Кіріспе

Спектроаналитикалық әдіс түрлері. Атомдық сіңіру спектроскопиясы (AAS) және атомдық эмиссия спектроскопиясы (AES) – газ күйіндегі бос атомдар арқылы химиялық элементтерді сандық анықтауға арналған спектроаналитикалық процедура. Атомдық сіңіру спектроскопиясы бос металл иондарының жарықты сіңіруіне негізделген. Аналитикалық химияда бұл техника талдауға алынған үлгідегі белгілі бір элементтің (аналит) мөлшерін анықтау үшін қолданылады. AAS ерітіндіде 70-тен астам түрлі элементті немесе тікелей қатты үлгілерде электротермиялық булану арқылы анықтауға мүмкіндік береді және фармакология, биофизика, археология және токсикология салаларында қолданылады. Атомдық эмиссия спектроскопиясы (AES) алғаш рет талдау әдісі ретінде пайдаланылды, ал оның негізгі принциптері 19 ғасырдың екінші жартысында Германияның Гейдельберг университетінің профессорлары Роберт Вильгельм Бунсен және Густав Роберт Кирхгоффпен қалыптасты. AAS-тың қазіргі заманғы түрі 1950 жылдары австралиялық химиктер тобының жұмысының нәтижесінде дамыды. Оларға Австралияның Мельбурн қаласындағы Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO) химиялық физика бөлімінің жетекшісі сэр Алан Уолш басшылық етті. Атомдық сіңіру спектрометриясы химияның түрлі салаларында, мысалы, биологиялық сұйықтықтардағы (қан, плазма, зәр, сілекей) және тіндердегі (ми, бауыр, шаш, бұлшық ет) металдарды клиникалық талдау үшін кеңінен қолданылады. Атомдық сіңіру спектрометриясын сапалық және сандық талдау үшін пайдалануға болады.

Аспаптар

Үлгіні атомдық құрамдас бөліктеріне талдау үшін оны атомдастыру қажет. Қазіргі кезде ең көп қолданылатындары – оттар және электротермиялық (графит түтіктік) атомдастырғыштар. Атомдар содан кейін оптикалық сәулеленумен сәулелендірілуі керек, ал сәулелену көзі элементке тән желілік сәулелену көзі немесе үздік сәулелену көзі болуы мүмкін. Сәулелену, сәулелену көзінен шығатын басқа сәулеленулерден элементке тән сәулеленуді бөліп шығару үшін монохроматордан өтеді, және соңында осы сигнал детектормен өлшенеді.

Атомдық қышқылдар

Қазіргі кезде спектроскопиялық жалындар мен электротермиялық атомдағыштар қолданылады. Арнайы мақсаттар үшін жарық разряды атомдағышы, гидрид атомдағышы немесе су буы атомдағышы сияқты басқа атомдағыштар да қолданылуы мүмкін.

Жалынды ұнтақтағыштар

ААС-та ең көне және ең көп қолданылатын атомизаторлар – жалын, негізінен 2300 °C температураға дейін қыздыратын ауа-ацетилен жалыны және 1950 жылдардың соңынан бері қолданылып келе жатқан азот оксиді. Бұл зерттеулерді Германияның Дортмунд қаласындағы Спектрохимия және қолданбалы спектроскопия институтында (ISAS) Ханс Массман дамытқан. Жылдар бойында графит түтіктерінің әртүрлі конструкциялары пайдаланылғанмен, қазіргі кезде олардың өлшемдері әдетте 20–25 мм ұзындықта және 5–6 мм ішкі диаметрде болады. Бұл техникамен сұйық/ерітілген, қатты және газ тәрізді үлгілерді тікелей талдауға болады. Графит түтігіне әдетте 10–50 мкл көлемдегі өлшенген сұйықтық немесе 1 мг шамасындағы салмақталған қатты үлгі енгізіліп, температуралық бағдарламаға түсіріледі. Бұл бағдарлама әдетте кептіру (еріткіштің булануы), пиролиз (матрица құрауыштарының көп бөлігінің жойылуы), атомдастыру (талданатын элементтің газ фазасына өтуі) және тазалау (графит түтігіндегі қалдықтардың жоғары температурада жойылуы) сияқты кезеңдерден тұрады. Графит түтіктері төмен вольтты, жоғары токпен жабдықталған қуат көзі арқылы олардың омикалық кедергісіне сәйкес қыздырылады. Жеке кезеңдердегі температураны өте дәл бақылауға болады, ал кезеңдер арасындағы температуралық өзгерулер үлгі компоненттерін бөлуге көмектеседі. Түтіктер көлденең немесе бойлық бағытта қыздырылуы мүмкін, көлденең қыздыру ұзындығы бойынша температураның біркелкі таралуын қамтамасыз етеді. Борис Львовтың зерттеулеріне негізделген Уолтер Славин ұсынған тұрақтандырылған температуралық платформа пеші (STPF) тұжырымдамасы ET AAS-ты кедергілерден дерлік толықтай босатады. Бұл тұжырымдаманың негізгі элементтері: газ фазасы тұрақты температураға жеткенше атомдастыруды кешіктіру үшін, түтік қабырғасынан емес, Lvov платформасынан (графит платформасы) үлгіні атомдастыру; матрица компоненттерінің көп бөлігін жоюға жеткілікті пиролиз температурасында талдауды тұрақтандыру үшін химиялық модификаторды қолдану; және мөлшерлеу үшін шыңның биіктігін пайдаланудың орнына, өтпелі сіңіру сигналының уақыты бойынша сіңіруді интеграциялау. ET AAS-тағы сигналдың ауданы графит түтігіне енгізілген талдау заттың массасына (концентрациясына емес) тікелей пропорционалды. Бұл техниканың артықшылығы – қатты, сұйық немесе газ тәрізді кез келген үлгіні тікелей талдау мүмкіндігі. Оның сезімталдығы жалынды ААС-тан 2–3 есе жоғары, сондықтан төмен μг/л диапазонында (әдетте 20 мкл үлгі көлемі үшін) және нг/г диапазонында (әдетте 1 мг үлгі массасы үшін) анықтамалар жүргізілуі мүмкін. Бұл техника кедергілерге төтеп беру қабілеті жоғары, сондықтан ET AAS қазіргі таңда күрделі матрицалардағы іздік элементтерді анықтау үшін ең сенімді әдіс саналады.

Арнайы атомдастыру әдістері

Жалындық және электрлік буландырғыштар ең көп қолданылатын атомдастыру техникалары болғанымен, мамандандырылған қолданулар үшін басқа да бірнеше атомдастыру әдістері пайдаланылады.

Жарық түсіруші атомуландыру

Жарық шығару құрылғысы (GD) әмбебап көз ретінде қызмет етеді, себебі ол үлгіні бірден енгізіп, атомдастыра алады. Жарық шығару 1 мен 10 торр арасындағы төмен қысымды аргон газы атмосферасында пайда болады. Бұл атмосферада 250-1000 В тұрақты кернеу қолданатын электродтар жұбы аргон газын оң зарядталған иондар мен электрондарға айналдырады. Электр өрісінің әсерімен бұл иондар үлгіні қамтитын катод бетіне дейін үдетіліп, үлгіге соқтығысады және шашырату процесі арқылы бейтарап үлгі атомдарын шығарады. Бұл разрядтан пайда болатын атомдық бу иондардан, негізгі күйдегі атомдардан және қозған атомдардың бір бөлігінен тұрады. Қозған атомдар негізгі күйіне оралғанда, әлсіз жарық шығады, соның арқасында бұл әдіс осылай аталады. Жарық шығару атомдастырғыштары үшін үлгілердің электр тогын өткізу қабілеті болуы керек. Сондықтан, атомдастырғыштар көбінесе металдар мен басқа да тоқ өткізгіш үлгілерді талдау үшін қолданылады. Дегенмен, тиісті түзетулермен, оны сұйық үлгілерді, сондай-ақ тоқ өткізбейтін материалдарды өткізгішпен (мысалы, графит) араластыру арқылы талдау үшін де пайдалануға болады.

Гидридтің атомдануы

Гидридтерді өндіру әдістері нақты элементтердің ерітінділеріне қатысты мамандандырылған. Бұл әдіс газ фазасындағы атомизаторға арсеник, антимон, селен, висмут және қорғасын бар үлгілерді енгізуге мүмкіндік береді. Осы элементтер үшін гидридтік атомизация балама әдістермен салыстырғанда анықтау шектерін 10-100 есеге арттырады. Гидридтерді өндіру үшін үлгіден алынған қышқылданған сулы ерітінді 1% натрий борогидридінің сулы ерітіндісіне қосылады. Реакция нәтижесінде пайда болған ұшқыш гидрид инертті газ арқылы атомдастыру камерасына жеткізіледі, онда ол ыдырайды. Бұл процесс аналит атомизацияланған түрін қалыптастырады, оны сіңіру немесе эмиссиялық спектрометрия арқылы өлшеуге болады.

Салқын бумен атомдастыру

Салқын бу әдісі – сынапты анықтауға ғана арналған атомдастыру әдісі, себебі ол қоршаған орта температурасында жоғары бу қысымына ие жалғыз металл элементі. Осы себепті, бұл әдіс сынаптың сынамадағы органикалық қосылыстарын және олардың қоршаған ортадағы таралуын анықтау үшін маңызды қолданысқа ие. Әдіс, азот және күкірт қышқылымен тотықтыру арқылы сынапты Hg2+ иондарына айналдырудан басталады, содан кейін Hg2+ иондары мыс(II) хлоридімен тотығуға ұшыратылады. Содан кейін сынап, реакциялық қоспа арқылы инерт газ ағынымен ұзақ жолмен сіңіруге арналған түтікке жіберіледі. Концентрация осы газдың 253,7 нм толқын ұзындығындағы сіңіруін өлшеу арқылы анықталады. Бұл әдістің анықтау шегі миллиардтың бір бөлігіне дейін жетеді, бұл оны сынапты анықтау үшін өте тиімді әдіс етеді.

Сәулелену көздері

Біз желілік көздік атомдық абсорбциялық спектроскопияны (LS AAS) және үздіксіз көздік атомдық абсорбциялық спектроскопияны (CS AAS) ажыратуымыз керек. Классикалық LS AAS-да, Алан Уолш ұсынғандай, атомдық абсорбциялық спектроскопия өлшеулері үшін қажетті жоғары спектрлік ажыратымдылықты сәулелену көзінің өзі қамтамасыз етеді, ол анықталатын элементтің спектрін сіңіру сызықтарынан тар сызықтар түрінде шығарады. Деутерий шамдары сияқты үздіксіз спектрлік көздер тек фонды түзету үшін қолданылады. Бұл әдістің артықшылығы – атомдық абсорбциялық спектроскопияны өлшеу үшін орташа ажыратымдылықты монохроматор жеткілікті; алайда, оның кемшілігі бар, себебі әрбір анықталуға тиіс элемент үшін жеке шам қажет болады. CS AAS-да, керісінше, барлық элементтер үшін, қызығушылық тудыратын барлық спектрлік диапазон бойынша үздіксіз спектр шығаратын бір шам қолданылады. Әрине, бұл әдіс үшін жоғары ажыратымдылықты монохроматор қажет, осы туралы кейін талқылаймыз.

Құрғақ катодты шамдар

Құрғақ катодты шамдар (HCL) LS AAS-те ең көп қолданылатын сәулелену көзі болып табылады. Төмен қысымда аргон немесе неон газымен толтырылған, герметикалық жабық шамның ішінде зерттелетін элементтен және анодтан тұратын цилиндр пішіндес металл катод орналасқан. Анод пен катод арасына жоғары кернеу қосылғанда, шамды толтырған газ иондалады. Газ иондары катодқа қарай үдеп, катодқа тиген кезде, одан материал ұшырылады және осы ұшырылған материалдың, яғни зерттелетін элементтің сәулесі шығарылады. Көбінесе, катоды негізінен мақсатты элемент қосылыстарынан жасалған бір элементті шамдар қолданылады. Мақсатты элементтердің қосылыстарынан жасалған бірнеше элементті шамдар да бар. Бірнеше элементті шамдар бір элементті шамдарға қарағанда аздап төменгі сезімталдыққа ие, сондықтан спектральді кедергілерді болдырмау үшін элементтердің комбинацияларын сақтап таңдау қажет. Көптеген бірнеше элементті шамдар бірнеше элементті біріктіреді, мысалы: 2–8. Атомдық сіңіру спектрометрлерінде 1 немесе 2 құрғақ катодты шамға арналған ұялар немесе автоматтандырылған көп элементті спектрометрлерде әдетте 8–12 шамға арналған ұялар болуы мүмкін.

Электродсыз разрядты шамдар

Электродсыз разрядты шамдар (EDL) кварцты шамда металл немесе тұз түріндегі аналит мөлшерінің аз бөлігін, әдетте аргон газы сияқты инертті газбен бірге төмен қысымда қамтиды. Шам электромагниттік радиожиілік өрісін тудыратын катушкаға салынады, нәтижесінде шамда төмен қысымды индуктивті байланысты разряд пайда болады. EDL-ден шығатын сәулелену HCL-ге қарағанда жоғары, ал сызық ені әдетте тар болады, бірақ EDL-ге жеке қуат көзі қажет және тұрақтандыруға көбірек уақыт талап етілуі мүмкін.

Дютерий шамдары

Деутерий HCL немесе тіпті сутегі HCL және деутерийдің газразрядты лампалары LS AAS-та фонды түзету үшін қолданылады. Бұл лампалардың шығаратын сәулелену қарқындылығы толқын ұзындығы артқан сайын күрт төмендейді, сондықтан оларды тек 190 және шамамен 320 нм аралығындағы толқын ұзындығы диапазонында ғана қолдануға болады.

Тұрақтылық көздері

ААС талдауында үздіксіз сәулелену көзі қолданылғанда, жоғары ажыратымды монохроматорды пайдалану қажет, бұл туралы кейін талқыланады. Бұған қоса, шамның 190 нм-ден 900 нм-ге дейінгі толқын ұзындығы диапазонындағы сәулелену қарқындылығы, әдеттегі HCL-ге қарағанда кемінде бір рет артық болуы керек. Осы талаптарды қанағаттандыру үшін, ыстық нүкте режимінде жұмыс істейтін арнайы жоғары қысымды ксенон қысқа доғалы лампа жасалған.

Спектрометр

Жоғарыда көрсетілгендей, LS AAS үшін қолданылатын орташа ажыратымды спектрометрлер мен CS AAS үшін арналған жоғары ажыратымды спектрометрлердің арасында айырмашылық бар. Спектрометрге спектрді сұрыптау құрылғысы (монохроматор) және детектор кіреді.

LS AAS үшін спектрометрлер

LS AAS-та атомдық сіңіруді өлшеуге қажетті жоғары ажыратымдылық, сәулелену көзінің тар сызықты сәулеленуімен қамтамасыз етіледі, ал монохроматизатор шамнан шығатын басқа сәулеленуден талдау сызығын ажыратуы керек. Бұл көбінесе 0,2 және 2 нм аралығындағы жолақты өткізу арқылы, яғни орташа ажыратымдылыққа ие монохроматизатормен орындалады. LS AAS-ты элементке қатысты ерекшелендіретін тағы бір мүмкіндік – бастапқы сәулеленуді модуляциялау және Алан Уолш бұрын айтқандай, соған сәйкес модуляция жиілігіне реттелген селективті күшейткішті пайдалану. Осылайша, атомдастырғыштан шығатын, мысалы, (модуляцияланбаған) кез келген сәулеленуді жоюға болады, бұл LS AAS үшін маңызды. LS AAS үшін әдетте Литтроу немесе (жақсырақ) Черный-Тернер конструкциясының қарапайым монохроматизаторлары қолданылады. LS AAS-та фотокөбейтуші түтіктер ең көп қолданылатын детекторлар болып табылады, бірақ олардың сигнал-шу қатынасы жақсырақ болғандықтан, қатты күйдегі детекторлар артықшылықты таба алады.

CS AAS үшін спектрометрлер

ААС өлшеулер үшін үздіксіз сәулелену көзін қолданғанда, жоғары ажыратымдылыққа ие монохроматормен жұмыс істеу қажет. Сезімталдық пен калибрлеу графигінің сызықтығын жоғалтуды болдырмау үшін, ажыратымдылық атомдық сіңіру сызығының жартылай еніне тең немесе одан да жақсы болуы керек (шамамен 2 пм). Жоғары ажыратымдылықты (HR) CS AAS зерттеулерін АҚШ-тағы О’Хавер және Харнли топтары бастады, олар осы техника үшін (қазірге дейін) бір мезгілде бірнеше элементті анықтайтын спектрометрді жасады. Дегенмен, Германияның Берлин қаласындағы Бекер-Росс тобы HR CS AAS үшін арнайы құрастырылған спектрометрді жасағанда маңызды жаңалыққа қол жеткізілді. HR CS AAS үшін алғашқы коммерциялық құралдарды 21-ші ғасырдың басында Analytik Jena (Иена, Германия) ұсынды, бұл Беккер-Росс және Флорек ұсынған жобаға негізделген. Бұл спектрометрлер жоғары ажыратымдылық үшін призмалық алдын-монохроматор және эшельді торлы монохроматордан тұратын ықшам қос монохроматорды пайдаланады. Детектор ретінде 200 пикселдік сызықтық зарядты құрылғы (CCD) массиві қолданылады. Екінші монохроматордың шығу саңылауы жоқ, сондықтан талдау сызығының екі жағындағы спектрлік орта жоғары ажыратымдылықта көрінеді. Әдетте, атомдық сіңіруді өлшеу үшін 3-5 пиксел ғана қолданылады, ал қалған пикселдер түзету мақсатында қолданылады. Мұндай түзетулердің бірі – шамның жыпылықтау шуы, ол толқын ұзындығына тәуелсіз, нәтижесінде өте төмен шу деңгейімен өлшеулер жүргізіледі; басқа түзетулер – фондық сіңіру, ол туралы кейін талқыланатын болады.

Қорғауды сіңіру және қорғауды түзету

Атомдық сіңіру сызықтарының салыстырмалы түрде аз саны (атомдық эмиссия сызықтарымен салыстырғанда) және олардың тар ені (бірнеше пм) спектрлік қабаттасуды сирек кездестіреді; бір элементтің сіңіру сызығы екінші элементтің сіңіру сызығымен қабаттасатын мысалдардың саны аз. Молекулалық сіңіру, керісінше, әлдеқайда кең, сондықтан кейбір молекулалық сіңіру жолағы атомдық сызықпен қабаттасуы мүмкін. Мұндай сіңіруді сынамадағы бірге болатын элементтердің диссоциацияланбаған молекулалары немесе жалын газдары тудыруы мүмкін. Біз екі атомды молекулалардың спектрлерін, олар айқын ұсақ құрылымды көрсетеді, және мұндай ұсақ құрылымды көрсетпейтін, үлкен (әдетте үш атомды) молекулалардың спектрлерін ажыратуымыз керек. Фондық сіңірудің тағы бір көзі, әсіресе ET AAS-те, матрица пиролиз кезеңінде жеткілікті түрде алынып тасталмаса, атомдану кезеңінде пайда болатын бөлшектерге бастапқы сәулеленудің шашырауы. Осы құбылыстардың барлығы – молекулалық сіңіру және сәулеленудің шашырауы – жасанды түрде жоғары сіңіруге және үлгідегі анықталатын заттың концентрациясы немесе массасы үшін қате есептеуге алып келуі мүмкін. Фондық сіңіруді түзету үшін бірнеше әдістер бар, және олар LS AAS және HR CS AAS үшін едәуір өзгеше.

LS AAS-тегі фонды түзету әдістері

LS AAS-да фондық сіңіруді түзету үшін тек құралдық әдістер қолданылады, олардың барлығы екі кезекті өлшемге негізделген: біріншіден, жалпы сіңіру (атомдық және фондық), екіншіден, тек фондық сіңіру. Осы екі өлшемнің айырмасы таза атомдық сіңіруді анықтайды. Осы себепті, және спектрометрде қосымша құрылғылардың пайдаланылуына байланысты, фондық түзету жасалған сигналдардың сигнал-шу қатынасы түзетусіз сигналдармен салыстырғанда әлдеқайда нашарлайды. Сондай-ақ, LS AAS-да екі атомдық сызықтың сирек кездесетін тікелей үстіне келуін түзету мүмкін емес екенін атап өткен жөн. Негізінде, LS AAS-да фондық түзету үшін үш техника қолданылады:

Деутерийдің фондық түзетуі

Бұл ең көне және қазірге дейін ең көп қолданылатын техника, әсіресе жалынды AAS үшін. Мұндай жағдайда, спектрометрдің шығу саңылауының бүкіл ені бойынша фондық сіңіруді өлшеу үшін кең спектрлі сәуле шығаратын жеке көз (деутерий лампасы) қолданылады. Жеке лампаны пайдалану осы әдісті ең аз дәлдікке ие етеді, себебі ол ешқандай құрылымды фонды түзетуге мүмкіндік бермейді. Сонымен қатар, оны 320 нм-ден жоғары толқын ұзындығында қолдануға болмайды, өйткені деутерий лампасының сәуле шығару қарқындылығы өте әлсіз болады. Анализденетін HCL-дің бейнесімен жақсы сәйкес келетіндіктен, деутерий HCL-ді доғалық лампаға қарағанда пайдалану артық.

Smith-Hieftje негізін түзету

Бұл техника (оның авторының атымен аталған) жоғары ток қолданылған кезде HCL-ден шығатын эмиссиялық сызықтардың кеңеюі мен өзін-өзі кері бұру құбылысына негізделген. Толық сіңіру нормаль шам тогымен, яғни тар эмиссиялық сызықпен өлшенсе, ал жоғары ток импульсі қолданғаннан кейін фондық сіңіру, өзін-өзі кері бұрылған сызықтың профилімен өлшенеді. Бұл сызықтың бастапқы толқын ұзындығында эмиссиясы аз, бірақ талдау сызығының екі жағында күшті эмиссиясы бар. Бұл техниканың артықшылығы – тек бір сәулелену көзі қолданылады. Кемшіліктерінің қатарында – жоғары ток импульстары шамның қызмет ету мерзімін қысқартады, сондай-ақ бұл техниканы салыстырмалы түрде ұшқыш элементтерге ғана қолдануға болады, себебі олар ғана сезімталдықтың күрт төмендеуіне жол бермес үшін жеткілікті өзін-өзі кері бұру эффектін көрсетеді. Тағы бір мәселе – фон толық сіңіру өлшенген толқын ұзындығынан өзгеше өлшенетіндіктен, бұл техника құрылымды фонды түзетуге жарамсыз.

Zeeman әсерінің фондық түзетуі

Атомтастырушыда (графит пешінде) ауыспалы магнит өрісі қолданылып, сіңіру сызығы үш компонентке бөлінеді: π компоненті бастапқы сіңіру сызығының орнында қалады, ал екі σ компоненті сәйкесінше ұзын және қысқа толқын ұзындықтарына қарай жылжиды. Магнит өрісі болмағандағы жалпы сіңіру және магнит өрісі қосылғандағы фондық сіңіру өлшенеді. Бұл жағдайда π компонентін, мысалы поляризатор қолдану арқылы жою қажет, ал σ компоненттері шамның эмиссиялық профилімен беттеспейді, сондықтан тек фондық сіңіру өлшенеді. Бұл техниканың артықшылығы – жалпы және фондық сіңіру бір шамның бірдей эмиссиялық профилімен өлшенеді, сондықтан кез келген фон, оның ішінде жіңішке құрылымды фон да дәл түзетуге болады, егер фонға жауапты молекула магнит өрісіне де әсер етпесе, ал поляризатор ретінде торапты пайдалану сигнал мен шу арақатынасын нашарлатпаса. Ал кемшіліктері – спектрометрдің күрделілігі және сіңіру сызығын бөлуге қажетті қуатты магнитті жұмыс істетуге қажетті қуат көзі.

HR-CS AAS-тегі фонды түзету әдістері

Жоғары рұқсатты спектральды атомдық абсорбциялық анализде (HR CS AAS) фонды түзету бағдарламалық жасақтамада, атомдық сіңіруді өлшеуге пайдаланылмаған детектор пиксельдерінен алынған мәліметтерді қолдана отырып математикалық жолмен жүргізіледі; демек, LS AAS-тен айырмашылығы, фонды түзету үшін қосымша құраушылар қажет емес.

Түзету пикселдерін қолдана отырып аяны түзету

Жоғарыда айтылғандай, HR CS AAS-те шамның жыпылықтауынан туындайтын шу түзету пикселдерін қолдану арқылы жойылады. Шындығында, түзетуге арналған барлық пиксельдерде бірдей дәрежеде байқалатын сәулелену қарқынының кез келген артуы немесе азаюы түзету алгоритмімен жойылады. Бұл, әрине, сәулеленудің шашырауы немесе молекулалық сіңіру салдарынан өлшенген интенсивтіліктің төмендеуін де қамтиды, ол да осылай түзетіледі. Жалпы сіңіруді және фондық сіңіруді өлшеу, сондай-ақ соңғысын түзету бір уақытта жүзеге асырылатындықтан (LS AAS-тен өзгеше), ET AAS-те байқалатын фондық сіңірудің тіпті ең жылдам өзгерістері де ешқандай қиындық тудырмайды. Бұған қоса, фондық түзету және шам шуын жою үшін бірдей алгоритм қолданылатындықтан, фондық түзету жасалған сигналдар түзетілмеген сигналдармен салыстырғанда әлдеқайда жақсы сигнал/шу қатынасын көрсетеді, бұл да LS AAS-ке қайшы келеді.

Ең кіші квадраттар алгоритмін қолдана отырып, фонды түзету

Жоғарыда аталған әдіс, әрине, жіңішке құрылымды фонды түзетуге қабілетсіз, себебі мұндай жағдайда сіңіру әрбір түзету пикселінде әртүрлі болады. Осы жағдайда HR CS AAS, фонды құрауға жауапты молекулалардың түзету спектрлерін өлшеу және оларды компьютерде сақтау мүмкіндігін ұсынады. Бұл спектрлер үлгі спектрінің қарқындылығына сәйкес келетін коэффициентпен көбейтіліп, ең кіші квадраттар әдісін қолдана отырып, үлгі спектрінен пиксел бойынша және спектр бойынша шығарылады. Бұл күрделі сияқты көрінуі мүмкін, бірақ бірінші жағынан, AAS-та қолданылатын атомизаторлардың температурасында болуы мүмкін екіатомды молекулалардың саны салыстырмалы түрде аз, екінші жағынан, түзету компьютерде бірнеше секундтың ішінде жүзеге асырылады. Бұл алгоритм екі атомдық сіңіру сызықтарының тікелей қабаттасуын түзету үшін де қолданылуы мүмкін, бұл HR CS AAS-ті осы сияқты спектральдық кедергілерді түзетуге қабілетті жалғыз AAS техникасы етеді.