Кіріспе
Канадалық психиатр Хайнц Эдгар Леманн (17 шілде 1911 жыл - 7 сәуір 1999 жыл) - 1950 жылдары шизофренияны емдеу үшін хлорпромазинді қолдануымен танымал және "заманауи психофармакологияның атасы" болған неміс туылған канадалық психиатр.
Heinz Edgar Lehmann (July 17, 1911 – April 7, 1999) was a German born Canadian psychiatrist best known for his use of chlorpromazine for the treatment of schizophrenia in 1950s and "truly the father of modern psychopharmacology."
Ерте өмір
Ол Германияның Берлин қаласында дүниеге келген. Фрайбург, Марбург, Вена және Берлин университеттерінде білім алған. Ол 1937 жылы Канадаға көшіп келді. Жаңа өмірін Монреальдегі Монреаль балалар ауруханасында жұмыс істей бастады, онда ол ағылшын тілін жетілдірді, ол екінші дүниежүзілік соғыс қарсаңында Верден протестант ауруханасының кіші психиатры болып тағайындалды, қазір Дуглас психикалық денсаулық университетінің институты деп аталады. Ол осы аурухананың аумағында өмір сүрді, онда болашақ әйелі Аннетпен танысты, ол медбике болды, ал олардың ұлы Франсуа 1944 жылы дүниеге келді.
Канададағы ауруханалық жұмыс
1947 жылы Монреальдегі Дуглас ауруханасының клиникалық директоры болып тағайындалды. 1971 жылдан 1975 жылға дейін Макгилл университетінің психиатрия кафедрасының төрағасы болды. Ол сонымен қатар 1952 жылы психиатрияның гуманистік лекторы болды және уайым, депрессия, маңдайшалану, параноя және т.б. Сол кезде әлемдегі психикалық ауруханаларды толтырған психоз және депрессиялық науқастарға ешкім түсінбейді немесе көмектесе алмады, сондықтан бірінші үлкен жетістік хлорпромазин (Ларгактил) 1953 жылы Франциядан, содан кейін 1958 жылы неміс тіліндегі Швейцариядан келген имипрамин (Тофранил) келгенде, екеуі де уәде берді. Ол оларды Солтүстік Америкада танытуға көмектесті, бұл есірткі революциясын туғызды. Ол уайымды жеңілдету үшін псилоцибинді қолдану туралы зерттеулерді қолдаған.
Ерте клиникалық дәрілік заттарды бағалау бөлімі (ECDEU)
1961 жылы доктор Леман жаңа психотроптық препараттар туралы байқаулар мен қорытындыларды алмасу үшін кездескен АҚШ-тың қоғамдық денсаулық сақтау қызметі бағдарламасының жаңа бастамасына қатысты. Оның штаб-пәтері Монреальда (Канада) болса да, бұл желідегі алғашқы бөлімшелердің бірі болды. Ол Томас А. Бан, оның аға психиатры және ауруханадағы клиникалық зерттеу қызметінің бастығы, оның бас зерттеушісі болады. Бұл 18 жылдық кезеңде Солтүстік Америкада 1960 және 70-жылдары сатылатын психотроптық дәрі-дәрмектердің көпшілігін зерттеген тығыз ынтымақтастыққа бастау берді. Олардың зерттеулері мен байқаулары халықаралық мақалалар мен конференцияларда жарияланып, психофармакологияның дамуына үлкен әсер етті.
Ле Дайн комиссиясы
1969 жылдан 1972 жылға дейін ол Канадада дәрі-дәрмектердің медициналық емес қолданылуын зерттеу үшін тағайындалған корольдік комиссия - Ле Дайн комиссиясының бес мүшесінің бірі болды. Ол марихуананы заңсыздануды жақтады.
DSM жұмысы
1973 жылы ол Америка психиатриялық қауымдастығының Номенклатура комитетінің мүшесі болды, ол гомосексуализмді психикалық бұзылыстардың диагностикалық және статистикалық нұсқаулығынан алып тастауды, яғни оны патологиядан шығаруды шешті.
Құрмет пен марапаттар
Өзінің маңызды үлесін мойындау үшін ол 1957 жылы Ласкер сыйлығын және 1962 жылы Американдық психопатологиялық қауымдастықтың Страттон сыйлығын алды. 1970 жылы ол Канада Корольдік қоғамының мүшесі болды, ал 1976 жылы Канада орденінің офицері болды. 1998 жылы Канаданың медицина даңқы залына кірді.
Хайнц Леманн сыйлығы
1999 жылы Канаданың нейропсихофармакология колледжі оның құрметіне Хайнц Леманн сыйлығын құрды, ол Канадада нейропсихофармакология саласындағы зерттеулерге қосқан ерекше үлесін мойындау үшін берілді. Сондай-ақ, Квебек психиатриялық қауымдастығының Хайнц Леманн үздік сыйлығы; және Нью-Йорк штатының психикалық денсаулық сақтау басқармасы құрған Хайнц Е. Леманн ғылыми-зерттеу сыйлығы.