Кіріспе
Индия армиясының капитаны; Махавир чакра иегері Капитан Ануж Найяр, MVC (28 тамыз 1975 7 шілде 1999) - 17 жаттың Индия армиясының офицері. 1999 жылы Каргил соғысындағы операциялар кезінде жауынгерлік ерлігі үшін Махавир чакра, Үндістанның екінші жоғары ерлік марапатымен марапатталған.
Captain Anuj Nayyar, MVC (August 28, 1975 – July 7, 1999) was an Indian Army officer of 17 Jat who was posthumously awarded the Maha Vir Chakra, India's second highest gallantry award, for exemplary valour in combat during operations in the Kargil War in 1999.
Алғашқы жылдары және мансабы
Ануж Найяр Үндістанның Дели қаласында туып өскен. Оның әкесі Сатиш Кумар Наяр Дели экономика мектебінде қонақ профессор болып жұмыс істеді, ал анасы Мина Наяр Дели университетінің Оңтүстік кампус кітапханасында жұмыс істеді. Ол оқушы ретінде жақсы білім алып, спортта да үздік шықты. Наярға орта мектепте білім беруді Армияның мемлекеттік мектебінен, Даула Куан (1993 ж. Ұлттық қорғаныс академиясын бітірген ол 1997 жылы маусым айында Үндістан әскери академиясынан 17-ші батальонға (17 Jat) тағайындалды. Оның стратегиялық орналасуына байланысты 4875-тоқынды қамтамасыз ету Үндістан армиясының басты басымдығы болды. Теңіз деңгейінен 15 990 фут биіктіктегі шыңның еңісі өте тік болды және әуе көмегінсіз шыңды басып алу мүмкін емес деп саналды. Соңғы қақтығыста, 17 жаттық C Coy, оның екінші басшысы Найяр болды, 6 шілдеде әуе көмегін күтпей-ақ шыңға шығуды шешті.
Операция
С.Коидің Пимпл II-ге шабуыл жасауының бастапқы кезеңінде Найярдың рота командирі жарақат алды, ал команда оған берілді. Бірлік жаудың ауыр артиллериясы мен миномет отына тап болғанда, жетекші бөлім 34 жау бункерінің орналасқан жерін хабарлады. Наяр алға жылжиды да, бірінші бункерді ракета ұшыру және гранаталармен жойды. Ол әлі де қатты атыс астында, содан кейін 7 адамнан тұратын жетекші бөліммен бірге жүріп, тағы екі бункерді жойды. Ұрыс барысында Найяр 9 пакистандық сарбазды өлтіріп, үш орта автоматты бункерді жойды. Содан кейін рота соңғы қалған бункерге шабуыл жасай бастады, бірақ оны тазартқан кезде жаудың РПГ-ы Наярға тікелей соққы беріп, оны бірден өлтірді. 8 шілдеде Пимпл II тұтқындалды, бірақ Анудж Найярға миссияда ең жоғарғы құрбандық төлеуге тура келді. Пимпл кешені үшін болған шайқаста Пәкістан армиясының 46 тұрақты мүшесі, белгісіз сандағы Пәкістанның жартылай әскери әскерлері, жанкештілер және 11 Үндістан әскері, соның ішінде капитан А. Наярға, өлтірілді. Пимпел кешенін қорғау жолды ашты. Бұл жолмен Пәкістанның Тигр төбені қайтарып алуына мүмкіндік болды.
Танылу және мұра
Наярға соғыстағы ерлігі мен басшылығы үшін "Маха Вир Чакра" ордені табысталды. Наярдың әкесі С. К. Наярға Үндістан Үкіметі оның қызметтері үшін Делидегі бензин стансасын берді. Жат полкінің сарбазы Тежбир Сингх ұлына Наярдың құрметіне Ануж деген ат қойды. Делидің Жаңақпури ауданындағы мектеп "Шаһид капитан Ануж Найяр Сарводая Бал Видялая" деп аталды. Делидің Жаңакпури ауданындағы жолға "Капитан Анудж Найяр Марг" деп аталды.
БАҚ-та
Наярдың өлімінен кейін оның соғыс кезіндегі ерліктері Делидің баспасөзінде кеңінен жарияланды. "Таймс оф Индия" және "Хиндустан Таймс" сияқты редакциялық басылымдар оның Каргил миссиясының толық бетіндегі сипаттамаларын жариялады. Оның өлімінен кейін оның ата-анасының жағдайы мен оның үнді үкіметі қызметкерлерінің жаман қарым-қатынасы бірнеше қысқа телефильмдердің тақырыбы болды және үнді ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды. Ануждың өмірін суреттейтін және оның Үндістан армиясына қосқан үлесін мадақтайтын бірнеше кітаптар мен үнді фильмдері түсірілді. 2003 жылы Дж. П. Дюттаның режиссерліктегі LOC Каргил атты хинди фильм жарық көрді. Бұл фильмде Каргил соғысы кезінде Үндістан армиясының күш-жігерін суреттеген. 2003 жылы ұлттық сыйлық иегері Ашвини Чадридің "Дхуп" атты хинди фильмі жарық көрді. Ом Пури профессор Капур рөлін ойнады, ол профессор С. К. Наярға негізделген, Ануждың әкесі. Ревати капитан Рохит Капурдың анасы миссис Капурдың рөлін сомдады.