Sergei Brushko

Кіріспе

Сергей (немесе Сиархей) Брушко, Сергей Брушко (рус.) Белоруссиялық фотограф (1958-2000). Сиархей Брушко 1958 жылы 28 мамырда Минск облысының Ниасвиж қаласының маңындағы Харадезия қаласында туған. Алғашқы фотоаппаратын 6 жасында туған күніне сыйлағаннан кейін, Сиархей Брушко бүкіл өмірін фотосуретке арнады. Жас кезінде Брушко ауылдағы мерекелерді түсіру арқылы қосымша ақша табады, ал ақшаға фотосуретке арналған химиялық заттарды және сирек чех фотожурналдарын сатып алды, ол үшін Литваға барды. Мектепті бітіргеннен кейін Беларусь мемлекеттік университетінде географияны оқып, оқуға түсті, бірақ оқуға түсу емтиханында бір балл төмен болды. Брушко фотосуретке оралды, әскерден кейін ол Маладзичнадағы кәсіптік мектепте фотосурет технологы болып оқыды. Сол жерден шыққан соң Салигорскке фотостудияға жұмысқа орналасады. Алайда, Брушко бірден еркін және перспективалы жұмыс іздеді және көп ұзамай жергілікті газетте, кейіннен бүкіл елдегі Čyrvonaja Zmiena газетінде еркін жазушы ретінде байқалды. Гласность толқыны мен ұлттық демократиялық қозғалыстың пайда болуы кезінде белорус тіліндегі басылым үнемі әлеуметтік және саяси тақырыптарды көтерді. Бұл Сиархей Брушконың шығармашылығына әсер ете алмады, өйткені оның фотосуреттері айқын әлеуметтік болды, ал кеңестік стильдегі реализм оның шығармаларынан жоғалып, арт-фотография аяқ астынан қайтты. Осы кезде Брушко Чернобыль трагедиясы тақырыбында жұмыс істей бастады, ал тақырып ақырында автордың міндетіне айналды. 1987 жылы ол алғаш рет көшіру аймағына, кейін онкологиялық орталыққа барғаннан бастап, өлімінен екі ай бұрын соңғы сапарына дейін бұл тақырып қоғамның аузынан шықты. Фотографтың шығармаларының негізі жарылыстан кейінгі әлеуметтік қайғы-қасірет болды. Сиархей Брушко, қамау аймағы мен экологиялық аспектілерге тоқталмай-ақ, адам жасаған апат пен адамдардың абайсыздамы нәтижесінде өз жерінен қуып шығарылған жазықсыз адамдардың трагедиясы туралы айтты. Кездесулер мен қоштасулар, туған жерсіз кездейсоқ жүріп-тұру, ауырсыну мен ауру-сырқаулар туралы тақырыптар он жыл бойы сақталып, ақырында фотосуреттер арқылы айтылды. Сол жылдары Брушко бірқатар баяндамалар жариялады, әсіресе әйелдер түрмесі, көшедегі балалар және ауылдардың жойылуы туралы. Ауыл өмірі тақырыбы да автордың шығармашылығында басты орынға ие болды. Өйткені, ауыл өмірін жан-жақты білгені фотографқа оны кеңінен және жарқын түрде көрсетуге көмектесті. Брушконың ауыл өмірін нақты көруі психологиялық дәлелсіз белорус ауылының психологиялық портреті, оның тұрақсыздығы, оқшаулануы, бірақ сонымен бірге ішкі тыныштығы мен тепе-теңдігі туралы оқыуға көмектеседі. Активті кезең шамамен 10 жыл бойы жалғасты. 90-жылдардың ортасында фотографқа емделмейтін Рейно синдромы диагнозы қойылды. Осы уақыт аралығында оның жалғыз кітабы жарық көрді, Брушконың швейцариялық фотограф Хьюго Яггимен бірлесіп жасаған жобасы "Die Hoffnung stirbt zuletzt: Belarus im Jahre Zwölf nach Tschernobyl" (1998). Өмірінің соңғы екі жылында фотограф аурумен күресіп, уақытының көп бөлігін ауруханада өткізді. Сиархей Брушко 2000 жылы 28 тамызда қайтыс болды және туған қаласы Харадезияда жерленді.

Sergei (or Siarhei) Brushko, Сергей Брушко (рус.) Belarusian photographer (1958–2000). Siarhei Brushko, born on 28 May 1958 in the town of Haradzieja, near Niasviž, Minsk Region. After receiving his first camera as a birthday gift at age 6, Siarhei Brushko dedicated his entire life to photography. In his youth, Brushko earned extra money by shooting village holidays, and with the money he bought chemicals for photography and rare Czech photo magazines, for which he travelled to Lithuania. After graduating from school, he decided to study geography at the Belarusian State University, but was one point below the passing score at the entrance exams. Brushko returned to photography, when, after the army, he went to be trained as a photography technologist at a vocational school in Maladziečna. After leaving it, he was assigned to a job as a studio photographer in Salihorsk. However, Brushko immediately tried to find a freer and more promising job and was soon noticed as a freelance author, first with a local newspaper, and later with the nation wide newspaper Čyrvonaja Zmiena. On the wave of glasnost and the emergence of the national democratic movement, the Belarusian language outlet constantly raised acute social and political topics. This could not affect the works of Siarhei Brushko, as his photos became expressly social, while the Soviet style realism disappeared from his works and art photography retreated to the background. At this time, Brushko began working on the theme of the Chernobyl tragedy, and the topic eventually became the author’s calling. Since his first trips to the relocation zone in 1987, later to the oncology centre and up to the last trip two months before his death, the topic echoed in the society. It was the social tragedy after the explosion that formed the basis of the photographer’s works. Almost without touching the exclusion zone and environmental aspects, Siarhei Brushko talked about the tragedy of innocent people who were simply expelled from their land as a result of a man made disaster and the recklessness of people. The themes of meetings and partings, wandering without a native land, pain and illness were all stocked for a dozen years to be eventually told through photographs. During those years, Brushko published a number of reports, most notably about a women’s prison, street children, and the extinction of villages. The theme of country life also became one of the author’s work dominants. After all, it was his thorough knowledge of rural life from the inside that helped the photographer reveal it widely and brightly. Brushko’s realistic view of rural life helps read without psychological evidence the psychological portrait of the Belarusian village, its stagnation, isolation, but at the same time, its inner peace and balance. The active period lasted about 10 years. In the mid 90s, the photographer was diagnosed with incurable Raynaud’s syndrome. It was during this time that his only book was published, Brushko’s co project with the Swiss photographer Hugo Jaeggi “Die Hoffnung stirbt zuletzt: Belarus im Jahre Zwölf nach Tschernobyl” (1998). In the last 2 years of his life, the photographer struggled with the disease, spending most of his time in the hospital. Siarhei Brushko died on 28 August 2000 and was buried in his native town of Haradzieja.