Кіріспе

Фотоионды детектор немесе PID - газ детекторларының бір түрі. Фотоионды детекторлар ұшқыш органикалық қосылыстар мен басқа газдарды миллиардтан 10 000 миллионға дейін (ppm) концентрациясында өлшеуге арналған. Фотоионды детектор көптеген газдар мен булар аналиттері үшін тиімді және арзан детектор болып табылады. PID-тер бірден көрсеткіштерді шығарады, үнемі жұмыс істейді және көбінесе газ хроматографиясы үшін детектор ретінде немесе қолмен ұсталатын портативті аспаптар ретінде қолданылады. Қолмен ұсталатын, батареямен жұмыс істейтін нұсқалар денсаулық пен қауіпсіздік үшін әскери, өнеркәсіптік және шектеулі жұмыс орындарында кеңінен қолданылады. Олардың негізгі мақсаты - жұмысшылардың еріткіштер, отын, майсыздандырғыштар, пластмасса және олардың прекурсорлары, жылу беру сұйықтықтары, майлау материалдары және т.б. сияқты ұшпалы органикалық қосылыстарға (ҰОҚ) болуы мүмкін әсерін бақылау. өндіріс процестері мен қалдықтарды өңдеу кезінде. Портативті ПИД-тер мыналарды бақылау үшін қолданылады: Өнеркәсіптік гигиена және қауіпсіздік Қоршаған ортаның ластануы мен қалпына келтіруі Қауіпті материалдармен жұмыс істеу Аммиакты анықтау Төменгі жарылғыш шекті өлшеулер Өрт сөндіруді тексеру Ішкі ауа сапасы Таза бөлме құрылғыларын күтіп ұстау

Принцип

Фотоионизациялық детекторда жоғары энергиялы фотондар, әдетте, вакуумдық ультрафиолет (VUV) диапазонында молекулаларды оң зарядталған иондарға бөледі. Компоненттер детекторға кіргенде, оларды жоғары энергиялы УФ-фотондар бомбалайды және УФ-жарықты сіңіре отырып, иондалады, нәтижесінде электрондар шығарылады және оң зарядты иондар түзіледі. Иондар детектордың сигналы болып табылатын электр тоғын шығарады. Компоненттің концентрациясы неғұрлым жоғары болса, соғұрлым көп ион пайда болады және ток соғұрлым жоғары болады. Ағым күшейтіліп, амперметрде немесе цифрлық концентрация дисплейінде көрсетіледі. Иондар көптеген реакцияларға, соның ішінде оттегімен немесе су буымен реакцияға, қайта орналасуға және бөлшектенуге ұшырауы мүмкін. Олардың кейбіреулері бастапқы молекулаларын реформалау үшін детектордың ішінде электронды қайта ұстауы мүмкін; алайда әуедегі аналиттердің аз бөлігі ғана иондалады, сондықтан оның практикалық әсері (егер ол пайда болса) әдетте елеусіз. Осылайша, PID-тер деструктивті емес және бірнеше детектор конфигурацияларында басқа датчиктерден бұрын қолданылуы мүмкін. PID тек PID шамдары өндіретін фотондардың энергиясына ұқсас немесе одан төмен иондану энергиясы бар компоненттерге жауап береді. PID-тер жеке детекторлар ретінде кең жолақты және іріктелмейтін, өйткені олар иондау энергиясы шам фотон энергиясына тең немесе одан аз нәрселерді иондауы мүмкін. Кәсіптік лампалардың фотондар энергиясының жоғарғы шектері шамамен 8,4 эВ, 10,0 эВ, 10,6 эВ және 11,7 эВ. Таза ауаның негізгі және кішігірім компоненттерінің барлығы 12,0 eV жоғары иондау энергиясына ие және сондықтан 12,0 eV төмен иондау энергиясына ие болатын VOC өлшеуіне елеулі әсер етпейді.

Қолданбалар

Фотоионды анықтаудың алғашқы коммерциялық қолданылуы 1973 жылы химиялық өндіріс орнында VOC, атап айтқанда винилхлорид мономерінің (VCM) ағып кетуін анықтау үшін қолмен ұсталатын аспап ретінде болды. Фотоионды детектор газ хроматографиясына (ГХ) үш жылдан кейін, 1976 жылы қолданылды. ПИД хромотографиялық әдіспен немесе бензолға арналған арнайы түтік сияқты алдын ала өңдеу түтігімен біріктірілген кезде өте іріктеп алады. Жеңіл иондалатын қосылыстар үшін іріктеуді кеңірек қысқартуды төмен энергиялы УФ-лампаны пайдалану арқылы алуға болады. Бұл таңдаушылық тек кейбір компоненттер қызықты болатын қоспаларды талдау кезінде пайдалы болуы мүмкін. PID әдетте изобутиленді қолдана отырып калибрленеді, ал басқа аналиттер концентрацияға байланысты салыстырмалы түрде үлкен немесе кіші жауап бере алады. PID-тің көптеген өндірушілері белгілі бір химиялық затты сандық анықтау үшін түзету коэффициенті бар аспапты бағдарламалау мүмкіндігін қамтамасыз етсе де, PID-тің кең іріктеу мүмкіндігі пайдаланушының өлшенетін газ немесе бу түрлерінің сәйкестігін жоғары сенімділікпен білуі керек дегенді білдіреді. немесе метан сияқты қосылыстар көлемі бойынша ≥1% жоғары концентрацияда кездескен кезде. Бұл әлсіреу судың, метанның және жоғары иондану энергиясына ие басқа да қосылыстардың ультрафиолет сәулелі шам шығаратын фотондарды иондық ток пайда болмай-ақ сіңіруге қабілеттілігіне байланысты. Бұл мақсатты аналиттерді иондау үшін қолда бар энергетикалық фотондардың санын азайтады.