Kalka–Shimla Railway

Кіріспе

Солтүстік Үндістанның мұралық темір жолы Калка-Шимла темір жолы - Солтүстік Үндістандағы 2 фут 6 дюймдік тар темір жолы. Бұл жер төбелер мен ауылдардың керемет көрінісімен танымал. Темір жол 1898-1903 жылдары Герберт Септимус Харрингтонның басшылығымен Британдық Радж кезінде Үндістанның жазғы астанасы болған Шимланы Үндістанның қалған темір жол жүйесімен байланыстыру үшін салынған. Оның алғашқы локомотивтерін Sharp, Stewart and Company компаниясы өндірді. Үлкен локомотивтер енгізілді, оларды Hunslet Engine Company өндірді. Дизельді және дизельді гидравликалық локомотивтер тиісінше 1955 және 1970 жылдары іске қосылды. 2008 жылдың 8 шілдесінде ЮНЕСКО Калка-Шимла темір жолын Үндістанның әлемдік мұралық жері болып саналатын тау темір жолдарының қатарына қосты.

Тарих

Шимла (содан кейін Симла деп жазылады), ол алғашқы англо-гурк соғысынан кейін көп ұзамай британдықтар қоныстанды, Гималай тауларының етегінде 7116 фут (2169 м) биіктікте орналасқан. Шымланы темір жолмен байланыстыру идеясын алғаш рет 1847 жылы қарашада "Дели газеті" газетінің тілшісі ұсынған болатын. Шимла 1864 жылы Британдық Үндістанның жазғы астанасы болды және Үндістан армиясының штабы болды. Бұл жылына екі рет барлық үкіметтерді Калькутта мен Шимла арасында атпен және өгіздер сүйрейтін арбалармен тасымалдауды білдірді. Ең алғашқы зерттеу 1884 жылы жүргізілді, содан кейін 1885 жылы тағы бір зерттеу жүргізілді. Осы екі зерттеу негізінде 1887 жылы Британдық Үндістан үкіметінің жобалық есебі ұсынылды. Бұл желі 1909 жылы 27 маусымда Шимладан Шимла тауарларына дейін кеңейтілді. Үндістан армиясы желі үшін таңдалған екі фут гаузерге күмәнданып, тау және жеңіл стратегиялық темір жолдар үшін кең стандартты гаузерді қолдануды өтінді. Ақырында үкімет қашықтықтың өте тар екендігіне келісті. Алайда кейбір дереккөздерде қайта қазу жұмыстары 1905 жылға дейін жүргізілмеген деп айтылады. 1905 жылы компания апаттан кейін жылжымалы құрамды қайта жолға шығаруға және жалпы жолды күтіп ұстауға көмектесетін 10 тонналық Cowans Sheldon жылжымалы кранды алды. Жоғары капитал мен техникалық қызмет көрсету шығындары мен ауыр жұмыс жағдайларына байланысты темір жолға басқа желілерге қарағанда жоғары тарифтерді алуға рұқсат етілді. Дегенмен, компания 1904 жылға қарай 16,525 мың рупия жұмсаған, бірақ желі табысты болатынына ешқандай белгі жоқ, бұл оны 1906 жылдың 1 қаңтарында 17,107,748 рупияға сатып алуға әкелді. 2007 жылдың 11 қыркүйегінен бастап бір аптаға жуық уақыт бойы ЮНЕСКО тобы темір жолды Дүниежүзілік мұра ретінде таңдауға болатындығын тексеру үшін барды. 2008 жылдың 8 шілдесінде ол Дарджилинг Гималай және Нилгири тау темір жолдарымен бірге Үндістанның әлемдік мұралық жері тау темір жолдарының бөлігі болды. 2023 жылы Солтүстік Үндістан су тасқыны кезінде желідегі бірнеше учаскелер жер сілкінісімен сүрінді.

Shimla (then spelt Simla), which was settled by the British shortly after the first Anglo Gurkha war, is located at 7116 feet (2169 m) in the foothills of the Himalayas. The idea of connecting Shimla by rail was first raised by a correspondent to the Delhi gazette in November 1847. Shimla became the summer capital of British India in 1864, and was the headquarters of the Indian army. This meant that twice a year it was necessary to transfer the entire government between Calcutta and Shimla by horse and ox drawn carts. The earliest survey was made in 1884 followed by another survey in 1885. Based on these two surveys, a project report was submitted in 1887 to the government of British India. This line was further extended from Shimla to Shimla Goods (which had once housed the bullock cart office) on 27 June 1909 making it
The Indian Army were sceptical about the two feet gauge chosen for the line and requested that a wider standard gauge be used for mountain and light strategic railways. Eventually the government agreed that the gauge was too narrow for was essentially a capital city and for military purposes. Some sources however state the regauging wasn't undertaken until 1905. In 1905 the company took delivery of a 10 ton Cowans Sheldon travelling crane to assist with lifting rolling stock back onto the tracks after accidents and for general track maintenance. Due to the high capital and maintenance costs and difficult working conditions, the railway was allowed to charge higher fares than on other lines. Nevertheless, the company had spent 16,525,000 rupees by 1904 with no sign of the line becoming profitable, which lead to it being purchased by the government on 1 January 1906 for 17,107,748 rupees. For about a week, beginning on 11 September 2007, a UNESCO team visited the railway to inspect it for possible selection as a World Heritage Site. On 8 July 2008, it became part of the mountain railways of India World Heritage Site with the Darjeeling Himalayan and Nilgiri Mountain Railways. During the 2023 North India floods, several sections of the line were washed out by landslides.