Германдық Холокост жоққа шығарушы Эрнст Зундel туралы

Кіріспе

Неміс Холокостты жоққа шығарушы (1939–2017)

Эрнст Кристоф Фридрих Зюндель (24 сәуір 1939 – 5 тамыз 2017) – неміс неонацистік баспагер және Холокостты жоққа шығару әдебиетінің жарияланушысы. Ол бірнеше рет түрмеге қамалды: Канадада "анықталған топқа қарсы жеккөрушілікке ұлтас әдебиеттерді таратуы" үшін және ұлттық қауіпсіздікке қауіп төндіргені үшін; АҚШ-та визасының мерзімі өткені үшін; Германияда "расалық жеккөрушілікке қоздыру" айыбымен. Ол 1958 жылдан 2000 жылға дейін Канадада тұрды. 1977 жылы Зюндель Samisdat Publishers деп аталатын шағын баспа үйін құрды, ол оның бірлескен авторы болған "The Hitler We Loved and Why" және Ричард Верралдың "Did Six Million Really Die? The Truth At Last" сияқты неонацистік памфлеттерді шығарды. Бұл екеуі де Холокостты жоққа шығару қозғалысы үшін маңызды құжаттар болды. Верралдың памфлетін Барбара Кулацканың "Did Six Million Really Die? Report on the Evidence in the Canadian "False News" Trial of Ernst Zündel, 1988" кітабымен шатастыруға болмайды. 2003 жылдың 5 ақпанында Эрнст Зюндель АҚШ-та жергілікті полициясымен ұсталды және Канадаға депортацияланды, онда ол екі жыл бойы қауіпсіздік сертификаты бойынша ұлттық қауіпсіздікке қауіп төндіретін шетелдік азамат ретінде ұсталды, сертификаттың жарамдылығы туралы сот шешімін күтіп. Сертификат күшіне енгеннен кейін, ол Германияға депортацияланды және Мангеймдегі сотта 1990-шы жылдардың басында Холокостты жоққа шығаруға қоздыру туралы ескі айыптаулар бойынша сотталды. 2007 жылдың 15 ақпанында ол кінәлі деп танылып, ең жоғары мерзімде – бес жылға бас бостандығынан айырылды. Барлық осы тұтқындаулар мен қудалаулар анықталған топқа қарсы жеккөрушілікке қоздыру үшін жасалды. Ол 2010 жылдың 1 наурызында босатылды.

Өмірбаян

Зюндель 1939 жылы Германияның Баден-Вюртемберг жерінде, Кальмбах қаласында (қазір Бад-Вайлдбадтың бір бөлігі) дүниеге келді. Эрнст туғаннан кейін көп ұзамай оның әкесі Фриц, ағаш кесуші, Германия армиясына шақырылып, Шығыс майданында санитар болып қызмет етті. Әкесі тұтқынға алынып, соғыс тұтқыны ретінде ұсталды және 1947 жылға дейін үйіне оралмады, сол кезде ол алкоголизмге ұшырады. Эрнст алты баланың төртіншісі болды – бір ағасы, кейін АҚШ-та заңгер болған, және төрт апасы. Ол 1957 жылы кәсіптік училищені бітіріп, графиканы оқыды, ал 1958 жылы, 19 жасында, Германия әскеріне шақырудан қашу үшін Канадаға эмиграциялады. 1960 жылы ол Торонтода тіл курсында танысқан француз канадасы Жаник Ларушқа үйленді, олармен Пьер және Ханс есімді ұлдары болды. Кәсіби тұрғыда Зюндель график-суретші, фотограф, фоторетүші және баспагер болып жұмыс істеді. Ол өзін "жағымсыз кандидат" деп сипаттап, "иммигранттар құқығы" платформасымен сайлауға түсті. Ол өзінің кандидатурасын немісге қарсы көзқарасқа қарсы науқан жүргізу үшін пайдаланды. Сайлауға дейін ол сайлаудан бас тартты, бірақ конвенцияда сайлауалды сөйлемін жасады. Фридрих псевдонимімен Савитри Девидің "Жылтқыр мен күн" атты нацистік эзотерикалық кітабына алғы сөз жазды. Зюндель 1970-ші жылдары неміс тегіндес ата-аналардың алаңдаған тобының өкілі ретінде танымал болды. Бұл топ неміс канадалықтары мен олардың балалары бұқаралық ақпарат құралдарында неміске қарсы стереотиптерге байланысты кемсітуге ұшырап жатыр деп мәлімдеді. 1970 жылдардың аяғында Зюндель, топтың өкілі ретінде, NBC-нің "Холокост" мини-сериалының бейнелеуіне наразылық білдіріп, баспасөз хабарламаларын жариялады. 1970 жылдардың соңында журналист Марк Бонокоски Зюндельдің Кристоф Фридрих псевдонимімен "Біз сүйген Гитлер" және "Неліктен" сияқты неонацистік және антисемиттік жалақпараттарды жариялағанын ашты, осылайша оның сенімді БАҚ өкілі ретіндегі мансабын аяқтады. 1994 жылы Зюндель Канадада "Шиндлер тізімі" фильмін "жек көру сөйлеуі" деп айыптап, оны тыйым салуға шақырып, Малайзияда және Ливан мен Иорданияда фильмдің тиімді түрде тыйым салынғанын атап өтті. 1995 жылдың 8 мамырында оның Торонтодағы үйіне өрт қойылды, салдарынан 400 000 долларлық зиян келтірілді. Өзін "Еврей қарулы қарсылық қозғалысы" деп атаған топ өртке шабуылға жауапкершілікті өз мойнына алды; Торонто Sun газетінің мәліметінше, топтың Еврей қорғаныс лигасы мен Кахане Хай сияқты экстремистік ұйымдармен байланысы болған. Өрттен кейін бірнеше апта өткен соң Зюндельге Торонто полициясының бомба жасағы тарапынан күшін жойған бомба бар парцель жіберілді. Парцельге жасалған шабуылды тергеу Британдық Колумбияда тұратын жануарлар құқығын қорғаушы Дэвид Барбарашқа қарсы қылмыстық іс қозғауға әкелді, бірақ ол кейіннен тоқтатылды.

Zündel was born in Calmbach (now part of Bad Wildbad) in Baden Württemberg, Germany, in 1939 and was raised mostly by his mother, Gertrude. His father, Fritz, a lumberjack, was drafted into the German Army shortly after Ernst's birth and served as a medic on the Eastern Front. His father was captured and incarcerated as a prisoner of war and did not return home until 1947, by which time he had become an alcoholic. Ernst was the fourth in a family of six children consisting of a brother, who later became a lawyer in the United States, and four sisters. He studied graphic art at trade school, graduating in 1957 and emigrated to Canada in 1958, when he was 19, to avoid conscription by the German military. In 1960, he married French Canadian Janick Larouche, whom he met in a language class in Toronto, and with whom he had sons Pierre and Hans. Professionally, Zündel worked as a graphic artist, photographer, photo retoucher, and printer. as a self described "nuisance candidate", running on an "immigrant rights" platform. He used his candidacy to campaign against anti German attitudes. He dropped out of the contest prior to the election, but not before delivering his campaign speech to the convention. Under his Friedrich pseudonym, he wrote a preface to Savitri Devi's Nazi Esoteric book The Lightning and the Sun. Zündel gained prominence during the 1970s as spokesman for Concerned Parents of German Descent, a group that claimed German Canadians and their children were the target of discrimination due to anti German stereotyping in the media. In the late 1970s, Zündel, as the group's spokesman, issued press releases protesting the NBC Holocaust miniseries for its depiction of Germans. In the late 1970s, reporter Mark Bonokoski unmasked Zündel and ended his career as a credible media spokesperson by revealing that he was publishing neo Nazi and antisemitic pamphlets such as The Hitler We Loved and Why under the pseudonym Christof Friedrich. In 1994, Zündel campaigned in Canada to ban the movie Schindler's List as "hate speech" and celebrated the movie being banned in Malaysia and effectively banned in Lebanon and Jordan. On 8 May 1995, his Toronto residence was the target of an arson attack, resulting in $400,000 in damage. A group calling itself the "Jewish Armed Resistance Movement" claimed responsibility for the arson attack; according to the Toronto Sun, the group had ties to extremist organizations, including the Jewish Defense League and Kahane Chai. Weeks after the fire, Zündel was targeted with a parcel bomb that was detonated by the Toronto Police bomb squad. The investigation into the parcel bomb attack led to charges being laid against David Barbarash, an animal rights activist based in British Columbia, but they were eventually stayed.

Холокостты жоққа шығару

Оның баспа компаниясы Samisdat Publishers нео-нацистік әдебиеттерді, соның ішінде Зюндельдің «Біз жақсы көрген Гитлер және неге», Ричард Верралдың «Алты миллион адам шынымен өлді ме?» және Малкольм Росс еңбектерін таратып жатты. 1980 жылдардың басында Samisdat Publishers нацистік және нео-нацистік плакаттарды, аудиожазбаларды және естелік заттарды, сондай-ақ Холокостты жоққа шығаруға арналған жарнамалық парақшалар мен кітаптарды, оның үстіне оның мәлімдемелерінше Одақтастар мен Израильдің соғыс қылмыстарын бүкіл әлем бойынша таратқан ірі дистрибьюторға айналды. Оның тек АҚШ-та 29 000 мекенжайдан тұратын тізімі болған деген хабар бар. Samisdat Publishers-тің жарнамалық орындары белгілі американдық журналдарда, тіпті комикс кітаптарында да қолданылды. Батыс Германия да тағы бір ірі нарыққа айналды, ол Батыс Германияның Volksverhetzung (халықты қоздыру) заңдарын бұзып, Холокостты жоққа шығару мен нацистік және нео-нацистік материалдарды таратуға қарсы тұрды, тіпті Samisdat Батыс Германия Бундестагының (парламент) барлық мүшелеріне жаппай хаттар жіберді. 1980 жылдың желтоқсан айында Батыс Германияның Федералды Қаржы министрлігі Бундестагқа 1978 жылдың қаңтарынан 1979 жылдың желтоқсанына дейін «200 оңшыл мазмұнды, соның ішінде кітаптар, мерзімдік басылымдар, символдар, әшекейлер, фильмдер, кассеталар және пластинкалар» Батыс Германияға әкелінгенде тоқтатылғанын хабарлады; бұл жүктің көп бөлігі «Канададан келген». 1981 жылдың 23 сәуірінде Батыс Германия үкіметі Канадалық еврей конгресіне хат жіберіп, материалдың көзі Samisdat Publishers екенін растады. 1981 жылдан 1982 жылға дейін Зюндельдің пошта арқылы жіберу құқығы Канада үкіметі тарапынан тоқтатылды, себебі ол пошта арқылы жеккөрушілік үгіт таратып, Канада заңдары бойынша қылмыстық құқық бұзушылық жасады. Зюндель содан кейін 1983 жылдың қаңтарында Канададағы пошта арқылы жіберуге тыйым салынғанша Нью-Йорк штатының Ниагара водоспасындағы пошта жәшігінен хаттар жіберді.

1980-ші жылдары Холокостты жоққа шығару туралы сот

1983 жылы Холокосттан аман қалған және Канадалық Холокост естелік қауымдастығының негізін қалаушы Сабина Ситрон Зюндельге қарсы Канаданың Адам құқықтары жөніндегі трибуналына жеке шағым түсірді. 1984 жылы Онтарио үкіметі Ситронның шағымына сүйене отырып, Зюндельге қарсы қылмыстық іс қозғады. Зюндельге Қылмыстық кодекстің 181-бабы бойынша «Алты миллион адам шынымен де өлді ме? Соңғы шындық» кітабын басып шығу арқылы жалған ақпарат тарату айыбы тағылды. Зюндель 1985 және 1988 жылдары екі рет қылмыстық сотқа тартылды. Зюндельге тағылған айыпқа сәйкес, ол «Алты миллион адам шынымен де өлді ме?» деген мақаланы жариялаған, бұл әлеуметтік және нәсілдік төзімділікке қатысты қоғамдық мүддеге зиян келтіруі мүмкін және Қылмыстық кодекске қайшы келеді. 1985 жылы көпшілік назарына ілінген сот процесінен кейін Зюндель кінәлі деп танылды. Прокуратура куәгерлерінің бірі, Аушвицтен аман қалған және Торонтода Холокост туралы білім беруші Арнольд Фридман «түрмеден пешке қарай кеткен тұтқындар ешқашан қайтып оралмады» деп куәлік берді, ал Зюндельдің адвокаты Даг Кристи «егер жоғалғандар жақын жердегі қақпадан шығарылмаса» деп жауап берді. Кейіннен сот шешімі жойылып, 1988 жылы екінші сот процесі өтті. Зюндельді екі қазылар алқасы кінәлі деп тапты, бірақ 1992 жылы Канаданың Жоғарғы соты 181-бапты (бұрынғы 177-бап) Канаданың Құқықтар мен бостандықтар хартиясы бойынша сөз бостандығының кепілдігін бұзу деп шешіп, оның айыбын жойды. 1988 жылғы сот процесінде Холокостты жоққа шығарушылар Дэвид Ирвинг пен өзін-өзі оқытқан өлім жазасын орындаушы Фред А. Лейхтердің куәліктері пайдаланылды. Лейхтердің сарапшы куә ретінде берген куәлігі қабылданды, бірақ оның инженерлік білімі болмағандықтан, оның Лейхтер есебі соттан алынып тасталды. 1985 жылы Зюндельдің Холокостты жоққа шығаруына қарсы маңызды сарапшылық куәлікті Холокост тарихшысы Рауль Хилберг ұзақ бойға берді, бірақ ол 1988 жылы Зюндельдің сот процесінде куәлік беруден бас тартты. Зюндель 1988 жылы кінәлі деп танылып, Онтарио соты оны 15 айға бас бостандығынан айырды; алайда 1992 жылы R v Zundel ісінде оның айыбы Канаданың Жоғарғы соты оны айыптаған заңның конституциялық емес екенін анықтағаннан кейін жойылды.

In 1983, Sabina Citron, a Holocaust survivor and founder of the Canadian Holocaust Remembrance Association, filed a private complaint against Zündel before the Canadian Human Rights Tribunal. In 1984, the Ontario government joined the criminal proceedings against Zündel based on Citron's complaint. Zündel was charged under the Criminal Code, section 181, of spreading false news by publishing Did Six Million Really Die? The Truth At Last. Zündel underwent two criminal trials in 1985 and 1988. The charge against Zündel alleged that he "did publish a statement or tale, namely, Did Six Million Really Die? that he knows is false and that is likely to cause mischief to the public interest in social and racial tolerance, contrary to the Criminal Code". After a much publicized trial in 1985, Zündel was found guilty. One of the prosecution witnesses, Auschwitz survivor Arnold Friedman, a Holocaust educator in Toronto, testified that "prisoners marched off to the ovens never returned" to which Zündel's lawyer, Doug Christie, replied "if those who disappeared might not have been led out a nearby gate". His conviction was later overturned in an appeal on a legal technicality, leading to a second trial in 1988, in which he was again convicted. Zündel was originally found guilty by two juries but was finally acquitted upon appeal by the Supreme Court of Canada which held in 1992 that section 181 (formerly known as section 177) was a violation of the guarantee of freedom of expression under the Canadian Charter of Rights and Freedoms. The 1988 trial relied on testimony from Holocaust deniers David Irving and Fred A. Leuchter, a self taught execution technician. Leuchter's testimony as an expert witness was accepted by the court, but his accompanying Leuchter report was excluded, based on his lack of engineering credentials. In 1985, key expert testimony against Zündel's Holocaust denial was provided at great lengths by Holocaust historian Raul Hilberg, who refused to testify at Zündel's 1988 trial. Zündel was convicted in 1988 and sentenced to 15 months imprisonment by an Ontario court; however, in 1992 in R v Zundel his conviction was overturned by the Supreme Court of Canada when the law under which he had been charged, reporting false news, was ruled unconstitutional.

Канадалық адам құқықтары жөніндегі комиссия; Канададан алғашқы сапар

1997 жылы Зундelдің екінші әйелі Ирен Маркареллимен некесі 18 айдан соң аяқталды. Ол кейін 1990 жылдардың соңында оған қарсы куәлік берді, ол веб-сайты арқылы еврейлерге қарсы жеккөрушілікті таратуы үшін Канаданың Адам құқықтары жөніндегі комиссиясымен тергелді. 2000 жылдың қаңтар айында комиссия тыңдауларын аяқтамас бұрын, ол Канададан АҚШ-тың Теннесси штатындағы Севьевиль қаласына көшіп, үшінші әйелі Ингрид Римландқа үйленді.

Құрама Штаттардан депортация

2003 жылы Зюндель иммиграциялық ережелерді бұзғаны үшін АҚШ үкіметімен тұтқындалды, атап айтқанда визасыз шектен тыс уақыт өткізгені үшін, ол бұл айыптың жасалма екенін мәлімдеді. Екі аптадан кейін ол Канадаға депортацияланды, онда бірден түрмеге қамалды. Сол жылы Германияда, ол азаматтығын сақтап қалғандықтан, оған Volksverhetzung (халықты арандату) қылмысы бойынша тұтқындау ордері шығарылды. Сотта Зюндель өзін "оңшылдардың Гандиі" деп сипаттады. 2003 жылдың 2 мамырында Канаданың азаматтық және иммиграция министрі Денис Кодерр мен Бас прокурор Уэйн Истер, Канаданың иммиграция және босқындарды қорғау туралы заңына сәйкес, Зюндельге қарсы "ұлттық қауіпсіздік туралы сертификат" шығарды, оның Канаданың ұлттық қауіпсіздігіне қауіп төндіретінін көрсетеді, себебі оның зорлықшыл неонацистік топтармен, соның ішінде Арийлік Ұлттар жетекшісі Ричард Гирнт Батлер, неонацист Христиан Ворх және бұрынғы Канадалық Арийлік Ұлттар жетекшісі Терри Лонг, сондай-ақ 1995 жылы Германияда қайтыс болғандардың естелігін қорлау және мемлекетке қарсы әрекеттер жасағаны үшін сотталған Эвальд Альтанспен байланысы бар еді. Зюндель екі рет Канада Федералды сотының судьясы Пьер Блестің "жаулық көрсетуі және куәгерді жалған айтуда" деп айыптауы және оған "ашық жаулық" танытуы үшін істен бас тартуын сұрады, сондай-ақ Онтарио және федералды соттарда екі конституциялық шағымдану жасады, бірақ екеуі де сәтсіз аяқталды. Сот барысында Зюндель өзінің позициясын "Кейде мен Ку-клукс-кланның жаңалықтары бойынша сотталған қара нәсілді адам сияқты сезінемін" деп сипаттады. Сонымен қатар, Зюндель сот процесі жалғасып жатқанда, өзінің жауапкершілігімен босатылуын сұрады. Оның адвокаты, Даг Кристи, "көзді жұртқа таңсық куә" ретінде Калифорниялық дәрігер Лоррейн Дейді ұсынды, ол баламалы қатерлі ісіктерге емдеу жасады. Ол Зюндельдің Торонтодағы Торонто-Вест қамау орталығындағы қамауда болуы оның көкірек ісігінің (сотқа бірнеше апта бұрын хабарланған) өсуіне және қан қысымының көтерілуіне себеп болды, қан қысымын бақылауға арналған дәрілер жүрек соғуының баяулауы және есте сақтау қабілетінің жоғалуы сияқты жанама әсерлерге әкелді, оған "жаттығу, таза ауа және стресстен арылу қажет болды. Мүмкіндігінше, оның жоғары қан қысымын дәрі-дәрмексіз бақылауға алуымыз керек". Түрмеде отырған кезінде канадалық оңшыл көшбасшы Пол Фромм Зюндельді қолдау үшін Онтариода да, Альбертада да көптеген митингтер ұйымдастыруға тырысты. Бұл митингтерге үлкен қарсылық болды, әсіресе Расизмге қарсы әрекет тобы, ол 2004 жылдың жазында Фроммның Зюндельді қолдау жұмысын күшейтті. Расизмге қарсы күштерге Торонтоның көптеген белсенді топтары мен жеке тұлғалары, соның ішінде Шейн Раттл Мартинес және Марселл Родден қатысты, және неонацистердің осындай жиналуларының алдын алуға сәттілікке жетті. Фромм ақырында Зюндельдің адвокаттары оның жақтастары мен қарсыластары арасындағы ашық қақтығыстар клиентінің ісіне көмектеспейтінін айтқаннан кейін өз күшін тоқтатты. 2005 жылдың 24 ақпанында судья Блейс Канаданың Зюндельді Германияға кез келген уақытта депортациялай алатынын шешті, ал 25 ақпанда Зюндельдің адвокаты Питер Линдсей оның клиенті депортацияға қарсы шағымданудан бас тартатынын және Канадада қалу үшін күресі аяқталғанын мәлімдеді. Шешімінде судья Блейс Зюндельдің 21 қаңтардағы шешімдегі айыптамаларға жауап беру мүмкіндігі болғанын, атап өткен экстремистермен байланыстарының сипатын түсіндіріп, немесе айыптаманы жоққа шығаратын куәгерлерді ұсынғанын, бірақ мұны істемегенін атап өтті. Блейс "Зюндель мырзаның әрекеттері Канаданың ұлттық қауіпсіздігіне ғана емес, сонымен қатар халықаралық қауымдастыққа да қауіп төндіреді" деп тапты. Зюндель 2005 жылдың 1 наурызында Германияға депортацияланды. Франкфурт әуежайына келгеннен кейін ол дереу тұтқындалып, Маннхайм түрмесіне қамалды, нәсілдік жеккөрушілікке ұлтасқандығы үшін сотталуын күтті. 2007 жылы Зюндельдің депортацияға қарсы БҰҰ Адам құқықтары жөніндегі комитетіне шағымы қабылданбады, өйткені ол өзінің жарғысында талап етілгендей, толыққанды қорғаныс арқылы барлық ішкі шараларды сақтамады, сондай-ақ комитет оның құқықтары бұзылғанын таппады.

In 2003, Zündel was arrested by the United States government for violating immigration rules, specifically visa waiver overstay, which he argued was a trumped up charge. After two weeks he was deported to Canada, where he was immediately jailed. A warrant for his arrest for Volksverhetzung (incitement of the masses) had been issued in Germany, where he remained a citizen, in the same year. At his hearing, Zündel described himself as "the Gandhi of the right". On May 2, 2003, Canadian Citizenship and Immigration Minister Denis Coderre and Solicitor General Wayne Easter issued a "national security certificate" against Zündel under the provisions of the Canadian Immigration and Refugee Protection Act, indicating that he was a threat to Canada's national security owing to his alleged links with violent neo Nazi groups, including Aryan Nations leader Richard Girnt Butler, neo Nazi Christian Worch, and former Canadian Aryan Nations leader Terry Long, as well as Ewald Althans, convicted in a German court in 1995 of charges that included insulting the memory of the dead and insulting the state. Zündel moved twice to have Canadian Federal Court justice Pierre Blais recuse himself from the case for "badgering and accusing the witness of lying" and exhibiting "open hostility" towards Zündel, and filed two constitutional challenges, one in the Ontario courts and one in the federal courts, both unsuccessful. During the hearing, Zündel characterized his position as "Sometimes I feel like a black man being convicted on Ku Klux Klan news clippings." Zündel meanwhile moved to be released from detention on his own recognizance while the legal proceedings were ongoing. His lawyer, Doug Christie, introduced as a "surprise witness" Lorraine Day, a California doctor who practiced alternative cancer treatments, to testify that Zündel's incarceration at Toronto's Toronto West Detention Centre was causing his chest tumor (revealed to the court a few weeks previously) to grow and his blood pressure to rise, that the medication supplied to control his blood pressure was causing side effects such as a slow heart rate and loss of memory, and that he needed "exercise, fresh air, and freedom from stress. The whole point is we need to have his high blood pressure controlled without the drug." During his imprisonment, Canadian right wing leader Paul Fromm attempted to hold numerous rallies in support of Zündel, both in Ontario and in Alberta. The rallies were met with formidable opposition, namely by the Anti Racist Action group, which heightened its opposition to Fromm's pro Zündel work in the summer of 2004. The anti racist efforts included participation by numerous Toronto activist groups and individuals, including Shane Ruttle Martinez and Marcell Rodden, and successfully managed to prevent similar future congregations of the neo Nazis. Fromm eventually ceased his efforts after being advised by Zündel's attorneys that public clashes between supporters and opponents of Zündel were not assisting the image of their client's case. On February 24, 2005, Justice Blais ruled that Canada could deport Zündel back to Germany at any time, and on February 25, Zündel's lawyer, Peter Lindsay, announced that his client would not attempt to obtain a stay against the deportation and that his fight to remain in Canada was over. In his decision, Justice Blais noted that Zündel had had the opportunity to respond to the allegations of the decision of January 21 by explaining the nature of his contacts with the extremists mentioned and/or providing exonerating witnesses, but had failed to do so. Blais found that "Mr. Zündel's activities are not only a threat to Canada's national security, but also a threat to the international community of nations." Zündel was deported to Germany on March 1, 2005. Upon his arrival at Frankfurt airport, he was immediately arrested and detained in Mannheim prison awaiting trial for inciting racial hatred. In 2007, Zündel's appeal to the UN Human Rights Committee against deportation was rejected, partly for his failure to exhaust all domestic remedies through a thorough defence as required by its charter, and partly because the committee ruled the case inadmissible as it did not find his rights had been violated.

Германиядағы сот және түрмеге қамау

2005 жылғы 19 шілдеде Германия прокуратурасы Цюндельді нәсілдік жекқұрылшылықты қоздырған 14 қылмыспен айыптады, ол Германияның қылмыстық кодексінің 130-бабының 2-тармағы, (3) тармағы (Халықты арандату) бойынша 5 жылға дейін бас бостандығынан айырумен жазаланады. Айыптамада Цюндель "ұлттық-социалистік билік иелері жоспарлаған еврейлерді жою тағдырын жоққа шығарды және мұны Аушвиц пен Треблинкадағы жаппай қырып-жою, басқалары еврейлердің ойлап тапқан өтірігі екенін айтып, неміс халқын қорқытып, қуғынға салуға қызмет еткенін" мәлімдеді. Оның соты 2005 жылғы 8 қарашада басталып, бес күнге жоспарланған, бірақ судья Ульрих Майнерзхаген 2004 жылы адвокаттық қызметтен шеттетілген, ал 2005 жылғы қаңтарда нәсілдік жекқұрылшылықты қоздырғаны үшін тоғыз айға бас бостандығынан айырылған Хорст Малердің қорғау тобына қатыса алмайтыны туралы шешім қабылдағаннан кейін кешіктірілді. Малер 1970-ші жылдары радикалды солшыл "Қызыл Армия фракциясымен" байланысты болған, бірақ кейіннен ашық оңшыл және антисемиттік топтардың жақтасына айналды. Цюндельдің мемлекеттік қорғаушысы Сильвия Стольц та сотқа ұсынған жазбаларында Малердің идеялары бар деген сылтаумен жұмыстан босатылды. 2005 жылғы 15 қарашада Майнержаген сот процесін жаңа адвокат дайындалу үшін қайта кестелеу керектігін хабарлады. Сот процесі 2006 жылғы 9 ақпанда бірнеше отырыстан кейін қайта басталды, бірақ 9 наурызда судья Стольц сот процесін бірнеше рет бұзғаны үшін Цюндельдің қорғаушысы ретінде шеттетуді сұрады, содан кейін ол екі сот орындаушысымен соттан шығарылды. Стольц сотқа "Хайл Гитлер" деп қол қойды, Холокостты "әлем тарихындағы ең үлкен өтірік" деп атады және судьяны "жауға көмектескені үшін" өлім жазасына лайық деп айқайлады. 2008 жылы Стольц үш жарым жылға бас бостандығынан айырылды және бес жылға заңгерлік қызметтен шеттетілді. Сот 2006 жылғы 9 маусымда қайта басталды және 2007 жылдың басына дейін үзілістермен жалғасты. Прокуратура 2007 жылғы 26 қаңтарда жазасын оқып, Цюндельге бес жылға бас бостандығынан айыру жазасын беруді сұрады, мемлекеттік прокурор Андреас Гроссман оны "саяси алаяқ" деп атап, неміс халқын қорғау қажеттігін мәлімдеді. Гроссман Цюндельдің Холокост туралы жазбаларынан кеңінен үзінді келтіргеннен кейін: "[Күн батыстан шығады деп те айтуға болады, бірақ Холокосттың дәлелденгенін өзгерте алмайсыз]" деді. 2007 жылғы 15 ақпанда Цюндель Германияның қылмыстық кодексіндегі халықтың азшылықтарына қарсы жекқұрылшылықты қоздыруға тыйым салатын Volksverhetzung заңын бұзғаны үшін бес жылға бас бостандығынан айырылды, оның Холокостты жоққа шығаруы Германияның федералды соты тарапынан осылай түсіндірілді. Оның Канадада сотқа дейін ұсталған уақыты ескерілмеді, тек 2005 жылдан бері Германиядағы екі жылдық мерзімі ғана ескерілді. Оның адвокаттарының бірі, Германияның NPD партиясының жетекші мүшесі Юрген Ригерге петицияларды дауыстап оқуға тыйым салынды және оларды жазбаша түрінде беруге бұйрық берілді; ол басқа адвокатқа оларды дауыстап оқып беруге рұқсат берді. Тағы бір адвокат өзінің қорытынды сөзінде "Менің күресім" кітабынан және нацистік нәсілдік заңнамадан үзінділер оқыды. Цюндель Холокосты зерттеу үшін сарапшылар комиссиясын құруды сұрады. Сот өзінің эмоционалды қорытынды сөзінде Цюндельді "қуаққа улаған және өрт сөндіруші, осы адамды жек көретін варвар Адольф Гитлердің құрметіне ие, ол туралы ол әзіл-қалжыңмен сөйлейді" деп атады. Холокостты жоққа шығарушылар Цюндельдің сотында Германияда сөз бостандығы шектелгенін, себебі ол спикердің идеологиясына байланысты екенін мәлімдеді.

German prosecutors charged Zündel on July 19, 2005, with 14 counts of inciting racial hatred, which is punishable under German penal code, Section 130, 2. (3) (Agitation (sedition) of the People) with up to 5 years in prison. The indictment stated Zündel "denied the fate of destruction for the Jews planned by National Socialist powerholders and justified this by saying that the mass destruction in Auschwitz and Treblinka, among others, were an invention of the Jews and served the repression and extortion of the German people." His trial was scheduled for five days beginning November 8, 2005, but ran into an early delay when Judge Ulrich Meinerzhagen ruled that lawyer Horst Mahler, whose licence to practise as a lawyer was withdrawn in 2004 and who, in January 2005, was sentenced to nine months in prison for inciting racial hatred, could not be part of the defence team. Mahler had been associated with the violent far left Red Army Faction in the 1970s, but had since become a supporter of far right and antisemitic groups. Zündel's public defender Sylvia Stolz was also dismissed on the grounds that her written submissions to the court included Mahler's ideas. On November 15, 2005, Meinerzhagen announced that the trial was to be rescheduled to allow new counsel time to prepare. The trial resumed on February 9, 2006, for several court sessions but then adjourned on March 9 when the trial judge asked for Sylvia Stolz to be removed as Zündel's defence lawyer after she repeatedly disrupted the trial and had to be dragged out of the court by two bailiffs. Stolz signed "Heil Hitler" on court motions, said the Holocaust was "the biggest lie in world history," and yelled that the judge deserved the death penalty for "offering succour to the enemy". In 2008, Stolz was sentenced to three and a half years in prison and stripped of her licence to practice law for five years. The trial again resumed on June 9, 2006, and continued, intermittently, into early 2007. The prosecution concluded its case on January 26, 2007, calling for Zündel to be handed the maximum sentence of five years' imprisonment with state prosecutor Andreas Grossman calling him a "political con man" from whom the German people needed protection. After quoting extensively from Zündel's writings on the Holocaust, Grossman argued "[you] might as well argue that the sun rises in the West But you cannot change that the Holocaust has been proven." On February 15, 2007, Zündel was sentenced to five years in prison, the maximum sentence possible for violating the Volksverhetzung law in the German penal code which bans incitement of hatred against a minority of the population, which is how his Holocaust denial was interpreted by the Federal German court. His time in pre trial confinement in Canada was not taken into account on his sentence, but only the two years he was confined in Germany since 2005. One of his lawyers, Jürgen Rieger, a leading member of Germany's NPD, was forbidden to voice petitions and ruled to put them down in writing; he let another lawyer read them aloud. Another lawyer read parts of Mein Kampf and parts of the NS race legislation aloud in his closing speech. Zündel asked for the inception of an expert's commission to examine the Holocaust. The judge in his emotional closing speech called Zündel a "Brunnenvergifter und Brandstifter, einen Verehrer dieses menschenverachtenden Barbaren Adolf Hitler, von dem er dummdreist daherschwafelt" ("well poisoner and arsonist, an admirer of this human despising barbarian Adolf Hitler, of whom he rambles on with brash impertinence"). Holocaust deniers used Zündel trials to claim that freedom of speech was impaired in Germany as that it depended on the ideology of the speaker.

Түрмеден босату

Зюндель Германияға қуылғаннан кейін бес жыл өткен соң, 2010 жылдың 1 наурызында босатылды. Түрмедегі мерзімі аяқталғаннан кейін Канаданың қоғамдық қауіпсіздік министрі Вик Тоус Зюндельге Канадаға қайта оралуға рұқсат берілмейтінін мәлімдеді. "2005 жылы Федералды сот судьясы Зюндельдің Канада қауіпсіздігіне қауіп келтіретіндігіне байланысты қауіпсіздік негіздері бойынша елге кіргізілмейтінін растады", - деді Тоус жазбаша мәлімдемесінде. "Бұл шешім Канада үкіметінің Канаданың ұлттық қауіпсіздігіне қатер төндіретін адамдар үшін бұл ел қауіпсіз пана бола алмайды деген позициясын бекітті" деп қосты. Зюндель 1990 жылдары анасы қайтыс болғаннан кейін бос тұрған Қара Ормандағы бала кезіндегі үйіне оралды және өмірінің соңына дейін сонда тұрды.

НЛО-ның тарихы

Зюндель 1970-ші жылдары Samisdat Publishers баспасын ашқанда, бұл тақырып әлемдік назардың ең шарықталу нүктесінде болған уфологияға қызығушылық танытты. Оның негізгі ұсыныстары – өзінің кітаптары болды, онда ұшқыш табақтардың Үшінші рейх жасаған құпия қару екендігі, ал қазір Антарктидада орналасқандығы айтылды. Кристоф Фридрих және Маттерн Фридрих аттарымен Зюндель НЛО-ның Жаңа Швабияға, Антарктидаға қашқан неміс ғалымдары жасаған құрылғылар деген идеяны насихаттайтын бірнеше жарияланым жазды. Осы атаулардың ішінде "Құпия нацистік полярлық экспедициялар" (1978) және "Гитлер Оңтүстік полюсте" (1979) кітаптары бар. Ол Антарктидадағы нацистік құпия базалар, нацистік НЛО, құпия полярлық базалар және Қуыс Жер теориясын жариялады. Чилидің Сантьяго қаласында тұратын неміс эмигранты Виллибальд Маттернмен бірге Зюндель "НЛО: нацистік құпия қару?" кітабын неміс тілінде жазып, ағылшыл тіліне аударды. Зюндельдің осы теорияларға шынымен сенгені ме, әлде олар тек болжамдық фантастикалық шығармалар ма, әлі белгісіз. 1978 жылғы Samisdat Publishers хабархатында Зюндель Антарктидаға экспедиция ұйымдастырып, осы базалар мен НЛО-ларды табуға шақырды. Қуыс Жерге кіретін полярлық кіреберісті табу үшін барлау тобына билеттің құны 9999 долларға бағаланды. Алайда, бұл экспедиция ешқашан өтпеді. АҚШ-тағы "Скептиктер қоғамының" мүшесі Фрэнк Майлдің сөзіне сәйкес, Зюндель оған "НЛО: нацистік құпия қару?" (бірнеше рет басылып, бестселлер атанған) кітабының Samisdat Publishers-тің жарнамасын жасайтын танымал әдебиет екенін айтқан. Милемен телефон арқылы сөйлескенде Зюндель: "Солтүстік американдықтардың білім алуға емес, көңіл көтеруге құштар екенін түсіндім. Кітап оқырмандарды ойынға салу үшін жазылған. Мұқабадағы Фюрердің суреті мен Антарктидадан шығатын ұшқыш табақтар радио мен телешоуларға қатысуға мүмкіндік берді. Сағаттық бағдарламаның 15 минутында мен осы эзотерикалық мәселелер туралы айтатынмын. Содан кейін концлагерьдегі еврей ғалымдары туралы, олардың осы құпия қарулардың үстінде жұмыс істегендері туралы айта бастадым. Міне, мен сөйлегім келген тақырып осы еді". "Егер солай болса, сіз әлі де НЛО кітабында жазғандарыңыздың қасындасыз ба?" - деп сұрадым. "Көресіз, кітаптың тақырыбының соңында сұрақ белгісі бар", - деп жауап берді ол. Зюндель бұл көзқарасын 2002 жылға дейін қорғады.

When Zündel started Samisdat Publishers in the 1970s, he became interested in ufology when the subject was at its peak of worldwide attention. His main offerings were his own books claiming that flying saucers were secret weapons developed by the Third Reich and now based in Antarctica. Under the pseudonyms Christof Friedrich and Mattern Friedrich, Zündel also wrote several publications promoting the idea that UFOs were craft developed by German scientists who had fled to New Swabia, Antarctica. These titles include "Secret Nazi Polar Expeditions" (1978) and "Hitler at the South Pole" (1979). He promoted the idea of Nazi secret bases in Antarctica, Nazi UFOs, secret polar bases and Hollow Earth theories. Along with Willibald Mattern, a German émigré living in Santiago, Chile, Zündel also wrote UFOs: Nazi Secret Weapon? on Nazi UFOs in German and translated into English. It is not clear whether Zündel really believed these theories or whether they were merely speculative fiction. In the Samisdat Publishers newsletter of 1978, Zündel advertised an expedition to Antarctica to find these bases and UFOs. A ticket would cost $9,999 for a seat on an exploration team to locate the polar entrance to the hollow earth. This expedition never took place. According to Frank Miele, a member of The Skeptics Society in the United States, Zündel told him that his book UFOs: Nazi Secret Weapon? (which became an underground bestseller, going through several printings) was nothing more than popular fiction to build publicity for Samisdat. Zündel said in a telephone conversation with Miele:
"I realized that North Americans were not interested in being educated. They want to be entertained. The book was for fun. With a picture of the Führer on the cover and flying saucers coming out of Antarctica it was a chance to get on radio and TV talk shows. For about 15 minutes of an hour program I'd talk about that esoteric stuff. Then I would start talking about all those Jewish scientists in concentration camps, working on these secret weapons. And that was my chance to talk about what I wanted to talk about." "In that case," I asked him, "do you still stand by what you wrote in the UFO book?" "Look," he replied, "it has a question mark at the end of the title." Zündel continued to defend these views as late as 2002.

Шығу тегі

Toronto Sun тілшісі Марк Бонокоскидің мәлімдемесінше, Зюндelдің анасы Гертруда Майер, Исадор мен Нагал Майердің қызы болған.

Өлім

Зюндель 2017 жылдың 5 тамызында Германиядағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның екі баласы және оның жесірі Ингрид Римланд бар еді, ол 2017 жылдың 12 қазанында қайтыс болды.