Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса Мэри Итон (29 қаңтар 1901 жыл - 10 қазан 1948 жыл) - 1910-1920 жылдары өмір сүрген американдық сахналық актриса, әнші және биші. Бала кезінен бастап кәсіби орындаушы болған ол Зигфелд Фоллиз сияқты сахналық қойылымдарда табысқа жетті. Ол "Американдық қызды даңқтап" (1929) атты тағы бір ерте дыбыстық фильмде ойнаған. Оның мансабы 1930 жылдары күрт төмендеді.
American actress
Mary Eaton (January 29, 1901 – October 10, 1948) was an American stage actress, singer, and dancer in the 1910s and 1920s, probably best known today from her appearance in the first Marx Brothers film, The Cocoanuts (1929). A professional performer since childhood, she enjoyed success in stage productions such as the Ziegfeld Follies. She appeared in another early sound film, Glorifying the American Girl (1929). Her career declined sharply during the 1930s.
Ерте өмір және мансап
Вирджиния штатының Норфолк қаласында туған Итон жеті жасында әпкелері Дорис пен Перлмен бірге Вашингтон қаласында би сабақтарына бара бастады. 1911 жылы үш қарындас та Вашингтондағы Шуберт Беласко театрында Морис Метерлинктің "Көк құс" атты фантастикалық пьесасының қойылымына жұмысқа алынды. "Көк құс" аяқталғаннан кейін, 1912 жылы үш Итон әпкелері мен олардың кіші інісі Джо Поли акционерлік қоғамы үшін әртүрлі пьесалар мен мелодрамаларда көріне бастады. Олар тез арада кәсіби, сенімді және көпжақты актер ретінде танымал болды және жұмыссыз қалудың сирек кездескенін айтты. 1914 жылы бір газетте Мэри Итон "жұмыстың ең кішкентай мүшесі" деп аталып, оның "көрнекті мінез-құлқы мен сұлулығы" бар екені жазылған. 1915 жылы үш әпке де Поли үшін "Көк құс" жаңа қойылымында пайда болды; Дорис пен Мэриге Митил мен Титилдің басты рөлдері берілді. Содан кейін ағалы-ініліге Нью-Йоркке және Шуберт бауырлары шығарған спектакльдің гастрольдік турнесіне өз рөлдерін қайталауға шақырылды. Шоу аяқталғаннан кейін, Шуберттердің ұсынысы бойынша Мэри Теодор Кослоффпен балетке шынайы түрде үйрене бастады.
Eaton, a native of Norfolk, Virginia, began attending dance lessons in Washington, DC, along with her sisters Doris and Pearl, at the age of seven. In 1911, all three sisters were hired for a production of Maurice Maeterlinck's fantasy play The Blue Bird at the Shubert Belasco Theatre in Washington, D. C. While Eaton had a minor role in the show, it marked the beginning of her career in professional theatre. After The Blue Bird ended, in 1912, the three Eaton sisters and their younger brother Joe began appearing in various plays and melodramas for the Poli stock company. They quickly gained reputations as professional, reliable, and versatile actors, and were rarely out of work. A 1914 newspaper article described Mary Eaton as "the newest and littlest member of the company", adding that she had "admirable poise and grace." In 1915, all three sisters appeared in a new production of The Blue Bird for Poli; Doris and Mary were given the starring roles of Mytyl and Tytyl. The siblings then were invited to reprise their roles for a New York and road tour of the play, produced by the Shubert Brothers. When the show closed, on the recommendation of the Shuberts, Mary began studying ballet in earnest with Theodore Kosloff.
Кәсіби театр
Барлығы Итон, Мэри, мүмкін, ең танымал және ең танымал болды. Ол ерекше талантты биші болған, 1917 жылы Вашингтон қаласында "Intime" қойылымында раввтарға ие болды. 1916 жылы ол Бродвейде дебют жасады, ол Follow Me балетінде би биледі. Келесі жылы ол Фред және Адель Астермен бірге Шуберт ағайындыларының Over the Top-та өнер көрсетті. 1920 жылдары Бродвейде Итон тұрақты түрде болды, сегіз түрлі қойылымда ойнаған. Ол Зигфелдтің "Ақымақ" сериалдарының үш басылымында, яғни 1920, 1921 және 1922 жылдары, бейнеленген. Итонның "Фолиз" спектакльінде орындаған бейеүінің ерекшелігі - сахнаның айналасында күрделі пируэттер тізбегі. Бродвей импресариосы Флоренц Зигфелд Мэри Итонды өзінің жұлдызды қызығы Мэрилин Миллердің мұрагері ретінде дайындады, бірақ тарихшы Ричард Барриос атап өткендей, "Көрікті, сары түсті және Миллер сияқты биші, Итон өзінің алдыңғысының харизмасына сәйкес келмеді".
Of all of the Eatons, Mary was perhaps the most famous and the most popular. An exceptionally talented dancer, she earned raves in a production of Intime in Washington, DC in 1917. In 1916, she made her Broadway debut, dancing a ballet specialty in Follow Me. The next year, she performed in the Shubert Brothers' Over the Top with Fred and Adele Astaire. Throughout the 1920s, Eaton was a constant presence on Broadway, appearing in eight different productions. She was featured in three editions of the Ziegfeld Follies, those of 1920, 1921, and 1922. Eaton's trademark dance routine, which she performed in the Follies, involved a complicated sequence of pirouettes around the stage en pointe. Broadway impresario Florenz Ziegfeld groomed Mary Eaton as the successor to his star attraction Marilyn Miller, but as historian Richard Barrios noted, "Beautiful, blonde, and a dancer, all like Miller, Eaton could not match her predecessor's charisma."
Кино мансабы
Итон қысқа мерзімді кино карьерасына ие болды, ол Куинстегі Асториядағы Парамаунттың Нью-Йорк студиясында түсірілген екі маңызды ерте дыбысты фильмде көрінді. Ол Маркс ағайындылары ойнаған алғашқы фильм - "Кокосовые орехи" (1929) фильміндегі находчица болды және ерте сөйлеу фильмдерінде ұқсас рөлдерді ойнаған болар. Оның орнына Paramount компаниясы оның айналасында үлкен көркем фильм түсіруді шешті. Glorifying the American Girl (1929) - бұл Зигфелдке лайық тамаша, барлық сөйлейтін экстраваганса (экран кредиті алады), музыкалық байқаулар Техниколорда түсірілген. Paramount компаниясы Этонға шоу бизнесіне кіріп, жоғарғы орындардан жоғары көтерілу үшін күресетін, достары мен әріптестеріне көп көңіл бөлмейтін, амбициялы дүкенші қыздың басты рөлін берді. Итонның ән айту және билеу реті, оның ішінде оның қолтаңбалау пируеттілік реті көрсетілді, бірақ олар оның экранның шектеулі тұлғасын жеңе алмады. Фильмдегі оның сөйлеу дауысы мұқият әсер еткен, диалогты мұқият айтқан жоғары үнді твиттер болды, бұл оның сахналық жаттығуларының қалдығы болуы мүмкін. Оның нақты сөйлеу дауысы, әсерсіз және төменгі, нақты диапазонда, қысқаша "Американдық қызды даңқтауда" естіледі. Фильм 1929 жылдың маусым айында аяқталды, бірақ Paramount басшылары оны шығару үшін тым әлсіз деп санады және атақты Эдди Кантордың жаңа кадрларын түсірді. Хелен Морган және Руди Валле оны нығайтады. Өте нашар көрсетілімнен кейін, Парамаунт фильмді 1929 жылдың соңында кішігірім қалаларға жіберді, бұл Бродвейдің жылтырауымен қызық көрермендерді тартуға үміттенді және 1930 жылдың басына дейін Нью-Йорктегі премьерадан аулақ болды. Тәнтігерлер оны сынға алды, ал көрермендер бұған қатыспады. Фильмнің коммерциялық сәтсіздіктері Итонның кинодағы мансабын бірден тоқтатты.
Eaton also had a brief film career, appearing in two important early sound movies that were filmed at Paramount's New York studios in Astoria, Queens. She was the ingenue in The Cocoanuts (1929), the first film starring the Marx Brothers, and might have gone on to play similar featured roles in early talkies. Instead, Paramount decided to build a major feature film around her. Glorifying the American Girl (1929) was to be a spectacular, all talking extravaganza worthy of Ziegfeld (who receives screen credit), with musical pageants filmed in Technicolor. Paramount gave Eaton the starring role of an ambitious shopgirl who goes into show business and fights her way to the top, with little regard for her friends and colleagues. Eaton's singing and dancing routines, including her signature pirouette sequence, were featured, but they couldn't overcome her limited screen personality. Her speaking voice on film was a carefully affected, high pitched twitter that enunciated dialogue carefully, probably a remnant of her stage training. Her actual speaking voice, without the affectation and in a lower, more realistic range, can be heard briefly in Glorifying the American Girl. The film was completed in June 1929 but Paramount executives considered it too weak to release, and shot new footage of celebrities Eddie Cantor. Helen Morgan, and Rudy Vallée to bolster it. After a terrible preview, Paramount actually sneaked the film out in late 1929 to smaller towns, hoping to attract curious audiences with Broadway luster, and avoiding a New York premiere until early 1930. Critics panned it and audiences stayed away. The film's commercial failure abruptly halted Eaton's screen career.
Жеке өмір
Итон аға-інілерінің көпшілігі, соның ішінде Мэри де, 1930 жылдардың басында мансабының төмендеуін көрді. Ол өзінің соңғы сахналық сахнасын 1932 жылы жасаған. Іскерлік өмірде қиындықтар туып, үш рет некеде қиындықтар туып, Итон ішімдікке тәуелді болып қалды. Бауырлары бірнеше рет көмекке келіп, ол бірнеше рет реабилитациялық бағдарламаға қатысқанмен, ішімдікке деген құмарлығын жеңе алмады. Итон 1929 жылы жаз айында Миллард Уэббке (оның "Американдық қызды даңқтау" режиссері) үйленді. Ол қайтыс болған кезде актер Эдди Лоттонға тұрмысқа шыққан. Итон 47 жасында Голливудта, Калифорнияда жүрек соғысынан қайтыс болды.
Many of the Eaton siblings, including Mary, found their careers waning in the early 1930s. She made her final stage appearance in 1932. Beset by career woes and three consecutive difficult marriages, Eaton struggled with alcoholism. Although her siblings tried to intervene on numerous occasions, and she entered rehabilitation programs several times, she was unable to overcome her alcohol addiction. Eaton married Millard Webb (her director of Glorifying the American Girl) in the summer of 1929. At the time of her death she was married to actor Eddie Laughton. Eaton died at age 47 in Hollywood, California of a heart attack.