Кіріспе
Британдық өнер тарихшысы және жазушы Тимоти Джеймс "Т. Ж. " Кларк (12 сәуір 1943 жылы туған) - британдық өнер тарихшысы және жазушы. Ол Англия мен АҚШ-тың бірқатар университеттерінде, соның ішінде Гарвард және Берклидегі Калифорния университетінде өнер тарихын оқытты. Кларк өнер тарихының дамуына ықпал етті, қазіргі заманғы суреттерді қазіргі өмірдің әлеуметтік және саяси жағдайларын түсіндіру ретінде қарастырды. Оның бағыты айқын солшыл, ол өзін марксист деп жиі атайды.
Timothy James "T. J." Clark (born 12 April 1943) is a British art historian and writer. He taught art history in a number of universities in England and the United States, including Harvard and the University of California, Berkeley. Clark has been influential in developing the field of art history, examining modern paintings as an articulation of the social and political conditions of modern life. His orientation is distinctly leftist, and he has often referred to himself as a Marxist.
Өмір және жұмыс
Кларк Бристоль грамматикалық мектебінде оқыды. Ол өзінің бакалавриат оқуын Кембридждегі Сент-Джонс колледжінде аяқтады, 1964 жылы бірінші сыныптық құрмет дәрежесін алды. 1973 жылы Лондон университетінің Куртольд өнер институтында өнер тарихы бойынша докторлық дәрежесін алды. Ол 1967-1969 жылдары Эссекс университетінде, одан кейін 1970-1974 жылдары Камбервелл өнер колледжінде аға оқытушы болып оқыды. Осы уақыт ішінде ол Ситуационисттік интернационалдың британдық секциясының мүшесі болды, одан ағылшын секциясының басқа мүшелерімен бірге шығарылды. Ол сондай-ақ King Mob тобының мүшесі болды. 1973 жылы докторлық диссертациясына негізделген екі кітап жариялады: Абсолюттік буржуа: Франциядағы суретшілер мен саясат, 18481851 және Халықтың бейнесі: Густав Курбе және Екінші Француз Республикасы, 18481851. 1974-1976 жылдары Лос-Анджелес штатындағы Калифорния университетінде сабақ берді. 1976 жылы ол Колледждік өнер қауымдастығының Марксизм және өнер жөніндегі кокусының құрылтайшы мүшесі болды. 1976 жылы Кларк Ұлыбританияға оралып, Лидс университетінің көркемсурет кафедрасының профессоры және меңгерушісі болып тағайындалды. 1980 жылы Кларк Гарвард университетінің Көркемсурет кафедрасына оқуға түсті, бұл консервативті, конькистік бағыттағы кейбір профессорлық-оқытушылар құрамын, әсіресе Ренессанс дәуірінің өнер тарихшысы Сидней Фридбергті ашуландырды, ол онымен қоғамдық қақтығыста болды. 1982 жылы ол "Клемент Гринбергтің өнер теориясы" атты эссе жариялады, ол қазіргі заманғы модернистік теорияны сынға алды, бұл Майкл Фридпен елеулі және өткір алмасуды шақырды. Бұл алмасу формалистік және әлеуметтік өнер тарихы арасындағы пікірталасқа ықпал етті. Кларктың шығармалары өнер тарихын дәстүрлі стиль мен иконографиядан алшақтатып, жаңа бағытқа алып кетті. Оның кітаптарында қазіргі суреттер қазіргі өмірдегі әлеуметтік-саяси жағдайларды білдіреді. 1988 жылы Берклидегі Калифорния университетінің факультетіне қосылды, ол зейнеткерлікке шыққанға дейін Джордж С. және Хелен Н. Парди кафедрасын қазіргі заманғы өнер профессоры болып атқарды. 1991 жылы Кларк колледждің өнер қауымдастығының өнер тарихы бойынша үздік оқыту сыйлығын алды. Атақты студенттерге Томас Э. Кроу, Майкл Киммельман, Джон О'Брайан және Джонатан Вайнберг жатады. Ол "Реторт" тобының мүшесі ретінде "Аффитшн Пауэрс: Капитал және Спектакл" атты кітаптың авторларының бірі болды. 2005 жылы Кларк Mellon Foundation Distinguished Achievement Award сыйлығын алды. 2006 жылы Куртольд өнер институтының құрметті дәрежесін алды. 2007 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Ол және оның әйелі Энн Вагнер, сондай-ақ Берклиде өнер тарихын оқытты, 2010 жылы зейнеткерлікке шығып, Лондонға көшіп барды. Ол қонақ лектор, жазушы, қазір ақын ретінде белсенді қызметін жалғастыруда. Оның "Пикассо және ақиқат: кубизмнен Герникаға дейін" атты кітабы 2009 жылдың көктемінде өткен "Mellon Lectures in Fine Art" лекциясына негізделген. Оның ең соңғы кітабы - If These Apples Should Fall: Cézanne and the Present (2022). 2020 жылы Глазго университеті "Жердегі көкте: Сурет салу және болашақ өмір" атты Гиффорд лекцияларын оқыды.
Жарияланымдар
Халықтың бейнесі: Густав Курбе және 1848 жылғы революция. Беркли: Калифорния университетінің баспасы, 1973. Халық бейнесі: Густав Курбе мен 1848 жылғы революция, Les Presses du Réel, 2007. Абсолюттік буржуа: Франциядағы суретшілер мен саясат, 18481851. Беркли: Калифорния университетінің баспасы, 1973. : Le Bourgeois Absolu Les Artistes Et La Politique En France De 1848 À 1851, Art édition, 1992. , (жоба) Presses du réel, Қазіргі өмірдің суреті: Мане мен оның ізбасарларының өнеріндегі Париж. Принстон, Нью-Джерси: Принстон университетінің баспасы, 1985. Сондай-ақ, баспа бетінде жарияланды. 467488 Том МакДонау (2004) (редактор) Гай Деборд және Ситуационисттік Интернационал: мәтіндер мен құжаттар. MIT Press (1 сәуір , 2004) 514 бет , trad . Әкесі :Why l'art ne peut pas tuer l'internationale situationniste, Egrégores, 2006, Бір идеяға қош келдіңіз: Модернизм тарихынан эпизодтар. Нью-Хейвен, КТ: Йель университетінің баспасы, 1999. Азап шеккен күштер: жаңа соғыс дәуіріндегі капитал және тамаша. Иэн Боал, Джозеф Мэтьюс және Майкл Уоттспен бірге. Лондон: Версо, 2005 жыл. Өлімнің көрінісі: Көркем жазудағы тәжірибе. Йель университетінің баспасы, 2006. Постмодерн өмірінің суреті? Барселона: MACBA, 2009 жыл. Пикассо мен ақиқат: Кубизмнен Герникаға дейін. Принстон, Нью-Джерси: Принстон университетінің баспасы, 2013. Жердегі аспан: Сурет салу және болашақ өмір. Лондон: Thames & Hudson, 2018 жыл. Егер бұл алмалар құлап кетсе: Сезанн мен қазіргі заман. Лондон: "Thames & Hudson", 2022 жыл.
Farewell to an Idea: Episodes from a History of Modernism. New Haven, CT: Yale University Press, 1999. Afflicted Powers: Capital and Spectacle in a New Age of War. With Iain Boal, Joseph Matthews and Michael Watts. London: Verso, 2005. The Sight of Death: An Experiment in Art Writing. Yale University Press, 2006. The Painting of Postmodern Life?. Barcelona: MACBA, 2009. Picasso and Truth: From Cubism to Guernica. Princeton, N. J.: Princeton University Press, 2013. Heaven on Earth: Painting and the Life to Come. London: Thames & Hudson, 2018. If These Apples Should Fall: Cézanne and the Present. London: Thames & Hudson, 2022.