Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әуе күштері (АҚШӘ) Вьетнам соғысы кезінде 1960 жылдан 1975 жылға дейін Таиландқа ұрыс ұшақтарын орналастырды. Бүгінде АҚШ әскери бөлімдері Таиландта Азияның басқа әскери бөлімдерімен бірге жаттығады. Тайландтың әуе күштері базалары Пентагонның "алдыңғы позициялау" стратегиясының маңызды элементі болып табылады.
The United States Air Force (USAF) deployed combat aircraft to Thailand from 1960 to 1975 during the Vietnam War. Today, US military units train with other Asian militaries in Thailand. Royal Thai Air Force Bases are an important element in the Pentagon's "forward positioning" strategy.
Лаостағы азаматтық соғыс
1950 жылдары Лаоста азаматтық соғыс жүріп жатты, ал 1960 жылдардың басында жанжал Таиландқа да таралу қаупі төнді. 1960 жылдың желтоқсан айында үлкен ұрыстар басталып, Меконг өзенінің бойында тұратын тай азаматтарының арасында зардап шеккендерге жеткілікті таралды. АҚШ-тың Вьентьян қаласындағы елшілігі өртеніп, қала ішінде және оның айналасында шайқастар жүрді. Батыс үкіметтері басқа да басшыларды мойындады, ал Кеңес Одағы коммунистік Патет Лао күштеріне әскери көмек көрсетті. Желтоқсан айында АҚШ әуе атташесі Ван Вьенг маңында коммунистік күштерге керек-жарақтар тасымалдайтын кеңестік Ил-14 жүк ұшағын суретке түсірді. 23 желтоқсанда коммунистік күштер американдық VC 47 жолаушылар көлігіне оқ атқан. Әуе аташесі бар ұшаққа .50 калибрлі оқ тиді, бірақ ол аман-есен қонуға мүмкіндік алды. Бұл Оңтүстік-Шығыс Азиядағы атылған алғашқы американдық ұшақ болды. Таиланд конституциялық монархия болғандықтан, сыртқы істерде дәстүрлі түрде батысқа жақтас ұстаным ұстады. Лаостағы ұрыстар Тай үкіметіне үлкен алаңдаушылық туғызды. Лаос коммунистердің қолына түсе, "Домино теориясы" бүкіл аймақты, соның ішінде Таиландты да қауіпке ұшыратады деп қорқытты үкімет. Тайландтың солтүстік-шығысында қытайлықтармен араласқан вьетнамдықтар тұратын. Кейбір вьетнамдықтар коммунистік Солтүстік Вьетнамға көшіп барғысы келді, бірақ олар міндетті түрде коммунистік симпатиялы емес еді. Шынында да, Солтүстік Вьетнам коммунистерінің Вьетнамдықтарды Тайландта ұйымдастыруға тырысуы Тай үкіметімен қатты күресті. Тайландтың Корольдік Үкіметі 1960 жылы 19 желтоқсанда Лаос үстінен RT 33 фотоұшақтарымен барлау ұшуларын бастады. АҚШ Тынық мұхит қолбасшылығы (CINCPAC) американдық техниктерге Таиландтың Корольдік әуе күштеріне фильмді өңдеу мен талдауда көмек көрсетуге бұйрық берді. 1961 жылдың 19 қаңтарында PACAF 25 әуеайлақты, 49 байланыс бағытын және 19 қалалық нысананы анықтады. Бірнеше аптадан кейін АҚШ Әскери-әскери штабы Лаос пен Таиланд үкіметтеріне осы суреттерді жіберуге рұқсат берді. 1961 жылы 23 наурызда Патет Лаоның зениттік артиллериясы америкалық C 47 ұшағына от ашты, ол Plaines des Jarres-тің шығыс бөлігімен ұшып бара жатқанда ұшақты атып түсірді. Бұл Индокитай үстінде түсірілген алғашқы АҚШ Әскери-әуе күштері ұшақтарының бірі болды және Таиландтағы базалардан АҚШ Әскери-әуе күштері жауынгерлік әрекеттерінің басталуын белгіледі.
Throughout the 1950s, Laos had been embroiled in civil war, and by the early 1960s, the conflict was threatening to spread to Thailand. Major fighting broke out in December 1960 and spread far enough to cause casualties among Thai civilians living along the Mekong River. The United States Embassy in Vientiane was burned to the ground and fighting raged in and around the city. Western governments recognized different leaders, with military aid being provided to the communist Pathet Lao forces by the Soviet Union. In December, the U. S. air attaché photographed a Soviet Il 14 cargo plane transporting supplies to communist forces near Van Vieng. On 23 December, communist forces fired on an American VC 47 passenger transport. The plane, which was carrying the air attaché, was struck by .50 caliber rounds but was able to land safely. It was the first American aircraft in Southeast Asia to be fired upon. Thailand was a constitutional monarchy and traditionally maintained a pro western stance in foreign affairs. The fighting in Laos was of great concern to the Thai government. The government feared that should Laos fall to the communists, the "Domino Theory" would place the entire region, including Thailand, in jeopardy. Northeast Thailand housed a community of Vietnamese mixed with Chinese. Some of the Vietnamese wanted to move to communist North Vietnam, but they were not necessarily communist sympathizers. Indeed, attempts by North Vietnamese communists to organize the Vietnamese in Thailand were dealt with strongly by the Thai government. The Royal Thai Government began flying reconnaissance missions over Laos on 19 December 1960 with some RT 33 photo jets. United States Pacific Command (CINCPAC) ordered American technicians to assist the Royal Thai Air Force in processing and analyzing the film. On 19 January 1961, PACAF had identified 25 airfields, 49 communications routes, and 19 urban targets. A few weeks later, HQ USAF authorized the release of these photographs to the governments of Laos and Thailand. On 23 March 1961 Pathet Lao anti aircraft artillery opened fire on an American C 47 as it flew over the eastern portion of the Plaines des Jarres, shooting the plane down. It was one of the first USAF aircraft shot down over Indochina, and marked the beginning of combat action by the USAF from bases in Thailand.
Тонкин шығанағы оқиғасы
1964 жылы 2 тамызда Тонкин шығанағында оқиға болды. Солтүстік Вьетнамның торпедалық қайықтары америкалық эсминецке, USS Maddox DD 731 шабуыл жасады деп күтілуде. Бұл оқиға Тонкин шығанағында Солтүстік Вьетнам жағалауында орын алды. Президент Джонсон оқиға туралы қате ақпаратты пайдаланып, Оңтүстік Вьетнам үкіметін қолдау үшін аймаққа қосымша күш жіберуді бұйырды. пайдалан. 2008 жылдың ақпан айында АҚШ-тың әскери күштері Таиландқа жіберілді. Бұл АҚШ-тың Оңтүстік-Шығыс Азиядағы ауқымды әскери операцияларының басталуы болды.
On 2 August 1964, the Gulf of Tonkin Incident occurred. An alleged attack by North Vietnamese torpedo boats on American destroyer, USS Maddox DD 731]. The misinterpreted incident took place in the Gulf of Tonkin off the coast of North Vietnam. President Johnson used the flawed information about the incident to order additional forces to the area to support the government of South Vietnam.(https://www. usni. org/magazines/naval history magazine/2008/february/truth about tonkin) USAF forces were dispatched to Thailand. This marked the beginning of large scale United States military operations in Southeast Asia.
Лаостағы "құпия соғыс"
Таиланд SEATO-ның мүшесі болды. Бейтараптық паш етіп жүрсе де, көршілес Үнді-Қытайдағы шайқастар оны қатты алаңдатады. Таиланд үкіметтері ғасырлар бойы сол кездегі Азияның басым күшінің саясаты арқылы шетелдік үстемдікке жол бермеуге тырысты. 1965 жылы Таиландқа американдық ұшақтардың санының өсуі саясатты қауіпке ұшыратты. Тайландтың Корольдік үкіметі жариялылықтан аулақ болуды қалайды, бұл АҚШ-тың қатысуын азайту және Таиландтағы тактикалық әуе бөлімшелеріне назар аудармау саясатын қалыптастыруға әкелді. Сондықтан Вьетнам соғысы кезінде Таиландтағы АҚШ Әуе күштері туралы ақпарат аз жарияланды. Бұл ақпараттың көп бөлігі әлі де қол жетімді емес, өйткені олар Тайланд үкіметі үшін сезімтал болып саналады. Таиланд үкіметі америкалық персонал мен әскери ұшақтарды фотоға түсіруге тыйым салды, құжаттық және ресми жариялау үшін алынған ресми архивтік фотосуреттерді қоспағанда. Американың "Юнайтед Пресс Интернешнл" және "Ассошиэйтед Пресс" сияқты жаңалық агенттіктеріне Американың әскери қызметі туралы мақалалар жариялауға тыйым салынды. АҚШ базалары мен қызметкерлеріне жасалған шабуылдар тоқтатылды, ал Таиландтағы әскери іс-қимыл кезінде жараланған қызметкерлерге жаралары үшін марапаттар берілмеді. Әскери ақпарат қызметкерлеріне Тайландтың нысандарынан операцияларды атаудың, базалардың атауларын атаудың және операциялық іс-әрекеттер туралы ешқандай мәлімет берудің қажеті жоқ деп нұсқау берілді. "Бөркіт ұясындағы жыландар" атты баяндамада Вьетнам соғысы кезінде Таиландтағы жауынгерлік операциялардың ішінара есебі берілген. АҚШ Әуе күштері Таиландтан Солтүстік Вьетнамға және Оңтүстік Вьетнамға ұшып келген ұрыс шабуылдары Вьетнам соғысы 1960 жылдары кеңейген сайын өсті. Сонымен қатар, Лаоста достық күштерге көмек көрсету үшін ұрыс миссиясы ұшырылды және 1970 жылдан бастап Камбоджада да ұшты. Лаос үстінен ұшқан ұшулар бүгінде "Сері соғыс" деп аталады. "Сері соғыс" деп аталатын соғыс туралы кейде АҚШ-та хабарланса да, ресми үкімет соғыс болғанын жоққа шығарғандықтан, егжей-тегжейлі мәліметтер көп жағдайда қол жетімді емес еді. Лаос бейтараптығын анықтайтын келісімдерге АҚШ қол қойғандықтан, бұл бас тартулар қажет деп саналды. Лаоста АҚШ-тың араласуы қажет деп саналды, өйткені Солтүстік Вьетнам елдің үлкен бөлігін жаулап алды және Лаоста өзінің рөлі туралы жұртшылық алдында бірдей өтірік айтты. Осылай жоққа шығарғанмен, құпия соғыс шын мәнінде Ауғанстандағы Кеңес соғысына дейін АҚШ-тың ең үлкен жасырын операциясы болды. Лаостың Солтүстік Вьетнамның бақылауында болған аймақтары үш миллион тонна бомбаға ұшырады, бұл Екінші дүниежүзілік соғыстан бері АҚШ бастаған ең ауыр бомбалау науқанын білдіреді.
Thailand was a member of SEATO. While supposedly maintaining an air of neutrality, it was deeply concerned about the fighting in neighboring Indochina. Over the centuries, Thai governments had managed to avoid foreign domination with a policy of accommodation with the predominant power in Asia at the time. By 1965, the increasing number of American aircraft deployments to Thailand was jeopardizing policy. The Royal Thai government's desire to avoid publicity led to the formation of a policy to downplay the United States' presence and not draw attention to its tactical air units in Thailand. This is why so little information about the USAF in Thailand was made public during the Vietnam War. Much of that information remains unavailable, being considered sensitive to the Thai government. The Thai government prohibited photographing of American personnel and military aircraft, with the exception of official archive photography taken for documentation and official release. American news agencies, such as United Press International and Associated Press, were prohibited from filing stories about American military activities. Attacks on US bases and personnel were suppressed and any personnel wounded during military action in Thailand did not receive recognition of or awards for their wounds. Military information officers were instructed that no mention was to be made of operations from Thai facilities, no names of bases were to be mentioned and no mention of operational activities were to be released. The report "Snakes in the Eagles Nest" gives a partial account of combat operations in Thailand during the Vietnam War. USAF combat sorties from Thailand flown into both North Vietnam and South Vietnam grew as the Vietnam War expanded in the 1960s. In addition, combat missions were flown aiding friendly forces in Laos and, starting in 1970, Cambodia were also flown. The missions flown over Laos are today referred to as the Secret War. Although the existence of the so called "Secret War" was sometimes reported in the U. S., details were largely unavailable due to official government denials that the war even existed. The denials were seen as necessary considering that the US had signed agreements specifying the neutrality of Laos. US involvement in Laos was considered necessary because North Vietnam had effectively conquered a large part of the country and was equally lying in public about its role in Laos. Despite these denials, however, the Secret War was actually the largest U. S. covert operation prior to the Afghan Soviet War, with areas of Laos controlled by North Vietnam subjected to three million tons of bombing, representing the heaviest U. S. led bombing campaign since World War II.
АҚШ Әскери күштері Таиландтан шығарылды
АҚШ-тың Оңтүстік-Шығыс Азиядағы іс-әрекеті әскери жеңіске ұшырамай, келісім-шарт пен келісім-шарттан бас тарту арқылы аяқталды. 1975 жылы 30 сәуірде Сайгонның құлауынан кейін Вашингтон мен Бангкок арасындағы қарым-қатынас қыза түсті. 1975 жылдың мамыр айында Тайландтың Корольдік үкіметі АҚШ-тан 1976 жылға дейін барлық жауынгерлік күштерін (27,000 сарбаз, 300 ұшақ) алып кетуді өтінді. АҚШ Әскери-әуе күштері базалары жабылып, соңғы әскерилер 1976 жылы Таиландтан кетіп қалды. АҚШ әскери күштерін шығаруды Окинавадан, Жапониядан АҚШ-тың теңізшілер жасағы BLT 1/9 жасағы жүзеге асырды.
The United States ended its involvement in Southeast Asia by treaty and disengagement rather than by military victory. After the fall of Saigon on 30 April 1975, relations between Washington and Bangkok turned sour. In May 1975, the Royal Thai Government asked the United States to remove all of its combat forces (27,000 troops, 300 aircraft) by 1976. The USAF bases were closed and the last USAF personnel left Thailand in June 1976. The removal of U. S. military forces was accomplished by United States Marine Detachment BLT 1/9 out of Okinawa, Japan.
Ирақтағы соғыс
Таиландтың Ирак соғысына бейтарап болғанына қарамастан, Таиланд үкіметі U Tapao RTNAF-ті Ауғанстандағы соғыс кезінде істегендей, Ирактағы ұрысқа ұшқан американдық ұшақтардың пайдалануына рұқсат берді. Сонымен қатар, кейбір зейнеткер америкалық барлау қызметкерлерінің айтуынша, "У Тапао" Аль-Каиданың оператившілерін тергеген жері болуы мүмкін.
Despite Thailand's neutrality on the war in Iraq, the Thai government allowed U Tapao RTNAF to be used by American warplanes flying into combat in Iraq, as it had earlier done during the war in Afghanistan. In addition, U Tapao may be where Al Qaeda operatives have been interrogated, according to some retired American intelligence officials.