Әуе радио релесі: қарымтастарды жетілдіру және қиын жағдайларда қолданылуы
Airborne radio relay
Әуе радио релесі: байланыс қашықтығын арттыру, қорғау үшін ұшақтарды пайдалану. Вьетнам соғысында 1-ші кавалерия дивизиясы қолданған тәсіл туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Әуедегі радиореле – байланыс жүйелерінің қашықтығын, икемділігін немесе физикалық қауіпсіздігін арттыру үшін радиорелейлік станциялармен жабдықталған ұшақтарды пайдалану арқылы жүзеге асырылатын техника. Ұшақтар пилотты немесе пилотсыз ұшу аппараттары болуы мүмкін.
Airborne radio relay is a technique employing aircraft fitted with radio relay stations for the purpose of increasing the range, flexibility, or physical security of communications systems. The aircraft may be manned or unmanned aerial vehicles.
Вьетнамда қолдану
АҚШ армиясының 1-ші кавалерия дивизиясы Вьетнам соғысы кезінде Иа Дранг шайқасында әуедегі радиорелейді алғашқылардың бірі болып қолданды, бұл техниканы штабтағы командирлермен байланысты жақсарту үшін пайдаланды. Соғыс қимылдары Лаос пен Камбоджа шекарасына көшті, онда төбелі жер бедері жоғары биіктіктерді басып алу және ұстаудың, сондай-ақ радиорелейлік жабдықты әуемен жеткізіп орнатудың қаржылық және адамдық құнын тым жоғары етті. 1968 жылы Армия департаменті дивизияға төрт арнайы жабдықталған релелік ұшақ берді, олар елдің барлық аймақтарында, әсіресе 1-ші кавалерия дивизиясының 1968 жылы Кхе Санхты құтқару операциясында өте құнды болып шықты. Әуедегі радиорелейді пайдалану үлкен табысқа жетті, бірақ Вьетнам соғысы кезінде екі мәселе туындады. Біріншісі – реле ретінде пайдаланылатын ұшақтардың мүмкіндіктерінің шектелуі. 1-ші кавалерия дивизиясы бастапқыда C 7 Caribou ұшақтарын релелік ұшақтар ретінде пайдаланған, бірақ бұл ұшақтар Әуе күштеріне берілгеннен кейін, жабдық эстафета үшін қажетті ауыр жабдықты тасымалдауға жеткіліксіз қуаты бар бір қозғалтқышты Otter ұшақтарына орнатылды. Соңында, 1-ші сигнал бригадасына релелік операцияларды жүргізу үшін арнайы жабдықталған алты U 21 ұшағы берілді. Екінші мәселе – радиожиіліктердің араласуы: жауынгерлік радиостанциялар үшін қолданылатын жиілік спектрінің шектеулі болуы релелік ұшақтардың, әуедегі бөлімшелердің жиіліктерін басып алған кезде, жердегі бөлімшелердің байланысына кедергі келтіруіне әкеп соқты. Армия ақырында әуедегі реле үшін ғана белгілі бір жиіліктерді бекітті, бірақ бұл жердегі бөлімшелерге қол жетімді жиіліктерді одан әрі шектеді.
One of the first uses of airborne radio relay was by the United States Army's 1st Cavalry Division in the Battle of Ia Drang during the Vietnam War, which employed the technique to improve communications with commanders at headquarters. The action of war had shifted to the borders of Laos and Cambodia, where the hilly terrain made the monetary and human cost of seizing and holding high ground, and airlifting and installing radio relay equipment prohibitive. In 1968, the Department of the Army provided four specially equipped relay aircraft to the Division, which proved invaluable throughout the country, in particular, during the 1st Cavalry Division's relief of Khe Sanh in 1968. The use of airborne radio relay was a great success, although two problems arose during the Vietnam War. The first was the limitations of the aircraft used as relays. The 1st Cavalry Division had originally used C 7 Caribous as the relay aircraft, but when these planes were turned over to the Air Force, the equipment was installed in single engine Otter aircraft, which were too underpowered to carry the heavy equipment required for relay. Eventually, the 1st Signal Brigade was provided with six specially equipped U 21 aircraft for use in relay operations. The second problem was that of radio frequency interference: the limited frequency spectrum in use for combat radios meant that relay aircraft often interfered with the communication of ground units when their frequencies were overridden by the airborne units. The Army eventually assigned certain frequencies for airborne relay only, although this further limited the frequencies available to ground units.