Кіріспе

Сент-Блаз аббатшылығы (Kloster Sankt Blasien) - Германияның Баден-Вюртемберг аймағындағы Қара Ормандағы Сент-Блазен ауылында орналасқан бенедиктиндік монастырь.

9-12 ғасырлар

Аббатхананың ерте тарихы белгісіз. Оның 9-шы ғасырдағы алдыңғысы Рейн аббатшылығының cella alba ("ақ жасуша") деп аталатын жасушасы болған деп есептеледі, бірақ оны және 11-ші ғасырда Сент-Блез аббатшылығының расталған болуы арасындағы даму сызығы анық емес. Кейбір уақытта жаңа негіз Рейнуадан тәуелсіз болуы керек еді, бұл процесте негізін қалаушы ретінде дәстүрлі түрде аталған Сельденбюрендік көлеңкелі Реджинберт (шамамен 962 жылы қайтыс болды) белгілі бір рөл атқарған болуы мүмкін. Алайда, Сент-Блездің алғашқы нақты иесі Вернер I (1045?1069) болды. 1065 жылы 8 маусымда монастырь император Генрих IV-тен иммунитет алды, бірақ ол Рейнфельденнің анти-патшасы Рудольфтің отбасымен байланыста болды. 1070 және 1073 жылдар аралығында Блаза мен Италиядағы Фруттуарияның белсенді Клюника аббатшылығы арасында байланыс болған көрінеді, бұл Фруттуария реформаларына сәйкес, Блазаға ер бауырлар немесе "конверси" енгізуге және тіпті аббатшылықты монастырлар мен монахтар үшін қос монастырь ретінде реформалауға әкелді (монахтар 1117 жылы Берау аббатшылығына қоныс аударды). Бернольд Констанцкий (1050-1100 ж.ж.) өзінің тарихында Хирзау абатшылығымен бірге Святой Блазаны Швабия реформасының жетекші монастырлары ретінде санады. Сент-Блездің реформасы немесе приоры ретінде құрылған басқа да діни үйлер: Мури аббатшылығы (1082), Оксенхаузен аббатшылығы (1093), Геттвейг аббатшылығы (1094), Штайн-ам-Райн аббатшылығы (1123 жылға дейін) және Прум аббатшылығы (1132). Ол сондай-ақ Альпирсбах (1099), Эттенхаймммюнстер (1124) және Сульцбург (шамамен 1125), Вайтенау (1100), Бюргельн (1130) және Сиценкирх (шамамен 1130) монастырларына елеулі ықпал етті. 1150 жылы жазылған дұғалық серіктестіктердің тізімі, қасиетті Блездің басқа діни қауымдармен қаншалықты тығыз байланыста болғанын көрсетеді. Алайда 12 ғасырдың барысында монахтардың құлшынысы суынып, олардың назары олардың едәуір иеліктерін сатып алуға, басқаруға және пайдалануға көбірек бағытталды, ол 15 ғасырда бүкіл Қара Орманға дейін созылып, жоғарыда аталған аббатханалардың монастырларын ғана емес, сонымен қатар Гутнаудағы монастырь мен Нидерротвейль, Шлюхзе, Веттельбрунн, Ахдорф, Хохемминген, Тодтнау, Эфринген, Шёнау, Ванген, Плохинген, Насенбюрен және басқа да көптеген адамдар.

13-17 ғасырлар

Базель епископтарының бастапқы Vogtei (қорғаушы иелік) ертерек шашылды: император Генрих V-нің 1125 жылғы 8 қаңтардағы жарғысы аббатхана император қорғанысына ие екенін және олардың Vogt-ін еркін сайлайтынын растайды. Дегенмен, бұл лауазым кейіннен Зарингерлердің иелігіне айналды, ал 1218 жылы жойылғаннан кейін император Фридрих II-нің еркімен және сыйлығымен өткізілді. Бұл императормен белгілі бір байланысты сақтаған болуы мүмкін, бірақ Санкт-Блаздың "Рейхсклостер" мәртебесіне ие болуы туралы сөз болған жоқ. 13 ғасырдың ортасынан бастап Вогте (қорғаушы иелік) Габсбургтер болды, бұл Санкт-Блазаны Австрияның ықпал ету аясына көбірек тартты. Алайда империямен байланыстар сақталды: аббатхана 1422 және 1521 жылдар аралығында императорлық аумақтардың тізімдерінде аталды және Швабия шеңбері 1549 жылы Сент-Блезді императорлық аббатхана ретінде талап етуге тырысты. 13 ғасырдың аяғына қарай Санкт-Блаз иеленген төрт император иелігі - Блюмегг, Беттмаринген, Гутенбург және Берауер Берг - 1609 жылы құрылған Бонндорфтың рейхсюнмиттельбар иелігінің өзегін құраған, одан князь-абаттар Киелі Рим империясындағы мәртебесін алған.

17 ғасыр қазіргі заман

1806 жылы секталық жүйеге ену барысында монастырь таратылды, содан кейін монастырь үй-жайлары Германиядағы ең алғашқы механикаландырылған фабрикалардың бірі ретінде пайдаланылды. Алайда, монахилар соңғы принц-игумен доктор Бертольд Роттлердің басшылығымен Австриядағы Лаванталдағы Сент-Полс аббатханасына жол тауып, 1809 жылы қоныстанды. 1934 жылдан бастап қалған ғимараттарды белгілі иезуит колледжі - Kolleg St. Blasien иеленді.

Сент-Блаз "Кафедралы"

Аббат шіркеуі 1768 жылы өртеніп, архитектор Пьер Мишель д'Икнардтың неоклассикалық дөңгелек шіркеу ретінде қайта салынған. Ол 1784 жылы бағышталған. Ол Dom St Blasius немесе "St Blaise's Cathedral" (осылайша оның үлкендігі мен әсемдігі үшін, ол шіркеулік немесе әкімшілік мағынада собор болғандықтан емес) ретінде сақталған. Dom дұрыс білдіреді немесе маңызды шіркеу (не басты шіркеу ретінде қала немесе қала), емес собор (орындық епископ), неміс тілінде Cathedrale. 1874 жылы болған тағы бір апатты өрттің зардаптары тек 1980-ші жылдары ғана жойылған.