Сунил Гангопадхай – белгілі индия ақыны, жазушысы. «Какабабу» балалар әдебиетіндегі кейіпкерді жасаған. «Those Days» романы үшін Sahitya Akademi сыйлығын алған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан ақыны және жазушысы (1934–2012)
Indian poet and author (1934–2012)
Ол «Атампракаш» (1964), «Араньер Дин Ратри», «Сей Сомой», «Пратхам Ало» (1996) және «Пурба Пашим» романдарымен ең жақсы танымал. Сонымен қатар, «Паер Толай Сорше» (1- және 2-томдық), «Ека ебонг Коекжон» (1958), «Ами ки роком вабе бече ачи» (1966) және «Хатхат нирар жания» поэзия жинақтарының авторы. Сунил Гангопадхяй Какабабу атты ойдан шығарылған кейіпкерді жасады және осы кейіпкерге арналған 36 роман жазды, бұл туындылар бенгал балалар әдебиетінде маңызды рөл атқарды. 1985 жылы «Ол күндер» («Сей Сомой») тарихи романы үшін ол Сахитья Академиясының беделді сыйлығына ие болды. Оның прозалық стилі – әңгімелеуге дайын, қарапайым, түсінікті, бірақ терең ойлы, көбінесе жұп-жұқа юмормен өрілген. Бұл стиль қазірдің өзінде өзгешелікке ие болып, Бенгалияда ғана емес, басқа да жазушыларға үлкен әсер етті. Шанкха Гош айтқандай, Сунил «оқиғаны заманауи тілмен баяндайтын, бұл оқырмандарға өздері байқамаған, тіпті байқағысы келмеген жақтарын табуға мүмкіндік береді. Осылайша Сунил жекелей ойларын көптеген оқырмандар үшін ортақ тәжірибеге айналдырды». Ситаншу Яшасчандра оның туындыларында «жеке басының мүддесі «аймақтыққа» құрбандыққа шалынбайды, сондай-ақ «бенгалиялықты» жоғары мәртебеге жету үшін тастамайды. Ол – халықаралық деңгейдегі жазушы, себебі ол жазушы, және өте жақсы жазушы».
He is best known for his novels Atmaprakash (1964), Aranyer Din Ratri, Sei Somoy, Pratham Alo (1996), and Purba Paschim; travelogues Payer Tolay Sorshe (Vol. 1 and 2); the poetry collections Eka ebong Koekjon (1958), Ami Ki Rokom Vabe Beche Achi (1966), and Hathat Nirar Janya. Sunil Gangopadhyay introduced the fictional character Kakababu, writing 36 novels in the series that became influential in Bengali children's literature. In 1985, he received the prestigious Sahitya Akademi award for his historical fiction Those Days (Sei Somoy). His prose style, conversational and colloquial, simple and lucid yet deeply penetrating with often a thin layer of dry humor, has by now created a niche of its own which have influenced many later writers, not only in Bengal but elsewhere too. Sunil, according to Shankha Ghosh, "used to narrate the story using contemporary language, which often allows readers to find aspects of themselves they may have not seen, perhaps did not want to see. In doing so, Sunil skillfully turned his personal confession into a shared experience for a wide readership." Sitanshu Yashaschandra observed that in his works "the personal is never sacrificed in favor of the 'regional,' nor is 'Bengaliness' ever given up to aspire for any larger status. He is a writer of international stature, simply because he is a writer, such a good writer."
Ерте өмір
Ол қазіргі Бангладештің Фаридпур қаласында бенгалдық индуист отбасында дүниеге келген. 1947 жылғы Үндістанның бөлінуінен кейін Шығыс Пәкістанның бір бөлігіне айналған туған қаласынан ерте жасында Калькуттаға көшіп келді. Ол Сурендранатх колледжінде, Дум Дум Мотихиел колледжінде, Калькутта қалалық колледжінде оқыды – бәрі Калькутта университетіне қарасты. Содан кейін 1954 жылы Калькутта университетінен бенгал тілі бойынша магистр дәрежесін алды. Сунил, Тарун Саньял, Жотирмай Датта және Сатражит Датта сияқты адамдар «Аштық ұрпағы» қозғалысының ақыны Малай Рой Чодуридің танымал сот процесінде қорғау куәгерлері болуға ерікті түрде келісті.
He was born in Faridpur into a Bengali Hindu family in what is now Bangladesh. At an early age, he moved to Kolkata from his ancestral town, which became part of East Pakistan after the 1947 Partition of India. He studied at the Surendranath College, Dum Dum Motijheel College, City College, Kolkata – all affiliated with the University of Calcutta. Thereafter, he obtained his master's degree in Bengali from the University of Calcutta in 1954. Sunil, along with Tarun Sanyal, Jyotirmoy Datta and Satrajit Dutta had volunteered to be defence witnesses in the famous trial of Hungry generation movement poet Malay Roy Choudhury.
Шығармалары
200-ден астам кітаптың авторы, оның Нихилеш және Нира өлеңдері циклы (кейбіреулері "Сен үшін, Нира" және "Ормандағы сыбыс" деп аударылған) ерекше танымал болды. Сунил өлеңдегідей, прозада да өзінің ерекше стилімен белгілі болды. Оның екінші романы "Атмапракаш" болды және ол әдебиетке жаңа келген автордың тұңғыш туындысы ретінде беделді "Деш" журналында жарияланды (1965). "Югантар" – 80-ші жылдары DD National телеарнасында көрсетілген үнді телесериалы, ол Гангопадхайдың "Сей Сомой" романы негізінде түсірілді.
Author of well over 200 books, His Nikhilesh and Neera series of poems (some of which have been translated as For You, Neera and Murmur in the Woods) have been extremely popular. As in poetry, Sunil was known for his unique style in prose. His second novel was "Atmaprakash" and it was also the first writing from a newcomer in literature published in the prestigious magazine – Desh (1965). Yugantar, an Indian television series that aired on DD National in the 80s was based on Gangopadhyay's novel Sei Somoy.
Даулар
1970 жылы Сатьяжит Райдың "Пратидуанди" фильмі шықты, ол Гангопадхяйдың романы негізінде түсірілген. Романда Гангопадхяй кедей медбикелердің ақша табу үшін еркектерге қызмет етуін бейнелеген. Бұл мәселе дау тудырды және Калькутта қаласындағы медбикелер мұндай бейнелеуге қарсы наразылық білдірді. 2006 жылы "Ардек Жибон" романында индуист қадірлі Сарасвати құдайына деген құштарлығын жазғаннан кейін даулар туды. Зейнеткер IPS офицері Гангопадхяйға қарсы Калькутта жоғары сотына шағым түсірді. Бұл дауға жауап ретінде Гангопадхяй өзінің сезімдерін білдіруде еркіндігі шектеліп отырғанын айтты. Тағы бір бенгал жазушысы Буддадеб Гуха бұл әрекетті арзан трюк деп бағалады және былай деді: "Мен мұндай арзан трюктерді қолдамаймын. Жазушы жас ұрпаққа үлгі болуы керек. Егер жазушы ішімдік ішуді ұнататынын және Сонагачхиге барудың қызықты екенін айтса, бұл оның өзіне зиянды әрекет екенін көрсетеді".
In 1970 Satyajit Ray's film Pratidwandi released which was based on Gangopadhyay's novel. In the novel Gangopadhyay depicted how a poor nurse used to entertain men for some moolah. This arose controversy and nurses across the city of Kolkata protested against such depiction. In 2006 novel Ardhek Jibon, he expressed his carnal desire for Hindu goddess Saraswati created some controversies. A retired IPS officer lodged a case against Gangopadhyay in the Calcutta High Court. Against this controversy Gangpadhyay felt– he had no freedom to express what he felt. Another Bengali writer Buddhadeb Guha found this a cheap gimmick and he told– "I don't support such cheap gimmicks. An author should set an example for the younger generations. If an author thinks it's cool to say that he loves to booze and enjoys going to Sonagachhi, then this only speaks poorly of him."
Құрметтер
2002 ж. Калькутта қаласының шерифі. Бүрдван университетінің құрметті ғылым докторы.
2002: Sheriff of Kolkata. Honorary D. Litt. from the University of Burdwan