Кіріспе
Өнерді бағалауда маманданған адам – өнер сыншысы, өнерді талдау, түсіндіру және бағалауда маманданған тұлға. Олардың жазбаша сын-пікірлері немесе шолулары өнер сын-тәжірибесіне үлес қосады және газеттерде, журналдарда, кітаптарда, көрмелердің буклеттерінде, каталогтарда және веб-сайттарда жарияланады. Бүгінде кейбір өнер сыншылары кең аудиториямен байланысу және өнер туралы пікірталасты кеңейту үшін өнер блогтары мен басқа да онлайн платформаларды пайдаланады. Өнер тарихынан өзгеше, өнер сыншылары үшін институционалды оқыту жүйесі жоқ (шамалы ерекшеліктерден басқа); өнер сыншылары әртүрлі салалардан келеді және олар университетте оқыған немесе оқымаған болуы мүмкін. Кәсіби өнер сыншыларынан өнерді жіті байқау және өнер тарихы туралы терең білім күтіледі. Әдетте, өнер сыншысы көрмелерде, галереяларда, мұражайларда немесе суретшілердің шеберханаларында өнерді тамашалайды және Халықаралық өнер сыншылары қауымдастығының ұлттық бөлімшелеріне мүше болуы мүмкін. Өнер сыншыларының көбінесе жазу арқылы табыс табуы өте сирек. Өнер сыншыларының пікірлері өнерге қатысты мәселелер бойынша пікірталастарды қозғауға жарайды. Осы себепті, өнер журналдары мен газеттерде жазатын өнер сыншыларының көзқарастары өнер мен мәдениетке қатысты қоғамдық пікірсайысқа үлес қосады. Өнер коллекционерлері мен демеушілер көбінесе олардың қарастырып отырған өнеріне деген құндылығын арттыру үшін мұндай сыншылардың кеңесіне жүгінеді. Көптеген қазіргі танымал және белгілі суретшілер өз замандастарының өнер сыншыларынан танылмаған, көбінесе олардың өнері оларға әлі түсінікті болмаған немесе ұнамайтын стильде болғандықтан. Керісінше, кейбір сыншылар жаңа өнер бағыттарын түсіндіруге және насихаттауға көмектесу арқылы ерекше маңызға ие болды – мысалы, Роджер Фрай пост-импрессионизм қозғалысымен, ал Лоуренс Аллоуэй поп-артпен.
An art critic is a person who is specialized in analyzing, interpreting, and evaluating art. Their written critiques or reviews contribute to art criticism and they are published in newspapers, magazines, books, exhibition brochures, and catalogues and on websites. Some of today's art critics use art blogs and other online platforms in order to connect with a wider audience and expand debate about art. Differently from art history, there is not an institutionalized training for art critics (with only few exceptions); art critics come from different backgrounds and they may or may not be university trained. Professional art critics are expected to have a keen eye for art and a thorough knowledge of art history. Typically the art critic views art at exhibitions, galleries, museums or artists' studios and they can be members of the International Association of Art Critics which has national sections. Very rarely art critics earn their living from writing criticism. The opinions of art critics have the potential to stir debate on art related topics. Due to this the viewpoints of art critics writing for art publications and newspapers adds to public discourse concerning art and culture. Art collectors and patrons often rely on the advice of such critics as a way to enhance their appreciation of the art they are viewing. Many now famous and celebrated artists were not recognized by the art critics of their time, often because their art was in a style not yet understood or favored. Conversely, some critics, have become particularly important helping to explain and promote new art movements – Roger Fry with the Post Impressionist movement, Lawrence Alloway with pop art as examples.
Даулар
Джеймс Элкинстің пікірінше, институционалдық, контексттік және коммерциялық критерийлерге негізделген өнер сыны мен өнер тарихы арасында ерекшелік бар; өнер сынының тарихы университеттерде оқытылады, бірақ өнер сынының практикасы академиялық ортадан мүлдем шығарылған. Бұл мәселеге қатысты Агнешка Гратцаның да зерттемесі бар. Джеймс Элкинстің сөзіне сәйкес, кіші және дамып келе жатқан елдерде газеттегі өнер сыны көбінесе өнер тарихының орнында қолданылады. Джеймс Элкинстің көзқарасы оның жеке өнер тарихымен және өнер тарихшыларымен байланысын көрсетеді, ал «Өнер сыны неге келді?» еңбегінде ол өнер тарихшылары мен өнер сыншылары арасындағы қақтығысты одан әрі айқындайды, олардың біріншілері екіншілерін көбінесе дереккөз ретінде сілтемейтінін, ал екіншілерінің сілтететін академиялық саласы жоқ екенін көрсетеді.