Кіріспе

Макс Ловентал (1888-1971) - Вашингтондағы саяси қайраткер, 1930-1940 жылдары федералды үкіметтің барлық үш тармағында қызмет етті. Бұл уақытта ол Гарри С. Трумэннің карьерасымен тығыз байланысты болды. Ол Оскар Р. Юингтің басшылығымен Трумэн әкімшілігінің "ресми емес саясаты тобында" қызмет етті (1947-1952).

Өмірбаян

Мордехай Ловентал 1888 жылы 26 ақпанда Миннеаполисте дүниеге келген. 1870 жылдары оның ата-анасы Натан (Нафтали) Ловентал және Гертруда (Наама) Гитель, екеуі де православиелік еврейлер, Литваның Ковно қаласынан (қазіргі Каунас) Миннесотаға көшіп келді. Жас кезінде ол "Макс" деген америкалық есімді қолдана бастады. Оның екі үлкен інісі бар, олардың біреуі ғана балалық шағында өмір сүрді. 1919-1920: Жеке практикаға оралады; Сидни Хиллман мен Амалгаматтанған киім жұмысшыларын Нью-Йорк қаласының 43 Exchange Place-дегі "белгілі бұйрық ісі" бойынша қорғайды. (FTC комиссары Джон Дж. Карсон кейіннен бір серіктесті "Лоуэнтал мен Брамблиннің" "Макс Брамблин" деп қате еске алды) Лоуэнтал Уолтер Вейлді (Ware Group мүшесі Натаниел Вейлдің әкесі) білген, ол Аделаида Хасседі Соғыс Еңбек саясаты жөніндегі кеңесінің зерттеушісі ретінде ұсынды. Дегенмен, Кингтің газеттегі жазбаларында (1950 жылдары) Ловентал тек серіктес ретінде ғана емес, сонымен қатар оның жұмыс берушісі ретінде аталады. 1951 жылы "The Saturday Evening Post" газеті Кэрол Вайс Кинг туралы ұзақ мақаласында одан да ары барды: Ловентал ерекше қызығушылық туғызады. Гарвард заңдарының түлегі болған ол "жаңа келісімнің" серіктесі "өзін-өзі жоюшы және барлық жерде бар" деп сипаттады. Нью-Йорк пен Вашингтон арасында жүріп, ол Нью-Йорктегі кеңсесін сақтап, Бірінші дүниежүзілік соғыстан бастап әртүрлі үкіметтік лауазымдарды атқарды. Бір жағынан, ол жоғары деңгейдегі достық қарым-қатынастарды нық дамытады, оның ішінде президенттер Рузвельт пен Трумэн, Жоғарғы Сот судьялары Феликс Франкфуртер мен Луис Брандейс. Екінші жағынан, ол көптеген мемлекеттік қызметтерді тауып берген қамқорларының жинауышы болып табылады. Алгер Хисс пен Ли Прессман оның достығынан пайдаланды, және бір уақыт бойы Джордж Шоу Уиллер, коммунизмге қатты әуре болған жас заңгер, ол АҚШ-тың азаматтығынан бас тартып, темір пердедемен байланысты жаңа мансап жасады. 1920 жылы Нью-Йорк адвокатурасына қабылданған кезде Кэрол да Ловенталдың қорғауында болды және ол өзінің алғашқы және жалғыз заңгерлік кеңсесінде қызмет етті. Ловенталдың (және оның серіктесі Роберт Шолдтың) тағы бір маңызды қорғаушысы Бенджамин В. Коэн болды, кейіннен ол Феликс Франкфуртердің Жаңа келісімдегі хот-догтарының бірі ретінде белгілі болды. Ловентал мен Коэн екеуі де Гарвардтағы Коэннің профессоры (және Ловенталдың әйелінің ағасы) болған судья Джулиан В. Макты білетін. 1920 жылдың қазан айында Коэн алғаш рет Ловентал үшін Э. Ф. Дрю & Компанияның банкроттық ісі бойынша жұмыс істеді. 1923 жылы Ловентал Нью-Йорк қаласындағы 31 Union Square-дегі Ресейлік Америкалық Индустриалдық Корпорациясының (RAIC) бас кеңесшісі болды. Бұл кәсіподақ 1922 жылы кәсіподақ президенті Сидни Хиллманның 1921 жылы Кеңес Одағына сапарынан кейін құрылған. Ол сондай-ақ "Либертатор" журналында жарияланғандай, Нью-Йорктің "Амалгамат Банкінің" алғашқы директорларының бірі болды. Жарнамада банктің иесі және басқарушысы "Алмагматталған киім жұмысшылары" деп аталады. Ол төраға Хайман Блумбергті, президент Р. Л. Редхэфферді, вице-президент Джейкоб С. Потофскийді, кассир Лерой Петерсонды және басқа директорларды тізімдейді: Хиллман, Август Белланка, Джозеф Голд, Фиорелло Х. Ла Гвардия, Абрахам Миллер, Джозеф Шлосберг, Мюррей Вайнштейн, Макс Зарицкий және Питер Монат. Амалгаматтық қарым-қатынас 1920 жылы Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында Хиллманды еңбек таласында қорғаған Ловенталдан басталған сияқты. 1929 жылы Ловенталдың Amalgamated Bank-пен тығыз қарым-қатынасы болды, өйткені 1929 жылғы Уолл-стрит апатынан кейін ол банкке бағалы қағаздарды қолма-қол ақшаға сатуды ұсынды; Ұлы депрессия кезінде банк өз активтерін қолма-қол ақшамен немесе қолма-қол ақшаға тең ақшамен ұстады. "Хувер банктік құлдырауы кезінде банктерімізді ашық ұстауға ең көп көмектескен Макс Ловенталдың кеңесі болды", - деп атап өтті Хиллман кейін. Бұл кезеңде Ловенталға Бенджамин В. Коэн кеңес берді. 1930 жылы "мемлекеттегі жеке инвестициялары бар адамдар үкіметте лауазымдар алып жатыр деген айыппен байланысты маған тағы бір жұмыс берілді" (кейіннен Ловенталдың түсініксіз баяндауы) Гарвард заң мектебіндегі досына, АҚШ-тың солиситоры генерал Чарльз Хьюз, кенже (1929-1930), 11-ші бас судья Чарльз Эванс Хьюздың ұлы. 1933-1934 жылдары ол АҚШ Сенатының Банктік және валюталық комитетіне кеңес берді. "Мен бұған дейін Конгресс комитетінің бірде-бір мүшесі болып жұмыс істегенімді есімде жоқ, бірақ мен мұны нақты растағым келмейді". (Феликс Франкфуртер "Инвестор төлейд...

Труман

1935 жылы Ловентал Гарри С. Трумэнмен кездесті, ол Трумэн АҚШ Сенатының Мемлекетаралық сауда комитетінің темір жолдар мен холдингтерді зерттейтін кіші комитетіне қосылғаннан кейін, бұл 4 ақпанда АҚШ Сенатының 71-ші қарарына әкелді. Сенатор Роберт Ф. Вагнер кіші комитеттен шығуға мәжбүр болды, ал сенатор Бертон К. Уилер оның орнын Труманға алмастырды. Бұл кіші комитеттің сенаторларына мыналар кірді: Уилер (төраға), Трумэн, Альбен Баркли, Виктор Донахи, Уоллес Уайт және Хенрик Шипстед. Бұл кіші комитеттің заң кеңесшілерін Тельфорд Тейлор басқарады, оған Ловентал мен Сидни Дж. Каплан көмектеседі, кейіннен ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әділет департаментінің Солиситор-генерал кеңсесінің талап-арыз бөлімін басқарды, Джордж Розиер, Люсьен Хилмер және Джон Дэвис. Қыздары Маргарет Трумэннің айтуынша, Трумэн "Алеганти Миссури-Тынық мұхиты мәселесі" бойынша Миссури Тынық мұхиты темір жолы мен Аллегань корпорациясына қысым көрсету үшін Ловенталға арқа сүйеді. Ловентал кейіннен былай деп еске алды: "Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін мен мемлекетаралық сауда комитеті үшін жұмыс істеген шығармын. Мен бірнеше жыл бойы, деп аталған санатта болды доллар жылына ерлер, бірақ, біз соғысқа барғанда, мен сенатор Wheeler әңгіме болды және мүмкін, мен кейбір соғыс уақытында жұмыс істеуге ұсынылды, және төраға Wheeler дұрыс деп ойлады. " Фил Мюррейдің басқа есімін шақырды, бірақ менің ойымша, ол уақыт өте келе мырзаның артына ауысты. Трумэн" деп жазған. 1950 жылы Ловентал Федералдық тергеу бюросын сынға алған кітап жариялады (төмендегі жұмыстарды қараңыз), ол оны Америка Құрама Штаттарының қызметі жөніндегі комитеттің алдына шақырды, онда ол үкімет қызметінде коммунистерге "жардам және қолдау көрсеткенін" мойындамады. Кітап пен жағымсыз баспасөз 38 жылдық мемлекеттік қызметтегі мансабын аяқтауға көмектесті. 1950 жылдың тамызында HUAC Уиттакер Чемберстің Ware Group құрамына кірген төрт куәгерді қайта шақырды: Ли Прессман, Натан Витт, Чарльз Крамер және Джон Абт. Комитет Прессман мен Крамерден Ловенталды тани ма екендерін сұрады; екеуі де растады. Ловентал бұрынғы АҚШ сенаторы Бертон К. Уилерді кеңесші ретінде алды. Оның өмірбаянын қарап шыққаннан кейін комитет оны белгілі немесе болжамды Коммунистік партия мүшелері мен ұйымдарымен байланыстыруға тырысты, олардың кейбіреулерін ол растады, ал басқаларын жоқ, барлығы ешқандай заңсыздықты мойындамай. Аталған адамдардың қатарында: Алгер Хисс, Дональд Хисс, Дэвид Уолл, Бартли Крам, Мартин Поппер, Аллан Розенберг, Ли Прессман, Ресейлік Америка Индустриалдық Корпорациясы, Жиырмасыншы ғасыр қоры және Халықаралық заңгерлер қауымдастығы бар.

Саясат тобының бейресми мүшесі

1950 жылдары Ловентал "сенатор Маккартидің айыптауларына жауаптар дайындау үшін жүргізілген операцияны" бақылады. Бұл Маккартидің Мемлекеттік департаменттегі коммунистердің "тізбесін" ұстағандығы туралы мәлімдемесінен кейін болды. Ловентал кейін оған көмектескендердің есімдерін анық есіне түсіре алмады: Труман кітапханасының ауызша тарихшысы Джерри Н. Хесс олардың арасында Герберт Н. Малетц, Лоуэлл Меллетт және Франклин Н. Паркс болуы мүмкін екенін айтты. Ақ үй қолдау көрсетті: Ловентал Вашингтонға жұмыс істеуге келгенде, кейде оған кеңсе бөлмесі берілді. 1951 жылдың мамыр айында Ақ үйдің тағайындаулар хатшысы Мэтью Дж. Коннелли Ловенталдан генерал Гарри Х. Воганға "көрсетулерді ұйымдастыруға" көмектесуін сұрады. Кейін ол Коннеллиге өзі де көмектесті (оның өзі 1956 жылы пара алу үшін сотталды). Ловенталдың ең танымал жетістігі оның 1947-1952 жылдары президенттік Труманның кеңесшісі Кларк Клиффордтың Палестина бойынша бас кеңесшісі болған кезінде болды. Президент Трумэн Ловенталды АҚШ-тың Израильді тануының негізгі күші деп атады. Екінші жағынан, Мэтью Дж. Коннелли Гарри Хопкинстің WPA-дан келген серіктесі Дэвид Найлзді еврей қауымдастығындағы байланыстарынан "Исраилді танумен байланысты болған проблемаларда өте тиімді" деп атап өтті: "Дэвид Дубинский, Абрахам Файнберг. Яһудилердің бір тобының қай басшысын айтсаң да, ол онымен тығыз қарым-қатынаста болған". Коннелли Ловенталды "О, өте жақсы, өте жақсы" деп атады. 1951 жылы Найлс қайтыс болғанда, Коннелли Фейнбергті оның орнына байланыс рөлінде таңдады. 1967 жылы Ловентал Трумэнмен Израиль туралы сөйлескенін де жоққа шығарды және Палестинаның бөлінуі туралы тек Ақ үйдегі екінші көзден естігенін мәлімдеді.