Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Герберт Брун (1918 жылы 9 шілде - 2000 жылы 6 қараша) - композитор, электронды және компьютерлік музыканың ізашарсы және кибернетик. Ол Берлин қаласында дүниеге келген. 1962 жылдан бастап қайтыс болғанға дейін Иллинойс университеті (Urbana Champaign) -де сабақ берді.
Herbert Brün (July 9, 1918 – November 6, 2000) was a composer, pioneer of electronic and computer music, and cybernetician. Born in Berlin, Germany, he taught at the University of Illinois at Urbana Champaign from 1962 until he retired, several years before his death.
Мансап
Брун 1936 жылы Германиядан Иерусалим консерваториясында (кейін Израиль музыка академиясы деп аталды) Стефан Вольпе, Эли Фридман және Франк Пелегпен бірге Палестинада фортепиано мен композицияны оқыды. Палестинада ол джаз пианині ретінде де жұмыс істеді. 1948 жылы ол 1950 жылға дейін Танглевуд және Колумбия университетінде білім алу үшін стипендия алды. Электрондық музыка композиторы ретінде оның жұмысы 1950-ші жылдардың аяғында Парижде, Кельндегі WDR студиясында және Мюнхендегі Siemens студиясында басталды. 1950 жылдары театр үшін композитор және дирижер болып жұмыс істеді, қоғамдағы музыканың рөлін атап өтетін лекциялар мен семинарлар өткізді және қазіргі заманғы музыка туралы бірқатар хабарлар таратты. 1962 жылы Америка Құрама Штаттарында лекцияларды оқығаннан кейін, оны 1963-64 жылдары Иллинойс университетінің жоғары санақ орталығымен бірге қызмет етуге Леярен Хиллер шақырды. Иллинойста Брун компьютермен композиция зерттеуді бастады, нәтижесінде таспа мен аспаптар, тек таспа және графика үшін шығармалар жасады. Осы кезеңдегі композицияларына Futility 1964 (1964) және Non Sequitur VI (1966) жатады. Non Sequitur VI эксперименталды музыка студиясында Хиллер мен Роберт Бейкер әзірлеген MUSICOMP бағдарламалау тілін пайдаланып жасалды. Брун FORTRAN-да бағдарламалауды 1960 жылдардың соңында бастады, өйткені ол процестерді жобалауға қызығушылық танытты. Бұл еңбектің нәтижесінде Infraudibles (1968) және mutatis mutandis (1968) басылды. Соңғысы композитордың / орындаушының түсіндіруі үшін компьютерлік графика сериясы болды. 1968-1974 жылдары биологиялық компьютерлік зертханада Хайнц фон Фёрстермен (электр техникасы, физика және биология профессоры) кибернетика, эвристика, композиция, таным және әлеуметтік өзгерістер бойынша сабақтар өткізді. 1974 жылы сынып мүшелері "Кибернетиканың кибернетикасы" атты кітап шығарды. 1972 жылы Брун жаңа синтездік техниканы жасады, ол толқын формаларының кішкентай бөліктерін байланыстырып, біріктіру арқылы жаңа тембрлерді тудырады. (Осыған ұқсас әрекеттер Granular синтез мақаласында сипатталған.) 1980 жылдан бастап ол өзі құрған "Performers' Workshop Ensemble" тобымен гастрольдерге шығып, сабақ берді. Брун сол кездегі жаңадан құрылған Компьютерлік музыка қауымдастығының 1970-ші жылдардың ортасында басталуына көмектесті, 1975 жылы және 1987 жылы Иллинойс университетінде конференциялар өткізуге көмектесті. 1985 жылы олардың жыл сайынғы конференциясында негізгі баяндама жасау үшін шақырылды. Брун Гёте университеті Франкфурттан құрметті докторлық дәрежесін алды (1999), 1993 жылы Америка кибернетика қоғамынан Норберт Винер медалімен марапатталды. 1993 жылы қоғамды құру мектебін құруға көмектесті және 2000 жылға дейін сабақ берді. Оның марапаттары мен құрметтеріне өмір бойы жеткен жетістіктері үшін SEAMUS сыйлығы (2000) және Халықаралық бассисттер қоғамының сыйлығы (1977) жатады. 1969 жылы Огайо штатының университетіне қонақ профессор болып тағайындалды. Ол АҚШ-тан ЮНЕСКО-ның "Музыка және технология" (1970 ж.) симпозиумына шақырылған екі қатысушының бірі болды. Ол Хохшшюль дер Кунсте және Берлин Техникалық Университеті (1978) бірге шақырған қонақ профессор; Мэриленд Университетінің резидент композиторы, Балтимор (1982 жылдың мамыры); Миссури Университетінің резидент композиторы (Канзас Сити) (1983); және Сент-Луис (1987) перкуссивтік өнер қоғамының жылдық конвенциясында қонақ композитор. Брунның Иллинойс университетіндегі студенттері жиі кемсітушілікпен Брунеттер деп аталды. Оның атақты оқушылары Стюарт Сондерс Смит пен Сара Хеннис.
Brün left Germany in 1936 to study piano and composition at the Jerusalem Conservatory (later renamed Israel Academy of Music) in (then) Palestine with Stefan Wolpe, Eli Friedman and Frank Pelleg. While in Palestine, he also worked as a jazz pianist. In 1948, he received a scholarship to further his studies at Tanglewood and Columbia University through 1950. His work as an electronic music composer began in Paris in the late 1950s, at the WDR studio in Cologne, and at the Siemens studio in Munich. During the 1950s, he also worked as composer and conductor of music for the theater, gave lectures and seminars emphasizing the function of music in society, and did a series of broadcasts on contemporary music. After a lecture tour of the United States in 1962, he was invited by Lejaren Hiller to join the University of Illinois Center for Advanced Computation for 1963 64, at the conclusion of which he was asked to stay on as a member of the faculty. In Illinois, Brün began research on composition with computers, which resulted in pieces for tape and instruments, tape alone, and graphics. His compositions from this period include Futility 1964 (1964) and Non Sequitur VI (1966). Non Sequitur VI was generated using the MUSICOMP programming language developed by Hiller and Robert Baker at the Experimental Music Studios. Brün began programming in FORTRAN in the late 1960s as he pursued an interest in designing processes. This work resulted in Infraudibles (1968) and mutatis mutandis (1968). The latter was a series of computer graphics for interpretation by composer/performers. From 1968–74, he co taught courses at the Biological Computer Lab with Heinz von Foerster (Professor of Electrical Engineering, Physics, and Biology) on cybernetics, heuristics, composition, cognition, and social change. In 1974, the members of the class published the book The Cybernetics of Cybernetics. In 1972, Brün created a new synthesis technique which generated new timbres by linking and merging tiny portions of waveforms. (Efforts along similar lines are described in the article Granular synthesis.) From 1980 on, he toured and taught with the Performers' Workshop Ensemble, a group he founded. Brün was instrumental in helping the then fledgling Computer Music Association get started in the middle 1970s, helping host conferences at the University of Illinois in 1975, and again in 1987. He was invited to give the keynote address at their annual conference in 1985. Brün was awarded an honorary doctorate from the Goethe University Frankfurt (1999), and the Norbert Wiener medal from the American Society for Cybernetics in 1993. He helped found the School for Designing a Society in 1993 and taught there through the year 2000. His awards and honors also include the SEAMUS Award for Lifelong Achievement (2000), and a prize from the International Society of Bassists (1977). In 1969, he was Distinguished Visiting Professor at Ohio State University. He was one of two participants from the United States invited by UNESCO to their symposium Music and Technology (1970). He was Guest Professor invited jointly by the Hochschule der Künste and the Technische Universität Berlin (1978); Composer in residence at the University of Maryland, Baltimore (May 1982); Composer in Residence at the University of Missouri (Kansas City) (1983); and Guest Composer at the annual convention of the Percussive Arts Society, St. Louis (1987). Brün's students at the University of Illinois were referred to, often pejoratively, as Brünettes. His notable students include Stuart Saunders Smith and Sarah Hennies.
Өмір
Герберт Брун Берлинде еврей отбасынан шыққан. Оның көптеген туыстары Екінші дүниежүзілік соғыста Холокост кезінде қаза тапты. Ол Марианна Брунға тұрмысқа шыққан, ол - интеллектуал, жазушы және әлеуметтік теория мұғалімі; ол атақты неміс актерлері Фриц Кортнер мен Йоханна Хофердің қызы.
Herbert Brün was born to a German Jewish family in Berlin. Many of his relatives died in the Holocaust during World War II. He was married to Marianne Brün, an intellectual, writer, and teacher of social theory; she was the daughter of the famous German actors Fritz Kortner and Johanna Hofer.
Жарияланымдар
Брун, Герберт. Музыка және компьютер туралы. Карлсруэ: Г. Браун, 1971 жыл. 10 дюймдік LP-жазбамен бірге. Компьютерлік графикалық бейнелер. Компьютерлік музыка журналы, том. 5, Жоқ. 2, 1981 жылдың жазы. Брун, Герберт. Менің сөздерім мен оларды қалаған жерім. Шампейн, Иллинойс; Лондон: Принслет басылымы, 1990. Брун, Герберт. "Қолайсыз байқаулар" Марк Энслин, Сьюзан Паренти, Эндрю Тралл редакциялаған. Шампан, ИЛ: Non Sequitur Press. Брун, Герберт. "Айналма күйдегі үшкініш" Марк Энслин, Сьюзан Паренти, Эндрю Тралл редакциялады. Шампан, ИЛ: Non Sequitur Press. Брун, Герберт. Музыка мәнге қарсы тұрғанда: Герберт Брунның негізгі жазбалары, Арун Чандра редакциялады. Миддлтаун, КТ: Веслиан университетінің баспасы, 2004. (көрнекі) (ббк.)
Brün, Herbert. Über Musik und zum Computer. Karlsruhe: G. Braun, 1971. Accompanied by a 10 inch LP recording. Computer generated graphics. Computer Music Journal, Vol. 5, No. 2, summer, 1981. Brün, Herbert. My Words and Where I Want Them. Champaign, IL; London: Princelet Editions, 1990. Brün, Herbert. Irresistible Observations, edited by Mark Enslin, Susan Parenti, Andrew Trull. Champaign, IL: Non Sequitur Press. Brün, Herbert. Sighs in Disguise, edited by Mark Enslin, Susan Parenti, Andrew Trull. Champaign, IL: Non Sequitur Press. Brün, Herbert. When Music Resists Meaning: The Major Writings of Herbert Brün, edited by Arun Chandra. Middletown, CT: Wesleyan University Press, 2004. (cloth) (pbk.)