Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының генералы (1893-1972) Джозеф Таггарт Макнарни (1893 жылдың 28 тамызынан 1972 жылдың 1 ақпанына дейін) - АҚШ армиясының және АҚШ Әуе күштерінің төрт жұлдызды генералы, Германияның әскери губернаторы.
US Army general (1893–1972)
Joseph Taggart McNarney (August 28, 1893 – February 1, 1972) was a four star general in the United States Army and in the United States Air Force, who served as Military Governor of occupied Germany.
Ерте өмір
Джозеф Таггарт Макнарни 1893 жылы 28 тамызда Пенсильвания штатының Эмпориум қаласында дүниеге келген. Ол 1915 жылы маусымда АҚШ әскери академиясын бітірді ("жұлдыздар құлаған сыныптың" бөлігі ретінде) және оны қолбасшы етіп тағайындады. Макнарни Ванкувер казармасындағы 21-ші жаяу әскерде, Вашингтон қаласында және Юмадағы 37-ші жаяу әскерде қызмет етті. 1916 жылдың шілдесінде ол бірінші лейтенант болды және Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы Сигнал корпусының авиациялық мектебінде ұшуды үйретті. Бір жылдан кейін ол Жас әскери авиатор болып бағаланды және Авиация бөліміне, АҚШ-тың Сигнал корпусына жіберілді. Ол метеорология және радиотелеграф бойынша оқытушы болды. 1917 жылы мамыр айында Макнарни капитандыққа көтеріліп, 1 -ші авиаэскадрильяға Колумбуста, Нью-Мексикода 1917 жылдың тамызына дейін тағайындалды.
Joseph Taggart McNarney was born on August 28, 1893, at Emporium, Pennsylvania. He graduated from the United States Military Academy in June 1915 (as part of "the class the stars fell on") and was commissioned a second lieutenant of Infantry. McNarney served with the 21st Infantry at Vancouver Barracks, Washington, and with the 37th Infantry at Yuma, Arizona. In July 1916 he became a first lieutenant and began flight training at the Signal Corps Aviation School at San Diego, California. One year later he was rated as a Junior Military Aviator and detailed to the Aviation Section, U. S. Signal Corps. He became an instructor in meteorology and radio telegraphy. McNarney was promoted to captain in May 1917 and posted to the 1st Aero Squadron at Columbus, New Mexico, until August 1917.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Макнарни 1917 жылдың тамызында Францияға барды. Екі апта Авордтағы француз ұшу мектебінде оқығаннан кейін, ол төрт ай Исудунда, 1-аэроэскадрилья Аэроэскадрильяның авиациялық оқу мектебін ұйымдастыруға көмектескен жерде және Амантиде қызмет етті. Ол 1918 жылдың ақпан мен наурыз айларында 2-ші корпустың аэронавтика мектебінің директоры болғанға дейін бір апта бойы француздық 4-ші армияның алдында болды. Сәуір айында Макнарни 8 мамырға дейін Авиация қызметінің көмекші бастығы, Аванс аймағының штабының мүшесі болды. Содан кейін ол 1-ші авиаэскадрильяның ұшқыш командирі болды, онда ол екі ай бойы Туль секторында бақылау ұшуларын жүргізді. 1918 жылы маусымда майор болып тағайындалып, шілдеде IV корпустың бақылау тобымен ұшты. Шато-Тьерри шабуыл кезінде ол 1-ші корпустың бақылау тобының командирі болды және III корпустың әуе қызметінің бастығы болды. Екі апталық штабтық қызметтен кейін тамыз айында жаңа Бірінші армиялық әуе қызметін ұйымдастыруға көмектескеннен кейін, ол Сент-Михель шабуыл кезінде IV корпустың бақылау тобын және Маус-Аргонн шабуыл кезінде V корпустың бақылау тобын басқарды. 1918 жылы қазан айында Екінші армиялық әуе қызметі құрылған кезде ол VI корпустың әуе қызметінің офицері болды, кейіннен 1919 жылдың ақпанына дейін VI корпустың бақылау тобының командирі болды. 1919 жылы сәуірде Макнарни Париждегі американдық экспедициялық күштер штабына әуе бақылауы туралы нұсқаулық жазуға жіберілді және мамыр айында подполковник болды.
McNarney went to France in August 1917. After two weeks as a student at the French Flying School at Avord, he served four months at Issoudun, where the 1st Aero Squadron was helping organize an aviation instruction school for the Air Service AEF, and at Amanty. He was an observer at the front with the 4th French Army at Chalons sur Marne for a week before becoming director of the 2d Corps Aeronautical School in February and March 1918. In April McNarney served as a member of the staff of the Assistant Chief of Air Service, Zone of the Advance until May 8. He was then made a flight commander in the 1st Aero Squadron, where he led observation flights in the Toul sector for two months. He was promoted to major in June 1918 and flew with the IV Corps Observation Group in July. During the Chateau Thierry offensive he both commanded the 1st Corps Observation Group and served as chief of the III Corps' air service. After two weeks staff duty assisting in the organization of the new First Army Air Service in August, he commanded the IV Corps Observation Group during the St. Mihiel offensive and the V Corps Observation Group during the Meuse Argonne Offensive. With the formation of the Second Army Air Service in October 1918, he became Air Service officer to the VI Corps and later commanded the VI Corps Observation Group to February 1919, when he became commanding officer of the Second Army Observation Group. In April 1919 McNarney was attached to the American Expeditionary Force Headquarters in Paris to write a manual on air observation and was promoted to lieutenant colonel in May.
Соғыс аралығы
1919 жылы қазанда Макнарни АҚШ-қа оралып, Луизиана штатының Герстнер-филд қаласындағы ұшқыштар мектебінің жетекшісі болды. Макнарни 1920 жылғы Ұлттық қорғаныс туралы заңмен армияны қайта ұйымдастырудан кейін тұрақты офицерлерге ортақ дәрежедегі дүрбелеңді жоғары-төменді бастан кешті. Ол алғаш рет 1920 жылы 21 ақпанда пехота капитаны лауазымына қайта оралды. 1920 жылы 1 шілдеде Әуе қызметі желідегі жауынгерлік қолға айналған кезде, ол Әуе қызметіне капитан ретінде ауысты, содан кейін Ұлттық қорғаныс туралы заңның ережелеріне сәйкес сол күні майор болып тағайындалды. 1922 жылы 4 қарашада Конгресс әуе қызметіне уәкілеттік берген майорлардың санына жаңа шегін белгілеген кезде, ол босатылды және капитаны болып қайта тағайындалды, содан кейін 1924 жылы 16 маусымда майор болып қайтадан жоғарылатылды. Макнарни 1920 жылы қарашада Вирджиния штатындағы Лэнгли Филдке әуе қызметі офицерлер мектебінің студенті ретінде барды және 1925 жылға дейін мұғалім ретінде сол жерде қалды. Макнарни 1926 жылы маусымда Канзас штатындағы Форт Ливенворттағы Командалық және Бас штаб мектебін үздік бітірді. Авиация қызметі шілде айында Авиация корпусына айналды және Макнарни келесі үш жыл бойы Соғыс департаментінің Бас штабының әскери барлау бөлімінің Авиация бөлімінде қызмет етті. 1930 жылдың тамызында ол Армия соғыс колледжінің курсын аяқтады және Калифорниядағы Марш Филдке әуе корпусының негізгі ұшу мектебінің коменданты ретінде барды, онымен бірге Техастағы Рэндольф Филдке көшіп барды. Ол 1931 жылдың қазан айында 7-ші бомбалау тобының командалық офицері ретінде майор Карл А. Спацтың орнын басып, кейде Март даласындағы 1-ші бомбалау бөлімінің атқарушы офицері ретінде Спацтың астында қызмет етті. Макнарни 1933 жылдың тамызынан 1935 жылдың наурызына дейін Вашингтондағы Армия соғыс колледжінде нұсқаушы болды, содан кейін ол Вирджиния штатындағы Лэнгли Филдке G 4 ретінде барып, жаңа Бас штабтың әуе күшін ұйымдастыруға көмектесті. 1938 жылдың шілдесінде ол Калифорниядағы Гамильтон Филдке тағайындалды және бір жылдан аз уақыт ішінде Вашингтонға соғыстық Департамент Бас штабының соғыс жоспарлары бөлімінде қызмет етуге оралды. Макнарни 1939 жылы маусым айында бірлескен армияның әскери-теңіз флотын жоспарлау комитетінің мүшесі болды. Келесі наурыз айында полковник болып тағайындалды. Мамыр айында ол Канаданың АҚШ-тың тұрақты қорғаныс кеңесінің мүшесі болып тағайындалды және 1941 жылдың сәуірінде бригадир генерал болды. Бір айдан кейін ол Лондондағы Армияның арнайы бақылау тобының штаб бастығы болып тағайындалды, ол 1941 жылдың желтоқсанына дейін қызмет етті.
McNarney returned to the United States in October 1919 to take charge of the flying school at Gerstner Field, Louisiana. McNarney experienced the chaotic ups and downs in rank common to Regular officers following the reorganization of the Army by the National Defense Act of 1920. He first reverted to his permanent rank of captain of Infantry on 21 February 1920. On 1 July 1920, when the Air Service became a combatant arm of the line, he transferred to the Air Service as a captain, then was promoted to major on the same date by virtue of a provision in the National Defense Act that allowed officers who earned their rank in service with the AEF to retain it. On 4 November 1922 he was discharged when Congress set a new ceiling on the number of majors authorized the Air Service and reappointed as a captain, then promoted again to major on 16 June 1924. McNarney went to Langley Field, Virginia, in November 1920 as a student in the Air Service Field Officers School and remained there as an instructor until 1925. McNarney graduated with honors in June 1926 from the Command and General Staff School at Fort Leavenworth, Kansas. The Air Service became the Air Corps in July and McNarney served the next three years in the Air Section of the Military Intelligence Division of the War Department General Staff. In August 1930 he completed the Army War College course and went to March Field, California, as commandant of the Air Corps Primary Flying School, moving with it to Randolph Field, Texas. He succeeded Major Carl A. Spaatz as commanding officer of the 7th Bomb Group in October 1931, and on occasion concurrently served under Spaatz as executive officer of the 1st Bomb Wing at March Field. McNarney was an instructor at the Army War College in Washington from August 1933 to March 1935, when he went to Langley Field, Virginia, as G 4, helping in the organization of the new General Headquarters Air Force with immediate promotion to lieutenant colonel. In July 1938 he was assigned to Hamilton Field, California, and in less than a year returned to Washington to serve in the War Plans Division of the War Department General Staff. McNarney became a member of the Joint Army Navy Planning Committee in June 1939. The following March he was promoted to colonel. In May he was appointed to the Canada United States Permanent Defense Board and became a brigadier general in April 1941. One month later he was assigned as chief of staff of a special Army observer group in London, serving until December 1941.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Перл-Харборға шабуылдан кейін Макнарни Гавайидегі армия мен флот командирлерін тергеген Робертс комиссиясында қызмет етті. 1942 жылдың қаңтар айында Макнарни генерал-майор болып жоғарылатылды және Армия штабының бастығы генерал Джордж Маршалл оны Соғыс жоспарлары бөлімінің Соғыс департаментінің қайта ұйымдастыру комитетінің төрағасы етіп тағайындады, нәтижесінде Маршаллдың жоспары ұсынылды. Ол наурыз айында Уильям Брайденнің орнын басып, Маршалл штабының бас орынбасары болды, ал маусым айында генерал-лейтенант болды. Штабтың бас қолбасшысының орынбасары болған кезде Макнарни құрлықтағы су асты кемелеріне қарсы соғыс жүргізу жоспарын әзірледі, оның аясында ААФ әскери әуе күштерінің су асты кемелеріне қарсы командалығын "қалай жұмыс істесе де" қарсыластар су асты кемелеріне шабуыл жасау миссиясымен ұйымдастырды. Бұл шабуыл шарасы 1943 жылы АҚШ-тың теңіз флотының күш-жігеріне артық болғандықтан таратылмас бұрын, теңіз жолдарындағы неміс ұстауын жоюға көмектесті. Макнарни Тынық мұхит соғысының жоғарғы қолбасшысы ретінде қызмет етуі мүмкін офицерлердің арасында жоғары болды, бірақ бұл лауазым құрылмады. 1942 жылдың қазан айында ААФ-тың қолбасшысы генерал Генри Х. Арнольд Маршаллға Тынық мұхиттағы соғыс күштері үшін армияның адамдарын Жоғарғы одақтас қолбасшы етіп тағайындауды ұсынды және Дуглас Макартурды, Макнарниді немесе Лесли МакНейрді осы лауазымға ұсынды. Маршалл бұл сұрақты талдау үшін өз штабына берген жоқ. Сол жерде генерал-майор Альберт Уедмейер мен бригадир генерал Сент-Клэр Стрит мәселені зерттеді. Армия офицері Ведмейер Жоғарғы қолбасшы әуеші болуы керек деп ойлады; Арнольд немесе Макнарни. Өзінің ұшқыш болған Стрит де жоғарғы қолбасшы болуды жақтады, бірақ ол саяси қиындықтарды мойындады, бұл тағайындауды әскерилердің комитеті емес, президент жасауы керек деп болжады. Стрит Макнарниді немесе адмирал Честер В. Нимицті ұсынды, бұл әуе немесе теңіз стратегиясы маңызды деп есептелуіне байланысты. Бұл талдау жұмысының ешқайсысы қабылданбады; Маршалл проблеманы және оның ұсынылатын шешімдерін Әскери-теңіз флотына немесе президентке ұсынған жоқ. Макнарни 1944 жылдың қазан айында Еуропаға Жерорта теңізі теңізі аймағындағы одақтастардың жоғарғы қолбасшысының орынбасары және АҚШ армиясының генерал-майор ретінде барды. 1945 жылдың наурыз айында толық генерал дәрежесіне көтеріліп, қыркүйек айында Жерорта теңізі театрының жоғары одақтас қолбасшысы болды. Макнарни Кеңес одағынан шыққан, Италияда нацистерге қарсы Батыс одақтастарының күштерімен бірге соғысқан ер адамдарды Сталиндік қуғын-сүргінге қарсы тұру үшін Кеңес Одағына Кильхол операциясының бөлігі ретінде қайтарып әкелуге қатысқан.
After the attack on Pearl Harbor McNarney served on the Roberts Commission which investigated the Army and Navy commanders in Hawaii. In January 1942 McNarney was promoted to major general and appointed by Army Chief of Staff Gen. George C. Marshall to chair the War Department Reorganization Committee of the War Plans Division, resulting in the recommendation by Marshall of the plan that resulted in the autonomy of the United States Army Air Forces within the Army. He succeeded William Bryden as Marshall's deputy chief of staff in March with promotion to lieutenant general in June. While deputy chief of staff, McNarney developed a plan for land based anti submarine warfare under which the AAF organized the Army Air Forces Antisubmarine Command with a mission to attack hostile submarines "wherever they may be operating." This offensive measure materially aided destruction of the German hold on sea lanes before it was disbanded in 1943 as redundant to efforts of the United States Navy. McNarney was high among the suggested officers who might serve as supreme commander of the Pacific War, but the position was not created. In October 1942, AAF Commanding General Henry H. Arnold proposed to Marshall that an Army man be named Supreme Allied Commander for the war effort in the Pacific and suggested Douglas MacArthur, McNarney or Lesley McNair for the position, Marshall without comment passed the request to his staff for analysis. There, Major General Albert Wedemeyer and Brigadier General St. Clair Streett examined the problem. Wedemeyer, an Army officer, thought the supreme commander should be an airman; either Arnold or McNarney. Streett, an airman himself, was also in favor of a supreme commander but he recognized the political challenges, projecting that the president would have to make the appointment, not a committee of military men. Streett suggested McNarney or Admiral Chester W. Nimitz, depending on whether an air or a naval strategy was considered most important. Of this analysis work, nothing was enacted; Marshall did not bring the problem and its suggested solutions to either the Navy or the president. McNarney went to Europe as Deputy Supreme Allied Commander in the Mediterranean Theater and commanding general of the United States Army Forces, Mediterranean Theater, in October 1944. He was promoted to full general in March 1945 and in September became acting supreme allied commander of the Mediterranean Theater. McNarney was complicit in the repatriation of men of Soviet origin who had fought alongside the forces of the Western Allies in Italy against the Nazis to the Soviet Union to face Stalinist oppression, as part of Operation Keelhaul.
Соғыстан кейінгі
Дуайт Д. Эйзенхауэр Вашингтондағы армия штабының бастығы болып тағайындалғаннан кейін, Макнарни 1945 жылдың қарашасында Еуропа театрында АҚШ күштерінің қолбасшы генерал және Еуропадағы АҚШ оккупациялық күштерінің бас қолбасшысы лауазымын алды. Сонымен қатар ол 1947 жылдың басына дейін Франкфурт қаласында Германиядағы американдық оккупациялық аймақтың әскери губернаторы болды. Осылайша ол Американың одақтас бақылау кеңесіндегі өкілі болды. Сондықтан ол 1946-1947 жылдардағы қатал ашаршылық қыста Германияда америкалық азық-түлік саясатына ортақ жауапты болды. Алайда, Макнарни өзінің жұмысына қызығушылық танытпады; оның орнына өзінің жауапкершілігінің көп бөлігін өзінің губернаторының орынбасары Люциус Д. Клейге тапсырды. 1946 жылы 15 маусымда Клей өзінің лауазымына байланысты жұмыстың қиындығына көңілі қалады, ол Мемлекеттік хатшы Джеймс Бёрнске зейнетке шығуды сұрайды. Бэрнс министр Клэйдің қалуы үшін өтініш жасады, Клэй келісті. Көп ұзамай Макнарни Вашингтонға тағайындалды, ал Клей Макнарнидің орнын губернатор лауазымына ауыстырды. Макнарни 1947 жылы наурыз айында Нью-Йорктегі Біріккен Ұлттар Ұйымының әскери штаб комитетінің аға мүшесі ретінде АҚШ-қа оралды. Оның жаңадан тәуелсіз болған АҚШ Әуе күштері генералы ретінде алғашқы қызметі 1947 жылдың қазан айында Огайодағы Райт Паттерсон әуе күштері базасында Әуе материалдары командасының командирі болды. Ол 1949 жылы қыркүйекте Қорғаныс министрлігінің Басқару комитетінің басшысы болу үшін Әуе материалдары командалығын тастады. Макнарни 1952 жылы 31 қаңтарда зейнеткерлікке шықты, және General Dynamics компаниясында атқарушы қызметтер атқарды, кейіннен Дрейпер комитетінің мүшесі болды. 1972 жылы 1 ақпанда Ла-Холла қаласында қайтыс болды. Ол Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Forest Lawn Memorial Park саябағында жерленген.
After Dwight D. Eisenhower was appointed the Chief of Staff of the Army in Washington, D. C., McNarney took over his position as commanding general of the United States Forces in the European Theater and commander in chief, United States Forces of Occupation in Europe in November 1945. At the same time he was military governor of the American occupied zone in Germany in Frankfurt until the beginning of 1947. Thus he was also the American representative in the Allied Control Council. Therefore, he was jointly responsible for the American food policy in occupied Germany in the harsh hunger winter of 1946/47. However, McNarney rarely displayed interest in his job; instead delegating most of his responsibility to his deputy governor, Lucius D. Clay. On June 15, 1946, Clay, frustrated with the difficulty of the job given his position, wrote to Secretary of State James Byrnes requesting his retirement. Secretary Byrnes pleaded for Clay to stay on, and Clay agreed. Shortly thereafter, McNarney was posted to a position in Washington, and Clay replaced McNarney as governor. McNarney returned to the United States as senior member of the United Nations Military Staff Committee in New York City in March 1947. His first assignment as a general in the newly independent United States Air Force was as commander of Air Materiel Command at Wright Patterson Air Force Base in Ohio in October 1947. He left Air Materiel Command to become chief of the Department of Defense's Management Committee in September 1949. McNarney retired on January 31, 1952, and held executive positions with General Dynamics, and later served on the Draper Committee. He died February 1, 1972, in La Jolla, California. He is interred at Forest Lawn Memorial Park in Glendale, California.
Расистік нанымдар
1945 жылдан 1947 жылға дейін американдық аймақтың әскери губернаторы болып қызмет еткен Макнарни өзінің штабының құрамында афроамерикалық әскери қызметшілерді пайдаланудан бас тартты және "негролар ақ американдықтармен тең дәрежеге жету үшін 100 жыл қажет болады" деді.
While serving as the military governor of the American zone from 1945 to 1947, McNarney refused to use any African American service members as part of his staff and said that it would take 100 years before "the Negro will develop to the point where he will be on a parity with white Americans."