Кіріспе
Біріккен Ирландиялықтардың басшысы Томас Пэлизер Рассел (21 қараша 1767 - 21 қазан 1803) - радикалды демократиялық және мыңжылдық сенімдерімен ерекшеленген Біріккен Ирландиялықтардың негізін қалаушы мүшесі және жетекші ұйымдастырушысы. Белфасттағы қозғалыстың солтүстік атқарушы құрамының мүшесі және аграрлық католик қорғаушылармен республикалық одақты ілгерілетудегі негізгі тұлға, ол 1798 жылғы көтерілістердің алдында тұтқындалып, 1802 жылға дейін ұсталды. Ол 1803 жылы Дублинде Роберт Эмметтің көтерілісінен кейін өлтірілді, ол солтүстіктегі Біріккен және Қорғаушы ардагерлер арасында қолдау табуға тырысты, бірақ сәтсіз болды.
Thomas Paliser Russell (21 November 1767 – 21 October 1803) was a founding member, and leading organiser, of the United Irishmen marked by his radical democratic and millenarian convictions. A member of the movement's northern executive in Belfast, and a key figure in promoting a republican alliance with the agrarian Catholic Defenders, he was arrested in advance of the risings of 1798 and held until 1802. He was executed in 1803, following Robert Emmet's aborted rising in Dublin for which he had tried, but failed, to raise support among United and Defender veterans in the north.
Өмірбаян
Расселл Дромахане қаласында, Корк округіне шыққан. 1770-ші жылдардың басында оның әкесі, американ соғысының ардагері, Килменхэмдегі Корольдік ауруханада мүгедектер капитаны болып тағайындалған кезде Дублинге көшіп келді. Он бес жасында ағасының полкімен бірге Үндістанға аттанды. 1783 жылы шілдеде ол жаяу әскер полкіне прапорщик болып тағайындалды және Екінші англо-майсур соғысында әрекет етті. Каннаурда ол өзінің жарақаттанған қолбасшысын майданнан алып шығып, өзін ерекшелендірді. Оның қызметі оны сэр Джон Бургойн мен Лорд Корнуоллиске "жақсы танытты". Алайда, ол "екі жергілікті әйелге қатысты билік тарапынан жүргізілген әділетсіз және сұмдық әрекеттер" деп санаған нәрсеге ренжіді және 1786 жылы Ирландияға қанағаттанбаған күйі оралды. Бірнеше жыл шіркеу қызметіне оқуға шыққаннан кейін, ол келесі төрт жыл бойы Дублинде жартылай жалақымен жұмыс істеді. 1790 жылдың шілдесінде Ирландияның Төменгі палатасындағы қонақтар галереясында Теобальд Вулф Тонемен кездесті. Ол Тоунды төмендегі палатадағы іс-қимылдарға бірдей сыншыл деп тапты, онда патриот көшбасшы Генри Граттан Ирландияның Англиядан заңнамалық тәуелсіздігін ("1782 жылғы революция") қамтамасыз етудегі жеңісін игеруге қабілетсіз болды. Алты жылдан кейін Парижде өзінің автобиографиясын жазып жатқан Тоун Расселлмен кездесуін "өмірімдегі ең бақытты сәттердің бірі" деп сипаттады.
Расселл Белфастта
1790 жылдың тамызының соңында Расселл Белфаст қаласында орналасқан 64-ші жаяу әскер полкіне офицер болып тағайындалды. Гарнизонның офицері ретінде Расселл қаладағы жаңадан пайда болған кәсіби және бизнес-класстың қоғамына қабылданды. Олар негізінен пресвитериандықтар, олар англикандықтардың артықшылықтары мен монополиясына наразы болды және американдық, ал қазір француз революцияларының демократиялық идеалдары деп санағандарына жанашырлық танытты. Өзінің өткір ақыл-ойымен және өзінің радикалды бейімділігімен Расселл Уильям Дреннанның, Сэмюэл МакТирдің, Сэмюэл Нилсонның, кейіннен Генри Джой МакКраккеннің, Джеймс Хоуптың және басқалардың, олар Біріккен Ирландия қозғалысында көрнекті рөл атқаратындардың сенімді досы болды. Расселл ерлер мен әйелдерді бірдей құрметтейтін. Дреннанның әпкесі Марта МакТир және МакКраккеннің әпкесі Мэри Энн МакКраккен екеуі де оны өздерінің сенімдеріне алды. Мэри Энн Расселлді "адамгершілік сұлулықтың үлгісі" деп санайды, оның "ақыл-ойының артықшылығынан басқа ештеңе бере алмайды" деген сыпайылығы бар еді, МакТир Расселлге басқа радикалды ойлы әйелдердің кездесулеріне сөйлеуді тапсырды және былай деп мәлімдеді: "Мен бұл адамға қатты таңғаламын және егер менде күш болса, мен оған қызмет ететін алғашқы адам болатынына сенемін". Алайда, олардың құқықтары туралы озық ойлары әйелдермен қайшылықты қарым-қатынасты болдырмады. Оның журналында идеалданған және қолжетімді емес Элиза Годдардқа (МакТирдің жақын досының қызы) деген махаббатының және Белфасттағы жезөкшелерге жасаған кінәратсыз сапарларының азаптары жазылған. 1791 жылдың қазан айында және Тоунның қатысуымен Белфастқа шақырылған, ол құқықтан айырылған католиктермен саяси одақ құруды жақтаған ретінде, Расселл Біріккен ирландтар қоғамының тұсаукесерлік жиналысына қатысты. Тоун Ирландиядағы католиктер үшін өзінің дәлелін қайталап айтып бергенде, Расселл Дублиндегі католик комитетінің тарихын және өзінің жетекші католиктермен келіссөздер жүргізуін баяндады. Тоун Расселлден жазған қарарлар, қалған барлық сакраменталды сынақтарды жоюды және Дублин парламенттегі "барлық адамдардың тең өкілдік етуін" талап етті. Бірнеше айдан кейін, және қарыздан аулақ болу үшін, Расселл Тиронның виконт Нортлендінің ұсынысын қабылдады, ол бұрынғы әскер досының әкесі болды. Дунганнондағы тәжірибесі оның радикализмін дамытуға елеулі үлес қосты және ол енді ешқашан ресми лауазымға орналаспады немесе өзінің аристократиялық достарының қамқорлығын іздемеді. 1793 жылы Дреннанның көмегімен Расселл достарына ұнайтын қызмет атқарады: Белфаст білімді насихаттау қоғамының (кейінгі Линен Холл кітапханасы) кітапханашысы. Бір жыл бұрын, доктор Джеймс МакДоннеллдің белсенді қамқорлығымен Қоғам Белфаст Харперс Ассамблеясын ұйымдастырды. Хатшы ретінде Расселл достары Эдвард Бантингтің жазған әуендерінің көшірмелерін басып шығаруға қам жасады. 1794 жылы Расселл Белфаст академиясында Падрейг О Лойнгсих (Патрик Линч) ұсынған ирланд тілінің сабақтарына қатысты.
Біріккен Ирландиялық революциялық
1793 жылдың басында Ұлыбританияның революциялық Францияға қарсы соғысқа кіруі және одан кейінгі ішкі қуғын-сүргіннің күшейуі Біріккен ирландтарды реформаға деген үмітсіздікке ұшыратты. Сонымен қатар, француздардың араласуы мен көмек көрсету мүмкіндігі көтеріліс идеясын көтермеледі. 1793 жылдың ортасына қарай Расселл парламенттік патриоттарға немесе ирландтық вигтарға деген ықыласын жоғалтты. Белфасттың "Оңтүстік Жұлдыз" газетінің редакторы Генри Граттанның парламенттік оппозициясын "көпшілікке жатпайтын" деп айыптап, оны "осы министрліктің заңсыздықтарын жариялап, күліп, әзілдеп жүргені" үшін айыптап, ол қазір жоқ болар еді. Расселл мен оның досы Уильям Сэмпсон (Джон Филпот Курранның кіші кеңесшісі) Ирландияда Граттанның қатаң конституционализмімен атап өткен ағылшын жарғылары - Магна-Карта, Құқықтар жарғысы және Хабиас-Корпус "бұқараны көңілдетуден" көп нәрсе жасамады деп ұсынды. 1795 жылдың маусым айында, қоғамның үдемелі түрде құпияланатын Солтүстік атқарушы құрамының мүшесі ретінде Расселл Маккракенмен кездесті. Нилсон, Роберт Симмс және Тонемен бірге АҚШ-қа жер аударылу жолында. Олар Белфастқа қарап тұрған үңгір төбесіндегі МакАрттың бекінісінде "Ағылшын билігін елге жойып, тәуелсіздігімізді нығайтатынша, күш-жігерімізді ешқашан тоқтатпауға" ант берді. Расселл Ольстердің барлық жеріне саяхаттап, Біріккен ирландтар үшін жауынгерлерді жинап, ұйымдастырды. 1795 жылдың қыркүйегінде хабаршы "Капитан. Белфасттан Расселл Ольстер провинциясындағы барлық қоғамдардың командасына тағайындалды"; кейінірек үкіметтің ең сенімді агенттерінің бірі Каслға Біріккен ирландтар көтерілуге дайын екенін және "Расселл қазір олардың барлық жоспарларын жүзеге асырып жатқанын" хабарлады. Оның Біріккен Ирландиялық рекрутер рөлі "Құдайдан келген адам қайда екенін біледі" деген атақты баллада еске алынды.
Әлеуметтік радикалдық
1796 жылы Расселл өзінің демократиялық және мыңжылдықтар идеясын толықтай баяндаған "Айрландияның қазіргі жағдайы туралы Ирландия халқына арналған хатты" жариялады. Ол 1780 жылдары реформаға деген ілгерілеуді тоқтатқан аристократияны, олардың моральдық сыбайластығын, басқаруға лайықсыздықтарын және олардың пайдасыз, паразиттік өмір сүруін айыптап, барлық адамдардың үкімет пен саясатпен айналысуға құқығы ғана емес, міндеті бар екенін айтты. Заңнама тек қана азшылықты емес, "бұрынғы замандағы барлық адамдарды" қамқорлауға бағытталған болса, онда оның Құдай орнатқан табиғи әділдікке сай келетіндігіне үміт арта аламыз. Ол диқандық жұмыстың қатыгездігін, аристократия мен үкіметтің талап-арызы мен бей-жайлығынан туындаған кедейлікті айыптап отырды. Ол тек кәсіпқойлар үшін ғана емес, сонымен қатар жұмысшылар мен шыршашылар үшін де "комбинациялық кәсіподақтарды" ұсынды. 1793 жылдың шілдесінде ол былай деп дәлелдеді: "Мен көріп отырғандай, жер иелері немесе коммерциялық адамдар еш нәрсеге қол жеткізбей, тәуекелге баратын күреске қарсы. Халық мұны байқап, өз күшін сезінген кезде, өздері соны жасап, мал-мүлкіне қош келмек! Расселл Марта МакТирге қарағанда көбірек бағалаған. 1795 жылы ол Белфасттың плебейлік якобиндер клубының (олардың ішінде Біріккен ирландтар) бауырларына мақұлдап хат жазып, оны "ежелгі уақытта төмен тұрған адамдар мен қатарлы адамдар" құрайтынын сипаттады, олар енді өздерінің жақсыларын ұялтатын ақпаратпен алға шығады. Белфаст үшін Раселлдің құлдыққа қарсы тұрғанын ашық білдіргені дау туғызбайды. Құлшылыққа қарсы күрестегі ардагер Генри Джой МакКраккеннің әпкесі Мэри Энн Белфасттағы жас офицер ретінде Расселдің "Батыс Үндістандағы құлдық жойылғанға дейін құл еңбегі өнімдерін пайдаланудан бас тартқанын және оны жиі шақырған кешкі ас табында және кондитерлік өнімдер көп қолданылған кезде ол қант қосылған ештеңе қабылдамады" деп еске алды. Бірақ Расселл Үндістандағы тәжірибесімен Белфасттың колониалды саудасының әділетсіздігіне кеңінен сын айтқан. Ол ескертті:<blockquote>Егер ағылшындар немесе басқа адамдар алтынды қан төгуге жеткілікті себеп деп санайтын болса, егер олар әлемді қантөгіске және қасіретке толтыруға қанағаттанса, онда олар қырыққабат пен мускат жаңғағын, келісімшарттар мен құлдарды сатып ала алады, бізбен олай болмасын. Өзінің жақын досы Генри Джой МакКраккенмен бірге Рассел солтүстік Біріккен Ирландиялықтар мен "мүліксіз ер адамдардың" ең үлкен тобы - Қорғаушылар арасындағы одақ құруда басты рөл атқарды. 1780-ші жылдардың ортасында католик үйлеріне жасалған Пип О'Дэй шабуылдарына қарсылық білдірген қорғаушылар 1790-шы жылдардың басында қорғанысшылар (Бірленген ирландтар сияқты, масонның ложа құрылымына сурет салу) - бұл жасырын антпен байланысты бауырластық болды. Мұндай әрекеттер билікті үнемі алаңдата бастады және 1796 жылы 16 қыркүйекте олар ақыры соққы берді. Белфастқа үлкен әскер келіп, қаланы қоршап алды да, Одақтың бірнеше жетекшілерін, соның ішінде Расселлді де тұтқындады. Бас сатқындыққа айыпталған Расселл Ньюгейт түрмесінде ұсталды, онда 1798 жылдың көктемі мен жайында ол тағдыры жаман көтеріліске отыруға мәжбүр болды. Ол өзінің әріптестерінің көпшілігіне қарағанда үкіметпен келісуге әлдеқайда тартыншақ болды, түрмеден одан әрі қарулы қарсылықты туғызуға тырысты. 1799 жылдың наурыз айында ол Шотландиядағы Форт-Джордж қаласында басқа мемлекеттік тұтқындармен бірге тағы үш жылға қамауға алынды. Оның хаттарынан әлемдегі жағдай туралы ойланып, Киелі кітап пайғамбарлықтарының мәні мен жұбанышын көбірек табатынын көруге болады. Еуропадағы соғыстың жалғасуының, оның Таяу Шығысқа таралуының және 1798 жылы Ирландиядағы қанды жаздың біріктірілген әсері әлемнің Мәсіхтің патшалығының келуінен бұрын алдын ала айтқан қиындықтар уақытында болғанына деген сенімін күшейтті. Оның міндеті - соғысқа қарсы қол көтеру арқылы жолды дайындау еді. 1802 жылдың маусым айының соңында, Франциямен соғыстың қысқа уақытқа тоқтағанын дәлелдейтін кезеңде, Расселл Гамбургке жер аударылу шартымен босатылды.