Кіріспе

Тасманиядағы жеке теміржол, Австралия Тасманиялық магистральдық компания (Т. М. Л.) - 1872 жылдан 1890 жылға дейін Тасманияда болған жеке меншік теміржол компаниясы. Компания Хобарт пен Лансестон арасындағы темір жол қызметтерінің алғашқы операторы болды, онда ол Лансестон және Батыс темір жолымен (LWR) байланысқан.

Алғашқы ұсыныстар

Хобартты Лансестонмен байланыстыратын темір жол туралы идея 1855 жылы мемлекеттік Жоғарғы палатаның мүшесі зерттеуге арналған бағалауға 2000 доллар бөлу туралы ұсыныс жасаған кезде, бұл өз кезегінде 1856 жылы Бас геодезистке алдын ала зерттеу жүргізуді сұрауға әкелді. Темір жол салудың нақты бастамасы 1863 жылы, Парламент солтүстікке қарай бағытты зерттеуге 10 000 доллар бөлгенде болды. Дойн, майор және Уиллетт мырзалар ұсынған бір бағыт Лансестон және Батыс темір жолының болашақ желісіне ұқсас болды, бірақ ТМЛ-дің саптары жеңілдеді, жиырма шақырым ұзағырақ болды және Хобартқа Дервент жағалауы арқылы емес, Парк көшесі арқылы кірмек. Басқа маршруттар Грин Пондс пен Оатлендс арқылы өтуді ұсынды, ал тағы біреуі Антилл Пондсқа ауысты, Маккуарри мен Исис аңғарлары бойымен Лонгфордқа дейін солай қосылып, Л. Солтүстікке қарай L.W.R. құрылысы басталғанға дейін хобартиандықтар темір жол идеясына бей-жай қараған. Осыдан кейін олар үкіметке өздерінің темір жол желісін салуға қысым жасады, кейбіреулері Девонпортқа, ал Лаунсестонға баратын филиалмен ұсынылды. 1868 жылы астанадан Лансестонға дейін темір жол салудың құнын анықтау үшін Корольдік комиссия құрылды. Шектеулі өлшем туралы Комиссия "Кейіпсіздік, жылдамдық, құрылыс және шығындар талаптары 4 фут 81⁄2 дюймдік шектеулі өлшемде өте жақсы үйлеседі" деген қорытындыға келді. Корольдік комиссияның есебі Хобарттың "Меркурий" газетінде басылып шыққаннан кейін, Парламент тиісті зерттеу жүргізу үшін ақшаны дауыс беруден бұрын уақыт жоғалту болған жоқ. 1869 жылдың қысы бойы теміржол және прогрессивтік қауымдастық қоғамдық жиналыстар шақырып, саясаткерлерге үгіт-насихат жасады. Тамыз айында "The Mercury" газеті күнделікті дерлік үкіметке әрекет жасауға шақырды. 1869 жылдың 11 қыркүйегінде үкімет Корольдік комиссияның кейбір ұсыныстарын және инженерлік зерттеулер баяндамасының бөліктерін елемеуді ұсынғанын мәлімдеді. Үкімет кез келген компанияға 300 000 фунт стерлинг көлемінде субсидия беруге дайын еді. Бас прокурор бұл ұсынысты жүзеге асыру үшін Парламентке заң жобасын ұсынды. Кейбір күмәннен кейін заң жобасы барлық кезеңнен өтті. Енді қандай да бір компаниямен немесе темір жолды дамытушы фирмамен келіссөздер жүргізу мәселесі туындады. Қажетті капитал мен кәсіби шеберлік Англияда табылды. Оның ұзындығы 2 метр болатындығы және темір жолдың 1874 жылдың соңғы күні аяқталуы керектігі атап өтілді. 1870 жылы мамыр айында Үкіметке 1 000 000 фунт стерлингтік капиталмен жұмыс істейтін компания құруға дайын ағылшын фирмасы бар екендігі туралы хабар берілді. Ол Үкіметтен күшейтілген кепілдікті талап етті және 30 жылға 850 000 фунт стерлингке 6% ұсынды.

Құрылған компания

Көптеген ұсыныстар мен қарсы ұсыныстар болды, ал Тасманиялық магистральдық теміржол компаниясының промоутерлері бастапқыда L.W.R. сияқты 5 фут (2 м) қашықтықты қабылдады, алайда нәтиже T.M.L.R. мен үкімет арасында Хобарттан Эвандейлге дейінгі 3 фут (1 м) теміржол салу туралы келісімге келді. Британдық инженер Джон Клим 1878 жылы Табель мысығының маяк орнын, сондай-ақ Эму шығанағының темір жолын бағалауға қатысқан және Викториядағы бірнеше көпірлерді жобалаған. Темір жол Лаунсестонға дейін жүруге тиіс еді, бірақ Лаунсестон және Батыс темір жолы осы бағыт бойынша кең кеңістік желісін салып қойған болатын. Кең кеңістікпен жүріп жатқан жолдарда үшінші рельс орнатылуы туралы келісімге қол қойылды. Үкімет 30 жыл бойы 650 000 фунт стерлингке 5 пайыздық табысқа кепілдік берді.

Құрылыс

Бастауы жаман болды. 1872 жылдың тамыз мен қыркүйек айларында болған қатты жаңбырлар жерді өлшеу жұмыстарын тоқтатты. Кейін бастапқыда ұсынылған жолдың "жұмыссыз" екені анықталды. Лондондық мердігерлер Кларк, Пунчард және Ривтің Тасманиядағы инженері және басқарушы серіктесі Дж. Рив және оның инженерлік ұжымы темір жол, телеграф және барлық жұмыстарды 1874 жылдың аяғына дейін аяқтай аламыз деп сенді. 1872 жылдың ортасында Бристольдің Фокс және Уокер компаниялары құрған екі 0 6 0Т қозғалтқышы Вестбери кемесімен Лансестонға келді. Олар құрылыс жүргізушілердің қозғалтқыштары ретінде пайдаланылды. 1873 жылы 3 қаңтарда Хобарт доменінде кесуді жасау үшін жарылыстар басталды. Сол айда "Fugitive" және "Araunah" кемелері, "T. B. Walker line" компаниясы, 610 тонна терең желіні жүктеп, Лансестонға келді. Бұл тип L.W.R. телімдеріне сәйкес келді. Бұл рельстер Л.W.R. желісімен бірге Лансестон мен Батыс түйісу арасындағы үшінші рельсті салуға дайын болды. Англиядан жолаушылар тасымалының жеткіліксіздігі ТМЛР Ливерпульдің Джон Паттон & Co компаниясынан кемені жалдауға мәжбүр етті. "Солтүстік флот" 955 тонналық кемені 20 жыл бойы пайдаланған. Кемеде 350 адам, оның ішінде олардың отбасы мүшелері бар, барлығы 412 адам, сондай-ақ 417 тонна теміржол жабдықтары мен рельстері Лондоннан жөнелтілді. 1873 жылы 21 қаңтарда кеме Довердің маңында теңізге шығып, қолайлы жел күтті. Ауа райы ашық болған кезде, кейіннен "Мюрильо" деп аталатын пароход Солтүстік флотына соқтығысып, оның корпусының бүркемелерін талқандады. Түнгі флоттың капитаны қаруын атып, кейбір сарбаздар әйелдер мен балалардың алдында құтқару қайықтарына кірді. "Мюрильо" тоқтамады, ал "Солтүстік флоты" суға батып, 300 адам қаза тапты. Осыған қарамастан, Лондондағы мердігерлер кеңсесін Тасманияға барып жұмыс істеуге асыққан адамдар күн сайын қоршап отырды. 1873 жылдың ақпан айына қарай Англиядан тоғыз кемемен 225 жұмысшы келді. Ақырында, жергілікті және мемлекетаралық жұмысшыларды есептемегенде, аралға 1000 адам баратын. Жергілікті жұмысшыларға сағатына 50 цент төленеді, бірақ 70 цент төлейтін уәде орындалмағаны үшін көптеген ағылшын еркектері дезертирлік жолға түседі. Құрылыс 1876 жылы наурыз айында Эвандейлде кең кеңдіктегі Лансестон және Батыс темір жолымен байланыстырғанға дейін жалғасты. 1876 жылы 1 қарашада үшінші рельс аяқталғанға дейін Лансестонға кең кеңістікпен жалғастыратын пойыздар жұмыс істеді, бұл Main Line компаниясының пойыздарының өтуіне мүмкіндік берді. Бұл келісім қиындықтарсыз болған жоқ, өйткені қазір Лансестон мен Батыс темір жолының иелігінде болған үкімет оның құрылғыларын пайдалану үшін жол ақысын және басқа да тарифтерді талап еткісі келді. Бұл тұрақтан шығу үшін Main Line компаниясы Лансестонда өз сарайларын салып, өз есебінен қосымша рельсті орнатты. Жол ақысы мәселесі жылдар бойы шешілмеген, сонымен қатар басқа төлемдерге қатысты заңның түсіндірмелері де шешілмеген.

Мемлекеттік сатып алу

Ақырында 1890 жылы 1 қазанда Тасмания үкіметі Тасманияның негізгі желілік компаниясын сатып алды. Осылайша ұзақ уақыт бойына жалғасып келген түсініспеушілік пен сенімсіздікке үзіліс жасалды. Екі жақ та кінәсіз емес. Темір жол мәселесі отардағы ішкі жанжалмен байланысты болды.