Кіріспе

Ресейлік және американдық дирижер (18831961) Николай Андреевич Малько́ (Никола́й Андре́евич Малько́,; 4 мамыр 1883 - 23 маусым 1961) - орыс тілінде туған американдық симфониялық дирижер.

Өмірбаян

Малко Ресей империясының Подоль губернаторындағы (қазіргі Украинаның бөлігі) Брайлов, Винницкий уездінде дүниеге келген. Әкесі орыс, әкесі украин. 1906 жылы Санкт-Петербург университетінде тарих және филология мамандықтарын оқып бітірді. 1909 жылы Санкт-Петербург консерваториясын бітірді, онда ол өзінің ұстаздары арасында Римский Корсаковты, Глазуновты және Лядовты қамтыды. Ол орыс баспасөзінде музыка сынға арналған мақалалар жариялады және пианист, кейін дирижер ретінде өнер көрсетті. 1909 жылы Мариинский театрында дирижер болып қызмет атқарады. Ал алты жылдан кейін ол сонда бас дирижер болды. 1909 жылдан бастап Мюнхенде Феликс Мотлдың дирижерлік мамандығына оқуға түсті. 1918 жылы Витебск консерваториясының директоры болды, 1921 жылдан бастап Мәскеу консерваториясында сабақ берді. 1921 жылдан 1924 жылға дейін Витебск, Мәскеу, Киев және Харьков арасында жүріп, осы қалалардың әрқайсысында дирижерлік қызмет атқарды. 1925 жылы Ленинград консерваториясының профессоры болды. 1926 жылы Ленинград филармониясының дирижері болып, онда No1 симфонияның әлемдік премьерасын жүргізді. 1 оқушысы Дмитрий Шостаковичтің сол жылы, және Шостаковичтің No1 симфониясының премьерасы. 2, 1927 жылы оған бағышталды. Малко сонымен қатар Николай Мясковскийдің 5-ші симфониясының премьерасын жүргізді. Мясковскийдің 9-сы симфониясы Николай Малкоға арналған. 1928 жылы Ленинград филармониясының директоры лауазымына оның шәкірті Александр Гаук ауысты, ал консерваторияда сабақ беруді жалғастырды. 1929 жылы Батыс елдеріне шақырылғаннан кейін, ол әйелімен бірге Кеңес Одағынан кетіп, отыз жыл бойы қайтып оралмады. Батыста болғаннан кейін Малко Венада, Прагада және Копенгагенде өмір сүрді, онда Дания радиосының симфониялық оркестрін құруға көмектесті, онда тұрақты қонақ дирижер атағын алды. 1940 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Малко Құрама Штаттарда қоныстанды, онда дирижерлік сабақ берді. Оның дирижерлік техникаға қатысты ойлары жинақталып, "Дирижер және оның таяғы" (1950) деп аталатын жинақта жарияланды; Дирижерлік туралы қолжазба қазіргі уақытта АҚШ-та қол жетімді (Элизабет А. Грин: Заманауи дирижер, 1996) Мальконың кітабында көрсетілген қағидаларға негізделген. 1942-1946 жылдары Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласындағы Гранд-Рапидс симфониясының музыкалық директоры болды. Малко Копенгагендегі EMI үшін, содан кейін Лондондағы Филармониямен кеңінен жазды. 1951 жылы Дания радиосының симфониялық оркестрімен бірге Вагн Холмбоедің 7-симфониясын тұсаукесер етті. 1954 жылдан 1956 жылға дейін Ұлыбританияда тұрып, Йоркшир симфониялық оркестрінің бас дирижері болды. Осыдан кейін ол Австралияға көшіп барып, сэр Юджин Гуссенстің тез арада кетуінен кейін Сидней симфониялық оркестрінің бас дирижері лауазымын алды. Ол осы лауазымында бес жылдан кейін Сиднейде қайтыс болғанға дейін болды. 4 дисктік қорап, Малконың Чайковскийдің No2 симфониясын, Шостаковичтің No1 симфониясын, Гайдннің No83 симфониясын, Муссоргскийдің Хованщинаға прелюдиясын, Римский Корсаковтың "Цардың қалыңдығы" және "Антар" симфониялық сюитасын, Брукнердің No1 симфониясын жүргізгенін көрсетеді. 7 және Кодалы Сзекелифоно "Кірі бөлмесі" Lyrita (REAM.2120) -дан алуға болады.

Құрметтер

Ол халықаралық кәсіби музыкалық қауымдастық - "Delta Omicron" ұлттық меценаты болды. 1960 жылы Дания королі Фредерик IX Малконы Даннеброг орденінің рыцары деп атады.