Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тегеран 1796 жылы Мұхаммед хан Қажар оны Қажар әулетінің астанасы ретінде таңдағаннан бері күрт өсті. Қажарлар дәуірінде және одан бұрын жер сілкінісі болғанға қарамастан, Тегеранның көне дәуірінен қалған кейбір ғимараттар әлі күнге дейін сақталған. Алайда, Тегеранның тарихи сәулетінің көп бөлігі соңғы 40-50 жылда елорданы шапқыншылықпен жаңғырту толқынынан жойылып кетті. Ескі Тегеранның сегіз қақпасының ешқайсысы сақталмаған. Қажар мәдениетінің жетілу қарқыны жергілікті сәулет өнерінің жетілу формасына айналды, ал бүгінгі күні осы дәстүрдің көптеген ескерткіштері сақталған. Алайда, олардың көпшілігі - мемлекеттік мекемелер мен патшалық элитаның резиденциялары. Ниаваран сарайы кешеніндегі Ахмад-шахтың "Кушак" - осы дәстүрдің үлгісі. Қазіргі Тегеранның көптеген қалалық жобалары Виктор Груенге тиесілі. Грюен 1963-1967 жылдар аралығында Тегеранның солтүстік маңындағы көптеген аудандар үшін бас жоспар әзірледі. Көптеген сарайлар салынды және 1970 жылдардың аяғында. Тегеранның көлемі соншалықты өсті, бұрынғы жер шары және қала өзі де "Үлкен Тегеран" қатарына қосылды. Пахлавидің сәулет өнерінде еуропалық заманауи сәулет өнерінің тақырыптары қолданылған. Садабад сарайының "Ақ үйі" және Ниаваранның негізгі сарайы осы сәулет стиліне үлгі болып табылады. Қаланың ерекшеліктері қақпалар мен сарайлар. Тегеранның дүрбелеңді болып жатқандығына қарамастан, көптеген дизайнерлер өздерінің жобаларына біртіндеп эстетиканы енгізе бастады, ал қаладағы жобаларға халықаралық наградалар берілді.
Tehran has grown dramatically since Mohammad Khan Qajar chose it as the capital of the Qajar dynasty in 1796. Despite the occurrence of earthquakes during the Qajar period and before, some buildings still remain from Tehran's era of antiquity. However, most of Tehran's historic architecture has been obliterated by the wave of hasty modernization that swept through the capital over the last 40 to 50 years. Of the eight city gates of old Tehran, none remain today. The Qajar culture flowered into a mature form of vernacular architecture, and many relics today remain of this tradition. Most, however, are government offices and residences of the royal elite. The "Kushak" of Ahmad Shah in the Niavaran Palace Complex is an example of this tradition. Many of the urban designs of modern Tehran are attributed to Victor Gruen. Gruen devised a master plan for many of northern Tehran's neighborhoods between the years 1963–1967. Many palaces were built and by the late 1970s. Tehran had grown so large that Ray, a former satellite and city in itself, became connected to the ever expanding "Greater Tehran". Pahlavi architecture tried incorporated themes from European Modern architecture. The "White House" of Sadabad Palace and the main Palace of Niavaran are examples of this architectural style. Features of the city include gates and palaces. Despite the chaotic sprawl of Tehran, many designers are gradually incorporating aesthetics in their designs, and international awards have been given to projects in the city.