Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд судьясы (1912-2005) Иан МакДональд Робертсон, Лорд Робертсон (30 қазан 1912 - 21 шілде 2005) - Шотландияның Жоғары сотының судьясы, шотланд заңына үлкен үлес қосқан.
Scottish judge (1912–2005)
Ian MacDonald Robertson, Lord Robertson (30 October 1912 – 21 July 2005) was a Scottish High Court of Justiciary judge who contributed greatly to Scots law.
Ерте өмір
Робертсон 1912 жылы 30 қазанда Эдинбургте дүниеге келді. Маргарет Ева Уилсон мен Джеймс Робертсонның алты баласының ең кішісі. Оның әкесі ол дүниеге келгенде 66 жаста еді. Ол 1926-1931 жылдар аралығында Мерчистон Касл мектебінде білім алған және мектептегі үздік мансабы бар, соңғы жылы аға префект болып тағайындалған. Ол сонымен қатар белгілі спортшы болды, 1 XV регби одағының капитаны болды және 1 XI крикет командасында ойнады. Содан кейін ол Оксфордтағы Баллиол колледжіне оқуға түсіп, ағасы сэр Джеймс Робертсонның ізімен жүрді. Шотландияға оралғаннан кейін ол 1937 жылы Эдинбург университетінде заңгерлік біліміне ие болды. Ол Шепард пен Веддербернмен бірге жазушы ретінде машықтанды. Ол өзінің өмірін Америка Құрама Штаттарының Флорида штатының Тампа қаласынан келген судья Джеймс Фултон Гленнің қызы Анна Гленмен Гленнің Гленйглз қонақ үйінде өткен 21 жылдық мерейтойында кездесуі арқылы өзгерткен деп санайды. Олар үйленіп, бір ұл мен екі қызға ие болды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Робертсон 8-ші батальонға қосылды. Кейіннен ол 44-ші төменгі бригаданың (Шотландияның 15-ші дивизиясы) капитаны және барлау офицері ретінде тағайындалды. Ол Нормандия мен Солтүстік-Шығыс Еуропада және D-ден соғыстың соңына дейінгі науқанда ерекшеленді. Ол Ұлыбританияға қайтып оралғанға дейін Германияда басылған "Нормандиядан Балтық теңізіне дейін" атты іс-әрекеті туралы баяндама жазды.
Robertson was born on 30 October 1912 in Edinburgh, the youngest of the six children of Margaret Eva Wilson and James Robertson. His father was 66 when he was born. He was educated at Merchiston Castle School between 1926 and 1931 and had an outstanding school career, being appointed a Senior Prefect in his final year. He was also a notable sportsman, captaining the 1st XV rugby union side, and playing for the 1st XI cricket team. He then attended Balliol College, Oxford, following in the footsteps of his older brother Sir James Robertson. Returning to Scotland he graduated LLB at the University of Edinburgh in 1937, and served his apprenticeship as a Writer to the Signet with Shepherd and Wedderburn, but soon found his preferred field as an advocate. He regarded his life as having been transformed by meeting Anna Glen, daughter of Judge James Fulton Glen, of Tampa, Florida, United States, at her 21st birthday party at the Gleneagles Hotel. They married and had one son and two daughters, sharing 63 years together before she died in 2002. When World War II broke out Robertson joined the 8th Battalion The Royal Scots, serving first as a weapons instructor. He was later commissioned and as captain and intelligence officer for the 44th Lowland Brigade (15th Scottish Division), he distinguished himself in Normandy and NW Europe and the campaign from D Day to the end of the war, being mentioned in dispatches. He wrote an account of the action, "From Normandy to the Baltic", printed in Germany before he returned to Britain.
Мансап
Көп ұзамай оның адвокаттық мансабы қалыптасты. Ол 1954 жылы жібек алды, кейіннен Айр және Бьюттің шериф-мұғалімі (1961-1966), содан кейін Перт пен Ангустың шериф-мұғалімі (1966) болды. 1966 жылы Жоғарғы Соттың төрелігіне тағайындалды. Оның досы Джеймс Маккей, Клашферн бароны Маккей: "Ол мұқият, сыпайы және еңбекқор судья және шотланд заңдарының беделін қатты сенетін адам болды. Ол сот жұмысына атқарушы биліктің араласуына сезімтал болды".
His career as an advocate was soon established. He took silk in 1954, later serving as Sheriff Principal of Ayr and Bute (1961–1966) and then of Perth and Angus (1966). In 1966 he was appointed to the High Court bench. His friend James Mackay, Baron Mackay of Clashfern said: "He was a meticulous, courteous and diligent judge and a great believer in the reputation of Scots Law. He was sensitive to any interference by the Executive in the work of the Courts."
Атақты істер
Робертсон 1974 жылы Джесси МакТавиш ісі бойынша төрелік етті, ол Глазгодағы медбике болды. Ол өзінің бір науқасын өлтіргені және тағы төртеуін ұрып-соққаны үшін айыпталды. Қорытындылай келе, ол сұхбат кезінде қайырымдылық өлтіруді мойындағанын полиция мәлімдемесін жоққа шығарғанын айтпай қалды. МакТавиш айыпталды, бірақ Робертсонның кінәсінен бас тарту келесі жылы апелляция негізін қалады және МакТавиштің үкімі жойылады.
Robertson presided over the 1974 case of Jessie McTavish, a Glasgow nurse accused of the murder of one of her patients and the assault of four others. In summing up he neglected to mention her denial of a police claim that she had admitted to mercy killing during an interview. McTavish was convicted but Robertson's omission was used as the basis for an appeal the following year and McTavish's sentence was overturned.
Отбасы
Оның ағасы Джеймс Уилсон Робертсон, Нигерияның соңғы британдық генерал-губернаторы, ал қызы Салли бизнесмен Ник Квенсбергке үйленді. Оның немерелері арасында 2015 жылдан 2022 жылға дейін BBC саяси редакторы Лора Квенсберг, Брайтон және Хоув қалалық кеңесінің қаржы және ресурстар жөніндегі атқарушы директоры Дэвид Квенсберг және дипломат болып табылатын Джоанна Квенсберг бар. Ол 2014 жылдан 2018 жылға дейін Мозамбиктегі британдық биік комиссары болып қызмет етті.
His brother was James Wilson Robertson, the last British Governor General of Nigeria, while his daughter Sally married businessman Nick Kuenssberg. His grandchildren include Laura Kuenssberg, the BBC political editor from 2015 to 2022, David Kuenssberg who is executive director of finance and resources at Brighton and Hove City Council, and Joanna Kuenssberg, who is a diplomat and served as the British High Commissioner to Mozambique from 2014 until 2018.