Кіріспе

Балық түрлері Евциклогобиус ньюберри - солтүстік жағалаудағы құмбалық балық. Солтүстік жауын-шашынды судың құртқаны Калифорнияның алты жергілікті құртқанының бірі болып табылады. Ол Құртылысқа ұшыраған түрлер туралы заңмен қорғалады, Құрама Штаттардың құрып бара жатқан түрлері (1822-1892), американдық геолог, дәрігер және зерттеуші, түрлерді сипаттаушы Чарльз Фредерик Жирард үшін балықтарды жинаған, бірақ бұл түр емес.

Сипаттама

Кішкентай балық, тек сирек 5 см-ден ұзын, солтүстік жағалаудағы гоби ұзын, тығыз құйрығы бар. Түсі - көк, қоңыр немесе зәйтүн түсті; тірі балықтар мөлдір немесе көбінесе мөлдір. Көптеген балықтар сияқты, судың құйылған жерінде көлеңкелі және арқа жағында сәл қараңғырақ болады. Бірінші арқалық қанаттың жоғарғы бөлігі мөлдір немесе қаймақ түсті, ал екінші арқалық қанаты біріншісінен ұзын және анальдық қанаттың өлшемдеріне жақын. Үлкен ауыз көздің артқы жиегіне дейін немесе одан артта созылады және жоғары бұрышта болады. Көздері бір-бірінен алыс орналасқан. Гобилердің арасында әдеттегідей емес, тарақшалар ктеноид емес, циклоид болып келеді; олар әрқашан басында және жиі төменгі жағында да жоқ. Асыл тұқымдылар түстерінің өзгеруін көрсетеді, аталықтары ақ дақтармен қара түске айналады, ал аналықтары алтын немесе қара қоңыр жақтары бар қоңыр немесе қызғылт қоңыр түске айналады. Әйелдер ұрысқанынан кейін қараңғы түске айналуы мүмкін. Бұған ұқсас балықтарға ұзын жаакты сазқұрт кіреді, оны солтүстік жауын-шашыннан аузының көлденеңдігі және екінші арқалық қанатына қарағанда анальдық қанаттағы қысқа сәулелер арқылы ажыратуға болады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Олардың ауқымы Калифорния штатының Дель-Норте округінің Смит өзенінің сағасындағы Тиллас-Слугтан Сан-Диего округінің Агуа-Хедионда лагунасына дейін созылады. Бір кезде олар кем дегенде 87 жағалаудағы жерлерде тіркелген болса, қазір олар Сан-Франциско шығанағын қоса алғанда, көптеген жерлерде жоқ болды, бірақ оларды жақын маңдағы Марин округінің Родео лагунасында және Пасификадағы Сан-Педро сағасында әлі де кездестіруге болады. Жалпы атауына қарамастан, бұл гоби теңізге құятын өзендер құрған лагуналарда, сондай-ақ жартылай жабық сағаларда тұрады. Лагуналар Тынық мұхитпен құмдық тоғандармен бөленеді, тұщы суды тек белгілі бір маусымдарда ғана қабылдайды, сондықтан олардың суы салқын және салқын. Солтүстік жауын-шашынды құрттар тұздылығы 10 п.б. төмен болатын жерлерді ұнатады. Жасөспірімдер 12 км-ге дейін ағынды жерде, мысалы, Мендосино округі, Сан-Антонио сағасы және Санта-Барбара округі, Санта-Инес өзенінде, кейде Калифорния алтын бобры (Castor canadensis subauratus) тұтқындаған өзен бөліктерінде кездеседі. Бұл солтүстік жауын-шашын суларындағы гобилерге қолайлы баяу қозғалатын су тіршілік ортасын қамтамасыз етеді.

Қорғау мәртебесі

Солтүстік тас сулы гобиді 1987 жылы Калифорния штаты қорғауға енгізді, ал 1994 жылы федералды тізімге енгізілді. Алайда, бұл мәселеде келіспеушіліктер бар, өйткені оның таралу аймағындағы көптеген популяциялар қауіпсіз, ал балық кейде тіпті мол болады. Алайда балықтардың белгілі бір тіршілік ортасына мұқтаждығы популяциялардың бір-бірінен оқшаулануын және әртүрлі адам әрекеттеріне байланысты жойылуына ұшырайды, мысалы, сулы жерлерді құрғату, құмдықтарды бұзып, суды ағызу, лагуналарда ластануды жинақтау және т.б. Алайда зерттеулер оның төзімді түр екенін және қорғалған ылғалды жерлерде популяциясы табысты қалпына келтірілгенін көрсетті.