Кіріспе

Ұлы Манчестер Сальфордтың метрополитендік округі 1844 жылдан 1974 жылға дейін Англияның солтүстік-батысындағы Ланкашир графтығының жергілікті мемлекеттік округі болды, ол Сальфорд қаласын қамтыды. 1926 жылы қала мәртебесі берілді.

Бос аудан және полиция комиссарлары

1230 жылы Сальфорд вилласы, Ланкашир, Честердің 4-ші графы Ранулф де Блондевилл берген жарғы бойынша еркін қалашық болып құрылды. Қалалық билік қалалық төре мен Портмоут сотының қолында болды. Ревиді еріктілер сайлады, ал Сефтонның Молино отбасы басшысы сотқа Салфордтың жүзінің тұқым қуалаушы басқарушысы ретінде төрағалық етті. 1791 жылы осы аймақта алғашқы заманауи жергілікті үкімет құрылды, ол кезде Манчестер мен Салфорд полиция актісі екі қаланы басқару үшін комиссарлар құрылды. 1843 жылы тұрғын үй иелері 1835 жылғы Муниципальдық корпорациялар туралы заңға сәйкес Құпия кеңеске өтініш жасады. Жарғы 1844 жылы 16 сәуірде берілді, ал 1 қарашада Салфорд муниципальді ауданы пайда болды. 1853 жылы ауданның аумағы Браутон және Пендлтон қалашықтарының қалған бөлігін қамтиды. Ауданның округтері қайта құрылып, саны он алтыға дейін артты. Солфорд қалашығы жеті округке, Броутон үшке, Пендлтон алтыға бөлінді. Әр округ үш кеңесші мен бір кенешшімен ұсынылған, ал кеңестің көлемі содан кейін 48 кеңесші мен 16 кенешшіге дейін өсті.

Аудандық округ және қала

1888 жылғы жергілікті басқару туралы заңға сәйкес, 50 000 немесе одан көп халқы бар барлық муниципалды округтер муниципалды округтің және округтік кеңестің өкілеттіктері бар "округтік округтер" ретінде тағайындалды. 1889 жылы қала Солфорд округінің округтік округіне айналды. Ланкашир округі кеңесінен тәуелсіз болғанымен, Салфорд белгілі бір мақсаттарда, мысалы лейтенанттық, шривальттік, custos rotulorum және сот төрелігін жүргізу үшін округтің бөлігі болып қалды. Қалалық кеңестің көлемі өзгерген жоқ, бірақ 1921 жылы палаталар қайта ұйымдастырылды. Ауданның жойылуына дейін қалған палаталар келесідей болды: No1 немесе Чарльзтаунда, No2 немесе Керсал, No3 немесе Мандли Парк, No4 немесе Альберт Парк, No5 немесе Сент-Матиас, No6 немесе Тринити, No7 немесе Крессент, No8 немесе Регент, No9 немесе Ордсолл Парк, No10 немесе Докс, No11 немесе Сент-Томас, No12 немесе Сент-Полс, No13 немесе Лэнгворти, No14 немесе Седли, No15 немесе Вейсте және No16 немесе Клермонт. Уильям Джойнсон Хикс, ішкі істер министрі және Манчестердің көршілес сайлау округінің депутаты қолдаған науқаннан кейін, 1926 жылы 21 сәуірде графтық округке патент хаттарымен қала мәртебесі берілді. Бұл, Ішкі істер министрлігінің мемлекеттік қызметкерлерінің қарсылығына қарамастан, "Ауданның Манчестерден өзенмен бөлінген 240 000 адамның жиналған жинағы" деп қарастырды. Солфордтың қалалық және округтік округі 1974 жылы 1972 жылғы жергілікті басқару туралы заңмен жойылып, оның аумағы Үлкен Манчестерге көшіріліп, метрополитендік округ пен Солфорд қаласының бір бөлігін құрады. Жою кезінде округті округті шығысында Манчестер қаласы мен округті округ, солтүстік-батысында Суинтон және Пендлбери муниципалды округтері, оңтүстік-батысында Экклс муниципалды округтері және оңтүстігінде Стретфорд муниципалды округтері қоршап тұрды. Корпорация үкіметтік заңнамалар мен жеке парламенттік заң жобаларын қолдау арқылы біртіндеп күшейген өкілеттіктер мен жауапкершіліктерді жинақтады. Ол қатысқан іс-шаралардың ауқымын 1909 жылы қала кеңесі комитеттерінің көптігімен анықтауға болады: Ғимараттар мен көпірлер; Зираттар; Білім; Электр энергиясы; Денсаулық сақтау; Автожолдар мен асфальт төсеу; Жағдайларды жақсарту; Жарықтандыру және тазалау; Мұражайлар, кітапханалар және саябақтар; Парламенттік және қоғамдық трастар; Ирвелл өзені; Қалалық залдар мен базарлар; Трамвайлар; Күзету (полиция) және Су.

Саяси бақылау

Қалалық кеңестің сайлауы жыл сайын өткізіліп, кеңесшілердің үштен бірі жыл сайын сайланады. Алдермендер алты жылдық мерзімге сайланады, олардың жартысын әрбір үш жылда кеңес сайлайды. Англиядағы қалашықтардағы сайлауларда әдеттегідей, ерте сайлаулар ешбір қарсылықсыз өткізіліп, келісілген кандидаттар қарсылықсыз сайланды. 1883 жылы тек екі округте ғана дау болды. Партиялық белгілер қолданылмаса да, шын мәнінде кеңесте консервативті және либералды партияларға сәйкес екі топ болды. Консерваторлар 1892 жылға дейін көпшілікте болды, онда екі топ теңдікке жетті, ал тәуелсіз кеңесші билік тепе-теңдігін ұстады. Консерваторлар 1893 жылы билікті қайта алды, ал 1894 жылы Либералды топтастыру "Гладстониандар" және "Радикалдар" деп бөлінді, Тәуелсіз Еңбек партиясы өздерінің орындарына қатысты. Консерваторлар мен басқа да одақтастар 1919 жылға дейін көпшілікті сақтады. Сол жылы лейбористік партия бес орынға ие болды, бұл кеңес консерваторлар мен либералды лейбористер арасында тең бөлінді. Содан кейін бірнеше жыл бойы билікте бір партия болған жоқ, онда консервативті, лейбористік, либералды және тәуелсіз топтар болды. 1931 жылы консерваторлар үш жыл бойы билікті өз қолдарына алды, бірақ кейін бұл билік қайтадан толықтай билікке қайта оралды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде сайлаудың тоқтатылуынан кейін, лейбористер партиясы алғаш рет көпшілікке ие болды. 1968 жылы Консервативтер билікке оралғанға дейін лейбористер жиырма жылдан астам уақыт бойы кең көпшілікпен кеңесте болды. Үш жылдан кейін консерваторлар билікті жоғалтты. Жоюдан бұрын өткен соңғы сайлау 1972 жылы өтті, онда лейбористер көпшілікті қайта алды.

Полиция күштері

Муниципальдік корпорациялар туралы заң талап еткендей, жаңадан құрылған қала кеңесінің алғашқы әрекеттерінің бірі - полиция күшін, Салфорд округінің полициясын құру және бас констебльді тағайындау үшін бақылау комитеті тағайындау болды. 1928 жылы полиция Salford көшелеріне полиция қораптарын енгізді. Лондон полициясы тексеруден кейін Лондонда да осындай жәшіктер орнатылды. Полиция туралы 1964 жылғы заң полиция күштерін міндетті түрде біріктіруге мүмкіндік берді, ал 1968 жылдың 1 маусымында Манчестер мен Салфорд қалалық констебюляриялары Манчестер мен Салфорд полициясын құрды.

Сальфорд корпорациясы Көлік

1875 жылы Манчестер мен Салфорд корпорациялары 1870 жылғы трамвай туралы заңға сәйкес өкілеттік алды (33 & 34 Vict. c. 78) ат трамвай желісін салуға. Қызметтер 1877 жылы 17 мамырда басталды, жеке компания, Манчестер тасымалдау компаниясы (кейін Манчестер тасымалдау және трамвай компаниясы) 21 жылдық жалға беру бойынша қызметтерін жүзеге асырады. Ақыры жалға беру 1901 жылға дейін ұзартылды, 27 сәуірде Манчестер желісінің өз бөлігін, 2 мамырда Салфордты алды. Желілер тез электрлендірілді, жұмыс 1903 жылы аяқталды, ал жүйе 1906 жылы Ворслиге дейін кеңейтілді. 1920 жылы Салфордта мотобустар жұмыс істей бастады, ал алғашқы трамвай жолдары 1932 жылы алынып тасталды. Соңғы трамвай 1947 жылы 31 наурызда қызметінен шығарылды. Осы уақытқа дейін кәсіпорын Salford City Transport деп аталды. 1969 жылы 1 қарашада SCT SELNEC жолаушылар тасымалы атқарушысына біріктірілді.