Джонс бірнеше айдан кейін Genius-тен шығып, The Los Angeles Times газетінде сыншы болды. Бір жылдан аз уақыт өткен соң, ол стриптиз-клубта 5000 доллар жұмсады деген айыптаулар салдарынан "Лос-Анджелес Таймс" газетінен шығып кетті. 2024 жылдың қаңтарында Фрере Джонс "Мен бес жылға жуық уақыт бойы тазамын" деп мәлімдеді.
Alexander Roger Wallace "Sasha" Frere Jones (né Jones; born 1967) is an American writer, music critic, and musician. He has written for Pretty Decorating, ego trip, Hit It And Quit It, Mean, Slant, The New York Post, The Wire, The Village Voice, Slate, Spin, and The New York Times. He was on the staff of The New Yorker from 2004 to 2015. In January 2015, he left The New Yorker to work for Genius as an executive editor. Frere Jones left Genius after several months to become critic at large at The Los Angeles Times. After less than a year he was forced to leave The Los Angeles Times under a cloud of scandal due to allegations that he expensed $5,000.00 at a strip club. In January 2024, Frere Jones stated "I'm coming up on five years sober."
Жеке өмір
Ол 1967 жылы 31 қаңтарда Манхэттенде, Элизабет Фрере мен Робин С. Джонстың үлкен баласы болып дүниеге келді. Оның кіші інісі Тобиас Фрере Джонс, типтік дизайн компаниясының негізін қалаушы болып табылады Фрере Джонс Типография, және Йель өнер мектебінің факультетінде. Тобиас пен Александр екеуі де 1981 жылы заңды түрде өздерінің тегін Джонстан Фрере Джонсқа өзгертті. Ол Уильям Хайнеманндың бұрынғы басқарма төрағасы Александр Стюарт Фрере немересі, британдық баспа үйі және көптеген танымал роман жазушы Эдгар Уоллес немересі, бірақ ол Кинг Конг фильмі үшін әңгімені жазумен танымал. (Сценарийді Мерьян К. Купер жазды.) 1983 жылы Фрере Джонс Нэнси Фейлс Гаррет режиссерлік еткен Ромео мен Джульеттаның Сент-Аннның қойылымында Капулетті ойнады. Мия Сара Джульеттаның рөлін сомдады. 1984 жылы Фрере Джонстың "Біз үш патша" пьесасы Жас драматургтар фестиваліне таңдалған он пьесаның бірі болды. Бастапқы оқуда Джон Панков пен Желько Иванек ойнады. Қоғамдық театрда өткен соңғы қойылымда Адам Клугман, Джек Клугманның ұлы ойнады. Оның "Jump Down Turn Around" атты келесі пьесасы Сент-Аннда қойылды және онда Фрере Джонс пен актер Джош Гамильтон ойнады. 1994 жылы ол заңгер Дебора Холмске үйленді, олардың екі ұлы бар. Олар 2006 жылы ажырасып кетті.
Білім
Фрере Джонс 1972 жылдан 1984 жылға дейін Бруклиндегі Сент-Анн мектебінде оқыған. Ол 1983 жылы "Біз үш патша" пьесасы үшін жас драматургтар фестивалінің сыйлығын жеңіп алды. 1984 жылы Сент-Эннді бітіргеннен кейін Фрере Джонс Браун университетінде үш жыл оқыды, бірақ бітірмеді. Кейін Нью-Йорк университетінің Тиш өнер мектебінде оқыды, драмалық жазуға көңіл бөлді, содан кейін 1991 жылы Колумбия университетіне ауысты. Ол Колумбияның жалпы білім беру мектебін 1993 жылы социология мамандығы бойынша бітірген.
Мансап
Фрере Джонс 2004 жылы 8 наурызда "Нью-Йорккердің" поп-сынық сыншысы ретінде Артур Рассел туралы эссе "Let's Go Swimming" атты эссемен дебют жасады. Ол журналдың бұрынғы сыншылары Эллен Уиллис, Марк Мозес, Элизабет Вурцель және Ник Хорнбидің ізімен жүрді. Ол Arcade Fire, Joanna Newsom, Grizzly Bear, Manu Chao және Bon Iver сияқты тәуелсіз актілерді, сондай-ақ Нил Даймонд, Марая Кэри, Ву Тан Клан, Лил Уэйн және Принс сияқты негізгі табыстарды қамтыды. Бастапқыда журналға жарияланған үш очерк Da Capo Press-тің "Үздік музыка жазу антологиясында" жарық көрді. 2007 жылдың 22 қазанында "Нью-Йоркер" журналында "Ақ түстің ашық көлеңкесі" атты эссе жарияланды, онда Фрере Джонс соңғы екі онжылдықта поп, атап айтқанда инди-рок пен хип-хоптың нәсілдің өзгеріп жатқан рөлін зерттеді. Фрере Джонс индиді тым ақ деп айыптайды, сондықтан жеткілікті қара емес және хип-хоп тым қара деп естіледі. Бұл шығарманы көптеген поп-музыка сыншылары Фрере Джонстың поп және рок музыкасының тарихы туралы білімі жоқ деп танығаны және музыкаға қатысты нәсіл туралы даулы түсінігі үшін сынға алды. Бұл Playboy, The Village Voice, Slate және Simon Reynolds, басқа да ондаған жаңалықтар мен блогтардан жауаптар алды. Stereogum музыка блогы бұл дауды музыкалық авторлар арасындағы "соғыс" деп жариялады. "Нью-Йоркер" журналына "Ақ түстің жалтырақ реңкі" туралы жазылған хаттар Адам Гопниктің 1996 жылы 16 желтоқсанда Пабло Пикассо туралы жазған "Пикассодан қашу" атты эсседен кейінгі кез келген басқа эссеге қарағанда көп келіп түсті. Фрере Джонс өзінің мақаласына кейбір сын-пікірлерді шешу үшін, оның ішінде Холл & Оутстың Майкл Джексон сияқты "бірдей талантты" екендігін қорғау үшін (ол өзінің сөздері "шамалы алаяқтық" болғанын мойындаса да) жариялады. Фрере Джонс 2009 жылы Керти Фикс пен Гейл О'Хараның Стефин Меррит пен оның тобы "Магниттік өрістер" туралы "Strange Powers" деректі фильмінде пайда болады, онда ол поп-музыкадағы нәсіл туралы идеяларын талқылайды. 2009 жылдың 9 наурызында "The New Yorker" британдық поп-күйші Лили Алленнің алғашқы профилін жариялады. 2009 жылдың соңында ол сол кездегі қолтаңбасыз инди-рок тобы Sleigh Bells-ке негізгі назарын аударуға көмектесті, ол былай деп жазды: "Le Poisson Rouge және Public Assembly-дегі концерттерден кейін мен олардың Нью-Йорктегі сүйікті тобым екенін білдім". 2009 жылы "Нью-Йоркердің" веб-сайтындағы "Автордан сұраңыз" бөлімінде Фрере Джонс "Палердің" кеңейтілген нұсқасын қамтитын шығармалар жинағы бойынша жұмыс істеп жатқанын айтты, ол өзінің диссертациясын түсіндіріп, түпнұсқаға жауаптар береді. Ол сонымен қатар жоспарланған қысқа кітапта жұмыс істеді, Поп - король: Майкл Джексон және поп музыкасы туралы' , ол 2010 жылы Ecco Press баспасында жариялануға тиіс еді, бірақ ол ешқашан шығарылмаған. Фрере Джонс өзінің соңғы колонкасын 2015 жылдың 15 қаңтарында The New Yorker журналында жариялады. Ол журналдан шығып, Genius медиа-ананотация веб-сайтында жұмыс істеді. com сайтына бас редактор болып жұмыс істеуге шақырды. 2024 жылдың қаңтарында NPR-дің Неда Улабиге ақ әндер туралы берген сұхбатында Фрере Джонс "Мен бес жыл ақ болып келемін" деп мәлімдеді.