Роберт Фориссон: Холокостты жоққа шығарушы ғалымның өмірі мен қызметі
Robert Faurisson
Роберт Фориссон – французский ученый, известный отрицанием Холокоста. Опровергал газовые камеры, систематические убийства евреев и дневник Анны Франк. Штрафы и увольнение.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз ғалымы және Холокостты жоққа шығарушы (1929–2018)
French academic and Holocaust denier (1929–2018)
Роберт Фаурисон (foʁisɔ̃; туған аты Роберт Фаурисон Айткен; 25 қаңтар 1929 – 21 қазан 2018) – Холокостты жоққа шығарумен танымал британдық француз ғалымы. Фаурисон «Тарихи шолу журналында» және басқа да басылымдарда жарияланған мақалаларымен, сондай-ақ француз газеттеріне, әсіресе «Ле Монд» газетіне жолданған хаттары арқылы көптеген дау тудырды. Бұл мақалалары Холокост тарихын, нацистік өлім лагерьлерінде газ камераларының бар екенін, Екінші дүниежүзілік соғыста газды қолдану арқылы еуропалық еврейлерді жүйелі түрде өлтіруді және Анна Франктің күнделігінің шынайылығын жоққа шығару арқылы оған қайшы келді. 1990 жылы Холокостты жоққа шығаруға қарсы Гейссот заңы қабылданғаннан кейін Фаурисон сотталды және айыппұл төледі, ал 1991 жылы академиялық лауазымынан босатылды. Ол француз, латын және грек әдебиетін оқыды (Классикалық әдебиеттер), және 1956 жылы агрегацияны (орта мектеп мұғалімі болуға арналған ең жоғары конкурстық емтихан) тапсырды. Ол Вишидегі жоғары мектепте сабақ берді, сонымен бірге ақын Лотремонт туралы докторлық диссертациясын жазды. 1972 жылы докторлық ғылым кандидаты атағын алды. Фаурисонның әдістемесі диссертациясын қорғағанда сынға ұшырады. Қазылар алқасының төрағасы Жак Робишез: «Соңында, кандидатқа мәтінді жазылған күйінде оқу әдісі; контексті жүйелі түрде назарға алмау, тілдегі тарихи ортаны ескермеу – тұрақты емес көзқарас екенін атап өткім келеді» деді. 2021 жылғы кітапта тарихшы Стефани Курубл Шэре Фаурисонның «әдеби әдісі» кейінірек газ камераларын зерттегенде қайталанатынын болжайды.
Robert Faurisson (foʁisɔ̃; born Robert Faurisson Aitken; 25 January 1929 – 21 October 2018) was a British born French academic who became best known for Holocaust denial. Faurisson generated much controversy with a number of articles published in the Journal of Historical Review and elsewhere, and by letters to French newspapers, especially Le Monde, which contradicted the history of the Holocaust by denying the existence of gas chambers in Nazi death camps, the systematic killing of European Jews using gas during the Second World War, and the authenticity of The Diary of Anne Frank. After the passing of the Gayssot Act against Holocaust denial in 1990, Faurisson was prosecuted and fined, and in 1991 he was dismissed from his academic post. He studied French, Latin and Greek literature (Lettres classiques), and passed the agrégation (the highest competitive examination to qualify to be a secondary school teacher) in 1956. He became a high school teacher at Vichy, while working on a PhD thesis about the poet Lautréamont. He obtained his doctorate in 1972. The methodology of Faurisson was challenged during the defense of his thesis. The president of the jury, Jacques Robichez, declared: "Finally, I point out [ ] to the candidate that the method of reading the text as it is written; systematically ignoring the context, not taking into account the historical environment reflected by the language, is an unsustainable bias". In a 2021 book, the historian Stephanie Courouble Share considers that Faurisson's "literary method" will very likely be repeated later when he examines the gas chambers.
Холокостты жоққа шығару
1974 жылы Фориссон Яд Вашеммен ұзақ хат арқылы байланысып, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде еврейлерге қарсы геноцид болмағанын дәлелдейтін бірқатар аргументтерді баяндады. Ол канадтық неміс Холокостты жоққа шығарушы және нео-нацист Эрнст Зюндельді қорғау үшін екі рет куәлік берді, ал оның куәлігі Холокостты жоққа шығаратын ықпалды басылым – «Лейхтер есебінің» дамуына негіз салғанмен байланысты. 1985 жылы ол нидерланд тілінде «Анна Франктың күнделігі – жалған» деген өзгертілген атаумен жарық көрді. Фориссон бұл жұмысты зерттеу үшін Отто Франкпен сұхбаттасты, бірақ Фориссон Франктің айтқандарын дұрыс түсірмегенін кейіннен Франк өзі жоққа шығарды. Фориссонның «Mémoire en défense» атты еңбегі 1980 жылы Ноам Чомскийдің эссесімен кіріспе ретінде жарияланды. Чомский өзінің эссесін басқалар қайта басып шығаруға принциптік келісім бергенімен, ол оның рұхсатысыз жарияланды. Чомскийдің мақаласы – бұл сөз бостандығын, соның ішінде Фориссонның сөз бостандығын қорғау болды. Чомский «Газ камераларының бар екендігін жоққа шығаруда немесе тіпті Холокостты жоққа шығаруда мен антисемиттік мағыналарды көре алмаймын. Фориссонның жұмысында да антисемиттік белгілер байқалмайды» деді және Фориссонды «кейбір жағынан саяси көзқарасы жоқ либерал» деп санады. Чомский Фориссонды қолдады деген айыптауларға жол бермеді, ол тек оның сөз бостандығына құқығын қорғап отырғанын мәлімдеді. Холокосты «адамзат тарихындағы ұжымдық ақылсыздықтың ең үлкен көрінісі» деп сипаттаған Чомский, бұл мәселедегі өзінің көзқарастары Фориссонның пікірлеріне «толыққанды қарсы» екенін айтты.
In 1974, Faurisson contacted Yad Vashem with a lengthy letter detailing a variety of arguments which he claimed demonstrated that there had been no genocide of Jews during World War II. He twice testified in defense of Canadian German Holocaust denier and Neo Nazi Ernst Zündel, and his testimony has been associated with laying the groundwork for the "Leuchter Report", an influential Holocaust denial publication. It appeared in Dutch language translation in 1985, with the modified title, "The Diary of Anne Frank A Forgery". Faurisson interviewed Otto Frank in researching the piece, though much of what Faurisson asserted Frank had said was later contradicted by Frank himself. One of Faurisson's works, Mémoire en défense, was published in 1980, prefaced by an essay by Noam Chomsky. While Chomsky had given general approval for his essay to be reproduced by others, it was included without his knowledge. Chomsky's piece was a general defense of freedom of speech, including that of Faurisson. Chomsky stated that "I see no anti Semitic implications in denial of the existence of gas chambers, or even denial of the Holocaust I see no hint of anti Semitic implications in Faurisson's work," and considered Faurisson as a "relatively apolitical liberal of some sort". Chomsky was accused of supporting Faurisson, rather than defending his right to free speech, which Chomsky denied. Noting that he had described the Holocaust as "the most fantastic outburst of collective insanity in human history", Chomsky argued that his views were "diametrically opposed" to those of Faurisson on the subject.
Құқықтық және басқа да салдарлар
1983 жылы француз соты Фуриссонға «Гитлер ешқашан ешкімді нәсіліне немесе дініне байланысты өлтіруге бұйрық бермеген және рұқсат етпеген» деген мәлімдеме жасағаны үшін айыппұл салды. 1989 жылдың қыркүйегінде Фауриссон «Еврейлер есімінің ұлдары» деп танысқан белгісіз шабуылдаушылардың шабуылына ұшырады, бұл ұйым туралы оқиғадан бұрын да, кейін де ештеңе анықталған жоқ. 1990 жылы Холокостты жоққа шығаруға тыйым салатын Гейссо заңы қабылданғаннан кейін, Фауриссон француз сотында Холокостты жоққа шығарғаны үшін сотталды. 1991 жылы Фауриссон өз теріске шығару көзқарастарына байланысты Гейссо заңы бойынша университеттегі лауазымынан алынды. Ол бұл заңды халықаралық құқықты, атап айтқанда Азаматтық және саяси құқықтар туралы халықаралық конвенцияны бұзады деп, Адам құқықтары жөніндегі комитетке шағымданып, дау көтерді. 1993 жылы Фауриссон Біріккен Ұлттар Ұйымының Адам құқықтары жөніндегі комитетіне шағым түсірді; 1996 жылы Комитет Фауриссонның Францияның оған қатысты қудалауы Азаматтық және саяси құқықтар туралы халықаралық конвенцияның бірінші Факультативтік протоколын бұзады деген талабын қабылдамады. Комитет Гейссо заңын «еврей қауымының антисемитизм атмосферасынан қорқып өмір сүру құқығын қамтамасыз етуге» және «расизм мен антисемитизмге қарсы күреске» қажет деп сақтап қалды. Фауриссон заңға қайта шағымданып, 2006 жылдың 11 шілдесінде тағы да сотқа тартылды. Ол 2005 жылдың ақпанында «Сахар 1» ирандық телеарнасына берген сұхбатында Холокостты жоққа шығарғаны үшін айыпталды. 2006 жылдың 3 қазанында ол осы қылмыс үшін үш айға сынаққа жіберілді және 7500 евро айыппұл төледі.
Faurisson was fined by a French court in 1983, for having declared that "Hitler never ordered nor permitted that anyone be killed by reason of his race or religion." In September 1989, Faurisson was beaten by unknown assailants claiming to be "The Sons of the Memory of the Jews", an organization about which nothing has been discovered either before or since the incident. Shortly after the Gayssot Act—a statute that prohibited Holocaust denial—was enacted in 1990, Faurisson was convicted of Holocaust denial in a French court. In 1991, Faurisson was removed from his university chair under the Gayssot Act on the basis of his denialist views. He challenged the statute as a violation of international law, specifically the International Covenant on Civil and Political Rights, at the Human Rights Committee. Faurisson filed a complaint with the United Nations Human Rights Committee in 1993; in 1996, the Committee rejected Faurisson's claim that France's prosecution of him was a violation of the First Optional Protocol to the International Covenant on Civil and Political Rights. The Committee upheld the Gayssot Act as "serv[ing] the respect of the Jewish community to live free from fear of an atmosphere of anti semitism" and necessary "to serve the struggle against racism and anti semitism". He challenged the statute as Faurisson was charged again in a trial on 11 July 2006. He was accused of denying the Holocaust in an interview with the Iranian television station "Sahar 1" in February 2005. On 3 October 2006, he was given a three month probationary sentence and fined €7,500 for this offence.
Кейінгі өмірі
2006 жылдың желтоқсанында Фаурисон Иран үкіметі ұйымдастырған Холокосттың жаһандық көрінісін қайта қарау жөніндегі халықаралық конференцияда сөз сөйледі. 2008 жылдың соңынан бастап Фаурисон комедия актері және саяси белсенді Диодонне М'бала М'баламен жақын болып, оның сахнасында және бейнежазбаларда бірге пайда болды, сондай-ақ оның театрында Фаурисонның 80 жылдығын тойлады. Диодонне Роберт Фаурисонға "әдепсіз шеттетілген" сыйлығын табыс етті. Сыйлықты Диодонненің көмекшісінің бірі, сары таңбасы бар концлагерь формасында киінген Джеки тапсырды. Бұл оқиға Диодоннеге соттан жаза тартуға себеп болды. 2012 жылдың 2 ақпанында Иран президенті Махмуд Ахмадинежад Фаурисонға Тегеранда "батылдығы" үшін сыйлық берді.
In December 2006, Faurisson gave a speech at the International Conference to Review the Global Vision of the Holocaust, which was sponsored by the government of Iran. Beginning in late 2008, Faurisson became close to the comedian and political activist Dieudonné M'bala M'bala, appearing with him publicly on stage and in video, and celebrating his (Faurisson's) 80th birthday in his theater. Dieudonné awarded Robert Faurisson an "insolent outcast" prize. The award was presented by one of Dieudonné's assistants, Jacky, dressed in a concentration camp uniform with a yellow badge. This earned Dieudonné a court conviction. Iranian President Mahmoud Ahmadinejad granted Faurisson an award for "courage" in Tehran, Iran on 2 February 2012.