Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Project RAM" жобасының АҚШ әскери-теңіз флотының ұшу хирургы (1926-1961) Виктор Алонзо Пратер (Victor Alonzo Prather Jr.) (1926 жылы 4 маусым - 1961 жылы 4 мамыр) - ғарыш костюмін әзірлеу жөніндегі үкіметтік жоба "Project RAM" жобасына қатысқандығымен танымал болған американдық ұшу хирургы. 1961 жылы 4 мамырда Пратер Strato Lab V әуе шары ұшуындағы ұшу кезінде суға батып, адаммен ұшудың биіктік рекордын 2012 жылға дейін сақтады.
US Navy flight surgeon in "Project RAM" (1926–1961)
Lieutenant Commander Victor Alonzo Prather Jr. (June 4, 1926 – May 4, 1961) was an American flight surgeon famous for taking part in "Project RAM", a government project to develop the space suit. On May 4, 1961, Prather drowned during the helicopter transfer after the landing of the Strato Lab V balloon flight, which set an altitude record for manned balloon flight which stood until 2012.
Өмір
Пратер 1926 жылы 4 маусымда Мичиган штатының Лапер қаласында Виктор Пратер аға мен Глэдис Мэй Фурс отбасында дүниеге келген. Ол 1943 жылы Тафтс колледжінде оқыды және 1943 жылдан 1945 жылға дейін Гавайидің Гонолулу қаласында орналасқан V 12 бағдарламасының бір бөлігі болды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Тафтс қаласына оралып, Тамфтс университетінің медицина мектебінде оқыды, ол жерден 1952 жылы бітірді. 1954 жылы Пратер АҚШ әскери-теңіз флотына Медициналық корпусқа қайтадан қосылды. Ол Пенсаколада орналасты, содан кейін Сан-Диегоға ауыстырылды. Сан-Диегода болған кезде Пратер авиациялық медицина курстарын және тұрақты қанатты және тікұшақ ұшақтарының біліктілігін аяқтады. Ол 1957 жылға дейін ұшақ тасымалдаушы USS Shangri La кемесінде дәрігер болып жұмыс істеді, содан кейін ол Мароккодағы Порт Ляутидегі АҚШ әскери-әуе базасына VR 24 ұшу хирургы болып тағайындалды. 1959 жылы Пратер Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы Бетезда әскери-теңіз ауруханасына ауыстырылды.
Prather was born on June 4, 1926, in Lapeer, Michigan, to Victor Prather Sr. and Gladys May Furse. He attended Tufts College in 1943, and became part of the V 12 program stationed in Honolulu, Hawaii from 1943 to 1945. He returned to Tufts at the end of WWII and attended Tufts University School of Medicine, graduating there in 1952. In 1954, Prather rejoined the United States Navy in the Navy Medical Corps. He was stationed in Pensacola and then transferred to San Diego, CA. While at San Diego, Prather completed courses in Aviation Medicine and qualifications in fixed wing and helicopter aircraft. He was stationed as a medical doctor aboard the aircraft carrier USS Shangri La until 1957, when he was assigned to the U. S. Naval Air Station in Port Lyautey, Morocco as Flight Surgeon for VR 24. In 1959, Prather was reassigned to the Bethesda Naval Hospital in Bethesda, Maryland.
RAM жобасы
1960 жылы Пратер Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы Әскери-теңіз медициналық зерттеу институтында прототиптік ғарыш костюмдерін сынау жөніндегі үкіметтік бағдарлама - RAM жобасына ауыстырылды. Ол костюмдердің су астында қалай жұмыс істейтінін сынап көруді тапсырды, кейіннен костюмдердің өте биік биіктікте қалай жұмыс істейтінін көруді тапсырды.
In 1960, Prather was transferred to Project RAM, a government program to test prototype space suits, at the Naval Medical Research Institute in Bethesda, Maryland. He was commissioned to test how the suits worked underwater, and later commissioned to see how the suits would function at extremely high altitudes.
Ұшу
1961 жылы 4 мамырда сағат 7:08 -де Виктор Пратер, Кдр. Малкольм Росс, "Страто Лаб Хай V" ұшағында USS Antietam (CV 36) ұшақ палубасынан 113,720 фут (34662 м) биіктікке көтеріліп, Әскери-теңіз флотының Mark IV толық қысым костюмін сынады. Миннеаполис штатындағы Винзен Research Inc. компаниясы жасаған шар тек қалың полиэтилен пластмассадан жасалған. Бұл шақтың қаптамасы бұрын-соңды сәтті ұшырылған шақтың ең үлкені болды, толық толтырылған кезде диаметрі 91 метрге дейін кеңейді. Балонның астынан үлкен парашют, содан кейін гондола ілінеді. Температураны бақылау үшін гондоланы арнайы венециандық жалюзилер қорғайды, бірақ басқа жағдайда кеңістікке ашық. Балондар, парашют, гондола және артқы антеннаның көмегімен ұзындығы 152 метрге жететін кеме жасалды. Ұшудың басты мақсаты Mark IV толық қысым костюмін сынау болды. Б. Ф. Гудрич компаниясы неопреннен жасаған костюмнің салмағы тек қана 4 маркалы костюмнің салмағы, көлемі, желдету, ауа мен суға тығыздық, қозғалыс, температураны бақылау және тіршілік ету мүмкіндіктері сияқты мәселелерді шешіп, НАСА Меркурий жобасының ғарышкерлері үшін өзгертілген нұсқаны таңдады. Малкольм Росс пен Виктор Пратер таңғы сағат 8.10-да 53000 фут (16154 м) биіктіктен өткен кездегідей төмен температураға ұшырады. Strato Lab V ұшағы сағат 9:47 -де ең биік биіктікке, 34668 метрге жетті, онда температура мен ауа қысымы сол биіктікте, ғарыш киімісіз адам бірнеше секунд ішінде есінен тайды. 4 мамырдағы ұшу Mark IV костюмінің бұрын-соңды жүргізілмеген ең қатал сынағы болды. Ұшу 9 сағат 54 минутқа созылып, 140 миль (225 км) арақашықтықты жауып өтті. Балонда ұшып бара жатқандар ауаға дем ала алатын биіктікке жеткенде бетперделерін шешіп алады. "Страто Лаб V" кемесі Мексика шығанағына сағат 16:02 -де қонды. Миссияның жоспары - балонды тасымалдаушының ұшу палубасына емес, суға қонған жағдайда, балоншыларды алу үшін қайық пайдалану. Бұл жаттығулар бұрыннан жүргізіліп келген. Алайда, бұған бұйрық болмағандықтан, көтерілген тікұшақтың экипажы ілгекті түсірді. Командир Росс Прэтерді бірінші болуға шақырды, бірақ ол бас тартты. Росс дұрыс процедураға қайшы ілгекке түсіп, ішінара құлап кетті, бірақ ол суға толығымен түспей қалпына келтіре алды. Бірнеше минуттан кейін Пратерді алып келуге арналған ілгек түсіріліп, ол гондолаға бекітілген жүзу үстінде тұрып, құтқару желісін ұстады. Ол ілгекке басқанда, артта қалған аяғы гондоланы итеріп жіберіп, суға бір метрдей артқа құлап түседі. Тікұшақ экипажы ұшу костюмі су өткізбейтін деп есептеді, егер бет пластинасы әлі жабық болса, және дереу құтқаруды жүзеге асырмады. Ашық қалқан болғандықтан, Пратердің ұшу костюмін су батып, оны құтқару үшін әскери-теңіз суға батып кетті.
On May 4, 1961, at 7:08 am, Victor Prather, along with Cdr. Malcolm Ross, ascended in Strato Lab High V from the flight deck of the USS Antietam (CV 36) to an altitude of 113,720 feet (34662 m) to test the Navy's Mark IV full pressure suit. The balloon, built by Winzen Research Inc. of Minneapolis, Minnesota, was constructed of polyethylene plastic only thick. The balloon envelope was the largest that had ever been successfully launched, expanding to 300 feet (91 m) in diameter when fully inflated. Beneath the balloon hung a large parachute and then the gondola. To control temperature, the gondola was protected by special venetian blinds, but otherwise open to space. Balloon, parachute, gondola, and a trailing antenna made a craft close to 500 feet (152 m) tall. The primary objective of the flight was to test the Mark IV full pressure suit. The suit was manufactured by B. F. Goodrich of neoprene and weighed only The Mark IV suit overcame problems of weight, bulk, ventilation, air and water tightness, mobility, temperature control, and survival capabilities so well that NASA selected a modified version for use by the Project Mercury astronauts. Malcolm Ross and Victor Prather were exposed to temperatures as low as when they passed 53000 feet (16154 m) at 8:10 am. Strato Lab V reached maximum elevation of 113740 feet (34668 m) at 9:47 am, where the temperature was and the air pressure was At that altitude without a space suit, a person would lose consciousness in seconds. The May 4 flight was the most severe test of the Mark IV suit that was ever conducted. The flight lasted 9 hours 54 minutes and covered a horizontal distance of 140 mile (225 km). As they descended, the balloonists opened their face masks when they reached an elevation where they could breathe. Strato Lab V landed at 4:02 pm in the Gulf of Mexico. The mission plan was to use a boat to retrieve the balloonists in the event that the gondola landed in the water instead of on the flight deck of the carrier. This had been rehearsed. However, without orders to do so, the crew in a hovering helicopter lowered a hook. Commander Ross invited Prather to go first, but he declined. Ross stepped into the hook contrary to proper procedure and slipped partially out of it, but he was able to recover without falling completely into the water. A few minutes later, when a hook was lowered to retrieve Prather, he stood on a float attached to the gondola and grasped the rescue line. When he stepped into the hook, the trailing foot pushed the gondola away, and he fell backwards three feet into the water. The helicopter crew assumed that the flight suit was watertight, which it would have been if the face plate was still closed, and did not effect an immediate rescue. Because the face plate was open, Prather's flight suit flooded, and he drowned before Navy divers could rescue him.
Ұшудан кейін
Пратердің өлімінен кейін көп ұзамай президент Джон Ф. Кеннеди Пратердің жесірі Вирджиния Меритті шақырды, ол балалары Марла Ли Пратер мен Виктор А. Пратер III-мен бірге Ақ үйге келді. Кеннеди Виктор Пратерге "қаһармандығы мен ерекше жетістіктері үшін" әскери-теңіз флотының Құрметті ұшу айқасын табыстады. Сондай-ақ, балуандарға 1961 жылы Аэронавттар үшін Хармон кубогы берілді. 1961 жылы Пратер мен Росс орнатып қойған адаммен ұшу балонының биіктік рекордын Халықаралық Аэронавтика Федерациясы әлі күнге дейін ресми түрде мойындайды. 2021 жылы үш шаршылдар стратосфераға жоғары ұшты. Николас Пьянтанида 1966 жылы 2 ақпанда Strato Jump II шарымен 123,800 футқа (37734 м) жеткенін, ал Феликс Баумгартнер 2012 жылы 14 қазанда Red Bull Stratos жобасының бөлігі ретінде 128,100 футқа (39 044.88 метр) жеткенін мәлімдеді. Балонда ұшу кезінде, тауға көтерілу кезінде сияқты, төмен түсуді сол әдіспен аяқтау рекорд орнату үшін қажет. Пиантанида әуе шарымен биіктік рекордын иеленбеді, өйткені ол әуе шарын ұшу төбесінен лақтырып тастады және жер бетіне галочкада шары жоқ қайтып келді. Сол сияқты Баумгартнер де ұшуының ең жоғарғы сатысында секірді. Үшінші адам Алан Юстас 136,000 фут биіктікке (41453 м) жетті, содан кейін ол 2014 жылы дыбыстан жоғары секіруді орындады.
Shortly after Prather's death, President John F. Kennedy phoned Prather's widow, Virginia Merritt, and she arrived at the White House with her children, Marla Lee Prather and Victor A. Prather III. Kennedy posthumously awarded Victor Prather the Navy Distinguished Flying Cross for 'heroism and extraordinary achievement'. The balloonists were also awarded the 1961 Harmon Trophy for Aeronauts. The altitude record for a manned balloon flight set by Prather and Ross in 1961 is still officially recognized by Fédération Aéronautique Internationale. as of 2021 three balloonists have traveled higher into the stratosphere. Nicholas Piantanida claimed to have reached 123,800 feet (37734 m) with his Strato Jump II balloon on February 2, 1966, and Felix Baumgartner reached 128,100 feet (39 044.88 meters) on 14 October 2012 as part of the Red Bull Stratos project. In ballooning, as in mountain climbing, completing the descent by the same method is required to set a record. Piantanida did not claim the balloon altitude record because he jettisoned his balloon at the flight ceiling and returned to Earth in the gondola without the balloon. Similarly, Baumgartner jumped at the apex of his flight. The third person, Alan Eustace, reached an altitude of 136,000 feet (41453 m) where he then performed a supersonic jump in 2014.