Кіріспе
Румыниялық ханшайым Кэтрин Олимпия Караджа (туған есімі Екатерина Олимпия Крецулеску; 28 қаңтар 1893 - 26 мамыр 1993) - румыниялық аристократ және меценат. Бухарест қаласында туған ол Англия мен Францияда өскен, 1908 жылдан 1952 жылға дейін Румынияда өмір сүрген, ол Дунайдағы қайықта коммунистік режимнен қашып кеткен. 35 жыл бойы АҚШ-та тұрып, Техастың Hill Country-інің ұзақ уақыт тұрғыны болған ол 1989 жылғы Румыния революциясынан кейін Бухарестке оралды, онда ол жүз жасында қайтыс болды.
Princess Catherine Olympia Caradja (born Ecaterina Olimpia Creţulescu; 28 January 1893 – 26 May 1993) was a Romanian aristocrat and philanthropist. Born in Bucharest, she grew up in England and France, and lived in Romania from 1908 to 1952, when she escaped from the communist regime on a Danube boat. An expatriate in the United States for 35 years, and a longtime resident of the Hill Country of Texas, she returned after the Romanian Revolution of 1989 to Bucharest, where she died a centenarian.
Гуманитарлық - құрметтер
Принцесса Караджа соғыстар аралығында гуманитарлық жұмысымен және, әсіресе, Екінші дүниежүзілік соғыста Румынияны бомбалау кезінде тұтқынға алынған мыңнан астам американдық және британдық ұшқыштар үшін тұтқындық ауыртпалығын жеңілдету үшін күш салғандығымен танымал. Ол оларды өзінің меншігінде және өзі басқаратын ауруханаларда күтті; бұл іс-әрекеттер оған экипаж арасында "Плоишти періштесі" деген лақап ат берді. 1977 жылы ол Вэлли Фордждегі "Freedoms Foundation" қорынан Джордж Вашингтонның құрмет медалімен марапатталды.
Алғашқы жылдар
Ол Бухарест қаласында Румынияның дворяны Раду Кретулеску мен ханшайым Ирина Кантакузиноның қызы болып дүниеге келді. Ата-анасының отбасы арасындағы қаржылық күреске түсіп, оны үш жасында әкесі ұрлап, Англияға алып кетіп, жалған есіммен жетімдер үйіне орналастырды. Оның анасы (әкесінен ажырасып, Николае Гика ханзадасына қайтадан үйленген) оны іздеп жүрді, бірақ 1906 жылы қайтыс болды. Принцессаны 1908 жылы француз монастырында әпкесі кездейсоқ тауып, қашып кетуіне көмектесіп, Румынияға алып келді, онда сот оны Кантакузино отбасының күзетіне алды. Оны 20-ғасырдың басында Румынияның премьер-министрі болған ханзада Георге Григор Кантакузино мен әжесінің әжесі тәрбиеледі. Принцесса Англияда, Францияда, Румынияда және Бельгияда білім алған, бес тілде сөйлеген. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында ол Караджа отбасының мүшесі принц Константин Караджаға (1892-1962) тұрмысқа шықты. 1916 жылы неміс әскерлері Румынияға кіргеннен кейін ол екі қызы Ирен Матильда Катерина (бір жыл бұрын туған) және Мари Констанс Люси (он күн бұрын туған)мен Бухаресттен қашып кетті. Молдавияға қашып келгеннен кейін, ол 30 төсектік тиф ауруымен ауыратын ауруханада (оның өзі де осы аурумен ауырады) ерікті жұмысшы болып жұмыс істей бастады. Оның күш-жігерінің арқасында құлап қалмаудан аман қалған ұшқыштардың бірі Ричард В. Бритт болды, ол көп жылдан кейін оқиғаны кітапта айтып берді. Румынияда коммунистік режим орнағаннан кейін, оның жетімдер үйі мен қоры 1949 жылы мемлекет меншігіне берілді. 1948 жылы Парижге кеткен оның қызы 1952 жылдың басында француз құпия қызметінің көмегімен ханшайымның қашып кетуіне көмектесті;
Румынияға оралу
1989 жылғы Румыния революциясынан кейін жаңа Румыния үкіметі оның мүлкін, оның ішінде үй мүлкін немесе жетімдер үйін қайтарудан бас тартты. 1991 жылдың ортасында ол туған еліне оралып, қазіргі уақытта Бухарест қаласының мэриясы орналасқан ескі жетімдер үйінің төбелігінде тұрып қалды. 1993 жылы 26 мамырда 100 жасында қайтыс болды. Ол Бухаресттегі отбасылық қабірге жерленді. Еске алу рәсімі тарихи Крецулеску шіркеуінде өтті. Оның қызы Александра Караджа (оң. "Танда" Брагадиру Моевс) 1997 жылы қайтыс болды. Оның артында немересі, принцесса Брианна Хелен Караджа (о. 1960, Брюс Джонсонның бұрынғы әйелі), екі немересі, Константин Караджа Джонсон (1989) және Максимилиен Караджа Джонсон (1990) Ол сондай-ақ, бала асырап алған ұлы Остомар Родольф Влад Дракула Князь Кретзулеско (1940 жылдың 10 қазанынан 2007 жылдың 17 қарашасына дейін)