Massimo Cacciari

Кіріспе

Италиялық саясаткер (туған 1944) Массимо Каччари (; туған 5 маусым 1944) - 1993 жылдан 2000 жылға дейін және 2005 жылдан 2010 жылға дейін Венеция мэрі қызметін атқарған итальяндық философ және саясаткер.

Өмірбаян

Венецияда туған Каччари Падуа университетінің философия мамандығын бітірген (1967), ол жерде докторлық дәрежесін де алды, Иммануил Канттың "Соттау сыны" тақырыбында диссертация жазды. 1985 жылы Венеция сәулет институтында эстетика профессоры болды. 2002 жылы Миландағы Vita Salute San Raffaele университетінің философия кафедрасын құрды, 2005 жылы кафедраның деканы болып тағайындалды. Каччари бірнеше философиялық шолуларды құрды және Фридрих Ницше, Мартин Хайдеггер және Людвиг Витгенштейн сияқты авторлардан шабыт алған "негативтік ойлау" тақырыбына арналған эсселерді жариялады. 1980 жылдары Каччари итальяндық авангардтық заманауи / классикалық музыка композиторы Луиджи Нономен де жұмыс істеді. Ноно, саяси белсенді, музыкасы буржуазиялық мәдени құрылымдарға қарсы көтерілісті білдірді, Каччаримен бірлесіп жұмыс істеді, ол Нононың Das Atmende Klarsein, Io және Prometeo операсы сияқты шығармаларының философиялық мәтіндерін ұйымдастырды. Potere Operaio, радикалды солшыл жұмысшы партиясымен қысқа уақыт байланысқаннан кейін, Каччари Италия Коммунистік партиясына (PCI) қосылды. 1970 жылдары ол ПКИ Венето секциясының өнеркәсіп саясатына жауапты болды, ал 1976 жылы Италияның депутаттар палатасына сайланды, онда ол өнеркәсіп жөніндегі парламенттік комиссияның мүшесі болды (1976-1983). Энрико Берлингюердің өлімінен кейін (1984) Каччари Коммунистік партиядан шығып, модеративті ұстанымдарға көшті, бірақ ол солтүстік-орталық коалициядан ешқашан шықпады. 1993 жылы ол Венеция қаласының әкімі болып сайланды, ол 2000 жылға дейін осы лауазымда болды. Ол сондай-ақ кейіннен "Зәйтүн ағашы" деп аталатын коалицияның болашақ ұлттық көшбасшысы ретінде ұсынылды, бірақ 2000 жылғы сайлауда Венето аймағының губернаторы ретінде жеңілгені бұл жағдайды әлсіретті. Алайда, 2005 жылы күтпеген жерден Каччари тағы да Венеция мэрі лауазымына үміткер болды және бұрынғы судья Феличе Кассонға қарсы аздап көпшілікпен сайланды. Бұл судья бірнеше жыл бұрын Венецияның Ла Фенице опера үйіндегі 1996 жылғы өрттен туындаған қылмыстық абайсыздық үшін мэр Каччариге айып тағып шыққан. Кейіннен мэр Каччари осы іс бойынша барлық айыптардан ақталды.

Born in Venice, Cacciari graduated in philosophy from the University of Padua (1967), where he also received his doctorate, writing a thesis on Immanuel Kant's Critique of Judgment. In 1985, he became professor of Aesthetics at the Architecture Institute of Venice. In 2002, he founded the Department of Philosophy at the University of Vita Salute San Raffaele in Milan, where he was appointed Dean of the Department in 2005. Cacciari has founded several philosophical reviews and published essays centered on the "negative thought" inspired by authors like Friedrich Nietzsche, Martin Heidegger and Ludwig Wittgenstein. In the 1980s, Cacciari also worked with the Italian composer of avant garde contemporary/classical music Luigi Nono. Nono, a political activist whose music represented a revolt against bourgeois cultural constructs, collaborated with Cacciari, who arranged the philosophical lyrics on such works of Nono's as Das Atmende Klarsein, Io, and the opera Prometeo. After a brief affiliation with Potere Operaio, a radical left wing worker's party, Cacciari joined the Italian Communist Party (PCI). In the 1970s he was responsible for industrial politics for the PCI Veneto section and, in 1976, he was elected to the Italian Chamber of Deputies, where he was a member of the Parliamentary commission for industry (1976–1983). After the death of Enrico Berlinguer (1984), Cacciari left the Communist Party and switched to more moderate positions, although he never left the centre left coalition. In 1993 he was elected mayor of Venice, a position he held until 2000. He was also put forth as the future national leader of the coalition, later named The Olive Tree, but his defeat in the 2000 election as governor of the Veneto region made this occasion wane. However, in a surprise move in 2005, Cacciari again ran for mayor of Venice, and was elected by a slight majority against former magistrate Felice Casson, the very magistrate who years earlier had famously indicted Mayor Cacciari for criminal negligence arising out of the 1996 fire at Venice's La Fenice opera house. Mayor Cacciari was later acquitted of all charges in that case.