Жорж Адамски: Ұшатын дискілермен байланыс жасаған адам

Кіріспе

Польшалық-американдық ұфолог (1891-1965)

Джордж Адамски (17 сәуір 1891 – 23 сәуір 1965) – поляк-американдық автор, ол ұфология саласында және белгілі бір деңгейде халық арасында кеңінен танымал болды. 1940 және 1950 жылдары ол шетелдік ғарыш кемелерінің көптеген суреттерін көрсеткеннен кейін, ол достық скандинавиялық ғарыш бауырларымен кездескенін, олармен бірге Айға және басқа планеталарға ұшқанын мәлімдеді. Адамски 1950 жылдары көзге түскен бірнеше «Ұшақ түсіргендер» (UFO contactees) ішіндегі алғашқы және ең танымал болды. Адамски өзін «философ, ұстаз, оқушы және ұшақ зерттеушісі» деп атады, бірақ көптеген зерттеушілер оны шарлатан және алаяқ деп санады және оның мәлімдемелерінің бәрі бір қисынсыз әңгіме екеніне келді. Адамски скандинавиялық ғарышкерлермен кездесулері және олардың ғарыш кемелерімен бірге жасаған саяхаттары туралы үш кітап жазды: «Flying Saucers Have Landed» (Десмонд Леслимен бірге жазылған) – 1953 жылы, «Inside the Space Ships» – 1955 жылы және «Flying Saucers Farewell» – 1961 жылы. Алғашқы екі кітап та бестселлер болды; 1960 жылға қарай олардың барлығы 200 000 данасы сатылды. Адамскидің АҚШ-тағы ұфологияға қосқан үлесінен басқа, оның еңбектері басқа елдерде де, әсіресе Жапонияда танымал болды және соғыстан кейінгі жапон мәдениеті мен медиасында ғарышкерлер мен Ұшақ түсіргендердің (UFOs) көптеген бейнелеріне шабыт берді.

Алғашқы жылдар

Адамски Германия империясының Пруссия корольдігіндегі Бромберг қаласында дүниеге келді. Ол поляк тегінен шыққан Йозеф Адамски (1867–1937) мен Франциска Адамска (1862–1946) отбасының бес баласының бірі еді. Ол екі жаста болғанда оның отбасы АҚШ-қа көшіп, Нью-Йорк қаласында қоныстанды. Ол Панчо Вилла экспедициясы кезінде Мексика шекарасында соғысқан 13-ші АҚШ кавалериялық полкінің (K тобы) сарбазы болды. Адамски үйленгеннен кейін батысқа көшіп, Йеллоустоун ұлттық паркінде жөндеу жұмыстарын істеді, сондай-ақ Орегон штатындағы ұн фабрикасында және Калифорниядағы бетон зауытында жұмыс істеді. 1930 жылы «Адамски Калифорнияның эзотерикалық ортасында маңызды емес тұлға болды», ол христиандық пен Шығыс діндерінің өзіндік қоспасын үйретті, оны «Жалпыға бірдей прогрессивті христиандық» және «Жалпыға бірдей заң» деп атады. «Тибет патшалық орденіне» тыйым салу кезінде «діни мақсаттарда» шарап жасауға мемлекеттік лицензия берілді; Адамски: «Мен бүкіл Оңтүстік Калифорнияға жететіндей шарап жасадым, мен байлыққа кенелдім!» деген сөздерін айтқан. Алайда, 1933 жылдың желтоқсанында тыйым салудың тоқтатылуы оның табысты шарап жасау бизнесінің құлдырауына да себеп болды, және Адамски кейіннен екі досына ол «осы [ұшатын] тәрелкелерге араласуға мәжбүр болды» деді. Ол сонымен қатар алты дюймдік телескопын орналастыру үшін лагерьде ағаштан жасалған обсерватория салды, ал Паломар тауына келген келушілер мен туристер Адамски таудың үстіндегі танымал Паломар обсерваториясымен байланысты астроном деген жаңылыс пікірге ие болды. Адамски бұл қате пікірді «сұрақ қойғанда ғана» түзететін. Оның жақтастары мен ізбасарлары оны көбінесе «профессор» Адамски деп атады және ол әртүрлі академиялық дәрежелерге ие екенін жиі айтатын немесе мәлімдейтін болса да, Адамски ешқандай аккредиттелген колледж немесе университетті бітірмеген, тіпті үшінші сыныпты ғана бітірген.

Уфология

1946 жылы 9 қазанда метеор шашырауы кезінде Адамски және оның бірнеше досы Паломар Гарденс кемпингінде болғанда, үлкен сигара тәрізді "аналық кеме" көргендерін айтты. 1949 жылы Адамски Оңтүстік Калифорниядағы қоғамдық ұйымдар мен басқа да мекемелерге алғашқы НЛО лекцияларын оқыды; ол лекциялары үшін төлем сұрады және алды. Осы лекцияларында ол "таңғажайып" мәлімдемелер жасады, мысалы, "үкімет пен ғылым екі жыл бұрын Айдың арғы бетінде 700 футтық ғарыш кемесін радармен анықтау арқылы НЛО-лардың бар екенін анықтаған". 1950 жылы 29 мамырда Адамски аспандағы алты белгісіз нысанның суретін түсірді, олар бір формада ұшып бара жатқандай көрінді. Осы НЛО суреті 1978 жылдың тамызында Гренада аралы мемлекеті "НЛО жылы" деп белгіленген оқиғаны еске алу үшін шығарған естелік маркада бейнеленген.

Ортон және байланыс жасағандар

1952 жылғы 20 қарашада Адамски және бірнеше досы Калифорния штатының Desert Center қаласына жақын Колорадо шөлінде болған кезде аспанда ұшып жүрген үлкен, су асты қайығына ұқсайтын нысанды көрді. Адамски кеме оны іздеп келеді деп ойлап, достарын тастап, басты жолдан алыстады. Біраз уақыттан кейін, Адамскидің айтуынша, мөлдір металдан жасалған барлау кемесі оның жанына қонды, ал пилоты, Ортон есімді венералық, оны іздеп шықты. Адамскимен бірге болған адамдар да венералық кемені көргенін айтты, ал кейбіреулері Адамски шөлде біреумен кездескенін көрді, бірақ ол алыс болғандықтан анық көрінбеді. Әңгіме барысында Ортон ядролық соғыстың қаупі туралы ескертті, ал Адамски кейіннен «Венераның осы тұрғынының болуы – үлкен махаббат пен түсініктік даналықтың жылы құшағына ұқсады» деп жазды. Адамски Ортонның суретке түсуге рұқсат бермегенін, керісінше, бос фототабақ беруін сұрағанын, ал ол Ортонға бергенін мәлімдеді. Ортон фототабақты 1952 жылғы 13 желтоқсанда Адамскиге қайтарды; оны дамытқанда, ішінде жаңа, таңғажайып символдар бар екені анықталды. Осы кездесу кезінде Адамски телескопы арқылы Ортонның венералық барлау кемесінің қазіргі танымал суретін түсірді. Сол кезде күмәнданғандар бұл сурет жаңадан туған қоздарды жылытуға арналған құрылғының үстіңгі бөлігіне ұқсайды деді. Ақшаға мұқтаж болған және бестселлер жазуға құштар Лесли шетелдіктердің Жерге келгені туралы қолжазба жазды. Бұл идеяға түрткі болған Уильям Скотт Эллиоттың 1896 жылғы «Атлантистің тарихы және жоғалған Лемурия» кітабының көшірмесін дос кітапханасынан кездестіруі болды. Адамски Леслиге Ортонмен болған байланысы туралы жазбасын және фотосуреттерін жіберді. Лесли екі жұмысты біріктіріп, 1953 жылы «Ұшқыш табақтар қонды» атты кітап жазды. Кітап бестселлерге айналып, Адамски мен Леслиге бұқаралық ақпарат құралдарының назарын аударды және ақырында «Жаңа дәуір қозғалысының маңызды мәтініне» айналды. Келесі жылы Лесли Калифорниядағы Адамскиге барып, онымен бірге бірнеше НЛО-ны көргенін мәлімдеді. Лесли сол суреттердің бірін Сан-Диегода болғанда әйеліне жазған хатында былай сипаттады: «күн бату кезінде көрінген әдемі алтын кеме, бірақ күн батудан да жарқыраған. Ол олар сияқты баяу-ақ жоғалып кетті». «Ұшқыш табақтар қонды» кітабында Венерадан және Күн жүйесіндегі басқа планеталардан келген солтүстік шетелдіктер Жерге үнемі келіп тұратыны айтылды. Кітапта айтылғандай, Ортон және басқа шетелдіктер Жер атмосферасындағы ядролық бомба сынақтары Жердегі барлық тіршілікті жояды, ғарышқа радиация таратады және басқа планеталарды ластайды деп уайымдаған. Адамски солтүстік шетелдіктер «Барлық нәрсенің Жаратушысына» табынатынын, бірақ «біз Жер бетінде осы Жаратушы туралы өте аз білеміз, біздің түсінігіміз терең емес» деді. Адамски оның Жер тұрғындарына бейбітшілік туралы хабар жеткізу үшін солтүстік шетелдіктер таңдап алғанын, сондай-ақ тарих бойы басқа адамдар да олардың хабаршысы болғанын, соның ішінде Иса Мәсіх те болғанын айтты. Адамски шетелдіктердің Жерде бейбіт өмір сүріп жатқанын және Оңтүстік Калифорниядағы барлар мен мейрамханаларда олармен кездескенін мәлімдеді. Алайда Адамски байланыс жасағандар арасында ең көрнекті және ықпалды болып қала берді.

On 20 November 1952, Adamski and several friends were in the Colorado Desert near the town of Desert Center, California, when they purportedly saw a large submarine shaped object hovering in the sky. Believing that the ship was looking for him, Adamski is said to have left his friends and to have headed away from the main road. Shortly afterwards, according to Adamski's accounts, a scout ship made of a type of translucent metal landed close to him, and its pilot, a Venusian called Orthon, disembarked and sought him out. Adamski claimed the people with him also saw the Venusian ship, and several of them later stated they could see Adamski meeting someone in the desert, although from a considerable distance. During the conversation, Orthon purportedly warned of the dangers of nuclear war, and Adamski later wrote that "the presence of this inhabitant of Venus was like the warm embrace of great love and understanding wisdom." Adamski claimed Orthon had refused to allow himself to be photographed, and instead, had asked Adamski to provide him with a blank photographic plate, which Adamski claimed he had given Orthon. Orthon is said to have returned the photographic plate to Adamski on 13 December 1952; when developed it was found to contain strange new symbols. It was during this meeting that Adamski is said to have taken a now famous photograph of Orthon's Venusian scout ship using his telescope. At the time, skeptics said it looked suspiciously like the top of a "chicken brooder", for warming newly hatched poultry. In need of money and keen to create a bestseller, Leslie had written a manuscript about the visitation of Earth by aliens. Its genesis had been Leslie chancing upon a copy of the 1896 book The Story of Atlantis and the Lost Lemuria by William Scott Elliot in a friend's library. Adamski sent Leslie a written account of his supposed contact with Orthon, and photos. Leslie combined the two works into the 1953 co authored book Flying Saucers Have Landed. The book became a bestseller, brought both Adamski and Leslie news media attention, and eventually became "a key text of the New Age movement." The following year, Leslie visited Adamski in California and claimed to witness several UFOs with him. Leslie described one of them in a letter he sent to his wife while he was in San Diego:

a beautiful golden ship in the sunset, but brighter than the sunset It slowly faded out, the way they do. Flying Saucers Have Landed claimed Nordic aliens from Venus and other planets in Earth's solar system routinely visited the Earth. According to the book, Orthon and other aliens were worried that nuclear bomb tests in the Earth's atmosphere would kill all life on Earth, spread radiation into space, and contaminate other planets. Adamski claimed that Nordic aliens worshiped a "Creator of All", but that "we on Earth know very little about this Creator our understanding is shallow." Adamski said he learned that he had been selected by Nordic aliens to bring their message of peace to Earth people, and that other humans throughout history had also served as their messengers, including Jesus Christ. Adamski further claimed that aliens were peacefully living on Earth, and that he had met with them in bars and restaurants in Southern California. However, Adamski would remain the most prominent, and most influential, of the contactees.

Тікелей әріптер қалпы

1957 жылы Адамскиге АҚШ Мемлекеттік департаментінің "Мәдени алмасу комитетінің" өкілі деп таныстырылған "Р. Э. Стрейт" деген атпен қол қойылған хат келді. Хатта АҚШ үкіметі Адамскидің 1952 жылы Калифорния шөлінде басқа планеталық азаматтармен сөйлескенін білетіндігі, сондай-ақ жоғары лауазымды үкімет шенеушілерінің тобы Адамскидің айтқандарын жария түрде растауды жоспарлап отырғаны жазылған. Адамски осы қолдауды мақтан тұтып, өзінің сөздерін дәлелдеу үшін көрсетті. Бірақ 1985 жылы уфолог Джеймс У. Мозли бұл хаттың жалған екенін жариялады. Мозли өзінің досы Грей Баркермен бірге Мемлекеттік департаменттен ресми хат қағаздарын алып, "Р. Э. Стрейт" кейіпкерін құрып, Адамскиге әзіл ретінде хат жазғанын айтты. Мозлидің сөзіне қарағанда, ФБР бұл істі тергеп, хаттың жалған екенін анықтады, бірақ Мозли мен Баркерге қарсы қылмыстық іс қозғалмады. Мозли сондай-ақ ФБР Адамскиге Стрейттің хатының жалған екенін хабарлап, оны өз мәлімдемелерін растау үшін пайдалануын тоқтатуды сұрағанын, бірақ Адамски бас тартқандығын және хатты лекциялары мен баяндамаларында көрсетуді жалғастырғанын жазды. Адамски өзінің НЛО туралы әңгімелеріне үкімет тарапынан қолдау көрсетілгенін алғаш рет айтқан жоқ. 1953 жылы ол Калифорния штаты Корона қаласындағы "Лайонз" клубының отырысында өзінің "материалының барлығы Федералдық Тергеу бюросымен (ФБР) және Әуе күштерінің барлау қызметімен келісілгенін" мәлімдеді. ФБР Адамскидің бұл сөздерін естіп, онымен сөйлесу үшін үш агентті жіберді. Адамски ФБР немесе Әуе күштерінің барлау қызметі өзінің сөздерін қолдағанын айтқан жоқ (оның сөздері жергілікті газетте, "Риверсайд Энтерпрайз" басылымында жарияланған болатын), және ол "жалған мәлімдеме жасаудың салдарынан хабардар екенін" және ФБР "жеке тұлғалардың мәлімдемелерін қолдамайтынын" жазған хатқа қол қоюға келісті. Үш ФБР агенті де сол хатқа қол қойды, ал Адамскиге оның көшірмесі берілді. Кейіннен Адамски ФБР-нің "оған үндемеуді ескерткенін" айтты.

Нидерланд королевасы Джулианамен кездесу

1959 жылдың мамыр айында Голландияның күмәнді ұшатын объектілер қоғамының басшысы Адамскиге Голландия королевасы Джулиананың сарайынан шенеуніктер хабарласып, "королева сізді қабылдауға ниетті" екенін мәлімдеді. "United Press International" және "Reuters" сияқты ақпарат агенттіктері кездесу туралы хабарламаны әлемдік газеттерге таратты.

Кейінгі өмірі

1962 жылы Адамски Сатурн планетасында өтетін планетаралық конференцияға қатысатынын жариялады. Бірақ, күмәнданғандар бұл медальдің Италияның Милан қаласындағы бір компания жасаған қарапайым туристік сувенир екенін, ал Адамски оны достарына Римдегі туристік дүкендерде сатылатын арзан пластик қорапта көрсеткенін айтты. Адамски өзінің байланыста болған деп мәлімдеген ғарыздықтардың өтініші бойынша Папамен кездесіп, Папаның ғарыздықтармен тікелей байланыс жасамау шешіміне байланысты "соңғы келісімге" қол қоюын сұрады, сондай-ақ оған асқазан ішек қабынуынан құтқару үшін бір сұйық зат ұсынды, бұл кейіннен жедел іш қабынуға (перитонитке) ұласты.

Өлім

1965 жылғы 23 сәуірде 74 жасында Адамски Вашингтондағы НЛО туралы лекциясын өткізгеннен кейін көп ұзамай Мэриленд штатының Сильвер-Спринг қаласындағы досының үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Арлингтон ұлттық зиратына жерленген.

Тергеулер мен сын

Онжылдықтар бойы көптеген сыншылар мен күмәнданушылар Адамскидің мәлімдемелерін зерттеді. Адамски 1950-ші жылдары кездестіргенін айтқан шетелдіктерді ол "басқа әлемнен келген адамдар" деп сипаттады, көбінесе ашық терілі, ашық шашты гуманоидтар, кейіннен "солтүстік" шетелдіктер деп аталды. Дегенмен, барлық ғылыми дәлелдер, сондай-ақ американдық астронавттардың Айға жасаған кешіккен сапарлары, Айдың бүкіл беті тіршілікке жарамсыз және атмосферасы жоқ екенін нақты көрсетті. Адамски өзінің жазбаларында Венера, Марс және Жердің Күн жүйесіндегі басқа планеталарға сапар шеккенін және олардың барлығы адам тәрізді өмірді қолдауға қабілетті екенін айтқан. Адамски үшін Люси МакГиннис жазған 1949 жылғы ғылыми-фантастикалық романның "қайта жасалуы" – "Ғарыш пионерлері" деп аталды. Онда Күн жүйесі арқылы жасалған ойдан шығарылған саяхат сипатталған, сыншылар атап өткендей, бұл Адамскинің "Кемелердің ішінде" кітабындағы ғарыш саяхаттарына өте ұқсас болды. Адамски кинорежиссер Сесил Б. Де Миллдің бас фотографы Дж. Певерелл Марлидің оның НЛО суреттерін қарап, оларда "ғарышкер" тапқанын мәлімдеді, ал Марлидің өзі Адамскидің суреттері жалған болса, олар оның көрген ең жақсысы екенін айтты. Ұлыбританияда J. Arthur Rank компаниясының 14 сарапшысы суреттегі нысан нақты немесе толық көлемді модель болуы мүмкін деген қорытындыға келді. Алайда, 1955 жылы Адамскидің мәлімдемелерін зерттеген Джеймс В. Мозли Марлимен сұхбаттасты, ол суреттерді талдау үшін үлкейтуге ешқашан тырыспағанын, оларда "ғарышкер" таппағанын және мұны білетін ешкімнің жоқ екенін мәлімдеді. Мозли сондай-ақ неміс ракета ғалымы Вальтер Йоханнес Ридельмен сұхбаттасты, ол Адамскидің НЛО суреттерін талдап, олардың жалған екенін анықтағанын айтты. Ридель Мозлиге НЛО-ның "тіректері" шын мәнінде 100 ваттты General Electric шамдары екенін және олардың үстінде дөңгелек "GE" логотипінің басылғанын көргенін айтты. 1955 жылғы тергеуінде Мозли Адамскидің әңгімесінде басқа да қателіктер тапты. Ол Адамскидің 1952 жылғы 20 қарашада Ортонмен болған алғашқы кездесуінде өзімен бірге болған деген бірнеше адаммен сұхбаттасты және бұл куәгерлер Адамскидің мәлімдемелерін жоққа шығарды. Біріншіден, Ал Бейли Мозлиге шөлде НЛО немесе Адамски сипаттаған шетелдікті көрмегенін мәлімдеді. Адамскимен бірге Паломар бақтарында жұмыс істеген Джеррольд Бейкер Мозлиге "далада не болатыны, кім баратыны және т.б. туралы жазылған таспаны" естігенін айтты. Бейкер Адамскидің Ортонмен 20 қарашадағы кездесуі алдын ала жоспарланған "операция" екенін мәлімдеді.

Over the decades, numerous critics and skeptics have investigated Adamski's claims. The aliens Adamski claimed to have met in the 1950s were described by him as "human beings from another world", usually light skinned, light haired humanoids that would later be called Nordic aliens. However, all scientific evidence, as well as later lunar trips by American astronauts, clearly showed that the entire surface of the Moon is barren of life and has no atmosphere. In his writings, Adamski claimed he travelled to Venus, Mars, and other planets in Earth's solar system, and clearly stated that they were all capable of supporting humanoid life. to be a "remake" of his 1949 science fiction novel, ghostwritten for Adamski by Lucy McGinnis, and entitled Pioneers of Space. It described a fictional voyage through the solar system that, critics noted, sounded very similar to the space travels described by Adamski in Inside the Space Ships. Adamski claimed that movie director Cecil B. DeMille's top trick photographer, J. Peverell Marley, had examined his UFO photos and found a "spaceman" in them, and Marley himself declared that if Adamski's pictures were fakes, they were the best he had ever seen. In the United Kingdom, 14 experts from the J. Arthur Rank company concluded that the object photographed was either real or a full scale model. However, in his 1955 investigation into Adamski's claims, James W. Moseley interviewed Marley, who stated that he had never enlarged the photos for analysis nor found a "spaceman" in them, and did not know of anyone who had. Moseley also interviewed German rocket scientist Walther Johannes Riedel, who told him that he had analyzed Adamski's UFO photos and found them to be fakes. Riedel told Moseley that the UFO's "landing struts" were actually 100 watt General Electric light bulbs, and that he had seen the round "GE" logo printed on them. In his 1955 investigation, Moseley found other flaws in Adamski's story. He interviewed several of the people that Adamski claimed had been with him in his initial 20 November 1952 meeting with Orthon, and found that these witnesses contradicted Adamski's claims. One, Al Bailey, denied to Moseley that he had seen a UFO in the desert or the alien Adamski described. Jerrold Baker, who had worked at Palomar Gardens with Adamski, told Moseley that he had overheard "a tape recorded account of what was to transpire on the desert, who was to go, etc." several days before Adamski's claimed 20 November meeting with Orthon, and Baker stated that Adamski's meeting with Orthon was a "planned operation."

Әуе күштері тергеу жүргізуде

1950 жылдардың басында АҚШ Әуе күштерінің капитаны Эдвард Дж. Руппельт "Жоба Көк кітаптың" басшысы болды, бұл топ НЛО туралы хабарларды зерттеуге тағайындалған. 1953 жылы капитан Руппельт Адамскидің НЛО туралы мәлімдемелерін тексеруді шешті. Ол Калифорнияның Паломар тауына сапар шегіп, назар аудармау үшін қарапайым киім киіп, Адамскидің Паломар Гарденс кафесінде көпшілік алдындағы лекциясының біріне қатысты. Руппельт Адамскиді талантты алаяқ деп қорытындылады, оның НЛО әңгімелері оның сенімсіз ізбасарлары мен тыңдаушыларынан ақша табуға бағытталған, және ол Адамскиді әйгілі алдамшы, карнавал және цирк шебері П.Т. Барнуммен салыстырды. Адамскидің сөйлеу стилін сипаттағанда Руппельт: «Адамға қарап, оның әңгімесін тыңдағанда, оған бірден сенгіңіз келеді. Ол жақсы киінген, бірақ таза, комбинезон киген. Шашы сәл селеу, ал көздері – көрген ең адал көздер еді. Ол жұмсақ, жайбарақат, тіпті қайғылы түрде сөйлеп, 'көпшілік мені ақылдан адасқан деп ойлайды, бірақ шындығында, мен олай емеспін' деген ой қалдырды» деп жазды. Руппельт Адамскидің тыңдаушыларына үлкен әсер еткенін айтты, «Адамскидің 1952 жылы Ортонмен алғашқы кездесуі туралы айтқанда, кафеде тіпті астарлы шынаның құлауын естігендей болатын». Адамски әңгімесін аяқтағаннан кейін, Руппельт тыңдаушыларының көпшілігі кафеде сатылатын Адамскидің НЛО суреттерінің көшірмелерін сатып алғанын байқады. Адамски мен басқа да белгілі «байланысқа түскендер» өткізген тағы бір лекцияда Руппельт: «Адамскидің әңгімесін тыңдау үшін адамдар ақша төледі» деп жазды. Руппельт «осы [байланысқа түскендер] әңгімелеріндегі ортақ мән – утопия. Олардың басқа әлемдерінде ауру жоқ, олар барлық ауруларды емдеуді үйренген. Соғыс жоқ, олар бейбіт өмір сүруді үйренген. Кедейлік жоқ, әркімнің қалағаны бар. Қартаю жоқ, олар мәңгілік өмірдің құпиясын білген. Көп жағдайда бұл нәзік ұсынысты «Адамдар, алға шығып, қорапқа ақша салыңыздар. Мен ғарышкердің құпиясын білуге айналдырдым, ал менің жұмысымды жалғастыру үшін аздап ақшамен сіздерге құпияны беремін» деп түйіндеуге болады». Руппельт пікірінше, 1960 жылға қарай Адамскидің НЛО туралы лекциялары, әсіресе оның алғашқы екі кітабы оны бай адамға айналдырды: «[Оның] гамбургер сататын дүкені жабылды және ол қазір үлкен ранчода тұрады. Мексикада демалады және жеке кеңсе қызметкерлері бар. Оның екі кітабы – «Ұшқыш дискілер қонды» және «Космикалық кемелердің ішінде» 200 000 дана сатылды және орыс тілінен басқа барлық тілдерге аударылды». Руппельт әзілмен 1960 жылы Адамскимен кездесіп жүрген екі «сұлу ғарыш әйелі» бар екенін атап өтті, олар өздерін скандинавиялық шетелдіктер деп мәлімдеді – Сатурннан келген «Кальна» және «Ильмут» есімді тағы бір әйел.

During the early to mid 1950s USAF Captain Edward J. Ruppelt was the head of Project Blue Book, the Air Force group assigned to investigate UFO reports. In 1953 Captain Ruppelt decided to investigate Adamski's UFO claims. He traveled to California's Palomar Mountain and, dressed in civilian attire to avoid attracting attention, attended one of Adamski's lectures before a large crowd at his Palomar Gardens Cafe. Ruppelt concluded that Adamski was a talented con artist whose UFO stories were designed to make money from his gullible followers and listeners, and he compared Adamski to the famed hoaxer, carnival, and circus showman P. T. Barnum. In describing Adamski's speaking style, Ruppelt wrote "to look at the man and listen to his story you had an immediate urge to believe him he was dressed in well worn, but neat, overalls. He had slightly graying hair and the most honest pair of eyes I've ever seen. He spoke softly and naively, almost pathetically, giving the impression that 'most people think I'm crazy, but honestly, I'm really not.'" According to Ruppelt, Adamski had a persuasive effect on his audience, "you could actually have heard the proverbial pin drop" in the cafe as Adamski told of his initial 1952 meeting with Orthon. When Adamski finished his story, Ruppelt noted that many of his listeners purchased copies of Adamski's UFO photos that were on sale in the cafe. At another lecture led by Adamski and other well known contactees, Ruppelt wrote that "people shelled out hard cash to hear Adamski's story." Ruppelt believed "the common undertone to many of these [contactee] stories is Utopia. On these other worlds there is no illness, they've learned how to cure all diseases. There are no wars, they've learned how to live peaceably. There is no poverty, everyone has everything he wants. There is no old age, they have learned the secret of eternal life Too many times this subtle pitch can be boiled down to, "Step right up folks and put a donation in the pot. I'm just on the verge of learning the spaceman's secrets and with a little money to carry out my work I'll give you the secret." According to Ruppelt, by 1960 Adamski's UFO lectures, and in particular his first two books, had made him a wealthy man: "[His] hamburger stand is boarded up and he now lives in a big ranch house. He vacations in Mexico and has his own clerical staff. His two books Flying Saucers Have Landed and Inside the Space Ships have sold 200,000 copies and have been translated into every language except Russian." Ruppelt humorously noted that by 1960 two "beautiful spacewomen" who claimed to be Nordic aliens were dating Adamski, a blonde from Saturn called "Kalna" and another woman named "Ilmuth".

Танымал мәдениетте

Ғылыми фантастика жазушысы Артур Кларк өзінің «3001: Соңғы саяхат» романында уфологтарды Адамски ауруымен ауыратындар деп атады. Адамски Дэвид Хайн мен Шейки Кейннің «Бұлтсыз табыт» комиксінің 4-ші нөмірінде қысқаша көрінеді. Музыкант Адамски, нағыз аты Адам Тинли, НЛО әуесқойының тегін өзінің сахналық атына алды. «Hunter: The Vigil» ролик ойынында VALKYRIE жасақ тобының құрамында ADAMSKI операциясы деп аталатын кіші топ бар, ол осындай жандардың бар екенін жасыру үшін шетелдіктер және басқа да «әдеттен тыс тұлғалар» туралы қасақана бұрмаланған ақпаратты таратумен айналысады. «Kirby’s Adventure» ойынында ойыншы Адамски НЛО-сына ұқсайтын формаға айнала алады. «Mega Man 9» ойынында Адамски деп аталған шағын НЛО-ға негізделген қарсылас бар. «Disgaea» ойынындағы «Prinny Commentary Mode» қосымша режимінде комментатор Адамски НЛО-лары туралы айтады. «Transformers» ойыншықтар желісіндегі Cosmos (Трансформерлер) трансформері Адамски стиліндегі Haunebu дискісіне айналады. Жапондық ойыншықтың аты тіпті «Адамс» деп қойылған. «The Battle Cats» tower defense ойынында 22-ші аймақтағы шетелдіктер тақырыбындағы деңгей «Адамски түрі» деп аталады. Адамски Scooter тобының «The Ultimate Aural Orgasm» альбомындағы «U.F.O. Phenomena» әнінде еске алынады. Дж. Г. Баллардтың 1963 жылғы «Венера аңшылары» әңгімесінде Георг Адамскидің орнына Чарльз Кандинский кейіпкері пайда болады, онда культтік сенімдердің таралуы суреттеледі.