Кіріспе
Премонтре абатханасы - Премонтре орденінің бас үйі, ол Францияның Эйн департаменті Лаоннан батысқа қарай он екі шақырым жерде орналасқан.
Тарих
Ол 1120 жылы Ксантендік Сент-Норберт бұрын Лаонның бұрынғы епискобы берген Сент-Винсент аббатшылығына тиесілі бос жерге құрған; Сент-Винсент монахтары оны өсіруге тырысты. Қайырымдылық жарғысында көрсетілгендей, бұл жерді "Премонстратус" немесе "пратум монстратум" ("Пре montré" немесе Prémontré) деп атаған, мүмкін орманның ішінде жасалған ашық жер (пре немесе шалғын). Алайда, бұл атау "locus praemonstratus", "алдын ала белгіленген орын" деген мағынаға оңай ие болды, мысалы, Норберттің алғашқы шәкірттерінің бірі (1127) Каппенбергтік Годфридің өмірінде: "Venit ad locum vere juxta nomen suum, a Domino premonstratum, electum et prædestinatum" ("Ол өзінің аты-жөніне сәйкес, Иеміздің алдын ала таңдап алған және алдын ала белгілеген жеріне келді"). Құрылтай дәстүрі бойынша, Лаон епискобы мен Норберт қаңтар айының ортасында Премонтреге барған және епископ ақ киімді Норбертке 25 қаңтарда, әулие Пауылдың тәубеге келу мейрамына берген. Лиеж соборы (1131) аяқталғаннан кейін папа Иннокентий II мен Норберт Лаонға келіп, епископ Бартоломейде тұрды. Олар сондай-ақ Премьонтре аббатханасына барып, бес жүзге жуық діни қызметкерлердің - діни қызметкерлер мен дін қызметкерлерінің, сондай-ақ дінге қатысы жоқ бауырластардың - өз міндеттерін орындауда біріккенін көргенде қатты қуанды. Бұл бастапқы премонстратанттық әдет-ғұрып еді, бірақ 1141 жылғы жалпы тарауда монахтар монастырын ерлер аббатханаларынан кем дегенде бір лига қашықтықта алып тастау туралы шешім қабылданды. Хью 1161 жылы 10 ақпанда қайтыс болды, оның орнын Аргонн орнындағы Белваль абысы Филипп алды. 1252 жылы Иоанн II абат Париж университетінде Норбертин дін қызметкерлері үшін колледж немесе оқу үйін құрды. Премонтредің қырық үшінші генерал-аботы Вергилий қайтыс болғаннан кейін, Пизандық кардинал Франциск Рим сотында өте қызықты болды, сондықтан ол Премонтредің мақтаулы абысы атанып, 1535 жылы аббатхананы және оның барлық табыстарын иеленді. Кардинал Францисктің орнын Францияда папаның легаты кардинал Ипполито д'Эсте басқарды, ол 1572 жылы қайтыс болғанға дейін аббатхананы коммендамда ұстады. Аббатхананың тарихшысы Шарль Тайе бұл екі кардиналды "les fléaux de Prémontré" ("Премонтрдің жазалары") деп атайды. Кардинал д'Эсте қайтыс болғаннан кейін еркін сайлау өткізілді және Жан Де Пруэ, Сорбонна докторы, шынайы және құлшынысты діни қызметкер сайланды, ал оның сайлауын Папа Григорий XIII 1572 жылдың 14 желтоқсанында растады. Де Пруэц үлкен қабілетпен қаржылық шығынды қалпына келтірудің және Премонтре мен орденнің басқа үйлерінде монастырлық тәртіпті дамытудың қиын жұмысын қолға алды. 1596 жылы 15 мамырда қайтыс болды, оның орнын екі құлшынысты абат, Лонгпре мен Госсе алмастырды, бірақ соңғысы кардинал Ришельемен алмасты, ол мақтаулы абат болды. Соңғы генерал-абат Л'Экуи 1781 жылы сайланды. Француз төңкерісі кезінде аббатхананы басып, тәркілеп, жерді бірнеше ғимаратты қиратып, материалдарды сатуға мәжбүр болған белгілі Каньонға сатты. 1790-шы жылдардың басында бай шыны өндіруші оны калий және тұздық фабрикасына айналдырды. Бірнеше қолдан өткеннен кейін, мүлікті Сойсон епискобы Пол Арман де Кардон де Гарсиньес сатып алды, оның мұрагері оны Эйн департаментіне сатып жіберді, ол ғимараттарды панаханаға немесе психиатриялық ауруханаға айналдырды.
"Venit ad locum vere juxta nomen suum, a Domino premonstratum, electum et prædestinatum" ("He came to a place truly according to its [very] name foreshown, elect and predestined of the Lord"). The founding tradition says that the Bishop of Laon and Norbert visited Prémontré about the middle of January and that the bishop gave the white habit to Norbert on 25 January, the feast of the Conversion of Saint Paul. At the conclusion of the Council of Liège (1131), Pope Innocent II and Norbert came to Laon and stayed with Bishop Bartholomew. They also visited Prémontré Abbey and were delighted to see some five hundred religious – priests, clerics, and lay brothers – all united in the observance of their duties under Abbot Hugh of Fosse. It was the original Premonstratensian custom to establish double monasteries, but in the general chapter of 1141 it was decided to remove the convents of nuns to at least one league's distance from the abbeys of men. Hugh died on 10 February 1161, and was succeeded by Philip, then Abbot of Belval in the Forest of Argonne. Abbot John II founded in 1252 a college or house of studies for Norbertine clerics at the University of Paris. At the death of Virgilius, forty third Abbot General of Prémontré, Cardinal Francis of Pisa had intrigued so much at the Court of Rome that he succeeded in being named commendatory abbot of Prémontré, and in 1535 took possession of the abbey and all its revenues. Cardinal Francis was succeeded by Cardinal Ippolito d'Este, the papal legate in France, who also held the abbey in commendam until he died in 1572. The historian of the abbey Charles Taiée calls these two cardinals "les fléaux de Prémontré" ("the scourges of Prémontré"). After the death of Cardinal d'Este a free election was held and Jean Des Pruets, Doctor of the Sorbonne, an earnest and zealous priest, was elected, and his election confirmed by Pope Gregory XIII, 14 December 1572. With great ability Des Pruets undertook the difficult task of repairing the financial losses and of promoting conventual discipline at Prémontré and other houses of the order. He died on 15 May 1596, and was succeeded by two further zealous abbots, Longpré and Gosset; but the latter was succeeded by Cardinal Richelieu, as commendatory abbot. The last abbot general, L'Ecuy, was elected in 1781. At the French Revolution the abbey was suppressed and confiscated, and the site sold to a certain Cagnon, who demolished several buildings and sold the material. It was converted into a potassium and saltpetre factory by a wealthy glass manufacturer in the early 1790s. Having passed through several hands, the property was bought by Paul Armand de Cardon de Garsignies, Bishop of Soissons, whose successor sold it to the Département of Aisne, by whom the buildings were converted into an asylum or psychiatric hospital.
Ғимараттар
Ескі аббатхананың 12-16 ғасырлардағы жағдайынан ештеңе қалмады, бірақ 17-18 ғасырлардағы үш үлкен ғимарат әлі де тұр, олардың бір бөлігі шіркеу ретінде қолданылады, ол Сент-Норбертке арналған. Бұл жердің көп бөлігі әлі күнге дейін 1867 жылы құрылған психиатриялық аурухана ретінде пайдаланылуда.