Кіріспе
1822 жылы француз сарбаздарының монархияны құлату туралы заговоры Ла-Рошельдің төрт сержанты (французша: Quatre sergents de La Rochelle) - француз сарбаздарының тобы, олар француз монархиясын Бурбон қалпына келтіру кезінде құлату туралы заговор жасаған. Сержанттар Бори, Помье, Гобин және Раулькс революциялық Шарбоннерияның серіктестері болды, бұл итальяндық Карбонаридің үлгісі бойынша француздық құпия қоғам. Саяси құдалық жасағаны және заңсыз ұйымға мүше болғандығы үшін тұтқындалғаннан кейін, төрт адам 1822 жылы 21 қыркүйекте Парижде гильотинаға ұшырады.
The Four Sergeants of La Rochelle (French: Quatre sergents de La Rochelle) were a group of French soldiers who plotted to overthrow the French monarchy of the Bourbon Restoration. Sergeants Bories, Pommier, Gobin and Raoulx were associates of the revolutionary Charbonnerie, a French secret society modelled after the Italian Carbonari. After being arrested for political conspiracy and membership of an outlawed organization, the four were guillotined in Paris on 21 September 1822.
Қастандықшылар
1816 жылы Шартрде 45-ші желілік полк құрылғаннан кейін полковник Тустен империяның аға капитандарын роялистермен алмастырды. Наполеонның Ұлы армиясына деген құштарлығынан басталған офицерлер бұған қарсы болды. 1821 жылы Реставрация кезінде Парижде орналасқан 45-ші жаяу әскер полкі өзінің нашар рухынан әскери және азаматтық билікті алаңдатты. Әскерлер әсіресе "Патша тірі болсын!" деп айқайлаудан бас тартты. Полкты жағымсыз саяси ықпалдардан ажырату үшін (казарма Париждің Латын кварталында орналасқан, онда студенттер жиі наразылық білдіреді), полк 1822 жылдың қаңтарында Ла-Рошельге ауыстырылды. Реставрацияға қарсы шыққан көптеген сарбаздар сияқты, Жан-Франсуа Бори, Жан-Жозеф Помье, Мариус Клод Раулькс және Чарльз Губин есімді жас сержанттар, 26, 25, 24 және 20 жастағы, өздерінің құрамында құпия қоғам құрды. Каризмалы Борилер офицерлер мен солдаттардан жалданады. Ла-Рошельге кетер алдында полк офицерлерінің көпшілігі көмір өнеркәсібінде жұмыс істеді. Генерал Жан Батист Бертонның көтерілісі 23 ақпанда 45-ші полк қолдауысыз басталды. Бертонның сәтсіздіктері 45-ші полк арасында күмән тудырды. Наурыз айында Боридің жоқтығынан командалық міндетін атқарған майор-сержант Помье тұтқындалды. Сержант Огюст Гупийон оған бірнеше сағатқа қашып кетуге көмектесті. Ол бас бостандығынан қашып жүрген кезінде генерал Бертонмен құпия кездесуге барды. Кейіннен Гюпийон ұсталып, бас көмекшілерін тұтқындауға жеткілікті болған минималистік жазбаша мойындауды берді.
Сот
Олар 1820 жылы 19 наурызда абайсызда тұтқындалды және революциялық топ Карбонариге тиесілі деп айыпталған адамдардың қатарында болды. Бористің қатарында арнайы қазылар алқасының алдында тұрған тағы он үш солдат пен төрт бейбіт адам бар еді. Соттың ашылуы 1820 жылы 21 тамызда болды және либералды баспасөз істі жалғастырған үлкен медиа-акцияны бастаған кезде жұртшылықтың назарынан тыс қалмады. Жозеф Мерилху қорғаған Бори айыпты жоққа шығарды және Рауль мен Губин сияқты кінәсін мойындаудан бас тартты. Карбонарилердің кездесуіне қатысқанын мойындаған жалғыз адам - Помьер. Төртеуінің бәрі де ату жазасынан құтылу үшін Шарбоннериядағы серіктестерінің аттарын беруден бас тартты. Бас адвокаты Луи Антуан Франсуа де Марчанги олардың жазасын талап етті, оның бастауында Бори болды, оны ол заговордың басшысы деп санайды. Марчанги өзінің айыптау актісінде: "Бұл жерде шынайы кінәлілер айыптау орнында емес, адвокаттар орындығында. "Сот талқылап, төрт сержантқа өлім жазасын жариялады. Олар келесі күні Париждегі "Грев" алаңында атылды.
Мұра
Төрт сержант Италиядағы Карбонаридің қаһармандары болды. Төрт сержанттың қолданатын туы бір кездері принц Жером Бонапартқа тиесілі болған. Бұл - бір жағында Конституция мен Наполеон II, екінші жағында Ар-намыс және Отан деген ұрандар жазылған француздық үш түсті желек. Туды 1821 және 1822 жылдар аралығында Карбонари вентес пайдаланған. Ол Белфорттағы 29-шы желілік полкінің сюжеті кезінде, содан кейін Парижде, ақырында оны сақтаған Ла-Рошельде көрінді. Ол подполковник Каронның қолынан өтіп, одан кейін М. Дубуржальға, содан кейін маркиз д'Ауданға, ақыры 1888 жылы оны принц Наполеонға ұсынды. Ла-Рошельдегі "Les Quatre Sergents" мейрамханасына олардың есімі берілген.