Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Генетикалық дивергенция - бұл ата-бабалар түрінің екі немесе одан да көп популяциясы уақыт өте келе тәуелсіз генетикалық өзгерістерді (мутацияларды) жинақтап, көбінесе репродуктивті оқшаулануға және популяциялар белгілі бір уақыт аралығында репродуктивті оқшауланғаннан кейін де жалғасқан мутацияларға әкеледі, өйткені енді генетикалық алмасу болмайды. Кейбір жағдайларда, экологиялық жағынан ерекше шеткі ортада өмір сүретін субпопуляциялар популяцияның қалған бөлігінен генетикалық айырмашылықты көрсете алады, әсіресе популяцияның ауқымы өте үлкен болған жағдайда (парапатриялық түрленуді қараңыз). Дивергентті популяциялардың арасындағы генетикалық айырмашылықтар үндемейтін мутацияларды (фенотипке әсер етпейтін) немесе елеулі морфологиялық және/немесе физиологиялық өзгерістерді туғызуы мүмкін. Генетикалық дивергенция әрқашан репродуктивті оқшауланумен бірге болады, ол селекция арқылы жаңа бейімделулер мен / немесе генетикалық дрейфке байланысты және түрлендірудің негізгі механизмі болып табылады. Молекулалық генетика деңгейінде генетикалық дивергенция түрдегі гендердің аз мөлшеріндегі өзгерістерге байланысты, нәтижесінде түрлену пайда болады. Алайда, зерттеушілер әртүрлілік генетикалық локустағы маңызды, бірден-бір, басым мутацияның нәтижесі болуы мүмкін емес деп санайды, өйткені егер олай болса, онда бұл мутациямен жеке адамның жарамдылығы нөл болады. Нәтижесінде олар көбейіп, өздерінің ұрпақтарына мутацияны жеткізе алмады. Сондықтан, дивергенция және содан кейін репродуктивті оқшаулану эволюциялық уақыт ішінде гендер ағынынан оқшауланған популяцияда жинақталған бірнеше шағын мутациялардың нәтижесі болуы ықтимал.
Genetic divergence is the process in which two or more populations of an ancestral species accumulate independent genetic changes (mutations) through time, often leading to reproductive isolation and continued mutation even after the populations have become reproductively isolated for some period of time, as there is not any genetic exchange anymore. In some cases, subpopulations cover living in ecologically distinct peripheral environments can exhibit genetic divergence from the remainder of a population, especially where the range of a population is very large (see parapatric speciation). The genetic differences among divergent populations can involve silent mutations (that have no effect on the phenotype) or give rise to significant morphological and/or physiological changes. Genetic divergence will always accompany reproductive isolation, either due to novel adaptations via selection and/or due to genetic drift, and is the principal mechanism underlying speciation. On a molecular genetics level, genetic divergence is due to changes in a small number of genes in a species, resulting in speciation. However, researchers argue that it is unlikely that divergence is a result of a significant, single, dominant mutation in a genetic locus because if that were so, the individual with that mutation would have zero fitness. Consequently, they could not reproduce and pass the mutation on to further generations. Hence, it is more likely that divergence, and subsequently reproductive isolation, are the outcomes of multiple small mutations over evolutionary time accumulating in a population isolated from gene flow.
Тосқауылдаушы таңдау
Генетикалық дивергенция географиялық бөлінусіз де, бұзылушы селекция арқылы да болуы мүмкін. Бұл жоғары және төмен фенотиптік экстремалды популяциядағы адамдар аралық фенотипке қарағанда жақсырақ болғанда пайда болады. Бұл адамдар екі түрлі орын алады, әр орынның ішінде Гаусс сипатының таралуы бар. Егер нишалар арасындағы генетикалық ауытқушылық жоғары болса, онда репродуктивті оқшаулау күшті болады. Екі режим әртүрлі тұқымдарды жеуге маманданған. Кішкентай және жұмсақ, үлкен және қатты, бұл әртүрлі күш қуаты бар әртүрлі мөлшердегі тырнақтарға әкеледі. Орташа мөлшердегі құйрықты адамдар таңдалады. Әннің құрылымы мен әнге жауап беру екі режимнің арасында да әртүрлі. Г. фортистің екі түрі арасында гендер ағыны өте аз.
Genetic divergence can occur without geographic separation, through Disruptive selection. This occurs when individuals in a population with both high and low phenotypic extremes are fitter than the intermediate phenotype. These individuals occupy two different niches, within each niche there is Gaussian trait distribution. If the genetic variation between niches is high then there will be strong reproductive isolation. The two modes specialize in eating different types of seeds small and soft versus large and hard, this results in beaks of different sizes with different force capacities. Individuals with intermediate beak sizes are selected against. The song structure and response to song also differs between the two modes. There is minimal gene flow between the two modes of G. fortis.