Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық өнер философы
American philosopher of art
Монро Кертис Бирдсли (10 желтоқсан 1915 – 18 қыркүйек 1985) – американдық өнер философы.
Monroe Curtis Beardsley ('/b//ɪər//d//z//l//i/ BEERDZlee; December 10, 1915 – September 18, 1985) was an American philosopher of art.
Өмірбаян
Бирдсли Коннектикут штатының Бриджпорт қаласында туып өсті және Йель университетінде білім алды (B.A. 1936, Ph.D. 1939), онда Джон Аддисон Портер сыйлығын алды. Ол көптеген колледждер мен университеттерде сабақ берді, соның ішінде Маунт-Холиоке колледжінде және Йель университетінде, бірақ мансабының көп бөлігін Свартмор колледжінде (22 жыл) және Темпл университетінде (16 жыл) өткізді. Оның әйелі және кейде бірлескен авторы Элизабет Лейн Бирдсли де Темплде философ болды. Оның эстетикадағы еңбегі өнердің инструменталистік теориясын қолдауымен және эстетикалық тәжірибе тұжырымдамасымен танымал. Бирдсли 1956 жылы Америка Эстетикалық Қоғамының президенті болып сайланды. Әдеби сыншылар арасында Бирдсли В.К. Уимсатпен бірге жазған "Нiyetті қателік" және "Әсерлі қателік" атты екі мақаласымен белгілі, екеуі де Жаңа сынның маңызды мәтіндері. Оның кітаптары: "Практикалық логика" (1950), "Эстетика" (1958) (кіріспелік оқулық) және "Эстетика: Қысқаша тарих" (1966) кіреді. Ол сонымен қатар "Декарттан Ницшеге дейінгі еуропалық философтар" атты философия антологиясын редакциялады. 1976 жылы Америка Өнер және Ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Ол және оның әйелі Прентис Холлдың "Философия негіздері" сериясының бас редакторлары болды, бұл философияның әртүрлі салалары бойынша оқулықтар жинағы, көбінесе осы салалардағы жетекші ғалымдармен жазылған.
Beardsley was born and raised in Bridgeport, Connecticut, and educated at Yale University (B. A. 1936, Ph. D. 1939), where he received the John Addison Porter Prize. He taught at a number of colleges and universities, including Mount Holyoke College and Yale University, but most of his career was spent at Swarthmore College (22 years) and Temple University (16 years). His wife and occasional coauthor, Elizabeth Lane Beardsley, was also a philosopher at Temple. His work in aesthetics is best known for its championing of the instrumentalist theory of art and the concept of aesthetic experience. Beardsley was elected president of the American Society for Aesthetics in 1956. Among literary critics, Beardsley is known for two essays written with W. K. Wimsatt, "The Intentional Fallacy" and "The Affective Fallacy," both key texts of New Criticism. His books include: Practical Logic (1950), Aesthetics (1958) (an introductory text), and Aesthetics: A Short History (1966). He also edited a well regarded survey anthology of philosophy, The European Philosophers from Descartes to Nietzsche. He was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1976. He and his wife were over all series editors for Prentice Hall's "Foundations of Philosophy," a series of textbooks on different fields within philosophy, written in most cases by leading scholars in those fields.