Кіріспе
Рим католиктік жай адамдар тобы, 1820-жылдар Los Hermanos de la Fraternidad Piadosa de Nuestro Padre Jesús Nazareno (испанша: 'Біздің Әкеміз Иса Назареттіктің Құдайды қастерлеуші бауырластығы бауырластары'), сондай-ақ Los Penitentes, Los Hermanos, Біздің Әкеміз Иса Назареттік бауырластығы және Penitente бауырластығы деп аталады, бұл Солтүстік және Орталық Нью-Мексико мен оңтүстік Колорадода белсенді испандық американдық католик ер адамдардың жай бауырластығы. Олар мәжілісханалар деп аталатын, ресми шіркеу емес, діни кездесулер өткізілетін ғимараттарды ұстайды.
Los Hermanos de la Fraternidad Piadosa de Nuestro Padre Jesús Nazareno (Spanish: 'The Brothers of the Pious Fraternity of Our Father Jesus the Nazarene'), also known as Los Penitentes, Los Hermanos, the Brotherhood of our Father Jesus of Nazareth and the Penitente Brotherhood, is a lay confraternity of Spanish American Catholic men active in Northern and Central New Mexico and southern Colorado. They maintain religious meeting buildings, which are not formal churches, called moradas.
Мүшелік
Қауымдастыққа мүшелікке үміткерлердің саны әртүрлі болғанымен, әдетте қайырымдылық отбасыларынан келген жаңадан келгендер бар. Жаңа кандидаттар өздерінің жаңадан оқуға түсуге ниет білдіру мәртебесіне ие болуды қала әкіміне, хатшыға немесе басқа да Morada of Intention қызметкеріне өтінішпен білдіреді. Өтініш берушінің өмірі мен ниеттерін мұқият зерттегеннен кейін, оған бауырластық ережелері мен рәсімдері туралы егжей-тегжейлі нұсқау беріледі. Егер ол осы материал бойынша емтихан тапсырса, онда оған бағыштаушысымен бірге морад есігіне барып, бастау рәсімін орындауға рұқсат етіледі. Абитуриенттер ағайындылыққа қабылдау үшін, жетілгеннен кейін, әдеттегідей немесе ант немесе promesa (діни уәде) нәтижесінде өтініш бере алады. Сондай-ақ, қайырымды атаның үлкен ұлы он сегіз жасында ата-анасын құрметтеу және оларға мойынсұну үшін "автоматты түрде" бауырластыққа қосылады деп ойланады.
Тарих
Бауырлас қауым XIX ғасырдың басында пайда болды. Мексика 1821 жылы Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін, Мексикадағы шіркеу билігі францискандық, доминикандық және иезуит миссионерлерін провинциялардан алып тастап, оларды дінсіз діни қызметкерлермен алмастырды. Алайда олар миссионерлердің орнына бірдей сандағы діни қызметкерлерді тағайындамады, сондықтан көптеген оқшау аудандарда діни қызметкерлер жоқ болды. Сондықтан да көптеген шағын қауымдар жылына бір рет қана шіркеудің діни қызметкерімен кездеседі. Бұл қауымдардың ер адамдары ақырында діни қызметкердің жоқтығына қарамастан, бірігіп, өзара көмек көрсету, қауымдық қайырымдылық жасау және өкіну мен Мәсіхтің азап шегу рухын еске алу мақсатында өздерін арнады. Олар жиналыс үйлерінде жиналатын. Los Penitentes, мүмкін, ең танымал болды олардың әндері ғибадат, деп аталады алабадос, және олардың аскетикалық практикалары, оның ішінде өзін-өзі қамшылау жеке рәсімдерде ораза кезінде, және процессиялар кезінде қасиетті аптада аяқталды қайтадан Мәсіхтің айқышқа шегеленуі Ұлы жұма күні. Архиепископ Жан Батист Лами және оның орынбасар Жан Батист Салпойнт 19 ғасырдың соңғы бөлігінде Нью-Мексикодағы шіркеудің "америкаландыру" аясында бауырластықты басып тастауға тырысты, оның мүшелерін жер астына алып, кейбіреулері Пенитенте каньонында баспана іздеді. Осы себепті Лос Пенитентес кейде "жасырын қоғам" деп сипатталады. Қауымдастықтың қазіргі көрінісі 20-ғасырдың ортасында Қауымдастық пен шіркеу арасындағы татуласудан басталды. 1946 жылдың маусым айында Мигель Архибеке өзінің бірінші өкілеттігін Бауырластықтың бірінші Архиепископ Архиепископ (Архиепископтық Жоғарғы Бауырлас) ретінде бастады. Оның бірінші өкілеттігі 7 жыл болды және 1947 жылдың қаңтарында бұл мерзімде Архиепископ Эдвин В. Бёрн бауырластықты ресми түрде таниды және ұйым ретінде санкциялады. Осы уақытқа дейін мүшелік саны ғасырдан бері айтарлықтай төмендеді, бірақ Бауырлас қауым діни рәсімдердің өзгертілген түрін орындап, қоғамдастықтың қайырымдылық әрекеттеріне деген міндеттемелерін жалғастырды. 1953 жылдың маусым айында Мигель Арчибекедің орнын Нью-Мексико штатының Лас-Вегасынан Роман Аранда алды. Аранда бір жыл қызмет етті және 1954 жылдың маусым айында Арчибекемен алмастырылды. Архибеке 1960 жылға дейін ағайындылық қызметінде болды, содан кейін оны үшінші Архиепископ М. Сантос Мелендес ауыстырды, ол Мора, Нью-Мексикодан, осы қызметінде қызмет етуді жалғастыруда.
The modern embodiment of the Brotherhood began in the middle of the 20th century with the reconciliation between the Brotherhood and the Church. In June 1946, Miguel Archibeque began his first term as the Brotherhood's first Hermano Supremo Arzobispal (Archiepiscopal Supreme Brother). His first term lasted 7 years and it was during this term in January 1947 that the Brotherhood was officially recognized and sanctioned as an organization by Archbishop Edwin V. Byrne. By this time, membership had declined markedly since the turn of the century, but the Brotherhood continued to perform a modified form of religious rituals and to pursue its commitment to acts of community charity. In June 1953, Miguel Archibeque was replaced by Roman Aranda of Las Vegas, New Mexico. Aranda served for one year and was replaced by Archibeque in June 1954. Archibeque served the Brotherhood until 1960 when he was replaced by the third Hermano Supremo Arzobispal, M. Santos Melendez, of Mora, New Mexico, who continues to serve in this capacity.
Мәдениет
Уилла Кэзердің 1927 жылы шыққан "Өлім архиепископқа келеді" романында Петитенттер мен олардың рәсімдері туралы сілтемелер мен көріністер бар. "Жаңа әлем" романында Пенитенттер мектепте бейнебағдарламада көрсетіледі, бұл сыныпты олардың рәсімдеріне күлдіреді. Олар сондай-ақ 1946 жылы Алдус Хакслидің алғы сөзінде жабайылармен салыстырылады. 1936 жылы түсірілген "Lash of the Penitentes" кинофильмі қасірет шеккендерді жазалау рәсімінің ескі кадрларын жаңа кадрлармен біріктіреді. Гарри Сильвестрдің "Күнгі көктем" (1945) романында Петитенттерді зерттейтін және ақырында оларға қосылатын антрополог бейнеленген. Фрай Анжелико Чавес Нью-Мексикодағы кітабына "Менің күнәкар жерім" деп атады. Персиваль Эверетттің "Мартин Агилераның денесі" (1997) романында Нью-Мексиконың солтүстігінде болған құпия қылмыс ретінде Петитенте кейіпкерлері мен ырымдары бар. Эверетт сондай-ақ өзінің "Дамned If I Do" (2004) жинағындағы "Жылы және жақсы көмілген" атты қысқа әңгімесі үшін Penitente кейіпкерлерін пайдаланады. Кирстин Вальдез Квадедің "Бес жара" (2022) романы Нью-Мексикода өтеді және Penitente кейіпкерлері мен рәсімдерін қатты қамтиды. 1968 жылы Ричард Брэдфорд (романшы) екінші дүниежүзілік соғыста болған "Кызыл аспан таңертең" романында мораданы сипаттаған: " шатыры айқышпен салынған кішкентай ағаш ғимарат. Ол өте ескі және тозған көрінді, терезелері жоқ және есікте шынжыр мен кілт бар еді ". Бұл кейіпкердің иесі Penitente ме деп сұрауына себеп болады, ол былай деп сипаттады: "Penitentes - бұл католиктердің заңсыз тармағы, олар бәрін өте маңызды деп санайды, әсіресе Ұлы жұма күні. Олар жыл сайын Исаны ойнауға шіркеудің бір мүшесін таңдап алады. Ол айқышқа ілінген, ал достары оны сыпырт терімен, кактуспен дүре соғады. Содан кейін олар оны айқышқа шегелейді. Соңғы жылдары оны айқышқа байлап, күні бойы күннің астында қалдырған. Жүз жыл бұрын олар жұмысты дұрыс орындаған, тырнақтармен".
"The Penitentes were a sort of outlaw branch of the Catholics who took everything very seriously, especially Good Friday. They'd pick a member of the church to play Jesus every year. He'd carry a cross while his friends all whipped him with rawhide and cactus and then they'd crucify him. In recent years they just tied him to a cross and left him all day in the sun. A hundred years ago they did the job right, with nails."