Кіріспе
Уфологияда, заговор теориясында, ғылыми фантастикада және комикс кітаптарында УФО мен нацистік Германияны байланыстыратын мәлімдемелер немесе әңгімелер таратылды. Неміс НЛО теориясы Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және оның кезінде озық ұшақтарды немесе ғарыш кемелерін әзірлеуге арналған сәтті әрекеттерді сипаттайды, әрі қарай осы қолөнердің соғыстан кейінгі өмір сүруін Антарктидадағы, Оңтүстік Америкадағы немесе АҚШ-тағы жасырын жер асты базаларында олардың жасаушыларымен бірге растайды.
In ufology, conspiracy theory, science fiction, and comic book stories, claims or stories have circulated linking UFOs to Nazi Germany. The German UFO theories describe supposedly successful attempts to develop advanced aircraft or spacecraft prior to and during World War II, further asserting the post war survival of these craft in secret underground bases in Antarctica, South America, or the United States, along with their creators.
Мүмкін нацистік технология ретінде алғашқы НЛО
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Еуропа аспандарында байқалатын ерекше құбылыстар жиі нацистердің жаңа технологиясы деп түсіндірілді. Батыстың кейбір мемлекеттері осылайша ғажайып құбылыстарды байқаудың себебі советтердің тұтқынға алған немесе кері инженерлік технологиямен жасалған нацистік технологияны қолдануы болуы мүмкін деп болжады.
Фу-файтерлер
Екінші дүниежүзілік соғыста "Фу-файтерлер" деп аталатын әртүрлі ерекше және аномальды әуе құбылыстары Осі мен одақтастардың қызметкерлері куә болды. Кейбір фу-файтерлер туралы хабарлар жауынгерлердің жауынгерлік әрекеті туралы қате түсінік ретінде қарастырылса, басқалары өте маңызды болып саналды және Луис Альварес сияқты жетекші ғалымдар оларды зерттей бастады. Кем дегенде кейбір жағдайларда одақтас барлау қызметі мен командирлер Еуропалық театрда хабарланған foo fighter ұшақтары озық неміс ұшақтары мен қару-жарағын білдіреді деп күдіктенді, әсіресе немістердің V 1 және V 2 зымырандары және алғашқы реактивті реактивті реактивті ұшақтар сияқты технологиялық жаңалықтарды жасағанын ескерсек. Фу-файтерлердің аз бөлігі одақтас ұшақтарға зақым келтірген сияқты.
Қалқымалы зымыран
"Адамдық жұлдыздар" - 1946 жылы Швецияда және Финляндия сияқты көрші елдерде байқалған, ракета немесе зымыран пішінді белгісіз ұшатын заттар. Роккиттер туралы алғашқы мәліметтерді фин бақылаушылары 1946 жылы 26 ақпанда жасаған. 1946 жылдың мамыр мен желтоқсан айлары аралығында шамамен 2000 рет байқалып, 9 және 11 тамызда ең көп болған. 200-ге жуық радарлық бақылаулар расталды, және билік "жыһандық зымыран" деп саналатын бөлшектерді тапты. Зерттеулер көптеген жын-перделік ракеталарды метеорлар шығарған болуы мүмкін деген қорытындыға келді. Мысалы, 1946 жылдың 9 және 11 тамызында байқалғандардың шыңдары жыл сайынғы Персеид метеорлы жауынның шыңына жатады. Алайда, көпшілік жұлдызды зымыранды байқаулар метеорлық жауын кезінде орын алмады, сонымен қатар метеорларға сәйкес келмейтін сипаттамаларды көрсетті, мысалы, хабарланған маневрлеу. Аңталмаған жұлдызды зымыранның шығу тегі туралы пікірталас жалғасуда. 1946 жылы, бірақ, олар Пенемендедегі бұрынғы неміс зымыран зауытынан шыққан болуы мүмкін деп саналды және советтер тұтқындалған неміс V 1 немесе V 2 зымырандарының ұзақ қашықтықтағы сынақтары немесе кейде маневрлеу жолдарынан басқа зымыранның ерте түрі болуы мүмкін. Бұл швед армиясын газеттерге жынды ракеталардың нақты орналасуы туралы немесе объектінің бағыты мен жылдамдығына қатысты кез келген ақпарат туралы хабарламауды бұйырды. Олардың пікірінше, бұл ақпарат сынақтарды жүргізетін ұлт немесе ұлттар үшін бағалау мақсатында өте маңызды.
Ұшатын дискілер
Неміс технологиясына қатысты осындай сезімдер 1947 жылы ұшу дискінің маниясы кезінде Кеннет Арнольдтың тоғыз жарты ай тәрізді объектілермен жоғары жылдамдықпен қозғалған жақын кездесуінен кейін қайта пайда болды. Project Sign (АҚШ Әуе күштері НЛО-ны зерттеу жөніндегі алғашқы тобы) қызметкерлері неміс Хортен ағайындыларының ұшып ұшу қанатының авиациялық жобалары кейбір НЛО-ға ұқсас екенін атап өтті. 1959 жылы Project Blue Book (Project Sign) жобасының бірінші басшысы капитан Эдвард Дж. Руппельт былай деп жазды: Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталған кезде немістерде бірнеше радикалдық ұшақтар мен басқарылатын зымырандар болды. Олардың басым көпшілігі алдын ала сатыда болды, бірақ олар НЛО бақылаушыларының мәлімдеген нысандарының орындалуына жақындаған жалғыз белгілі қолөнер болды. Бұл ертедегі болжамдар мен есептер негізінен әскери қызметкерлерге ғана қатысты болса да, бұқаралық ақпарат құралдарында неміс ұшатын тарелкалары туралы ең алғашқы мәлімдеме 1950 жылдың басында итальяндық Il Giornale d'Italia газетінде жарияланған мақала болған көрінеді. Онда итальяндық ғалым, Муссолини режимі кезінде Италияның ұлттық экономика министрі болған Джузеппе Беллуццо профессоры "ұшатын дисктердің түрлері Германия мен Италияда 1942 жылы жасалып, зерттеліп шыққан" деп жазылған. Беллуццо сондай-ақ "бірде-бір үлкен держава оларды зерттеу үшін дисктерді ұшырып жатыр" деген пікірін білдірді. Сол айда неміс технигі Рудольф Шривер (1909-1953) неміс Der Spiegel газетінде сұхбат берді, онда ол диаметрі 49 фут (15 м) айналатын турбиналық қанатшалардан тұратын дөңгелек ұшақпен жұмыс істейтін кеме жасағанын мәлімдеді. Ол бұл жобаны 1945 жылдың сәуір айында Чехословакияға қашқанға дейін BMW Прагадағы зауытында өзі мен оның тобы әзірлегенін айтты. Оның диск пен модельдің дизайны 1948 жылы Бремерхавен Лехедегі шеберханасынан ұрланып, ол Чехия агенттері өзінің кемесін "шетелдік державаға" жасады деп сендірді. 1952 жылдың қазан айында Der Spiegel журналына берген сұхбатында ол жоспарлар 1945 жылдың 14 мамырында Регеннің маңында жасырынған фермадан ұрланған деп айтты. Екі сұхбат арасында басқа да айырмашылықтар бар, олар бұл түсініктікті бұзады. 1953 жылы Avro Canada VZ 9 AV Avrocar, шамамен жылдамдығы 400 км/с болатын дөңгелек реактивті ұшақ жасап жатқанын жариялағанда, неміс инженері Георг Клейн мұндай жобалар нацистік дәуірде жасалғанын мәлімдеді. Клайн неміс ұшу дискінің екі түрін анықтады: В2 зымыран инженері Ричард Мите Бреслауда жасаған айналымсыз диск, оны Кеңес Одағы басып алды, ал Мите Франция арқылы АҚШ-қа қашып кетті және Авро үшін жұмыс істеді. Прагада Рудольф Шривер мен Клаус Хабермолдың әзірлеген дискісі, ол тұрақты пилот кабинасының айналасында қозғалатын турбиналық желкендер сақинасынан тұрады. Клейн бұл ұшақтың 1945 жылы 14 ақпанда алғашқы экипажмен ұшуына куә болғанын, ол 3 минутта көтеріліп, тегіс ұшу жылдамдығына жеткенін мәлімдеді. Мите V2 бағдарламасында жұмыс істегенін мәлімдеді, бірақ оны растайтын дәлел жоқ. Георг Клейн инженердің Бреслауда кеңестер тұтқындауынан Messerschmitt Me 163 Komet ұшағымен ұшып құтылып қалғанын мәлімдеді, бұл мүмкін емес еді. Хабермольдің өмір сүргеніне ешқандай дәлел жоқ. Рудольф Шривер 1940-1941 жылдары "Хайнкель" компаниясында сынақ ұшқышы және инженер ретінде жұмыс істегенін мәлімдеді, бірақ бұл ешқашан расталмаған. Соғыстан кейінгі Германияда Шривер АҚШ армиясының жүк көлігін жүргізді, бірақ газет журналистеріне шетелдік державалардың делегаттары оған соғыс уақытындағы жобаларына қатысты үнемі ұсыныстар жасағанын айтты. Аэронавтика инженері Рой Федден ұшақтардың ұшу қабілеттеріне жақындата алатын жалғыз кеме - бұл соғыстың соңында немістердің жобалаулары. Федден (осы кезде ол Ұшақ өндірісі министрлігінің Германиядағы техникалық миссиясының басшысы болды) 1945 жылы былай деп мәлімдеді: Мен олардың жобалары мен өндірістік жоспарларын жеткілікті көрдім, егер олар (немістер) соғысты бірнеше айға созған болса, біз әуе соғысында мүлдем жаңа және өлімге әкелетін оқиғалар жиынтығына тап болар едік. Федден сонымен қатар немістердің көптеген ерекше авиациялық жобалар бойынша жұмыс істеп жатқанын қосты, бірақ ол өз мәлімдемесін толықтырған жоқ.
When WWII ended, the Germans had several radical types of aircraft and guided missiles under development. The majority were in the most preliminary stages, but they were the only known craft that could even approach the performance of objects reported by UFO observers. While these early speculations and reports were limited primarily to military personnel, the earliest assertion of German flying saucers in the mass media appears to have been an article which appeared in the Italian newspaper Il Giornale d'Italia in early 1950. Written by Professor Giuseppe Belluzzo, an Italian scientist and a former Italian Minister of National Economy under the Mussolini regime, it claimed that "types of flying discs were designed and studied in Germany and Italy as early as 1942". Belluzzo also expressed the opinion that "some great power is launching discs to study them". The same month, German technician Rudolf Schriever (1909 1953) gave an interview to German news magazine Der Spiegel in which he claimed that he had designed a craft powered by a circular plane of rotating turbine blades 49 feet (15 m) in diameter. He said that the project had been developed by him and his team at BMW's Prague works until April 1945, when he fled to Czechoslovakia. His designs for the disk and a model were stolen from his workshop in Bremerhaven Lehe in 1948 and he was convinced that Czech agents had built his craft for "a foreign power". In a separate interview with Der Spiegel in October 1952, he said that the plans were stolen from a farm he was hiding in near Regen on 14 May 1945. There are other discrepancies between the two interviews that add to the confusion. In 1953, when Avro Canada announced that it was developing the VZ 9 AV Avrocar, a circular jet aircraft with an estimated speed of , German engineer Georg Klein claimed that such designs had been developed during the Nazi era. Klein identified two types of supposed German flying disks:
A non rotating disk developed at Breslau by V 2 rocket engineer Richard Miethe, which was captured by the Soviets, while Miethe fled to the US via France, and ended up working for Avro. A disk developed by Rudolf Schriever and Klaus Habermohl at Prague, which consisted of a ring of moving turbine blades around a fixed cockpit. Klein claimed that he had witnessed this craft's first crewed flight on 14 February 1945, when it managed to climb to in 3 minutes and attained a speed of in level flight. Miethe claimed he had worked on the V 2 program but no corroborating evidence exists. Georg Klein claimed the engineer had escaped capture by the Soviets in Breslau by flying out in a Messerschmitt Me 163 Komet, which would have been impossible. There is no evidence that Habermohl even existed. Rudolf Schriever claimed he had worked for Heinkel as a test pilot and engineer between 1940 and 1941, but this has never been corroborated. In post war Germany, Schriever drove supply trucks for the US Army but told newspaper reporters that delegates from foreign powers were constantly making him offers regarding his wartime projects. Aeronautical engineer Roy Fedden remarked that the only craft that could approach the capabilities attributed to flying saucers were those being designed by the Germans towards the end of the war. Fedden (who was also chief of the technical mission to Germany for the Ministry of Aircraft Production) stated in 1945: I have seen enough of their designs and production plans to realize that if they (the Germans) had managed to prolong the war some months longer, we would have been confronted with a set of entirely new and deadly developments in air warfare. Fedden also added that the Germans were working on a number of very unusual aeronautical projects, though he did not elaborate upon his statement.
Сиқыршылардың таңғы сәті
1960 жылы Луи Пауэлс пен Жак Бержиердің "Тылсымшылардың таңғы таңғы" (Le Matin des Magiciens) кітабында Берлиннің Врил қоғамы туралы көптеген керемет мәлімдемелер жазылған. Бірнеше жылдан кейін Жаң ван Хельсинг, Норберт Юрген Раттофер және Владимир Терзиски сияқты жазушылар Врил қоғамын НЛО-мен байланыстыра отырып, өздерінің жұмыстарына негізделген. Олардың айтуынша, қоғам ғарышкерлермен байланысқа шығып, ғарышкерлерге жету үшін ғарыш кемесін жасауға арнаған болуы мүмкін. Туле қоғамы мен нацистік партиямен бірлесіп, Врил қоғамы ұшу дискінің бірнеше прототиптерін жасады. Нацистер жеңілгеннен кейін қоғам Антарктидадағы базаға шегінді де, ішкі Жерде тұратын озық нәсілдің басшыларымен кездесу үшін қуыс Жерге жоғалды.
Эрнст Цюндельдің шығармалары
Неміс Холокосттан бас тартушысы Эрнст Зюндель 1970-ші жылдары Samisdat Publishers баспасын бастағанда, ол бастапқыда жұртшылықтың қабылдауының ең жоғары сатысында болған УФОлогия қауымдастығын қамтыды. Оның кітаптарында ұшатын тарелкалар Антарктидадағы жер асты базасынан ұшырылатын нацистердің құпия қарулары екені айтылған, олардан нацистер Жерді және мүмкін планеталарды жаулап алуға үміттенген. Зюндель сонымен қатар қуыс жердің полярлық кіреберісін табу үшін барлау тобының орындықтарын (9999,00 долларға) сатты. Зюндельмен сұхбат алған кейбір адамдар оның 2002 жылға дейін оны қорғап жүрсе де, ол жеке түрде бұл хабардың "Самисдат" үшін жарнама жасау үшін қасақана жасалған қалжың екенін мойындады деп мәлімдейді.
Мигель Серраноның кітабы
1978 жылы Чилилік дипломат және нацистік симпатиялық Мигель Серрано "Адольф Гитлер - Вишнуның аватары" деген кітап шығарды. Серрано Гитлер базадан НЛО флотын бастап, Төртінші рейхті құратынын болжаған. Халықтық мәдениетте бұл НЛО флоты "Соңғы батальон" деп аталады.
Глоке
Die Glocke ("Қоңырау") - нацистердің құпия ғылыми-технологиялық құрылғысы, құпия қару немесе Wunderwaffe. Оны алғаш рет поляк журналисі және жазушысы Игорь Витковский (*1963) "Правда о Wunderwaffe" (2000) кітабында сипаттады, кейін оны әскери журналист және жазушы Ник Кук танымал етті, ол оны нацистік оккультизммен, антигравитациямен және еркін энергияны басумен байланыстырды. Негізгі сыншылар Die Glocke туралы мәлімдемелер псевдонауылдық, қайта өңделген уәделер және қулық деп сынға алды. Глоке және басқа да нацистік "моғжизалық қарулар" бейне ойындарда, телешоуларда және романдарында драматизацияланды. Алайда, көптеген скептиктер мұндай Белл НЛО-ның шынымен жасалғандығына немесе жасалғанына күмәнданады.
Танымал мәдениетте
1947 жылы Роберт А. Хайнлайн нацистердің Ай базасын бейнелейтін "Галилео зымыран кемесі" атты ғылыми-фантастикалық романын жариялады. 2012 жылы "Темір аспан" фильмінде қазіргі уақытқа дейін сақталған және жер бетіне ұшатын тарелкалар флоты арқылы шабуыл жасаған нацистік ай базасы көрсетілген. 2018 жылы Revell "Haunebu II" деп аталатын нацистік ұшатын тарелканың масштабты модель жиынтығын шығарды, оған қоса жиынтықта тарихи қолөнер бейнеленгендей сипаттама жазылған. Тарихи қателіктері туралы сын-пікірден кейін, Revell кешірім сұрап, модельді өндірістен және таратудан алып тастады. 2017 жылы бірінші тұлғадан атушы Wolfenstein II: The New Colossus, "Haunebu V" атты қолөнерлер нацистердің бақылауында болған Розуэллде, Нью-Мексикода өндіріледі. 2017 жылы Commando Comic Flight of Fancy-де Schriever Flugkreisel үлгісі көрсетілген. 2023 жылы "30 монета" сериалының екінші маусым финалында Хаунебудағы НЛО-лар Наскадағы НЛО-лардың көшірмелері ретінде аталады.
Пайдаланылған әдебиеттер
.