Кіріспе
Авиация бөлімі тұрақсыздықта басталды, алдымен армиядағы авиацияны Сигнал корпусынан тәуелсіз корпус етудің баламасы ретінде, содан кейін оның ұшқыштары арасындағы сүрінумен, олардың барлығы жас және басқа филиалдардан уақытша бөлімдер, және оның басшылығы, олар көбірек құрылған Сигнал корпусының офицерлері және ұшқыш еместер. Лейтенант-полковник Джордж О. Сквайрдың армия авиациясына тұрақтылық келтіру үшін бас ретінде тағайындалуына қарамастан, Сигнал корпусы АҚШ-тың 1917 жылы 6 сәуірде Бірінші дүниежүзілік соғысқа кіргеннен кейін армияны жауынгерлік күресте қолдау міндетіне мүлдем жарамсыз болып шықты. Ол құзыретті қолды кеңейтуге және ұйымдастыруға тырысты, бірақ оның күш-жігері толығымен бұзылып, 1918 жылдың көктемінде авиация алдымен құрылғаннан бері тұрған Сигнал Басшысының кеңсесінің юрисдикциясынан, содан кейін Сигнал корпусынан алынып тасталды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін бөлімнің міндеттері қайталанбады және ол 1920 жылы Әуе қызметі құрылғаннан кейін ресми түрде құрылды.
The Aviation Section began in turbulence, first as an alternative to making aviation in the Army a corps independent of the Signal Corps, then with friction between its pilots, who were all young and on temporary detail from other branches, and its leadership, who were more established Signal Corps officers and non pilots. Despite the assignment of Lieutenant Colonel George O. Squier as chief to bring stability to Army aviation, the Signal Corps found itself wholly inadequate to the task of supporting the Army in combat after the United States entered World War I on 6 April 1917. It attempted to expand and organize a competent arm but its efforts were largely chaotic and in the spring of 1918 aviation was removed, first from the jurisdiction of the Office of the Chief of Signal where it had resided since its inception, and then from the Signal Corps altogether. The duties of the section were not resumed following World War I and it was formally disestablished by the creation of the Air Service in 1920.
1914 жыл
Авиация бөлімі, Сигнал корпусы 1914 жылғы 18 шілдедегі Заңмен құрылды, 186-тарау (Халық заңы 143, 63-конгресс), 38-статут. 514, Аэронавигациялық бөлімнің орнын басып, бас сигнал офицерінің кеңсесі (OCSO) ішіндегі Сигнал корпусының әкімшілік құрылуы, әскери авиацияның негізгі агенттігі ретінде. Авиациялық қызметті Сигнал корпусынан тәуелсіз ету туралы бұрынғы заң комитетте өліп қалды, өйткені авиациямен байланысты барлық офицерлер, біреуі ғана, капитан Пол У. Бек, оған қарсы куәлік берді. Ұлттық қорғаныс туралы заңның кейінгі ережелері (39 Stat. 174), 1916 жылғы 3 маусымдағы және Авиациялық заң (40 Stat. 243), 24 шілде 1917 жылы авиациялық қолдау функцияларын Аэронавтикалық бөлімнен жаңадан құрылған авиациялық бөлім ұйымдарына біртіндеп беруге рұқсат берді. Жаңа заң бөлімнің мақсаты мен міндеттерін белгіледі, АҚШ әскери авиациясының көлемін 60 офицер мен 260 ер адамға дейін ұлғайтуға рұқсат берді, Сигнал корпусының көлемін оларды қамтамасыз ету үшін бірдей адаммен ұлғайтты, ұшқыштардың армияның тармақтарынан ерікті болуын талап етті және оларды төрт жылға дейін егжей-тегжейлі сипаттады. Аэронавигациялық бөлім 1918 жылы жойылғанға дейін авиация бөлімінің әкімшілік бөлігіне айналды. Авиация бөліміне бірінші қаржыландыру қаражаты 1915 қаржы жылына 250 000 доллар болды. Жаңа заң сондай-ақ 30 жасқа толмаған тек тұрмысқа шықпаған лейтенанттар ғана бөлімге жіберілуі мүмкін деген шектеулерді белгіледі, бұл авиаторлар арасында тәртіптің және кәсіби жетілудің жоқтығын көтермелеген, бұл қызметтің өсуіне кедергі келтірген, ұшқыштардың ұсталуына кедергі келтірген және ұшқыштар офицерлерінің ұшқыштарға командалық жасауына кедергі келтірген. Әуеде қызмет ететін офицерлер өздерінің бөлімшесінде тұрақты капитандарға көтеріліп, автоматты түрде сапқа қайтарылды. Жағдайды одан әрі нашарлату үшін, бұрын әскери авиаторлар ретінде санатталған 24 ұшқыштың қалған 11 ұшқышының рейтингі автоматты түрде Жоғарғы әскери авиаторға дейін төмендетілді (осылайша ұшқыштардың жалақысы 25% -ға төмендеді), өйткені жоғары санаттауға ие болу үшін JMA ретінде үш жыл жұмыс өтілі талаптары өзгертілді. Бұл оларды жаңадан бітірген ұшқыштармен бірдей деңгейде орналастырды, ал 1917 жылға дейін олардың ешқайсысы рейтингтерін қалпына келтірмеді. Құрылғалысымен авиация бөлімінде 19 офицер мен 101 жауынгер болды. Аэронавигациялық дивизия, үш офицер мен 11 жауынгерден тұратын квази штаб (лейтенант-полковник Сэмюэл Ребер, Вашингтон, округ) бас сигнал офицерінің (CSO) атынан бұйрықтар берді. Авиация бөлімінің барлық басқа қызметкерлері 1914 жылы 5 тамызда No No. 10 орын: Сигнал корпусының авиациялық мектебі (Capt. Артур С. Коуэн, Сан-Диего), 1-ші авиаэскадрилья (капитан. Бенджамин Д. Фулуа), 1-ші рота, 1-ші авиациялық эскадрилья (капитан. Гарольд С. Гайгер) 2-топ, 1-аэроэскадрилья (капитан. Льюис Э. Гудиер, кіші), барлығы 16 офицер, 90 жауынгер, 7 азаматтық адам және 7 ұшақ. Әуе қызметінің көпшілігі Тексастағы қызметтен екінші рет Сан-Диегоға оралды. Бұл екі ел арасында Техас штатында әскери-жер күштеріне қолдау көрсету үшін Мексикамен мүмкін болатын соғыста. Жақындап келе жатқан соғыс 15 шілдеде Викториано Хуертаның отставкасына байланысты тоқтатылды. 1914 жылдың желтоқсанына қарай авиация бөлімінде 44 офицер, 224 жауынгер және 23 ұшақ болды.
Signal Corps Aviation School (Capt. Arthur S. Cowan, San Diego),
1st Aero Squadron (Capt. Benjamin D. Foulois),
1st Company, 1st Aero Squadron (Capt. Harold C. Geiger)
2nd Company, 1st Aero Squadron (Capt. Lewis E. Goodier, Jr.),
totaling 16 officers, 90 enlisted men, seven civilians, and seven aircraft. Most of the air service had just returned to San Diego from detached service in Texas for the second time in as many years to support Army ground forces in a possible war with Mexico over the Tampico Affair. The impending war was defused by the resignation of Victoriano Huerta on 15 July. By December 1914, the Aviation Section consisted of 44 officers, 224 enlisted men, and 23 aircraft.
Жазалау экспедициясы
Вилланың 9 наурыздағы Колумбуста, Нью-Мексикодағы рейдінен кейін 1-аэроэскадрилья генерал-майор Джон Дж. Першингтің жазалау экспедициясына қосылды. Оның құрамында 11 ұшқыш, 84 әскери қызметші (оның ішінде екі дәрігер), азаматтық механик, инженер офицері мен 14 адам болды. Сегіз Curtiss JN 3 12 наурызда Форт Сэм Хьюстонда бөлшектеліп, келесі күні темір жолмен Колумбусқа эскадрильяның жартысы: он Джеффри жүк көлігі, бір автомобиль және алты мотоциклмен бірге жіберілді. Екінші екі жүк көлігі Колумбуста қабылданады, ал барлық жүк көлігі экспедицияның квартирмейстеріне тағайындалады. JN 3s 15 наурызда, бірінші колонна Мексикаға аттанған күні, тиеуден кейін қайта құрастырылды. Эскадрильяның алғашқы бақылау миссиясы және шетелдік аумақ үстіндегі алғашқы американдық әскери барлау ұшуы келесі күні ұшып, Доддтың бақылауында және Фулуаның бақылауында 51 минутқа созылды. 19 наурызда Першинг Фулуаға телеграф жіберіп, эскадрильяға Колумбтан 230 миль қашықтықтағы Колония Дубландағы өзінің алдыңғы базасына 7-ші және 10-шы кавалерия полкіне бақылау жасауды бұйырды. Жердегі эшалонның жартысы жүк көлігімен алға жылжиды, ал қалған жартысы және барлық эскадрондық инженерлік бөлім Колумбуста қалып, квартирмейстерге жаңа жүк көлігін құрастыруға көмектесті. Координациялық қиындықтар салдарынан сегіз JN 3 ұшағы 17:10-ға дейін ұша алмады. Бір ұшақтың қозғалтқышында бірден проблема пайда болып, ол кері бұрылды. Төртінші топтың басшысы - капитан. Таунсенд Ф. Додт пен Фулуа No 44, жақсы навигация үшін төменгі биіктікте формациямен ұшты. Үшеуі жоғары ұшып, көп ұзамай қалғандарын көрмей қалды. Сол түні сегіз ұшақтың ешқайсысы Дубланға жетпеді, барлығы қараңғылықтан кейін жерге құлап түсті: кері бұрылған ұшақтан басқа, бір ұшақ апатқа ұшырап, Мексикадағы Пирсонға жақын жерге құлағаннан кейін (оның белгіленген жерге қонудан оңтүстікке қарай) жойылып кетті. Ал тағы алты ұшақ құлап, құлап қалды. Ассенсионға (Дубланға жартылай жол) бірге қонған төрт ұшақ таңертең алдыңғы базаға ұшып кетті, онда олар қозғалтқыштың бұзылуымен Колумбқа оралуға мәжбүр болған ұшақтан бір сағаттан кейін және Яностағы жолда түнді күткеннен кейін келді. 22 сәуірде эскадрилья жаңа ұшақ алу үшін Колумбқа оралды, онда 16 ұшқыш пен 122 жауынгердің тізімі кеңейтілді. Ол 1916 жылдың 15 тамызына дейін Мексикадағы бөлімшелерді пайдаланып Першингтің күштері үшін байланыс миссияларын ұштырды. 1-ші Аэроэскадрилья жалпы саны 540 байланыс және әуеде барлау миссиясын орындады, 345 сағат 43 минуттық ұшу уақытымен 19553 миль (31467 км) аралықты басып өтті. Жау әскерлерін байқауға болмайды, бірақ эскадрилья Першингтің штабы мен Мексиканың жер асты бөлімшелері арасындағы байланыс орнатуда баға жетпес қызмет көрсетті. Бұл экспедиция кезінде рульдегі қызыл жұлдыз АҚШ әскери ұшақтарының алғашқы ұлттық белгісі болды. Олардың ұшақтарында Сьерра-Мадре тауларының үстінен ұшуға жеткілікті қуат болмады, сондай-ақ олар оның өтулерінің турбуленттігінде жақсы жұмыс істемеді, ал миссиялар олардың қону алаңдарынан орташа есеппен тек 36 миль (58 км) қашықтықта болды. Ұшақтарды жөндеуге бөлшектер мен қоршаған ортаның жағдайының жетіспеушілігі себеп болды (жарылысқан ағаш винттерді әрбір ұшудан кейін бөлшектеп, олардың желімін ыдыраудан сақтау үшін ылғалға қою керек болды), және 30 күндік қызметтен кейін тек екеуі қалды. Екеуі де ұша алмай қалды және 22 сәуірде сотталды. Конгресс кемшілік туралы заң жобасында Авиация бөліміне 500 000 доллар (бұрынғы бюджеттің екі есе) төтенше жағдайға арналған қаражат берді. Фулуа N8 ұшақтарын жоюды ұсынды, бірақ олар Сан-Диегоға жеткізілді, өзгертілді және ақырында оқу ұшағы ретінде пайдаланылды. Сондай-ақ, авиация бөлімінде жаңа агенттік құрылды, оның басшысы Миллинг болды, және оған Массачусетс технология институтында авиациялық инженерлік курстарды және азаматтық инженерлерді бітірген ұшқыштар, соның ішінде Дональд Дуглас. Басқарма эскадрильяға жаңа Curtiss R 2 ұшақтарымен жабдықталуын ұсынды, олар қозғалтқышты пайдаланады. Бірінші екеуі 1916 жылдың 1 мамырында, ал қалған 10 25 мамырда жеткізілді. Оларға 64 - 75-ші нөмірлі сигнал корпусы бөлінді. R2 Lewis пулеметтерімен, сымсыз құрылғылармен және стандартты компастармен жабдықталған, бірақ олардың өнімділігі алдыңғы қатардағылардан аз ғана артық болды. Пилоттардың есімдері The New York Times және New York Herald Tribune газеттерінде олардың жабдықтарын айыптау ретінде келтірілген, бірақ Першинг бұл мәселені жалғастырмады, олар "бұл экспедицияның м�...
Айыппұлдар мен қарсы айыппұлдар
1914 жылдың тамызында, авиация бөлімін құру туралы акт қабылданғаннан кейін көп ұзамай Бірінші дүниежүзілік соғыс басталды. Еуропалық державалар әскери авиацияны дамытуға қызығушылық танытты, бірақ армияның бас штабы әуе мүмкіндіктерін дамытуға деген бей-жайлық танытты, өйткені капитан Бек бір жыл бұрын айып тақты. Бас сигнал офицері ұшақтарды әзірлеу мен сатып алу бойынша шектеулерді жалғастырды, бұл жас авиаторлар ұшу қауіпсіздігіне зиян келтіреді және АҚШ соғысқа тартылса, Авиация бөлімінің армияға авиациялық қолдау көрсетуіне кедергі келтіреді. 1913 жылдың тамызында авиацияны Сигнал корпусынан бөлуге қарсы куәлік берген офицерлер енді оны қолдады, бұл қозғалыстың басталуы болды, ол 33 жылдан кейін АҚШ Әуе күштері құрылды. Жас ұшқыштар арасында әскер қатарынан және олардың ұшпайтын басшылары арасында айтарлықтай ығысулар пайда болды, ең алдымен, ұшқыштар тиімділік мүддесі үшін ескерілмеген деп санайтын қауіпсіздік мәселесі бойынша. (Қараңыз Аэронавигациялық бөлім, АҚШ-тың Сигнал корпусы бойынша Ассигнованиелер, өсім және "бастапқы бүлік"). Сан-Диегодағы 1-ші авиаэскадрильяның 2-ші ротасының командирі, капитан Льюис Эдвард Гудиер, 1914 жылы 5 қарашада демонстрациялық апатта ауыр жарақат алды. Гленн Л. Мартинмен бірге жаңа ұшақта ұшу кезінде талап етілетін бәсекелестік баяу жылдамдықты сынаудан өтіп, ұшақ тоқтады, ал Мартин тым көп газбен түзеткенде, бірінші құйрық айналды деп сипатталған жағдайға түсті. Гудиердің мұрны қатқан, екі аяғы сынған, бас сүйегі сынған, ал тізесі қатты жараланған. Апат бірнеше апатты жаттығулардың арасында болды, олардың барлығы Райт С ұшағын ұшырды, ол 1913 жылдың шілдесі мен 1914 жылдың ақпаны аралығында алты адамның өліміне әкелді және ұшқыштар ұшақтарды ұшып кетуден бас тартты. Апат оқиғаларын біраз қарап шыққаннан кейін, мектеп командирі капитан Артур С. Коуэн ұшақты пайдалануды тоқтатудан бас тартты, ол ұшқыштарды "әуесқойлар ғана" деп атады. Сауығып жатқанда Гудье капитан Таунсенд Ф. Доддқа және 1-лейтенант Уолтер Талияферроға көмек көрсетті. Оларға Гудиердің әкесі, лейтенант-полковник Льюис Эдвард Гудиер, Сан-Францискодағы Батыс департаментінің Бас прокуроры, сондай-ақ бұрынғы эскадрильяның командирі капитан Уильям Лэй Паттерсонға қарсы айыптауды артық көрді. Қылмыстар бас сигнал офицеріне жіберілді, бұл кезде Коуэннің бастығы, авиация бөлімінің бастығы подполковник Самуэль Ребер, өзі айыптаулардың ажырамас бөлігі және ұшқыш емес, уақытша командалық болды. Ребер Кован мен Паттерсонға қарсы айыптауларды алып тастады, содан кейін ол және Кован ақсақал Гудиерді Кованға қарсы айыптауларды жасауға көмектескені үшін "жақсы тәртіп пен тәртіпке зиян келтіргені" үшін айыптап, оны қасақана істегенін атап өтті.
Гудиер әскери соттың алдында
1915 жылдың 18 қазанында басталған соттың әскери іс-әрекеті лейтенант-полковник Гудиерді айыптап, жазасын тартты. Түрме. Армияның Бас прокуроры генерал Э.Х.Краудер (Лейтенант-полковник Гудиерге қарсы айыптауды ұсынғаннан кейін, бірақ оның соты алдында) Кован да, Паттерсон да заңдық техникалардың салдарынан алаяқтыққа кінәлі емес деп шешті. Заң тұрғысынан дұрыс болса да, бұл шешім армияны жамандыққа жол беріп қана қоймай, оны түзете алмағаны үшін жағымсыз әсерге ұшыратты. Сонымен қатар, дәлелдер көрсеткендей, бір уақытта Ребер мен Коуэн Капитанды қолданған. Гудиердің жарақаттануы оны сауығып жатқан кезде авиация бөлімінен босату үшін сылтау болды. және көптеген оқиғаларды сипаттайтын ресми хат-хабарларды қамтитын құжаттар, олар Капитанның Гудиердің Коуэнге қарсы алғашқы айыптаулары сот жазбасының бір бөлігіне айналды, оның ішінде Коуэннің ықыласына ие болмаған ұшу қызметіне қатысқан офицерлерге қарсы жазалау үлгісін ХҚКО қолдады. Сенатор Джозеф Т. Робинсон бұл мәселені бірден АҚШ Сенатына алып келді. 1916 жылдың қаңтарында 65-ші қаулы, Авиация бөлімінде ауыр басқаруды, ұшу қауіпсіздігін елемеуді, сүйіспеншілікке, алаяқтыққа және Авиация бөлімінің командалық тізбекіндегі заңсыздықтарды жасыруды қамтитын заңсыздықтарды тексеруді талап етеді. Робинсон тыңдаулар өткізді және әскери соттың дәлелдемелері ретінде ұсталған барлық құжаттарды жұртшылыққа жариялады. С. Ж. 16 наурызда 1916 жылы 65-ші қарар қарсылықсыз қабылданды. Тергеудің нәтижесіне қарай бөлім меңгерушісінің міндетін атқарушы тағайындалды. Осы бөлімдердің екінші басшысы 1913 жылы Конгресс алдында авиацияны Сигнал корпусынан ауыстыруға қарсы куәлік берген генерал штабының офицері майор Уильям "Билли" Митчелл болды. Мексикадағы ұшақтарға қатысты жағымсыз жарнаманың нәтижесінде Митчелл мен Авиация бөлімі осы кезеңде қатты сынға ұшырады. Митчелл департаментті қорғап, АҚШ компаниялары жақсы ұшақ шығара алмайтынын айтты, бірақ наразылық бірнеше ұзақ мерзімді нәтижелерге әкелді, соның ішінде Митчеллге саяси тактиканы үйретті, оның қатысуы ақырында оның әскери сотына әкелді. Түрме. Генерал-инспектор генерал-инспектор Эрнест Альберт Гарлингтонды армия штабының бастығы генерал-генерал Хью Л. Скотт авиация бөлімінің тергеу кеңесін басқаруға тағайындады. Гарлингтонның басқармасы Гудиердің мәлімдемесін растады, сонымен қатар Скривен мен Реберді бөлімді дұрыс бақыламағаны үшін айыптап, оларды стандарттан төмен ұшақ сатып алу үшін жауапты деп тапты. Гарлингтон кеңесінің есебі, Сенаттың қарары және Мексикада қолданылған жабдыққа қатысты қоғамдық сын-пікірлер соғыс министрі Ньютон Бейкерді Скривенге, Реберге және Кованға сөгіс хаттарын шығаруға итермеледі. Ребер 5 мамырда авиация бөлімінің бастығы лауазымынан, ал Кован шілдеде қызметінен босатылды. Екеуі де ұзақ уақытқа созылған демалыстан кейін Сигнал корпусына авиациялық емес міндеттерді тағайындады. Лейтенант-полковник Джордж О. Сквайр Лондондағы әскери атташе ретінде қызметтен шақырылды және 20 мамырда Авиация бөлімінің бастығы болып тағайындалды, оны сөзбе-сөз түптен бастап реформалау туралы бұйрық берілді. 1916 жылы 24 сәуірде Бас штаб авиация бөлімін реформалау және қайта ұйымдастыру бойынша ұсыныстар жасау үшін полковник Чарльз В. Кеннедидің төрағалығымен комитет тағайындады. Миллинг Фулуаның қарсылығына қарамастан, бөлімнің өкілі болып тағайындалды, ол оны бұрынғы Сигнал корпусының басшылығына тым жақын деп санайды. Комитет авиация бөлімінде ұшу бойынша қызмет атқаратын барлық 23 офицердің мәлімдемелерін алды және 21 адам авиацияны сигнал корпусынан бөлуді жақтады. Тек Миллинг пен капитан Паттерсон ғана бөлінуге қарсы болды, ал Паттерсон өзінің ұшу сертификатын Коуэннің сынға алынған әрекеттері арқылы алған ұшқыш емес еді. Кеннеди комитеті 1916 жылдың шілдесінде авиацияны кеңейтуді және дамытуды, оны Сигнал корпусынан алып тастап, орталық агенттікке орналастыруды ұсынды, бұл тұңғыш рет жеке әуе қолын шақыруды қолдады. Бұл ұсынысты тез арада қолбасшы генерал Таскер Блис шабуылға алды, ол бөлінуді қолдаған әуе офицерлерін "тағаласыздық рухы" бар және "өзін-өзі өркендету" деп атады. Кеннеди комитетінің қорытындыларын оны құрған агенттік қабылдамады, бірақ жеке Әуе күштері мәселесі пайда болды және 1947 жылы бөлінуге қол жеткізгенше өле алмады.
Авиация бөлімінің заңнамасы мен қаражаты
1916 жылы 3 маусымда АҚШ-тың Еуропадағы соғысқа кіруін күтіп, Конгресс 1916 жылғы 3 маусымдағы Ұлттық қорғаныс туралы актін қабылдады (39 Stat. 166, 174, 175) ережелері бойынша авиация бөлімінің санын 148 офицерге дейін ұлғайтуға рұқсат берілді, президентке әскери қызметшілердің санын анықтауға мүмкіндік берілді және авиация үшін алғашқы резервтік құрамдас бөліктерді, Сигналдық офицерлер резервтік корпусын (297 офицер) және Сигналдық әскери резервтік корпусты (2000 адам) құрды. Алайда, 1916 жылғы президенттік сайлауды күтіп, әдетте авиациямен тығыз байланыстағы Вильсон әкімшілігі бұрынғы жылдан гөрі бюджет қаражатын бөлу туралы өтінішті ұсынудан бас тартты. Скривеннің ұсыныстары бойынша заң 1914 жылғы заңда ұшқыштар болу үшін офицерлерді бөлу үшін жарамдылық шектеулерін жойды және рейтингтік капитандарға келесі жоғары дәрежедегі уақытша дәреже, жалақы және жәрдемақы алуға мүмкіндік берді. Алайда, 29 тамызда Конгресс 13 миллион доллар (бұрынғыдан 17 есе көп) әскери авиация үшін Сигнал корпусы мен Ұлттық гвардияға бөлінген қаржыны бөлу туралы заң жобасын қабылдады. 7 желтоқсанда күш әлі 503 адамнан тұратын. Сквайр сонымен қатар Форт Ливенворттағы қызмет мектептеріне ұқсас Солтүстік аралдағы авиация үшін далалық офицерлер курсын құрды. 1916 жылы қарашада курсқа тағайындалған төрт офицердің екеуі бөлімнің немесе оның орнын басушы болды. Мексикада авиация секциясының JN3 төмен көрсеткіштері АҚШ авиация өнеркәсібінің еуропалық ұшақ өндірушілермен ешқандай бәсекеге қабілетті еместігін көрсетті. Америкалық өндірілген ұшақтардың ешқайсысының маңызды қызметі жоқ, ешқайсысында қару-жарақ орнатылмаған, және барлығы жылдамдық пен басқа да қызмет көрсету сипаттамалары жағынан айтарлықтай төмен болды. Сонымен қатар, АҚШ компаниялары ұзаққа созылған заңдық күреспен және лицензиялар мен авторлық құқықтар үшін күресумен алаңдады, ал олардың еуропалық әріптестері майданның қажеттіліктерімен қуатталды. АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы 1917 жылдың сәуірінде болды. Әскери әуе күшін кеңейту үшін $ 640 миллионды бөлуден басқа, Авиация туралы заң (40-статья). 243), 1917 жылдың 24 шілдесінде қабылданған, авиациялық қолдау функцияларын Аэронавтикалық бөлімнен Бас сигнал офицерінің кеңсесінде жаңадан құрылған мынадай ұйымдарға ауыстырды: Инженерлік бөлім, 1917 жылдың 6 сәуірінде: Аэротехникалық жабдықтарды сатып алу және тарату; кейіннен Қаржы және жабдықтау бөлімі; және Инженерлік бөлім қайтадан 1917 жылдың 2 тамызында. Құрылыс бөлімі, 1917 жылғы 21 мамыр: Әуеайлақтар құрылысы және техникалық қызмет көрсету; қайта тағайындалған Жеткізу бөлімі, 1917 жылғы 1 қазан, инженерлік бөлімнен ауыстырылған авиациялық жабдықтарды сатып алу және тарату бойынша қосымша жауапкершілікпен және 1918 жылғы 24 қаңтарда ұйымдастырылған материалдық бөлімге берілген. Ұшақ инженерлік бөлімі, 24 мамыр 1917: Ғылыми-зерттеу және жобалау; Ғылым және ғылыми-зерттеу бөлімі, 22 қазан 1917 қайта тағайындалды. Ағаш бөлімі, 1917 жылдың тамызы: Ұшақ ағаш келісімшарттары; кеңейтілген және қайта тағайындалған Spruce Production Division, 1917 жылдың 15 қарашасы. Аэронавигациялық дивизия 1917 жылдың 1 қазанында әуе дивизиясы (әуе қызметі дивизиясы деп те аталады) деп аталды. Әуе дивизиясы 1918 жылы 24 сәуірде Соғыс министрінің бұйрығымен жойылды, ал OCSO авиациялық функциялары әскери авиацияны жалпы қадағалауға жауапты Әскери авиация бөлімін құру үшін қайта құрылды; және ұшақ пен жабдықты жобалау мен өндіруге жауапты болған Ұшақ өндірісі бюросы.
Engineering Division, 6 April 1917: Procurement and distribution of aviation supplies; later designated Finance and Supply Division; and Engineering Division again on 2 August 1917. Construction Division, 21 May 1917: Air field construction and maintenance; redesignated Supply Division, 1 October 1917, with added responsibility for procurement and distribution of aviation supplies transferred from Engineering Division and vested in subordinate Materiel Section, organized 24 January 1918. Aircraft Engineering Division, 24 May 1917: Research and design; redesignated Science and Research Division, 22 October 1917. Wood Section, August 1917: Airplane lumber contracts; expanded and redesignated Spruce Production Division, 15 November 1917. The Aeronautical Division was renamed the Air Division (also called the Air Service Division), with functions limited to operation, training, and personnel on 1 October 1917. The Air Division was abolished by order of Secretary of War on 24 April 1918, and OCSO aviation functions realigned to create the Division of Military Aeronautics, with responsibility for general oversight of military aviation; and the Bureau of Aircraft Production, which had charge of design and production of aircraft and equipment.
Кеңейтудің сәтсіздіктері
Авиация бөлімі 1917 жылдың сәуірінен 1918 жылдың мамырына дейін АҚШ-тың Германияға соғыс жариялауынан бастап, Сигнал корпусының құрамдас бөлігі ретінде соңғы жылы қатардағы әуе күштеріне, АҚШ-тағы оқу күштеріне және Еуропада жауынгерлік күштерге айналды. 1917 жылдың ақпанынан кейін бөлім ОКСО-ның үш бөлімінен тұрды: Әкімшілік, Инженерлік және Аэронавтика. Соғыс басталған кезде авиация бөлімінде 65 офицер, 66 резервтегі офицер, 1087 жауынгер, 280 ұшақ (барлығы жаттықтырушылар) болды. Қызметте 36 ұшқыш және 51 оқушы ұшқыш болды. Салыстырмалы түрде айтсақ, АҚШ-тың әскери-әуе күштері 48 офицерден, 230 әскери қызметшіден және 54 ұшақтан тұрады. АҚШ-та авиация бөлімі заманауи соғыста ұшқыштар мен механиктерді жалдау және даярлау, ұшақтарды өндіру, жауынгерлік бөлімшелерді құру және жабдықтау және әуе базаларын сатып алу үшін тез кеңею проблемаларымен толығады. Шетелде екінші күш Америка экспедициялық күшінің бөлігі ретінде дамып, әскери авиацияның тәжірибелі басшылығының көп бөлігін сіңіріп, ұшақ өндірісін қоспағанда, кеңею жауапкершілігінің көп бөлігін өз мойнына алды. Бұл екінші күш, АЭФ-тің әуе қызметі, Еуропалық әуе кемелерін және оқу қондырғыларын пайдаланып, авиацияны Сигнал корпусынан ажыратуға мәжбүр болды. Бұл бөлінудің бір бөлігі авиация бөлімінде ең маңызды қажеттілік - жаңа ұшақтарды өндіру сәтсіз аяқталған кезде болды. Француздардың қысымымен Вильсон әкімшілігі 6000 қуғын-сүргін ұшағы, 3000 бақылау кемесі және 2000 бомбалаушы ұшақ құрайтын күшті дамыту жоспарын құрды, бұл көрсеткішті қазір AEF-тің бас қолбасшысы Першинг белгіледі. Армияның бас штабының айқын қарсылығына қарамастан, Конгресс бұл мақсатқа жету үшін 640,000,000 доллар қаржыландырады (бюджет өткен жылдың 45 есесі) Сквайр, қазір бригадир генерал және CSO-ға көтерілген кезде, тікелей Соғыс министріне жүгінді. Ұшақ өндірісі жөніндегі кеңес автомобиль өндірушісі, Хадсон моторлы автомобиль компаниясының Говард Э. Коффиннің төрағалығымен құрылды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстың ұшағы автомобиль өндірісінің жаппай өндіріс әдістеріне сәйкес келмеді және Коффин қосалқы бөлшектерді жаппай өндірудің басымдылығын елемеді. Өнеркәсіптің жекелеген салалары жақсы жауап берсе де, әсіресе қозғалтқыш өндірісі, 13 500 шығарылған Liberty қозғалтқышының дамуымен өнеркәсіп тұтастай алғанда сәтсіз болды. Еуропалық модельдерді АҚШ-та лицензия бойынша жаппай өндіруге тырысулар негізінен сәтсіздікке ұшырады. Тәртіп сақшыларының арасында SPAD S. VII американдық қозғалтқышты қабылдауға арналған, ал Бристоль F.2 оны пайдалану қауіпті болды. Осы сәтсіздікке байланысты президент Уилсон ОКҚСО-ның Авиация бөлімін тиімді қадағалауға тым көп міндеттер жүктейді деп шешті және авиацияның барлық функциялары мен жауапкершілігін өз мойнына алу үшін 1918 жылдың 24 сәуірінде жаңа бағынысты ұйым - Әскери аэронавтика бөлімін құрды. DMA жаңадан қабылданған Оверман актісі бойынша президентке берілген соғыс өкілеттіктері бойынша 1918 жылы 20 мамырда Авиация бөлімінің жарғылық міндеттерін тоқтата отырып, тікелей Соғыс хатшысына есеп беретін және Авиация бөлімінің жарғылық міндеттерін тоқтататын атқарушы бұйрықпен сигнал корпусынан шығарылды. Төрт күннен кейін, 24 мамырда, DMA және азаматтық ұшақ өндірісі бюросы жаңа ұйым - АҚШ армиясының әуе қызметіне кірді. Авиация бөлімі Конгресс актісімен құрылған және 1920 жылғы Ұлттық қорғаныс туралы заңның қабылдануына дейін ресми түрде құрылмаған.
Әуе эскадрильялары
1917 жылдың қаңтар айында CSO әскери істер жөніндегі палаталық комитетке 1917 жылы авиация бөлімінің көлемі 13 авиациялық эскадрильяға дейін ұлғаятынын айтты: АҚШ-та орналасқан төрт жер ұшағы эскадрильясы, АҚШ-тың теңіздегі иеліктерінде орналасқан үш су ұшағы эскадрильясы және жағалауды қорғау үшін алты резервтік эскадрилья. АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа сәуір айында кірген кезінде үш эскадрилья (1-ші және 3-ші АҚШ-та, 2-ші Филиппинде) қызметте болды, екеуі (6-шы Гавайи үшін және 7-ші Панама каналы аймағы үшін) ұйымдастырылып жатыр, ал екеуі (4-ші және 5-ші, АҚШ-тың континентальдық бөлігінде орналасады) әлі персонал алмады. Наурыз айында жоспарлау мақсатында армия штабының бастығы жаңа ұйымдастыру кестелерін ұсынды және АҚШ-тағы қосымша эскадрилья мен жағалауды қорғау үшін қосымша алты эскадрильяны қоса алғанда, барлығы 20 эскадрильяны бекітті. Алайда, жоспар соғыс салдарынан жүзеге асырылмаған және қажетті 440 офицердің тек 131-і ғана тағайындалған. Келесі жылы, Уилсонның атқарушы бұйрығымен Авиация бөлімінің заңдық жауапкершілігі соғыстың ұзақтығы үшін тоқтатылғанға дейін, Авиация бөлімі тез арада "аэроэскадрондарды" көптеген қажеттіліктер үшін, соның ішінде ұрыс операциялары үшін жұмылдырды. Бұл бірнеше функция бойынша жіктелімдердің конгломерациясына әкелді, өйткені ұшу эскадрильялары авиация бөлімі мен оның мұрагері, Әуе қызметі: Қызмет эскадрильясы талап еткен бөлімшелердің бір бөлігі ғана болды. Ұшақтармен және ұшу персоналымен жабдықталған ұшу бірліктері. Эскадрильяға тағайындалған әскери қызметшілердің құрамына механиктер, радио операторлар, пулеметшілер мен шоферлер кірді. Қызмет эскадрильялары ақырында олардың жауынгерлік рөлдеріне сәйкес "қозғалыс", "бақылау" немесе "бомбалау" болып жіктелді. Мектеп эскадрильясы: Әдетте ұшақ механиктерінен тұратын, өз жұмысын ұшқыштар мен бақылаушылар үшін оқу базаларындағы ангарларда және цехтарда атқаратын қолдаушы бөлімшелер. Құрылыс эскадрильясы: Жаңа әуеайлақтар салу, әуе кемелерінің қонулары мен ұшып көтерілулері үшін алаңдарды тегістеу және реттеу. Олар сондай-ақ ангарлар, казармалар, дүкендер және басқа да инфрақұрылымдарды (жолдар, электр энергиясы, су, кәріз) жаңа әуеайлақ құру үшін қажет болды. Францияның алға басу аймағында жаңа әуеайлақтар тез арада құрылды, өйткені майдан сызығы өзгерді. Парк эскадрильясы ("әуе паркі" деп те аталады): Миссиясы басқа эскадрильялардың жұмыс істеуі үшін қажетті жабдықтар мен керек-жарақтарды жеткізу болатын логистикалық бірліктер.
Service squadron: Flying units equipped with planes and flying personnel. Enlisted personnel assigned to the squadron consisted of mechanics, radio operators, machine gun armorers and chauffeurs. Service squadrons were eventually classified as "pursuit", "observation" or "bombardment" according to their combat role. School squadron: Support units consisting primarily of aircraft mechanics, performing their work in the hangars and shops at training bases for pilots and observers. Construction squadron: Units which built new airfields, smoothing and grading a field for aircraft landings and takeoffs. They also erected hangars, barracks, shops, and all the other infrastructure (roads, electricity, water, sewer) needed to establish a new airfield. In the Zone of the Advance in France, new airfields were established quickly as the front line changed. Park squadron (also known as "air park"): Logistical units whose mission was to supply the equipment and supplies necessary for the other squadrons to operate.