Кіріспе

Гурунатх Сенгупта (1848-1914) - санскрит тілінің атақты ғалымы және ақыны. Нарайл қаласында, Джессор ауданында дүниеге келген ол 1867 жылы Колкаттаның Нормаль мектебінде үш жылдық емтихан тапсырып, оқу жетістіктеріне қол жеткізді. Ол "Қавиратна" деген атаққа ие болды, яғни "ақындар арасындағы асыл тастар". Сеңгупта өзінің білімін Калькуттадағы Ахиритола Бангабидиялайда мұғалім ретінде таратты. Өмірінің барысында Санскрит және Бенгал тілдерінде көптеген шығармалар жазды. Оның шығармалары арасында өлеңдер, түсініктемелер, түсініктемелер, діни баяндамалар, философиялық трактаттар, романдар мен очерктер жинақтары бар. Санскрит әдебиеті саласында оның кейбір елеулі еңбектері "Сатядхарма" (Мәңгілік дін), "Гунаратнам" (Құрмет), "Сатьямрта" (Ақиқаттың нектары), "Гунасутрам" (Құрмет туралы афористік мәтіндер), "Дхармаджиджаваса" (Діни баяндама), "Шрирамахаритам" (Рама туралы эпос), "Шригаурабртам" (Эпос), "Баридутам" (Жаңбыр хабаршысы), "Патнишаткам" (Әйелдер туралы тармақтар) және "Шиксашаткам" (Білім беру туралы тармақтар). Бенгал әдебиетінде Сэнгуптаның "Таттваджван" (Философия), "Дампатидхармалап" (Жұбайлардың діни баяндамасы), "Адбхут Упакхян" (Ажиз оқиға), "Камалини" (Эпикалық) және "Субхадрахран" (Эпикалық) сияқты оқырмандардың құрметіне ие болды. Әдебиет саласына қосқан үлесінен басқа, Гуранат Сенгупта спиритуализмнің қорғаушысы ретінде де танымал болды. Көп жылдар бойы қатаң аскетикалық практика мен интроспекция арқылы ол ағартушылыққа қол жеткізіп, "сатьядхарма" (мәңгілік дін) деп аталатын жаңа діни ілімді таратты. Бұл ілім Құдайға ғибадат ету арқылы көрініс тапқан ізгіліктерді жүзеге асыру арқылы өзін-өзі жоғарылатуға баса назар аударды. Г.Сенгуптаның өмірі мен әдеби шығармалары санскрит тіліндегі терең білімін және рухани ағартушылықты іздегенін көрсетеді.