Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маунт Хоуп (биіктігі 223 м) - Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының батысындағы елді мекен. Ол Кидман жолының бойында, Хиллстоннан солтүстікке қарай 95 шақырым және Кобардан оңтүстікке қарай 160 шақырым жерде орналасқан. 1880-жылдардың ортасында "Номбинни" деп аталатын мемлекеттік қалашықты зерттеу жүргізілді, бірақ бұл атау сирек қолданылды. 2016 жылғы санақта Маунт Хоуп пен оның айналасында 9 жеке тұрғын үйде тұратын 19 адам тұратын, орташа жасы 31 жас. Маунт Хоуптағы жалғыз қалған бизнес - бұл Royal Hotel (әдетте "Маунт Хоуп Паб" деп аталады), ол тамақ, сусын және баспана ұсынады (егер отын енді қол жетімді болмаса да).
Mount Hope (elevation 223 m) is a settlement in western New South Wales, Australia. It is situated on the Kidman Way, 95 kilometres north of Hillston and 160 km south of Cobar. A government township called 'Nombinnie' was surveyed in the mid 1880s but that name was rarely used. At the 2016 census, Mount Hope and surrounding area had a population of 19 people living in 9 private dwellings, with a median age of 31 years. The only remaining business at Mount Hope is the Royal Hotel (commonly referred to as the 'Mount Hope Pub') which offers food, beverages and accommodation (though fuel is no longer available).
Жергілікті шығу тегі
Маунт Хоуп аймағы Нгиямпаа халқының Вангаайпуван диалектісін сөйлейтіндердің (олар Вангаибон деп те аталады) дәстүрлі жерлерінде орналасқан.
The Mount Hope region is within the traditional lands of the Wangaaypuwan dialect speakers (also known as Wangaibon) of the Ngiyampaa people.
"Коан Даунс" станциясы
"Коан Даунс" Блэксленд округінің (Батыс дивизиясы) консолидацияланған мал шаруашылығы болды, ол бұрынғы Бундуре, Кори, Гонн, Гооан, Киллин, Вагга, Яра және Яра Блок Б-дан құралған. Лахлан өзенінен солтүстікке қарай 40 миль жерде орналасқан "Коан Даунс" пасторалды жүгіру 1860-шы жылдардың соңында Дэсайли ағайындылары (Францис және Джордж) жалға алған. 1870-ші жылдардың басында станция Мельбурн банктік компаниясының басқаруымен болды. 1873 жылы "Коан Даунс" станциясындағы қойшы Александр Фишер "әдеттегідей емес төбе" туралы зерттеп, "мыс минерализациясын" және осы жерде кеуіп, сарғайып қалған өсімдіктерді тапты. Фишердің мыс кенін ашқан жері "Коан Даунс" станциясының оңтүстік-шығысында 10 шақырымдай жерде және "айналасындағы төбелерден батыл рельефте көрінетін" 300 фут биіктігі бар Үміт тауының солтүстік-шығысында 3 шақырымдай жерде орналасқан.
'Coan Downs' was a consolidated pastoral holding in Blaxland county (Western Division) made up of the previous Bundure, Coree, Gonn, Gooan, Killeen, Wagga, Yara and Yara Block B runs. Located about 40 miles north of the Lachlan River, the ‘Coan Downs’ pastoral run was leased by the Desailly brothers (Francis and George) in the late 1860s. By the early 1870s the station was under the management of the Melbourne Banking Company. In 1873 a shepherd on ‘Coan Downs’ station, Alexander Fisher, investigated "an unusual hill" on the pastoral run and "found copper mineralisation" and withered and yellowed vegetation on the site. The location of Fisher's discovery of copper ore was about ten miles south east of the 'Coan Downs' station homestead and about three miles north east of Mount Hope, a 300 feet high landmark "standing out in bold relief from the surrounding hills".
Маунт Хоуп мыс өндіру компаниясы
Көп ұзамай Хейден келген бір топ кәсіпкерлер Маунт Хоуптан мыс кенін табуға кірісті. 1873 жылдың қазан айында Генри С. Вивиен, Хей аукционы, Булигальға "Үміт тауынан әкелінген мыс кенінің өте бай үлгілерімен" келді. Вивиан "тау толығымен осы кеннен құралған" деп мәлімдеді. Мыс кенді Мельбурнға жіберіп, 60 пайыздық өнімділікпен сынақтан өткізді. Үміт тауынан 10 тонна салмақтағы кеннің алғашқы жүк тасуы 1873 жылы желтоқсанда "жалаушалармен безендірілген" жүк тасушымен Хейге келді. Ол Хейден Аделаидаға "Кумбероона" пароходпен су арқылы жеткізілді. Желтоқсан айының соңында "Риверлайн Гразиер" газетінде Томас Блветт пен Генри Б. Уэлш Хейдің жарнамасы "Хейден 150 шақырым қашықтықтағы Маунт Хоуп мыс кен орындарынан Аделаидадағы балқыту цехтарына дейін, Хей арқылы жер және су арқылы 1000 тонна мыс кенін тасымалдау" тендерлерін шақырды. Көп ұзамай Макдауэлл мен Маккензи Үміт тауының маңында мыс кенінің екінші табылғанын, олар оны Ұлы Орталық Мыс кеніші деп атаған Үміт тауының оңтүстігіне қарай үш шақырымдай жерде орналасқан порфир құрамында жасады. 1874 жылы ақпанда үшінші табылған жерді (Р.Д.Джоунс) осы ауданда, Маунт Хоуп кен орнының солтүстік-шығысында алты шақырым жерде тапты. Корнуолл мен Оңтүстік Австралияда мыс өндіруде "отыз жылдық тәжірибесі бар" Ричард Холлоу Маунт Хоуп кенішінің басқарушысы болып тағайындалды. 1878 жылы компания акционерлерге фунттан алты пенс төледі. Қарашаға қарай "шақыруларды төлемегендіктен 2000 акция тәркіленгені" туралы ақпарат тарады. 1881 жылдың ақпан айында Маунт Хоуп мыс өндіру компаниясының басшылары жаңа компания құру процесін бастады. 1882 жылдың қаңтар айында ескі компания таратылды және оның активтері New Mount Hope Copper Mining Company компаниясына берілді.
A group of businessmen from Hay soon became involved in the discovery of copper ore at Mount Hope. In October 1873 Henry C. Viviain, a Hay auctioneer, arrived at Booligal with “some very rich specimens of copper ore brought from Mount Hope”. Viviain claimed that “the mountain is formed entirely of this ore”. The copper ore was sent to Melbourne and assayed at a reported yield of 60 percent. The first shipment of ore from Mount Hope, weighing 10 tons, arrived at Hay in December 1873 on a dray “decorated with flags”. From Hay it was conveyed by water to Adelaide on the Cumberoona steamer. An advertisement in late December in the Riverine Grazier, lodged by Thomas Blewett and Henry B. Welsh of Hay, called for tenders "to carry by land and water, 1,000 tons of copper ore via Hay, from the Mount Hope Copper Mines, 150 miles from Hay, to the smelting works, Adelaide". A second discovery of copper ore in the Mount Hope vicinity was made soon afterwards by McDowell and Mackenzie, in a porphyry formation just three miles or so south of the Mount Hope mine, which they named the Great Central Copper Mine. In February 1874 a third discovery was made in the district (by R. D. Jones), six miles north east of the Mount Hope mine. Richard Hollow, with “thirty years’ experience in copper mining in Cornwall and South Australia”, was appointed manager of the Mount Hope Mine. In 1878 the company made a call on shareholders of sixpence in the pound. By November it was disclosed that “there were 2000 shares forfeited for non payment of calls”. In February 1881 the principals of the Mount Hope Copper Mining Company began the process of setting up a new company. In January 1882 the old company was dissolved and its assets transferred to the New Mount Hope Copper Mining Company.
Маунт Хоуп қалашығы
Нью-Маунт-Хоуп мыс өндіру компаниясының құрылуы металл қорыту компаниясы, Сиднейдің W.J. Уэстон және Co. (акциялар құнының жартысын білдіреді) капиталын енгізуді және тіркелген кеңсесін Хейден Сиднейге ауыстыруды білдірді. Маунт Хоуптағы балқыту пештерінің құрылысы капитан Мэтью Брайанттың басшылығымен басталды. 1881 жылдың ақпан айында бір пеш "жақында аяқталып, екіншісі алдыңғы сатыда" тұрды. Кеншілер "жемісті шығарып алумен айналысып жүр" екен, бір тұрғындардың айтуынша, "аяғы жарылған немесе атылған дыбыс бізді күніне сегіз-он рет қорқытады". 1881 жылдың ақпан айында Маунт Хоуптың сипаттамасында елді мекеннің болашағы туралы оптимизм болды. Жазушы атап өткендей, "Үміт тауы" өзінің ірі минералды ресурстарын игеруге арналған алғашқы әрекеттің күлінен қайта пайда болды, ал бірнеше ай бұрын тастар шөлдігінде болған нәрсе қазір көпшілікке танымал шағын қалашықта, ол жақын арада Кобармен бәсекелесе алады. Ересектер арасында 50-60 ер адам болған. Сондай-ақ, әйелдер мен балалар да болды; жазушы: "Мен балалар үшін мұндай орынды ешқашан көрмедім; бұл құмырсқа төсегі сияқты, бірақ олардың бәрі сау және бақытты көрінеді" деп атап өтті. 1882 жылдың қарашасында "Халық үшін 25000 метрлік үкіметтік танк" Маунт Хоуптан қазылып жатыр деп хабарланды. Қалалық округте пошта және банк ашылды. Төрт дүкен ашылды тағы бірін салу үстінде. Халық саны 500-ден асады. Маунт Хоуп қалашығының оңтүстігіндегі Үлкен Орталық Мыс кеніші 1882 жылы қайтадан жұмыс істей бастады. 1881 жылы кен орнын өңдеу үшін компания құрылды және 1881 жылдың сәуірінен бастап С. Л. Коуздың басқаруымен үш шахта қазылды. 1882 жылдың аяғында пештер, сарайлар және машина үйі салынып жатыр. Ұлы Орталық шахтаға іргелес орналасқан, аз дамыған Оңтүстік Маунт Хоуп шахтасы, "Браун және партия" меншігі. Маунт Хоуп қалашығынан солтүстік-батысқа қарай жеті шақырым жерде Маунт Аллен мыс кен орны орналасқан. Номбиннидің мемлекеттік кенті құрылған Маунт Хоуп кентінен оңтүстікке қарай орналасқан. 1901 жылдың қарашасында "сараптама жүргізілген қалашықта жиырмаға жуық жаңа тұрғын үй" бар екені және "басқалары салыну үстінде" екені туралы хабарланды. Мыс бағасы 1880-ші жылдардың ортасында төмендеді және мыс нарығындағы бұрын-соңды болмаған күйзеліс Маунт Хоуп тау-кен компанияларының балансына кері әсер етті. 1899 жылдың тамызында "New Mount Hope" шахтасында "концентрациялау машиналары" орнатылды, олар төменгі дәрежелі кенді "ұсақталу деңгейіне дейін" "өңдеу арқылы" пайдалана алды. Бұл ауданның саудасына үлкен пайда әкеледі деп күтілді, өйткені соңғы жылдары мыс өндірісінің жеткіліксіздігіне байланысты қызметкерлерге жалақысының толық құны төленбейді. Ұлы Орталық шахтада "жұмыс қараңғы көрінеді" деп хабарланды, онда жұмыс "жұмыссыз түрде жүргізіліп жатыр, бірақ ақша жоқ". 1913 жылы Жаңа Маунт Хоуп мыс кеніші Маунт Хоуп Лтд компаниясына сатып алынды. 1918 жылдың наурыз айында кен орнында "қазірге таза концентрациялау және сұйыту ұсынысы ретінде жұмыс істейді" және "150 адамға жұмыс береді" деп хабарланды. Сол кезде "Централь Маунт Хоуп" шахтасы жұмысын тоқтатты.
The formation of the New Mount Hope Copper Mining Company involved an injection of capital from the smelting company, Messrs. W. J. Weston and Co. of Sydney (representing half the share value) and the transfer of the registered office from Hay to Sydney. The construction of smelting furnaces at Mount Hope were commenced under the management of Captain Mathew Bryant. By February 1881 one furnace was “almost completed and another in a forward state”. Miners were “busy getting out the ore” and, as reported by a resident, “the deep sound of a blast or shot as they call it, startles us eight or ten times a day”. The description of Mount Hope in February 1881 was optimistic about the prospects of the settlement. The writer noted that “Mount Hope has arisen again from the ashes of the first attempt to develop its grand mineral resources, and what was a desert of rocks a few months ago is now a busy little town that may soon rival Cobar”. It was estimated that the adult male population was about fifty or sixty. Women and children were also present; the writer remarked: “I never saw such a place for children; it is like an ant bed, but they all seem healthy and happy”. In November 1882 it was reported that “a Government tank of 25,000 yards is being excavated for the benefit of the public” at Mount Hope. A post office and a bank had opened in the township. Four stores were established “and another in course of erection”. The population “exceeds 500 souls”. The Great Central Copper Mine south of Mount Hope township had re commenced operations during 1882. A company had been formed in 1881 to work the mine and, beginning in April 1881, three shafts were sunk under the management of C. L. Cawse. By late 1882 furnaces, sheds and an engine house were being constructed. Adjoining the Great Central mine was the less developed South Mount Hope mine, the property of “Brown and party”. Seven miles north west of Mount Hope township was the undeveloped Mount Allen copper mine. The surveyed government township of Nombinnie was located south of the established Mount Hope township. In November 1901 it was reported that there “about a score of new dwellings” in the surveyed township “and others are in process of erection”. Copper prices declined during the mid 1880s and the “unprecedented depression in the copper market” adversely affected the balance sheets of the Mount Hope mining companies. In August 1899 “concentrating machinery” was installed at the New Mount Hope mine which was able to utilise low grade ore by “dressing it up to a high smelting value”. This was expected to be of “immense benefit to the trade of the district, as of late years owing to insufficient output of copper” employees had not received “the full value of their earnings”. At the Great Central mine it was reported that “affairs look gloomy”, where work was being carried out "in a perfunctory sort of manner, but there is no money about”. In 1913 the New Mount Hope copper mine was acquired by Mount Hope Ltd. In March 1918 it was reported that the mine was “now worked as a purely concentrating and leaching proposition” and “gives employment to 150 men”. By that stage the Central Mount Hope mine had ceased operations.
Темір жол тармағы
Матаканадан Маунт Хоупқа дейінгі бір жолды филиал желісі 1919 жылдың ақпан айында ашылды. Бұл филиал қызмет көрсету үшін салынған мыс шахтасы желі ашылғанға дейін төрт ай бұрын толық жұмыс істеуін тоқтатты. 1924 жылдың шілде айының басында Матакана мен Маунт Хоуп арасындағы пойыз қызметі тоқтатылды, өйткені бизнестің аздығына байланысты; ауданда тау-кен өндірісін қайта жандандыруға үміт аз болғандықтан, Маунт Хоуптағы тау-кен машиналары бөлшектеліп алынып тасталды.
The Matakana to Mount Hope single tracked branch line was opened in February 1919. The copper mine for which this branch was constructed to service ceased full time operations four months before the line was opened. In early July 1924 the train service between Matakana and Mount Hope was discontinued “because of the paucity of business”; there had been “so little hope of a mining revival in the district that the whole of the mining machinery at Mount Hope was dismantled and removed”.
Халық санының азаюы
1927 жылдың наурыз айында Маунт Хоуп "жылдар бойы үміт пен естеліктермен өмір сүрген" "қаңырап қалған кен қалашығы" ретінде сипатталды. Мыс бағасы төмендеп, кен орындары жабылып, екі зауыттың көп бөлігі сатылды. 1957 жылдың желтоқсан айында Кондоболин мен Хиллстон арасында бес бөлек орман өрттері "бақылаудан шығып кетті". Батыс темір жолының негізгі желісі қиылып, рельстер қираған. Еуабалонг пен Маунт Хоуп маңындағы өрттер 100 мильге созылып жатыр. Өрт Матакана ауылын азалап кетуі мүмкін болды (Маунт Хоуптан оңтүстікке қарай 17 км), ал 20 әйел мен бала оттан құтылу үшін от арасынан өтетін болды және Маунт Хоупта тұруды қамтамасыз етті. Өрт сөндірушілер Матакана ауылының маңында жалынды сөндіруге қол жеткізді.
In March 1927 Mount Hope was described as a “decayed mining town” that “has been living on hopes and memories for years”. The price of copper had fallen so low “that the mines closed up and much of the two plants has been sold”. In December 1957 five separate bush fires “were raging out of control” between Condobolin and Hillston. The main Western railway line was cut and tracks destroyed. Fires around Euabalong and Mount Hope were “burning on a 100 mile front”. A fire “threatened to engulf” the village of Matakana (17 km south of Mount Hope) and “20 women and children were driven through an arch of flames to escape the fire” and provided with accommodation at Mount Hope. Fire fighters “managed to divert the flames” around Matakana village.
" Роял " қонақ үйі
"Royal Hotel" - Маунт Хоуптың гүлденген кезеңінің тірі қалған бөлігі. Роял мейманханасы 1881 жылы лицензия берілген төрт қонақ үйдің бірі болды, өйткені Нью-Маунт Хоуп мыс тау-кен компаниясы инфрақұрылым құрды, машиналар орнатты және Маунт Хоупта тау-кен және балқыту жұмыстарын бастады. Лицензия алған ғимараттардың алғашқысы 1881 жылы наурыз айында Маунт Хоуп қонақ үйі болды, содан кейін Уильям Кларктың Корольдік қонақ үйі (шілде), Томас Сондерс Альбион қонақ үйі (тамыз) және Джон Лис Коммерциялық қонақ үйі (қараша 1881). 1882 жылдың қыркүйегінде Джеймс Лайеллге Оңтүстік Маунт Хоуптағы Ұлы Орталық қонақ үйіне лицензия берілді. Уильям мен Сара Кларк отбасымен бірге 1876 жылдан бері Маунт Хоуп ауданында тұратын. Кларк сонымен қатар Маунт Хоуп қалашығындағы дүкеннің иесі болды. Уильям Кларк 1910 жылы ақпанда Сиднейдегі Уэверлиде қайтыс болды. Оның жесірі Сара Кларк оның өлімінен кейін Маунт Хоуптағы Корольдік қонақ үйдің лицензиясын алды. 1912 жылы шілдеде лицензия Сара Кларктан оның ұлына, Уильям Фредерик Кларкка берілді. Хабаршы: "Біз жаңа иесіне өз ісінде сәттілік тілейміз және Маунт Хоуптағы бизнес тез арада жанданып, барлық кәсіпкерлерді төзімділігі үшін өтемақы төлейтініне үміттенеміз". 1917 жылы Кларк отбасы Роял мейманханасын Б. А. Дэвис. 1930 жылы Корольдік қонақ үйдің иесі Джон Свасбрик (Snr.) және лицензияны алған адам - В.Дейвис ханым. 1930 жылдың желтоқсан айында "Royal" қонақ үйін өрт басып кетті. Сот тергеушісінің кейінгі тергеуінде "құрылыс негізінен бетон мен темірден, ағаштан жасалған болса да, өте қысқа уақыт ішінде өрт бүкіл ұзындығы мен ені бойынша жанған, жалын тіпті желге қарсы жылдам тараған" деп атап өтті. Тергеу барысында "лицензия алушыға" қарсы "иесінің шаршаған жағдайы жоқ екені" анықталды және өрт шығу себебіне қатысты ашық шешім шығарылды. 1933 жылы маусымда Джон Свасбрик 79 жасында өзінің резиденциясында, Корольдік қонақ үйде қайтыс болды. Өлген кезде Свасбрик қонақ үйдің иесі және лицензиары болды. Маунт Хоуптағы Роял мейманханасында суық және ыстық сусындар ұсынылады. Ол дастарқанға тамақ пен тағамдарды ұсынады және жатақханалар бар, бірақ отелде отын жоқ. Рояль Нью-Саут Уэльстегі жалғыз бетон барға ие екенін айтады.
The Royal Hotel is a survivor from the heyday of Mount Hope. The Royal Hotel was one of four hotels granted licenses during 1881 as the New Mount Hope Copper Mining Company built infrastructure, installed machinery and commenced mining and smelting operations at Mount Hope. The first of the licensed premises was the Mount Hope Hotel in March 1881, followed by William Clark’s Royal Hotel (July), Thomas Saunders’ Albion Hotel (August) and John Lees’ Commercial Hotel (November 1881). In September 1882 a license was granted to James Lyell for the Great Central Hotel at South Mount Hope. William and Sarah Clark and family had been living in the Mount Hope district since about 1876. Clark was also an owner of a store at Mount Hope township. William Clark died in February 1910 at Waverley in Sydney. His widow Sarah Clark took over the license of the Royal Hotel at Mount Hope after his death. In July 1912 the license was transferred from Sarah Clark to her son, William Frederick Clark. The correspondent made the comment: “We wish the new proprietor luck in his undertaking and hope that business in Mount Hope will soon liven up so as to compensate all business people for their endurance”. In about 1917 the Clark family sold the Royal Hotel to B. A. Davis. In 1930 the Royal Hotel was owned by John Swasbrick (Snr.) and the licensee was Mrs. W. Davis. In December 1930 a fire destroyed the Royal Hotel. At the subsequent inquiry by the Coroner it was pointed out that “although the building was constructed chiefly of concrete and iron with an absolute minimum of wood, the building was on fire throughout its length and breadth in an incredibly short space of time, the fire spreading rapidly even against the wind”. The inquiry revealed that “the owner was not in embarrassed circumstances, although the licensee was” and returned an open verdict regarding the origin of the fire. In June 1933 John Swasbrick died at his residence, the Royal Hotel, aged 79 years. At the time of his death Swasbrick was the owner and licensee of the hotel. The Royal Hotel at Mount Hope offers cold drinks and hot beverages. It serves counter meals and snacks and has accommodation facilities, but fuel is no longer available at the hotel. The Royal claims to have the only concrete bar in New South Wales.
Қоршаған орта
Үміт тауы үш кең табиғи қорықпен қоршалған: Ятхонг, Номбини және Раунд Хилл. Қорықтар үш негізгі биофизикалық аймақтардың шекарасында жайпақ және қырқалы үлкен аумақты қамтиды: Кобар Пень-Ай, Дарлинг депрессиясы және Оңтүстік өзендік жазық. Бұл аймақ Жаңа Уэльс штатында қалған ең үлкен бір-біріне жалғасқан малла қорын қорғайды және көптеген сирек кездесетін және құрып бара жатқан түрлерді қоса алғанда, флора мен фаунаның әртүрлілігін қолдайды. Round Hill Nature Reserve (Мунт Хоуптың оңтүстік-шығысында), Nombinnie Nature Reserve (оңтүстікте) және Yathong Nature Reserve (солтүстік-батыста) құстарды қорғау үшін маңызды болғандықтан, 2500 шаршы шақырымдық Central NSW Mallee маңызды құс аймағына кіреді.
Mount Hope is surrounded by three extensive nature reserves: Yathong, Nombinnie and Round Hill. The reserves comprise a large area of plain and ridge country on the boundaries between three major biophysical regions: the Cobar Peneplain, the Darling Depression and the Southern Riverine Plain. The area protects the largest remaining contiguous stand of mallee in NSW and supports a rich diversity of flora and fauna, including many rare and endangered species. Round Hill Nature Reserve (south east of Mount Hope), Nombinnie Nature Reserve (to the south) and Yathong Nature Reserve (to the north west) are included in the 2,500 square kilometres Central NSW Mallee Important Bird Area because of its significance for bird conservation, especially of the malleefowl and red lored whistler.